Μπαλτάς: “Δεν τίθεται σε αμφισβήτηση η πραγματοποίηση της επένδυσης στην Αφάντου”

«Η πράξη της ανα­ο­ριο­θέ­τη­σης του αρχαιο­λο­γι­κού χώρου ουδόλως θέτει σε αμφι­σβή­τηση το σύνολο του εγχει­ρή­μα­τος για το οποίο η κυβέρ­νηση έχει ανα­λά­βει τη δέσμευση να υλο­ποι­ή­σει και τούτο διότι η κήρυξη αρχαιο­λο­γι­κού χώρου δεν συνε­πά­γε­ται την ταυ­τό­χρονη απα­γό­ρευση δόμησης, αλλά την παρα­κο­λού­θηση των εργα­σιών από την αρχαιο­λο­γική υπη­ρε­σία» ανα­φέ­ρει το υπουρ­γείο Πολι­τι­σμού μετά τις αντι­δρά­σεις που υπήρξαν στην απόφαση να χαρα­κτη­ρι­στεί αρχαιο­λο­γική ζώνη ολό­κληρη η έκταση όπου επρό­κειτο να δημιουρ­γη­θεί γήπεδο γκολφ στην Αφάντου της Ρόδου.

Το υπουρ­γείο Πολι­τι­σμού χαρα­κτη­ρί­ζει την κήρυξη της έκτασης ως αρχαιο­λο­γική ζώνη «επι­βε­βλη­μένη καθώς υπάρ­χουν όχι απλώς ενδεί­ξεις αλλά ανε­σκαμ­μέ­νες αρχαιό­τη­τες. Η ομόφωνη γνω­μο­δό­τηση του συλ­λο­γι­κού οργάνου του Κεντρι­κού Αρχαιο­λο­γι­κού Συμ­βου­λίου, το οποίο απαρ­τί­ζε­ται από έγκρι­τους επι­στή­μο­νες πολλών ειδι­κο­τή­των της Υπη­ρε­σίας, αλλά και καθη­γη­τές πανε­πι­στη­μίων δεν μπο­ρούσε να μην υιο­θε­τη­θεί από τον Υπουργό σε ένα κράτος νομι­μό­τη­τας και σκο­πί­μως να απο­κρυ­βεί από τους επεν­δυ­τές αλλά και το ΣτΕ, πρα­κτική που εφαρ­μο­ζό­ταν στο παρελ­θόν».

Το υπουρ­γείο υπο­στη­ρί­ζει ότι για το θέμα των επεν­δύ­σεων στο Αφάντου «έχει ανα­πτυ­χθεί συνεχής και γόνιμη συνερ­γα­σία όλων των εμπλε­κο­μέ­νων πλευρών – ΤΑΙΠΕΔ, συναρ­μό­δια Υπουρ­γεία Πολι­τι­σμού και Αθλη­τι­σμού, Οικο­νο­μίας, Ανά­πτυ­ξης και Του­ρι­σμού, Περι­βάλ­λο­ντος και Ενέρ­γειας καθώς και της Γενικής Γραμ­μα­τείας Δημό­σιας Περιου­σίας του Υπουρ­γείου Οικο­νο­μι­κών μεταξύ των οποίων υπάρχει ομο­φω­νία ότι η ανα­ο­ριο­θέ­τηση δεν θέτει σε αμφι­σβή­τηση την πραγ­μα­το­ποί­ηση της επέν­δυ­σης».

«Οι όποιες εμπλο­κές και καθυ­στε­ρή­σεις, που δήθεν έχουν πλήξει την αξιο­πι­στία του ελλη­νι­κού κράτους ως φορέα συνερ­γα­σίας για επεν­δύ­σεις, οφεί­λο­νται σε επι­λο­γές αμφι­λε­γό­με­νων ακι­νή­των – που έγιναν από προη­γού­με­νες ηγεσίες ΤΑΙΠΕΔ και κυβερ­νώ­ντων – με πλείστα όσα θέματα αρχαιο­λο­γικά, περι­βαλ­λο­ντικά και στρα­τιω­τικά» προ­σθέ­τει.

