- Το Δημοτικό Συμβούλιο Ρόδου θα εξετάσει στις 25 Νοεμβρίου αίτημα παραχώρησης δύο ιστορικών ακινήτων από την ΕΤΑΔ: του «Σπιτιού του Αμπελουργού» στις Πηγές Καλλιθέας και του πρώην Σανατορίου της Ελεούσας.
- Για το ερειπωμένο «Σπίτι του Αμπελουργού» προτείνεται αποκατάσταση και λειτουργία μουσείου των Πηγών, Μουσείου Νερού με συμμετοχή της ΔΕΥΑΡ και κέντρου προβολής και διαχείρισης του μνημείου.
- Το ενδεικτικό κόστος του έργου στις Πηγές ανέρχεται σε περίπου 2 εκατ. ευρώ, με μικτή χρηματοδότηση. Η λειτουργία του μουσείου εκτιμάται ότι θα ξεκινήσει 30 μήνες μετά την έναρξη των εργασιών, με προτεραιότητα τη στατική ασφάλεια του κτηρίου.
- Για τον οικισμό Campochiaro και το πρώην Σανατόριο κατατίθεται το σχέδιο «Ζωντανό Χωριό», προϋπολογισμού περίπου 12,48 εκατ. ευρώ. Εισηγητής και των δύο θεμάτων είναι ο Σωτήρης Βαγιανός.
Μουσείο Νερού με συμμετοχή της ΔΕΥΑΡ προτείνεται για το ερειπωμένο κτήριο δίπλα στις Πηγές, ενώ για τον οικισμό Campochiaro κατατίθεται το σχέδιο «Ζωντανό Χωριό», ύψους περίπου 12.480.000 ευρώ. Εισηγητής και στα 2 θέματα είναι ο κ. Σωτήρης Βαγιανός
Την παραχώρηση κατά κυριότητα 2 ιστορικών ακινήτων από την Εταιρεία Ακινήτων Δημοσίου καλείται να ζητήσει το Δημοτικό Συμβούλιο Ρόδου, που συνέρχεται σε τακτική συνεδρίαση την Τετάρτη 25 Νοεμβρίου 2026, στις 17:00. Πρόκειται για το «Σπίτι του Αμπελουργού» στις Πηγές Καλλιθέας και για το πρώην Σανατόριο της Ελεούσας. Τις εισηγήσεις υπογράφει ο εντεταλμένος σύμβουλος Μεσαιωνικής Πόλης και Μνημείων κ. Σωτήρης Βαγιανός, ο οποίος είναι και πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της ΔΕΥΑΡ. Κάθε εισήγηση συνοδεύεται από επενδυτικό πλάνο, με οικονομικά μεγέθη που χαρακτηρίζονται ενδεικτικά.
Ένα ερείπιο στην είσοδο των Πηγών
Το «Σπίτι του Αμπελουργού» είναι κτήριο της ιταλικής περιόδου, έργο του αρχιτέκτονα Armando Bernabiti, χτισμένο σε ύψωμα δίπλα στην είσοδο του μνημείου. Οι ντόπιοι το ξέρουν και ως «Σπίτι του ανατέλλοντος Ηλίου». Δεν συμπεριλήφθηκε στην αποκατάσταση των Πηγών, που άνοιξαν ξανά για το κοινό το 2007, και σήμερα περιγράφεται ως λεηλατημένο, με συνθήματα στους τοίχους και υπαρκτό κίνδυνο κατάρρευσης. Το κυρίως συγκρότημα πέρασε στον Δήμο το 2012. Το συγκεκριμένο κτήριο έμεινε εκτός της μεταβίβασης και, κατά τα διαθέσιμα στοιχεία, ανήκει στην ΕΤΑΔ, κάτι που θα επιβεβαιωθεί πριν από την υποβολή του αιτήματος.
