Γ. Πάππου: «Η Ελλάδα έχει παντελή έλλειψη νησιωτικής πολιτικής»

Τον προ­βλη­μα­τι­σμό του ανα­φο­ρικά με την κατάρ­γηση των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών ΦΠΑ στα νησιά και τις συν­θή­κες στις οποίες καλεί­ται να λει­τουρ­γή­σει η αγορά, εκφρά­ζει στην «δημο­κρα­τική», ο πρό­ε­δρος του Επι­με­λη­τη­ρίου Δωδε­κα­νή­σου κ. Γιάννης Πάππου.

«Είμαστε η κατ’ εξοχήν νησιω­τική χώρα της Ευρώπης, έχοντας έντονο το στοι­χείο της νησιω­τι­κό­τη­τας. Η χώρα μας όμως, έχει πλέον παντελή έλλειψη νησιω­τι­κής πολι­τι­κής. Δυστυ­χώς δεν υπάρχει καμία πρόνοια για τους νησιώ­τες. Μας αντι­με­τω­πί­ζουν σαν τους κατοί­κους των μεγάλων αστικών κέντρων, κάτι που είναι λάθος. Τα προ­βλή­ματα των νησιών τα γνω­ρί­ζουν όλοι πολύ καλά. Πολλές φορές είμαστε απο­κομ­μέ­νοι από την υπό­λοιπη Ελλάδα, δεν έχουμε δυνα­τό­τητα πρό­σβα­σης υπη­ρε­σιών που υπάρ­χουν στα μεγάλα αστικά κέντρα και φυσικά, παρα­μέ­νει πρό­βλημα το μετα­φο­ρικό κόστος. Πολλές φορές ανα­γκα­ζό­μα­στε να πλη­ρώ­νουμε πολύ ακριβά εισι­τή­ρια είτε σε αερο­πο­ρι­κές είτε σε ακτο­πλοϊ­κές μετα­φο­ρές. Όλα αυτά θα έπρεπε να τα έχουν σκεφτεί οι κυβερ­νώ­ντες και σε καμία περί­πτωση δεν έπρεπε να αφαι­ρέ­σουν αυτή την μικρή ελάφρυνση’, όπως την λένε. Οι πολι­τι­κοί έλεγαν ότι εμείς οι νησιώ­τες είχαμε… προ­νό­μια. Το καθε­στώς των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών ΦΠΑ στα νησιά, σε καμία περί­πτωση δεν μπο­ρούσε να χαρα­κτη­ρι­στεί ως ‘προνόμιο’. Ήταν μια μικρή ελά­φρυνση για να αντι­σταθ­μί­σει τα προ­βλή­ματα της νησιω­τι­κό­τη­τας. Και όταν λέμε νησιω­τι­κό­τητα δεν εννο­ούμε την παραλία και τον ήλιο για τους 3-4 μήνες του καλο­και­ριού. Τα προ­βλή­ματα είναι όλο τον χρόνο και τον χειμώνα».

Όπως δήλωσε χαρα­κτη­ρι­στικά ο κ. Γ. Πάππου, η καθη­με­ρι­νό­τητα του νησιώτη και ιδιαί­τερα του επι­χει­ρη­μα­τία, παρα­μέ­νει ελλιπής. Και σε όλα αυτά, προ­στί­θε­ται η επιβολή των capital controls που παρα­μέ­νουν εν ισχύ στις τρά­πε­ζες, καθώς και η δυσκο­λία στις εισα­γω­γές – εξα­γω­γές: «Τα προ­βλή­ματα αυτά είναι πολύ μεγάλα. Οι επι­χει­ρη­μα­τίες έχουν να αντι­με­τω­πί­σουν και την μηδε­νική πρό­σβαση στην ρευ­στό­τητα, καθώς οι τρά­πε­ζες δεν δίνουν εύκολα χρήματα. Ακόμη και αν δώσουν θα είναι πολύ προ­σε­κτικά ζητώ­ντας πολύ υψηλές δια­σφα­λί­σεις –τρι­πλά­σιες του ποσού το οποίο δίνουν. Συνεπώς, είναι ευνόητο ότι μέσα σε ένα τέτοιο περι­βάλ­λον, είναι πολύ δύσκολο να λει­τουρ­γή­σει η επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα. Αυτό που απαι­τεί­ται είναι, να βοη­θή­σουν οι τρά­πε­ζες την ρευ­στό­τητα και να υπάρξει σταθερό φορο­λο­γικό πλαίσιο, το οποίο να επι­βά­λει λογι­κούς φόρους και όχι φόρους εξό­ντω­σης»

ΟΙ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΤΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ

Πώς όμως υπο­δέ­χτηκε η αγορά της Ρόδου και τα σούπερ μάρκετ τις αυξή­σεις στον ΦΠΑ; «Οι αυξή­σεις που έγιναν, είναι μίγμα των φορο­λο­γι­κών μέτρων, της κατάρ­γη­σης των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών ΦΠΑ στα νησιά και των αυξή­σεων στις υπη­ρε­σίες. Στα τρόφιμα για παρά­δειγμα: υπάρ­χουν τρόφιμα τα οποία μέσα στην τελευ­ταία διετία από το 9% ΦΠΑ μετα­κύ­λη­σαν στο 24%: όλα τα μπι­σκότα, οι κον­σέρ­βες, τα τρόφιμα που έχουν δεχθεί μετα­ποί­ηση, οι χυμοί, τα ανα­ψυ­κτικά ήταν στο 9% και σήμερα που μιλάμε ανέ­βη­καν 15 ποσο­στιαίες μονάδες. Αυτό βεβαίως, έχει άμεση συνέ­πεια στην αγο­ρα­στική δύναμη του κατα­να­λωτή που έχει πληγεί του­λά­χι­στον κατά 15%», λέει ο κ. Πάππου.

Οι έμποροι ωστόσο, βλέπουν ότι είναι πολύ δύσκολο να συγκρα­τή­σουν τις αυξή­σεις αυτές και κυρίως, να τις απορ­ρο­φή­σουν. Σύμφωνα με τον πρόεδρο του ΕΒΕΔ: «Ο ΦΠΑ δεν έχει να κάνει με συγκρά­τηση της τιμής. Ο κάθε έμπορος επι­λέ­γει το ποσοστό με το οποίο θέλει να λει­τουρ­γή­σει. Από εκεί και πέρα, τα προ­ϊ­ό­ντα τα οποία διο­χε­τεύ­ο­νται στην αγορά ξέρουμε όλοι ότι θα επι­βα­ρυν­θούν με αυξη­μένο ΦΠΑ. Και βέβαια, οι 15 αυτές ποσο­στιαίες μονάδες είναι πολύ δύσκολο να απορ­ρο­φη­θούν».

Συνεπώς, το ‘καλάθι της νοικοκυράς’ συνεχώς… λιγο­στεύει. «Το ‘καλάθι της νοικοκυράς’ όχι μόνον συνεχώς μειώ­νε­ται, αλλά και συνεχώς τρο­πο­ποιεί­ται. Αυτό σημαί­νει ότι τα νοι­κο­κυ­ριά στρέ­φο­νται σε ‘προ­ϊ­ό­ντα ιδιω­τι­κής ετικέτας’ –δηλαδή σε μη επώνυμα προ­ϊ­ό­ντα τα οποία είναι πολύ πιο φτηνά. Και βέβαια, πέραν αυτών των προ­ϊ­ό­ντων τα νοι­κο­κυ­ριά στρέ­φο­νται στις προ­σφο­ρές, στην προ­σπά­θεια τους να καλύ­ψουν τις ανάγκες τους με μη επώνυμα, μη δια­φη­μι­ζό­μενα προ­ϊ­ό­ντα –είτε προ­σω­πι­κής φρο­ντί­δας, είτε καθα­ριό­τη­τας του σπιτιού, είτε τρόφιμα».

Η αγο­ρα­στική δύναμη λοιπόν μειώ­νε­ται συνεχώς, και αλλάζει συμπε­ρι­φορά. Ο κατα­να­λω­τής επι­σκέ­πτε­ται πιο συχνά το σούπερ μάρκετ και αγο­ρά­ζει λιγό­τε­ρες ποσό­τη­τες, από τα απο­λύ­τως απα­ραί­τητα, επι­λέ­γο­ντας να κάνει πλέον πιο ‘έξυπνες’ αγορές. Προ­σπα­θεί, με τα χρήματα τα οποία έχει δια­θέ­σιμα να κατα­φέ­ρει να ψωνίσει τα απο­λύ­τως απα­ραί­τητα. Στρέ­φε­ται στα προ­ϊ­ό­ντα ιδιω­τι­κής ετι­κέ­τας και στις μεγάλες προ­σφο­ρές: «Αυτά τα προ­ϊ­ό­ντα έχουν μεγάλη ζήτηση και σε πολλές περι­πτώ­σεις κατα­σκευά­ζο­νται από τα εργο­στά­σια που έχουν τα επώνυμα brands τρο­φί­μων ή άλλων προ­ϊ­ό­ντων», λέει ο κ. Πάππου.

Οι τιμές πάντως δεν έχουν να κάνουν μόνον με τα τρόφιμα. Ο πρό­ε­δρος του Επι­με­λη­τη­ρίου σημειώ­νει: «Οι τιμές αυξά­νο­νται σε όλα. Η επι­βά­ρυνση στα τιμο­λό­για παροχής υπη­ρε­σιών αυξή­θηκε από το 13% στο 25%. Κατα­λα­βαί­νετε ότι η μία αύξηση φέρνει την άλλη».