Η ανα­κοί­νωση του Υπουρ­γείου

Ανα­ο­ριο­θέ­τηση Αρχαιο­λο­γι­κού Χώρου στο Αφάντου Ρόδου
και του­ρι­στική ανά­πτυξη της περιο­χής

Σχετικά με το θέμα της αξιο­ποί­η­σης της περιο­χής Αφάντου Ρόδου και

προ­κει­μέ­νου να μην υπάρχει παρα­πλη­ρο­φό­ρηση, διευ­κρι­νί­ζε­ται ότι:

Η προ­στα­σία των αρχαιο­τή­των και της πολι­τι­στι­κής κλη­ρο­νο­μίας απο­τε­λεί

θεμε­λιώδη υπο­χρέ­ωση του κράτους, που έχει κωδι­κο­ποι­η­θεί στον αρχαιο­λο­γικό

νόμο (Ν.3028/2002). Ο χαρα­κτη­ρι­σμός περιο­χών ως αρχαιο­λο­γι­κών χώρων

απο­τε­λεί την κύρια προ­λη­πτική πράξη για τη δια­μόρ­φωση θεσμι­κού πλαι­σίου

προ­στα­σίας, η οποία καταρ­χάς

δεν συνε­πά­γε­ται γενική εκ των προ­τέ­ρων

απα­γό­ρευση δόμησης ή εκτέ­λε­σης κάποιου έργου

, αλλά επι­βάλ­λει την

υπο­χρέ­ωση παροχής σχε­τι­κής άδειας του Υπουρ­γού Πολι­τι­σμού για την

εκτέ­λεση των έργων και την αρχαιο­λο­γική παρα­κο­λού­θησή τους.

Ως αρχαιο­λο­γι­κοί χώροι νοού­νται εκτά­σεις οι οποίες περιέ­χουν ή στις

οποίες υπάρ­χουν ενδεί­ξεις ότι περιέ­χο­νται αρχαία μνημεία ή απο­τέ­λε­σαν ή

υπάρ­χουν ενδεί­ξεις ότι απο­τέ­λε­σαν από τους αρχαιο­τά­τους χρόνους έως και το

1830 μνη­μειακά οικι­στικά ή ταφικά σύνολα. Οι αρχαιο­λο­γι­κοί χώροι

περι­λαμ­βά­νουν και το απα­ραί­τητο ελεύ­θερο περι­βάλ­λον που επι­τρέ­πει στα

σωζό­μενα μνημεία να συντί­θε­ται σε ιστο­ρική, αισθη­τικά και λει­τουρ­γική

ενότητα (άρθρο 2, πργ.γ). Οι αρχαιο­λο­γι­κοί χώροι κηρύσ­σο­νται, οριο­θε­τού­νται ή

ανα­ο­ριο­θε­τού­νται με βάση τα δεδο­μένα αρχαιο­λο­γι­κής έρευνας πεδίου ύστερα

από γνώμη του Συμ­βου­λίου (άρθρο 13, πργ. 1)

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

——

Συνε­χι­ζό­με­νες αρχαιο­λο­γι­κές έρευνες στην παρά­κτια θέση του Αφάντου

απο­κα­λύ­πτουν αρχαιό­τη­τες που δεί­χνουν ότι η περιοχή απε­τέ­λεσε το πεδίο

ανά­πτυ­ξης μιας ακμά­ζου­σας κοι­νω­νίας κατά τα ελλη­νι­στικά και ρωμαϊκά

χρόνια έως και την πρώιμη βυζα­ντινή περίοδο με έντονη εμπο­ρευ­μα­τική και

εξα­γω­γική δρα­στη­ριό­τητα, που σύμφωνα με την αρχαιο­λο­γική επι­στήμη

σχε­τί­ζε­ται με τον αρχαίο δήμο των Βρυ­γιν­δα­ρίων και τις πόλεις της ροδια­κής

Περαίας.

Ο αρχαιο­λο­γι­κός χαρα­κτή­ρας της περιο­χής απο­τυ­πώ­νε­ται στον

χαρα­κτη­ρι­σμό του αρχαιο­λο­γι­κού χώρου του Ερη­μο­κά­στρου το 1999 για την

προ­στα­σία των μέχρι τότε αρχαιο­τή­των (παλαιο­ντο­λο­γικά ευρή­ματα,

τοι­χι­σμένη ακρό­πολη, ταφές, οικι­στικά κατά­λοιπα) και στον καθο­ρι­σμό Ζωνών

Προ­στα­σίας το 2000.