Η πρόταση προβλέπει αποκατάσταση και επανάχρηση με 3 λειτουργίες: Μουσείο των Πηγών Καλλιθέας με ευρήματα και φωτογραφικό υλικό από την ιταλική περίοδο έως σήμερα, Μουσείο Νερού σε συνεργασία με τη ΔΕΥΑΡ και κέντρο διαχείρισης και προβολής του μνημείου. Σε επόμενη φάση εξετάζεται η αναβίωση των ιαματικών λουτρών. Το κόστος υπολογίζεται σε περίπου 2.000.000 ευρώ, από τα οποία 780.000 αφορούν το κέλυφος και τον φέροντα οργανισμό και 650.000 τη μουσειακή διαμόρφωση. Η χρηματοδότηση περιγράφεται ως μεικτή, με δημόσιους και ευρωπαϊκούς πόρους, συμμετοχή του Δήμου και της ΔΕΥΑΡ, χορηγίες και δωρεές.
Το πλάνο στηρίζεται στην επισκεψιμότητα που ήδη έχουν οι Πηγές, δηλαδή πάνω από 3.000 άτομα τις ημέρες αιχμής και, ενδεικτικά, 150.000 έως 200.000 εισιτήρια τον χρόνο. Τα ετήσια έσοδα του μουσείου σε ώριμη φάση εκτιμώνται σε περίπου 530.000 ευρώ και το λειτουργικό αποτέλεσμα σε περίπου 150.000 ευρώ. Το χρονοδιάγραμμα τοποθετεί την έναρξη λειτουργίας 30 μήνες μετά την εκκίνηση, με πρώτη προτεραιότητα τη στατική ασφάλιση του κτηρίου. Στο ίδιο τεύχος γίνεται αναφορά και στον συγγραφέα, συλλέκτη και λαογράφο κ. Σταύρο Γεωργαλλίδη, ο οποίος έχει ζητήσει επανειλημμένα την αξιοποίηση του κτηρίου.
Η απόφαση της ΔΕΥΑΡ
Η δημοτική επιχείρηση έχει ήδη τοποθετηθεί. Στις 3 Νοεμβρίου 2026 το διοικητικό της συμβούλιο ενέκρινε ομόφωνα τη συμμετοχή στο εγχείρημα και ζήτησε από τον Δήμο να υποβάλει το αίτημα παραχώρησης, αφού η δημόσια περιουσία μεταβιβάζεται στον Δήμο και όχι απευθείας στην επιχείρηση. Ενέκρινε επίσης, κατ’ αρχήν, τη δέσμευση πόρων της τάξης των 500.000 ευρώ για το Μουσείο Νερού και τα ιαματικά, με την επιφύλαξη έγκρισης προϋπολογισμού. Με την ίδια απόφαση ξεκινούν οι διαδικασίες αναγνώρισης των ιαματικών πόρων, σε συνεργασία με το Υπουργείο Τουρισμού και τον ΕΟΤ.
Το θέμα έθεσε υπόψη του σώματος ο αναπληρωτής γενικός διευθυντής κ. Σ. Μάτσης, ύστερα από έγγραφο του προέδρου. Παρόντες ήταν οι κ.κ. Σωτήρης Βαγιανός, Ιωάννης Μητσού, Σαββίνα Παπαγεωργίου, Γεώργιος Παυλούς, Χρυσοβαλάντης Λάμπης, Αθανάσιος Στάμος, Αγαπητός Πάλλας και Μιχαήλ Μπράτιτσης. Απουσίαζαν οι κ.κ. Δημήτριος Τσίκκης, Γεωργία Στεφανάρα και Ελευθέριος Καρανικόλας. Η συνεργασία Δήμου και ΔΕΥΑΡ θα ρυθμιστεί με προγραμματική σύμβαση.
«Ζωντανό Χωριό» στο Campochiaro
Το δεύτερο θέμα αφορά στο πρώην Σανατόριο της Ελεούσας, σύμπλεγμα 3 διώροφων διατηρητέων κτηρίων συνολικής επιφάνειας περίπου 2.600 τετραγωνικών μέτρων, σε απόσταση 37 έως 40 χιλιομέτρων από την πόλη. Ο οικισμός Campochiaro ιδρύθηκε το 1935 ως πρότυπο ορεινό χωριό και από το 1947 έως το 1970 το κεντρικό του σύμπλεγμα λειτούργησε ως Σανατόριο των Δωδεκανήσων. Από τότε παραμένει αναξιοποίητο. Όπως σημειώνεται στην εισήγηση, προηγούμενη προσπάθεια αξιοποίησης με αμιγώς ιδιωτικούς όρους δεν τελεσφόρησε, ενώ το τοπικό συμβούλιο Διμυλιάς και Ελεούσας έχει ζητήσει ομόφωνα την παραχώρηση στον Δήμο.
