Την πρόταση να καταπλεύσει στη Ρόδο το ιστορικό Θ/Κ «Γ. Αβέρωφ», για τις εκδηλώσεις της 7ης Μαρτίου, κατέθεσε ο Περιφερειάρχης στον Αρχηγό ΓΕΝ

Ο Γιώργος Χατζη­μάρ­κος είχε σήμερα συνά­ντηση με τον  Αρχηγό του Γενικού Επι­τε­λείου Ναυ­τι­κού, κ. Νικόλαο Τσούνη, ο οποίος και θα εξε­τά­σει το αίτημα

 Με τον Αρχηγό ΓΕΝ,  Αντι­ναύ­αρχο κ. Νικόλαο Τσούνη, συνα­ντή­θηκε σήμερα το μεση­μέρι ο Περι­φε­ρειάρ­χης Νοτίου Αιγαίου, Γιώργος Χατζη­μάρ­κος, στο Γενικό Επι­τε­λείο Ναυ­τι­κού στην Αθήνα.

Αντι­κεί­μενο της συνά­ντη­σης ήταν η υποβολή αιτή­μα­τος εκ μέρους του Περι­φε­ρειάρχη, για τον κατά­πλου στο λιμάνι της Ρόδου, του ιστο­ρι­κού πλοίου – σύμβολο, «Γεώρ­γιος Αβέρωφ», στο πλαίσιο του φετινού εορ­τα­σμού της Ενσω­μά­τω­σης της Δωδε­κα­νή­σου, στις 7 Μαρτίου.

Όπως προ­έ­κυψε από τη συνά­ντηση, το αίτημα του Περι­φε­ρειάρχη θα εξε­τα­στεί από τη ηγεσία του Γενικού Επι­τε­λείου Ναυ­τι­κού, λαμ­βα­νο­μέ­νων υπ’ όψιν των αντι­κει­με­νι­κών, τεχνι­κών δυσκο­λιών που υπάρ­χουν, ως προς την μετα­κί­νηση του πλοίου – μου­σείου, από το Φάληρο όπου σήμερα βρί­σκε­ται.

Η πρόταση που υπέβαλε ο Περι­φε­ρειάρ­χης, έρχεται να ανα­δεί­ξει τη σχέση του ιστο­ρι­κού πολε­μι­κού πλοίου με τα Δωδε­κά­νησα και ειδι­κό­τερα με την πορεία προς την Ενσω­μά­τωσή τους στον εθνικό κορμό.

Το Θωρα­κι­σμένο Κατα­δρο­μικό «Γ. Αβέρωφ», επο­νο­μα­ζό­μενο και ως «πλοίο της νίκης», απο­τε­λεί το πλέον ένδοξο πλοίο της νεώ­τε­ρης ναυ­τι­κής ιστο­ρίας της Ελλάδας. Η ιστορία του είναι άρρηκτα συν­δε­δε­μένη με τη Ρόδο και τα Δωδε­κά­νησα, όπου έκανε και το τελευ­ταίο του ταξίδι, στις 15 Μαΐου 1945, αλλά και με την Ενσω­μά­τωση της Δωδε­κα­νή­σου με την Ελλάδα, προ­πο­μπός της οποίας, υπήρξε το τελευ­ταίο ταξίδι του Θ/Κ «Γ. Αβέρωφ», πριν παρο­πλι­στεί.

Του ιστο­ρι­κού ταξι­διού του «Γ. Αβέρωφ» στη Ρόδο είχε προη­γη­θεί η κατά­ληψη της Σύμης από δύναμη του Ιερού Λόχου και των S.B.S.(Special Boat Services)  και η υπο­γραφή της παρά­δο­σης των Γερ­μα­νών στην Σύμη, που σημα­το­δό­τησε και το τέλος του Β’ Παγκο­σμίου Πολέμου, στις 8 Μαΐου 1945. Θα ακο­λου­θή­σει η επι­στροφή στην ελεύ­θερη πλέον Ελλάδα της εξό­ρι­στης Ελλη­νι­κής κυβέρ­νη­σης με το «Γ. Αβέρωφ» και η έπαρση της σημαίας του πλοίου στον ιερό βράχο της Ακρό­πο­λης.