Για την πρό­σφατη ανα­ο­ριο­θέ­τηση, που δημο­σιεύ­θηκε την Πέμπτη

21Απριλίου στο Φ.Ε.Κ. (70/ΑΑΠ) είχε ήδη συγκρο­τη­θεί φάκελος από τις αρμό­διες

Υπη­ρε­σίες του Υπουρ­γείου Πολι­τι­σμού βάσει των πρό­σφα­των αρχαιο­λο­γι­κών

ερευνών (ταφές των προϊ­στο­ρι­κών, κλα­σι­κών, ελλη­νι­στι­κών και ρωμαϊ­κών

χρόνων, αρχαίες βιο­τε­χνι­κές εγκα­τα­στά­σεις με κτι­ρια­κές υπο­δο­μές και

κλι­βά­νους που χρο­νο­λο­γού­νται από την ελλη­νι­στική περίοδο έως και την ύστερη

αρχαιό­τητα). Τα όρια της ανα­ο­ριο­θέ­τη­σης καθο­ρί­στη­καν με κρι­τή­ριο τις

παλιό­τε­ρες ανα­σκα­φές, τις νεώ­τε­ρες αρχαιο­λο­γι­κές έρευνες με αφορμή την

παρα­κο­λού­θηση έργων τρίτων φορέων και τις παρα­δό­σεις αρχαιο­τή­των στην

περιοχή.

Η κήρυξη του εν λόγω αρχαιο­λο­γι­κού χώρου σε καμία περί­πτωση

δεν στο­χεύει στην ακύρωση του επεν­δυ­τι­κού προ­γράμ­μα­τος του ΤΑΙΠΕΔ

,

αντι­θέ­τως βελ­τιώ­νει το θεσμικό πλαίσιο της του­ρι­στι­κής ανά­πτυ­ξης στην

περιοχή.

Η πράξη της ανα­ο­ριο­θέ­τη­σης του αρχαιο­λο­γι­κού χώρου

ουδόλως θέτει σε

αμφι­σβή­τηση το σύνολο του εγχει­ρή­μα­τος

για το οποίο η κυβέρ­νηση έχει

ανα­λά­βει τη δέσμευση να υλο­ποι­ή­σει και τούτο διότι η κήρυξη αρχαιο­λο­γι­κού

χώρου

δεν συνε­πά­γε­ται την ταυ­τό­χρονη απα­γό­ρευση δόμησης

, αλλά την

παρα­κο­λού­θηση των εργα­σιών από την αρχαιο­λο­γική υπη­ρε­σία, όροι που ούτως

ή άλλως είχαν τεθεί κατά την έγκριση του ΕΣΧΑΔΑ από αρχαιο­λο­γι­κής

πλευράς. Η δε κήρυξη ήταν επι­βε­βλη­μένη καθώς υπάρ­χουν όχι απλώς ενδεί­ξεις

αλλά ανε­σκαμ­μέ­νες αρχαιό­τη­τες. Η ομόφωνη γνω­μο­δό­τηση του συλ­λο­γι­κού

οργάνου του Κεντρι­κού Αρχαιο­λο­γι­κού Συμ­βου­λίου, το οποίο απαρ­τί­ζε­ται από

έγκρι­τους επι­στή­μο­νες πολλών ειδι­κο­τή­των της Υπη­ρε­σίας, αλλά και καθη­γη­τές

πανε­πι­στη­μίων δεν μπο­ρούσε να μην υιο­θε­τη­θεί από τον Υπουργό σε ένα

κράτος νομι­μό­τη­τας και σκο­πί­μως να απο­κρυ­βεί από τους επεν­δυ­τές αλλά και

το ΣτΕ, πρα­κτική που εφαρ­μο­ζό­ταν στο παρελ­θόν.

Εξάλλου, για το θέμα των επεν­δύ­σεων στο Αφάντου, έχει ανα­πτυ­χθεί

συνεχής και γόνιμη συνερ­γα­σία όλων των εμπλε­κο­μέ­νων πλευρών – ΤΑΙΠΕΔ,

συναρ­μό­δια Υπουρ­γεία Πολι­τι­σμού και Αθλη­τι­σμού, Οικο­νο­μίας, Ανά­πτυ­ξης

και Του­ρι­σμού, Περι­βάλ­λο­ντος και Ενέρ­γειας καθώς και της Γενικής

Γραμ­μα­τείας Δημό­σιας Περιου­σίας του Υπουρ­γείου Οικο­νο­μι­κών μεταξύ των

οποίων υπάρχει ομο­φω­νία ότι

η ανα­ο­ριο­θέ­τηση δεν θέτει σε αμφι­σβή­τηση

την πραγ­μα­το­ποί­ηση της επέν­δυ­σης

.

