Τσίπρας: Καθαρή έξοδος με συλλογικές συμβάσεις και αύξηση κατώτατου μισθού

«Μετά από τρία δύσκολα χρόνια σκληρής μα συστη­μα­τι­κής δου­λειάς, με ανα­γκα­στι­κούς συμ­βι­βα­σμούς αλλά και με σημα­ντι­κές νίκες σε μάχες που πριν τις δώσουμε όλοι θεω­ρού­σαν χαμένες, η χώρα μας τα κατα­φέρ­νει και στέ­κε­ται στα πόδια της ξανά» ανα­φέ­ρει ο πρω­θυ­πουρ­γός, Αλέξης Τσίπρας, στο μήνυμά του για την Εργα­τική Πρω­το­μα­γιά, τονί­ζο­ντας ότι «βγαί­νουμε από τα μνη­μό­νια καθαρά, χωρίς νέες δεσμεύ­σεις που πολλοί είχαν προ­ε­ξο­φλή­σει».

Ξεκι­νώ­ντας το μήνυμά του, ο Αλέξης Τσίπρας σημειώ­νει, ότι «από το 1886, στο Σικάγο των ΗΠΑ και κάθε Πρω­το­μα­γιά έκτοτε, οι εργα­ζό­με­νοι δια­δη­λώ­νουν για την κατο­χύ­ρωση του δικαιώ­μα­τος σε εργασία με αξιο­πρε­πείς όρους και αμοιβή, για την προ­στα­σία της ποιό­τη­τας της ζωής και της εργα­σίας τους συνο­λικά».

«Στην Ευρώπη της οικο­νο­μι­κής κρίσης που ακο­λού­θησε την άρση των εγγυ­ή­σεων προ­στα­σίας της εργα­σίας, ο αγώνας αφορά στη διεκ­δί­κηση της ίδιας της εργα­σίας και των δομών του κοι­νω­νι­κού κράτους, ως θεμέ­λιου λίθου της οικο­νο­μι­κής και κοι­νω­νι­κής προόδου», σημειώ­νει ο πρω­θυ­πουρ­γός και υπο­γραμ­μί­ζει ότι «αυτόν τον αγώνα δίνουμε στις πιο αντί­ξοες συν­θή­κες νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρου καπι­τα­λι­σμού, στην Ελλάδα των μνη­μο­νίων που γέν­νη­σαν διευ­ρυ­μένη επι­σφά­λεια και ανα­σφά­λεια σε όλα τα επίπεδα».

Στη συνέ­χεια του μηνύ­μα­τός του, ο πρω­θυ­πουρ­γός ανα­φέ­ρει: «Μετά από τρία δύσκολα χρόνια σκληρής μα συστη­μα­τι­κής δου­λειάς, με ανα­γκα­στι­κούς συμ­βι­βα­σμούς αλλά και με σημα­ντι­κές νίκες σε μάχες που πριν τις δώσουμε όλοι θεω­ρού­σαν χαμένες, η χώρα μας τα κατα­φέρ­νει και στέ­κε­ται στα πόδια της ξανά. Βγαί­νουμε από τα μνη­μό­νια καθαρά, χωρίς νέες δεσμεύ­σεις που πολλοί είχαν προ­ε­ξο­φλή­σει. Και το κυριό­τερο, με τις λιγό­τε­ρες δυνατές απώ­λειες για τις δυνά­μεις της εργα­σίας, αφού στη δια­πραγ­μά­τευση για τα εργα­σιακά κατα­φέ­ραμε να απο­κρού­σουμε τις απαι­τή­σεις του ΔΝΤ, που είχαν ήδη απο­δε­χτεί οι προη­γού­με­νες κυβερ­νή­σεις. Η πιο σημα­ντική είδηση όμως, αυτά τα τρία χρόνια, είναι χωρίς αμφι­βο­λία η σταθερή μείωση των ποσο­στών ανερ­γίας. Τον Απρίλιο του 2014, λίγο πριν η κυβέρ­νηση μας ανα­λά­βει καθή­κο­ντα, το ποσοστό ανερ­γίας στη χώρα είχε εκτι­να­χθεί στο 27,2%. Σήμερα το ποσοστό αυτό κυμαί­νε­ται στο 20% και παρότι είναι απα­ρά­δε­κτα υψηλό, απο­κλι­μα­κώ­νε­ται σταθερά, κάνο­ντάς μας να αισιο­δο­ξούμε κάθε μήνα και λίγο παρα­πάνω.

Έτσι, με το τέλος των μνη­μο­νίων, περνάμε σιγά-σιγά σε μια νέα εποχή κανο­νι­κό­τη­τας, που μας δίνει τη δυνα­τό­τητα να σχε­διά­σουμε ξανά το παρα­γω­γικό μοντέλο της χώρας, βάζο­ντας στο επί­κε­ντρο τον εργα­ζό­μενο. Αυτό σημαί­νει πρώτα και κύρια την απο­κα­τά­σταση των συλ­λο­γι­κών συμ­βά­σεων και την αύξηση του κατώ­τα­του μισθού. Σημαί­νει ακόμη, ότι στη χώρα μας, για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια, υλο­ποιεί­ται οργα­νω­μένη πολι­τική για την κατα­πο­λέ­μηση της ανερ­γίας. Γίνο­νται ουσια­στι­κοί έλεγχοι για την κατα­πο­λέ­μηση της αδή­λω­της ή υπο­δη­λω­μέ­νης απα­σχό­λη­σης και ίσως -περισσότερο από κάθε άλλη φορά- επι­βάλ­λο­νται ποινές σε εργο­δό­τες που παρα­βιά­ζουν την εργα­τική νομο­θε­σία.

Χωρίς αμφι­βο­λία έχουμε ακόμα να κάνουμε πολλά. Οι δομικές μεταρ­ρυθ­μί­σεις της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας, η διεκ­δί­κηση μιας καλύ­τε­ρης θέσης στον διεθνή κατα­με­ρι­σμό της εργα­σίας, η αξιο­ποί­ηση των συγκρι­τι­κών πλε­ο­νε­κτη­μά­των του τόπου και η αξιο­ποί­ηση του ανθρώ­πι­νου δυνα­μι­κού είναι προ­ϋ­πο­θέ­σεις για τη δίκαιη και βιώσιμη ανά­πτυξη που ορα­μα­τι­ζό­μα­στε, ώστε να επου­λώ­σουμε τις πληγές που αφήνει πίσω της η κρίση και να εξα­σφα­λί­σουμε συν­θή­κες αξιο­πρε­πώς αμει­βό­με­νης εργα­σίας για όλους, χωρίς απο­κλει­σμούς. Είναι όμως και η προ­ϋ­πό­θεση και το παρά­δειγμα που θέλουμε να δώσουμε σε μια Ευρώπη που κιν­δυ­νεύει από τον αυταρ­χι­σμό και τον ακρο­δε­ξιό λαϊ­κι­σμό. Η προ­στα­σία της εργα­σίας και της κοι­νω­νι­κής συνοχής είναι προ­ϋ­πό­θεση Δημο­κρα­τίας».

Και στο μήνυμά του ο πρω­θυ­πουρ­γός κατα­λή­γει, σύμφωνα με το ΑΠΕ: «Όπως λέει ο ποιητής: “Νέα ψυχή, που τίναξες τον τρόμο του δειλού, την απάτη και το ψέμα, το ζωντανό αγω­νί­σου τον αγώνα”. Καλή Εργα­τική Πρω­το­μα­γιά!