Λίγες μέρες μετά. στις 15 Μαΐου 1945, σε μια κίνηση υψηλού συμ­βο­λι­σμού  το Θ/Κ «Γ. Αβέρωφ» μετα­φέ­ρει στην Ρόδο τον Αντι­βα­σι­λέα Αρχιε­πί­σκοπο Δαμα­σκηνό για την προ­πα­ρα­σκευή της επα­νέ­νω­σης των Δωδε­κα­νή­σων με την μητέρα Ελλάδα, που θα γίνει πραγ­μα­τι­κό­τητα δυο χρόνια μετά, τον Μάιο 1947. Είναι ο πρώτος Έλληνας αρχηγός που επι­σκέ­πτε­ται τα ελεύ­θερα Δωδε­κά­νησα. Ο πλη­θυ­σμός, μέσα σε φρε­νί­τιδα ενθου­σια­σμού, υπο­δέ­χε­ται τον Έλληνα Αντι­βα­σι­λέα, θεω­ρώ­ντας τον ως τον προ­πο­μπό και προ­άγ­γελο της ορι­στι­κής ένωσης της Δωδε­κα­νή­σου με την Ελλάδα. Τότε ήταν και η τελευ­ταία φορά που το “Αβέρωφ” έπλευσε με τις μηχανές του.

Είναι αμφί­βολο αν στην παγκό­σμια ιστορία του πολε­μι­κού ναυ­τι­κού συνα­ντά­ται άλλο πολε­μικό πλοίο που να συν­δέ­θηκε για σχεδόν μισό αιώνα με την ιστορία και τα πεπρω­μένα ενός έθνους. Το Θωρηκτό «Γ. Αβέρωφ», μονα­δική ίσως εξαί­ρεση, μαζί με την προ­σω­πι­κό­τητα του Ναυάρ­χου Παύλου Κου­ντου­ριώτη, συνέ­δεσε άρρηκτα το όνομά του με τη δια­μόρ­φωση ιστο­ρι­κών γεγο­νό­των εθνικής εμβέ­λειας χωρίς ουδέ­ποτε να γνω­ρί­σει την ήττα.

Είναι το πλοίο που απο­τέ­λεσε τεχνο­λο­γικό επί­τευγμα της εποχής του και συνε­τέ­λεσε κατα­λυ­τικά στη νίκη των Ελλήνων κατά τους Βαλ­κα­νι­κούς Πολέ­μους, υπό την χαρι­σμα­τική ηγεσία του Ναυάρ­χου Παύλου Κου­ντου­ριώτη.

Είναι το μονα­δικό, «εν ζωή», πολε­μικό πλοίο που συμ­με­τείχε ενεργά στους δύο Παγκο­σμί­ους Πολέ­μους και ολο­κλή­ρωσε την απο­στολή που ανέλαβε το 1912 στο Αιγαίο, συμ­με­τέ­χο­ντας πανη­γυ­ρικά το 1945 στους πρώτους εορ­τα­σμούς της ενσω­μά­τω­σης της Δωδε­κα­νή­σου με την Ελλάδα.

Κατα­σκευά­σθηκε στα ναυ­πη­γείο Orlando του Λιβόρνο, καθελ­κύ­σθηκε στις 12 Μαρτίου 1910 και η παρα­λαβή του έγινε στις 16 Μαΐου 1911. Στοί­χισε με τα πυρο­μα­χικά του περίπου 1 εκα­τομ­μύ­ριο αγγλι­κές λίρες. Το 1/3 του ποσού καλύ­φθηκε από το κλη­ρο­δό­τημα του εθνικού ευερ­γέτη Γεωρ­γίου Αβέρωφ του οποίου έλαβε και το όνομα, ενώ το υπό­λοιπο ποσό καλύ­φθηκε από το Ταμείο Εθνικού Στόλου και από έρανο των απα­ντα­χού Ελλήνων, εντός και εκτός Ελλάδας.

Πρό­κει­ται για το μονα­δικό δείγμα του τύπου (θωρα­κι­σμένο κατα­δρο­μικό) που δια­τη­ρεί­ται στον κόσμο ως σήμερα. Το 1984 το Πολε­μικό Ναυτικό απο­φά­σισε να το μετα­τρέ­ψει σε πλωτό μουσείο (Πλωτό Ναυτικό Μουσείο Θωρηκτό «Γεώρ­γιος Αβέρωφ») και το μετέ­φερε στο Φάληρο. Εκεί βρί­σκε­ται από τότε και τιμά με την παρου­σία του το Ελλη­νικό Ναυτικό και την ναυτική κλη­ρο­νο­μιά της Ελλάδος.