Οι όποιες εμπλο­κές και καθυ­στε­ρή­σεις, που δήθεν έχουν πλήξει την

αξιο­πι­στία του ελλη­νι­κού κράτους ως φορέα συνερ­γα­σίας για επεν­δύ­σεις,

οφεί­λο­νται σε επι­λο­γές αμφι­λε­γό­με­νων ακι­νή­των – που έγιναν από

προη­γού­με­νες ηγεσίες ΤΑΙΠΕΔ και κυβερ­νώ­ντων – με πλείστα όσα θέματα

αρχαιο­λο­γικά, περι­βαλ­λο­ντικά και στρα­τιω­τικά. Η δια­χεί­ριση τέτοιων

προ­βλη­μα­τι­κών φακέλων, που κλη­ρο­νο­μή­θη­καν, με την ταυ­τό­χρονη θεμε­λιώδη

υπο­χρέ­ωση για την προ­στα­σία της πολι­τι­στι­κής μας κλη­ρο­νο­μιάς σε συν­δυα­σμό

με την επί­τευξη της ανά­πτυ­ξης στο πλαίσιο των κυβερ­νη­τι­κών υπο­χρε­ώ­σεων

απο­τε­λεί μια δύσκολη, αλλά ανα­γκαία ισορ­ρο­πία που ο Υπουρ­γός, η Γενική

Γραμ­μα­τέας του Υπουρ­γείου και οι Υπη­ρε­σίες με περίσ­σιο σεβασμό επι­τε­λούν.

 

Έντονα είχε αντι­δρά­σει ο περι­φε­ρειάρ­χης Νοτίου Αιγαίου Γιώργος Χατζη­μάρ­κος, λέγο­ντας ότι η αξιο­ποί­ηση του Γκολφ Αφάντου που το νησί της Ρόδου περι­μέ­νει επί δεκα­ε­τίες «τινά­ζε­ται στον αέρα, λίγο πριν μπει στην φάση της υλο­ποί­η­σης».

«Πρό­κει­ται για μια εξαι­ρε­τικά αρνη­τική εξέλιξη. Προ­κα­λεί σοκ η επι­πο­λαιό­τητα με την οποία ελήφθη, χωρίς εκείνοι που την έλαβαν να αντι­λαμ­βά­νο­νται το κακό που κάνουν στη Ρόδο αλλά και στην Ελλάδα συνο­λικά. Η ελλη­νική πολι­τεία με απο­φά­σεις όπως αυτή, στέλνει διεθνώς το καθόλα αρνη­τικό μήνυμα της έλλει­ψης σοβα­ρό­τη­τας που αγγίζει τα όρια της φαι­δρό­τη­τας και της γελοιο­ποί­η­σης» είπε.

Υπο­στή­ριξε μάλιστα ότι την απόφαση αυτή «δεν την υπα­γο­ρεύει καμία λογική, παρά μόνο η ανοησία και η επι­κίν­δυνη ιδε­ο­λη­ψία».

Με επι­στολή του προς την κυβέρ­νηση ο κ. Χατζη­μάρ­κος ανα­φέ­ρει μεταξύ άλλων: «Μια απλή εξέταση του χάρτη που συνο­δεύει την εν λόγω απόφαση κατα­δει­κνύει ότι πλέον έχει χαρα­κτη­ρι­στεί ως αρχαιο­λο­γι­κός χώρος το σύνολο της προς αξιο­ποί­ηση έκτασης που αφορά στην επέν­δυση, γεγονός που δεν μπορεί να δια­φεύ­γει της γνώσης των εμπνευ­στών της εν λόγω από­φα­σης ότι θέτει σε αμφι­σβή­τηση το σύνολο του εγχει­ρή­μα­τος, για το οποίο η κυβέρ­νηση έχει ανα­λά­βει την δέσμευση να υλο­ποι­ή­σει. Ευελ­πι­στούμε ότι έστω τώρα, την ύστατη στιγμή, θα γίνουν αντι­λη­πτές οι κατα­στρο­φι­κές επι­πτώ­σεις της ανωτέρω από­φα­σης του υπουρ­γείου Πολι­τι­σμού και θα γίνουν οι ανα­γκαίες διορ­θω­τι­κές ενέρ­γειες».

Η αξιο­ποί­ηση των ακι­νή­των στην περιοχή Αφάντου απο­τε­λεί ένα από τα μεγα­λύ­τερα ανα­πτυ­ξιακά έργα στην χώρα, δεδο­μέ­νου ότι το σύνολο της επέν­δυ­σης ανα­μέ­νε­ται να ξεπε­ρά­σει τα 300 εκατ. ευρώ.

Από τη συνο­λική έκταση 1.615 στρεμ­μά­των των δύο ακι­νή­των (1.360 στρέμ­ματα το Βόρειο Αφάντου και 255 στρέμ­ματα το Νότιο Αφάντου), τα 815 στρέμ­ματα παρα­χω­ρού­νται με το θεσμό της επι­φά­νειας, εκ των οποίων τα 530 στρέμ­ματα αφορούν στο γκολφ, το οποίο θα ανα­βαθ­μι­στεί βάσει των πλέον σύγ­χρο­νων προ­δια­γρα­φών, για διά­στημα 50 ετών.