DW: «Η Μέρκελ αποχαιρετά αθόρυβα τη λιτότητα»

Ο γερ­μα­νι­κός τύπος στρέ­φει την προ­σο­χή του στη συ­νά­ντη­ση Μέρ­κελ -Λα­γκάρντ. Σχο­λια­στές προ­βλέ­πουν το τέλος του γερ­μα­νι­κού δόγ­μα­τος λι­τό­τη­τας και κά­νουν λόγο για συ­ναί­νε­ση Βε­ρο­λί­νου και ΔΝΤ.

Η Welt του Βε­ρο­λί­νου χρη­σι­μο­ποιεί τη συ­νά­ντη­ση της γερ­μα­νί­δας κα­γκε­λα­ρί­ου Άν­γκε­λα Μέρ­κελ με τη γε­νι­κή διευ­θύ­ντρια του ΔΝΤ Κρι­στίν Λα­γκάρντ στο Βε­ρο­λί­νο ως αφορ­μή για να επι­ση­μά­νει μια αλ­λα­γή συ­σχε­τι­σμών στο πεδίο της ευ­ρω­παϊ­κής πο­λι­τι­κής και στον τρόπο δια­μόρ­φω­σής της. Σύμ­φω­να με την ανά­λυ­ση της εφη­με­ρί­δας του Βε­ρο­λί­νου, «η γερ­μα­νι­κή κυ­ριαρ­χία στην ευ­ρω­ζώ­νη απο­τε­λεί πα­ρελ­θόν. Η κα­γκε­λά­ριος δι­στά­ζει να πάρει το ρίσκο σκλη­ρών όρων λι­τό­τη­τας για την Αθήνα – κυ­ρί­ως λόγω της Γαλ­λί­ας».

Ο αρ­θρο­γρά­φος σχο­λιά­ζει τον άκρως εμπι­στευ­τι­κό χα­ρα­κτή­ρα στη συ­νά­ντη­ση Μέρ­κελ-Λα­γκάρντ καθώς και στο ακό­λου­θο δεί­πνο της κα­γκε­λα­ρί­ου με τον πρό­ε­δρο της Κο­μι­σιόν Γιούν­κερ. Η πα­ρου­σία των δύο στο Βε­ρο­λί­νο «δίνει την εντύ­πω­ση ότι εν τέλει είναι πάλι η Μέρ­κελ αυτή που απο­φα­σί­ζει», ση­μειώ­νει η Welt, για να το­νί­σει ωστό­σο ότι «δεν είναι πια έτσι», εξαι­τί­ας των με­τα­το­πί­σε­ων που προ­κά­λε­σαν στην Ευ­ρώ­πη η με­τα­να­στευ­τι­κή κρίση, το Brexit αλλά και η εκλο­γι­κή νίκη του Ντό­ναλντ Τραμπ στις ΗΠΑ.

Αμοι­βαί­ες υπο­χω­ρή­σεις

Ο κίν­δυ­νος να επι­κρα­τή­σει η Μαρίν Λεπέν στις γαλ­λι­κές προ­ε­δρι­κές εκλο­γές επι­τάσ­σει στρο­φή προς την ανά­πτυ­ξη, ση­μειώ­νει η Welt

Η Welt ση­μειώ­νει ότι «η γερ­μα­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση επι­χεί­ρη­σε να συ­σκο­τί­σει την ορθή εντύ­πω­ση περί αλ­λα­γής πο­λι­τι­κής» που δό­θη­κε με τις δη­λώ­σεις του προ­έ­δρου του Eurogroup Γε­ρούν Ντάι­σελ­μπλουμ για «λι­γό­τε­ρη λι­τό­τη­τα» και «πε­ρισ­σό­τε­ρες με­ταρ­ρυθ­μί­σεις». Και υπο­γραμ­μί­ζει: «Με την απο­χώ­ρη­ση των Βρε­τα­νών και την ντε φάκτο ανα­στο­λή της άρσης των συ­νο­ρια­κών ελέγ­χων εντός της ζώνης Σέν­γκεν η Ευ­ρώ­πη έχασε το φω­το­στέ­φα­νο του μη ανα­στρέ­ψι­μου. Αν απο­χω­ρού­σε τώρα τρι­κλί­ζο­ντας και η Ελ­λά­δα από το ευρώ, θα εδραιω­νό­ταν η εντύ­πω­ση ότι η ένωση των κρα­τών απο­συ­ντί­θε­ται σε πολλά ση­μεία». Αυτό δεν πρέ­πει να συμ­βεί, υπο­γραμ­μί­ζει η εφη­με­ρί­δα, ανα­φε­ρό­με­νη σε δια­νο­ού­με­νους και think tank στις Βρυ­ξέλ­λες και αλλού που ζη­τούν επεν­δύ­σεις ως ανά­χω­μα που θα απο­τρέ­ψει την κα­τάρ­ρευ­ση της Ευ­ρώ­πης. «Όποιος θέλει να απο­τρέ­ψει την ανά­λη­ψη της γαλ­λι­κής προ­ε­δρί­ας από τη Μαρίν Λεπέν δεν μπο­ρεί να κό­πτε­ται πλέον τόσο πολύ για μι­κρο­πράγ­μα­τα όπως οι στό­χοι για το έλ­λειμ­μα. Η Μέρ­κελ ξέρει ότι δεν βρί­σκε­ται σε πλε­ο­νε­κτι­κή θέση», σχο­λιά­ζει η Welt και επι­χει­ρεί μια εκτί­μη­ση: «Η συμ­φω­νία ανά­με­σα στη γερ­μα­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση και το ΔΝΤ θα μπο­ρού­σε επο­μέ­νως να είναι η εξής: Η κυρία Λα­γκάρντ να εγκα­τα­λεί­ψει το μα­ξι­μα­λι­στι­κό αί­τη­μα για νέο κού­ρε­μα χρέ­ους για την Ελ­λά­δα. Αυτό θα είχε εξάλ­λου μόνο συμ­βο­λι­κή επί­δρα­ση. Οι ξένοι προς τα δε­δο­μέ­να των αγο­ρών όροι απο­πλη­ρω­μής των ελ­λη­νι­κών δα­νεί­ων ήδη αντι­στοι­χούν σε με­ρι­κή πα­ραί­τη­ση από τις απαι­τή­σεις (σ.σ. των δα­νει­στών). Γι αυτό η κυρία Μέρ­κελ απο­χαι­ρε­τά αθό­ρυ­βα τη λι­τό­τη­τα».