Το σχέδιο του Δήμου έχει 5 πυλώνες: φιλοξενία και ευεξία, μνήμη και πολιτισμό, αγορά και γαστρονομία, προσιτή κατοικία και πρωτογενή τομέα. Η κατοικία τοποθετείται στον ευρύτερο οικισμό, εκτός των διατηρητέων κτηρίων. Το συνολικό κόστος της πρώτης φάσης ανέρχεται σε περίπου 12.480.000 ευρώ. Η αποκατάσταση του κελύφους, ύψους 3.900.000 ευρώ, προβλέπεται να καλυφθεί από δημόσιους και ευρωπαϊκούς πόρους, ενώ ιδιώτης επενδυτής θα αναλάβει τη λειτουργία με σύμβαση παραχώρησης, βάζοντας κεφάλαια περίπου 4.800.000 ευρώ. Για την προσιτή κατοικία προβλέπονται πιλοτικά 1.400.000 ευρώ και για τον πρωτογενή τομέα 600.000 ευρώ.
Οι παραδοχές του πλάνου μιλούν για μονάδα φιλοξενίας περίπου 40 δωματίων, με μέση πληρότητα 55% και μέση τιμή 220 ευρώ. Ο κύκλος εργασιών στην ώριμη φάση εκτιμάται σε περίπου 3.110.000 ευρώ τον χρόνο, η απόδοση του ιδιωτικού κεφαλαίου σε περίπου 14,5% και η αποπληρωμή σε 7,3 έτη. Ο Δήμος υπολογίζεται ότι θα εισπράττει αντάλλαγμα περίπου 124.000 ευρώ ετησίως, δηλαδή γύρω στα 3.680.000 ευρώ σε 25 χρόνια, ενώ οι άμεσες θέσεις εργασίας προσδιορίζονται σε περίπου 42. Ανοιχτά παραμένουν ο δασικός χαρακτηρισμός, η οριοθέτηση και η κτηματολογική ταυτοποίηση του ακινήτου. Η έναρξη λειτουργίας τοποθετείται 42 μήνες μετά τις πρώτες αποφάσεις.
Επιτροπές διαπραγμάτευσης και δικλείδες ασφαλείας
Και για τα 2 ακίνητα προτείνεται η συγκρότηση γνωμοδοτικής Επιτροπής Παρακολούθησης και Διαπραγμάτευσης με πρόεδρο τον κ. Βαγιανό. Θα μετέχουν ο αντιδήμαρχος της οικείας δημοτικής ενότητας, Καλλιθέας για το πρώτο ακίνητο και Καμείρου για το δεύτερο, εκπρόσωπος κάθε δημοτικής παράταξης, υπηρεσιακοί παράγοντες, ο νομικός σύμβουλος του Δήμου και εμπειρογνώμονας. Στην επιτροπή για την Καλλιθέα προστίθεται εκπρόσωπος της ΔΕΥΑΡ και σε εκείνη για την Ελεούσα ο πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας Διμυλιάς.
Τα αιτήματα θα απευθυνθούν στην ΕΤΑΔ και στην Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών και Περιουσίας. Θα συνοδεύονται από ρήτρα ανάκλησης και επανόδου του ακινήτου στο Δημόσιο αν δεν υλοποιηθεί ο σκοπός, από δέσμευση για τη διατήρηση του κοινωφελούς χαρακτήρα και από απαγόρευση μεταπώλησης ή αλλαγής χρήσης. Οι τελικοί όροι κάθε μεταβίβασης θα επικυρωθούν με νέα απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου. Στις εισηγήσεις σημειώνεται, τέλος, ότι η κατανομή της αρμοδιότητας ανάμεσα στο Δημοτικό Συμβούλιο και τη Δημοτική Επιτροπή με τον νέο Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης θα επιβεβαιωθεί από τη Νομική Υπηρεσία.
































Σχολιασμός άρθρου
Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού
Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.
Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.