Συ­ναί­νε­ση με­τα­ξύ Μέρ­κελ και Λα­γκάρντ

Οι δια­βου­λεύ­σεις με­τα­ξύ Μέρ­κελ και Λα­γκάρντ έγι­ναν υπό άκρα εμπι­στευ­τι­κό­τη­τα

Στη συ­νά­ντη­ση Μέρ­κελ – Λα­γκάρντ ανα­φέ­ρε­ται και η οι­κο­νο­μι­κή εφη­με­ρί­δα Handelsblatt, σχο­λιά­ζο­ντας ότι όπως και στο πα­ρελ­θόν έτσι και τώρα στό­χος τους ήταν, σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες ατό­μων από το πε­ρι­βάλ­λον τους, «να επι­λύ­σουν την ανα­δυό­με­νη ελ­λη­νι­κή κρίση πριν να μπο­ρέ­σει να κλι­μα­κω­θεί». Η οι­κο­νο­μι­κή εφη­με­ρί­δα του Ντύ­σελ­ντορφ κάνει λόγο για ορι­σμέ­νους πα­ρά­γο­ντες που πε­ριο­ρί­ζουν την ικα­νό­τη­τα δρά­σης τόσο της Μέρ­κελ όσο και της Λα­γκάρντ. «Η επι­κε­φα­λής του ΔΝΤ βρί­σκε­ται υπό πίεση διότι οι ει­δι­κοί του Τα­μεί­ου έχουν αμ­φι­βο­λί­ες για το πρό­γραμ­μα βο­ή­θειας (σ.σ. για την Ελ­λά­δα). Ταυ­τό­χρο­να η Λα­γκάρντ δεν γνω­ρί­ζει ακόμη πως θα το­πο­θε­τη­θούν οι ΗΠΑ -που έχουν τη με­ρί­δα του λέ­ο­ντος στο ΔΝΤ. Ο αμε­ρι­κα­νός πρό­ε­δρος Ντό­ναλντ Τραμπ προ­ξε­νεί ανη­συ­χία και στο ΔΝΤ. (…) Από την άλλη πλευ­ρά η Μέρ­κελ πιέ­ζε­ται εν μέσω προ­ε­κλο­γι­κού αγώνα από την κοι­νο­βου­λευ­τι­κή ομάδα των χρι­στια­νι­κών κομ­μά­των. Ελα­φρύν­σεις χρέ­ους όπως τις ζητά το ΔΝΤ μπο­ρεί να προ­σφέ­ρει μόνο σε πε­ριο­ρι­σμέ­νο βαθμό. Ανα­ζη­τεί­ται ένας συμ­βι­βα­σμός που να μπο­ρούν να που­λή­σουν η Μέρ­κελ στο Βε­ρο­λί­νο και η Λα­γκάρντ στη Ουά­σιγ­κτον. Οι επό­με­νες συ­νο­μι­λί­ες των δύο έχουν ήδη προ­γραμ­μα­τι­στεί», ση­μειώ­νει κλεί­νο­ντας η Handelsblatt.

Η Frankfurter Allgemeine Zeitung σχο­λιά­ζει σε άρθρο της ότι «δη­μό­σια δεν το λέει βε­βαί­ως κα­νείς. Ωστό­σο επι­κρα­τεί συ­ναί­νε­ση ανά­με­σα στη γερ­μα­νί­δα κα­γκε­λά­ριο Άν­γκε­λα Μέρ­κελ και τη γαλ­λί­δα γε­νι­κή διευ­θύ­ντρια του ΔΝΤ Κρι­στίν Λα­γκάρντ: Θα ήθε­λαν να μην πρέ­πει να ασχο­λού­νται άλλο με την Ελ­λά­δα. Η μικρή ευ­ρω­παϊ­κή χώρα αντλεί πό­ρους του Τα­μεί­ου σε βαθμό που δεν αντι­στοι­χεί κα­θό­λου στο βάρος και τη ση­μα­σία της. Το ΔΝΤ έχει ακόμη 188 χώρες μέλη, οι πε­ρισ­σό­τε­ρες εξ αυτών είναι φτω­χό­τε­ρες από την Ελ­λά­δα», υπο­γραμ­μί­ζει η εφη­με­ρί­δα της Φραγ­κφούρ­της, ση­μειώ­νο­ντας ότι η Κρ. Λα­γκάρντ δέ­χε­ται ολο­έ­να εντο­νό­τε­ρες πιέ­σεις από ισχυ­ρές χώρες μέλη του Τα­μεί­ου που βλέ­πουν επι­κρι­τι­κά την εμπλο­κή του στην υπό­θε­ση της Ελ­λά­δας.

www.dw.com