Δεν θα γίνει κατηγορία εις βάρος επιχειρηματία που καταμηνύθηκε από τον αδελφό του

Nα μην γίνει κατη­γο­ρία εις βάρος ενός επι­χει­ρη­μα­τία της Ρόδου, που κατα­μη­νύ­θηκε από τον αδελφό του και συνέ­ταιρό του, για τα αδι­κή­ματα της υπε­ξαί­ρε­σης αντι­κει­μέ­νου μεγάλης αξίας που το είχαν εμπι­στευ­θεί στον υπαίτιο, λόγω της ιδιό­τη­τάς του ως εντο­λο­δό­χου και δια­χει­ρι­στή ξένης περιου­σίας, κατ’ εξα­κο­λού­θηση και που το αντι­κεί­μενο της πράξης υπερ­βαί­νει τα 120.000 ευρώ και της απι­στίας κατ’ εξα­κο­λού­θηση, από την οποία η περιου­σιακή ζημία υπερ­βαί­νει το ποσό των 30.000 ευρώ, απο­φά­σισε το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου.

Ο μηνυτής υπο­στή­ριξε συγκε­κρι­μένα ότι ο αδελφός του από το έτος 1998 ασκούσε μόνος του τις βασικές δια­χει­ρι­στι­κές πράξεις και γενικά διεκ­πε­ραί­ωνε κάθε υπόθεση που είχε σχέση με τη δια­χεί­ριση και την διοί­κηση της εται­ρείας τους.

Υπο­στή­ριξε ότι είχε εξουσία αντι­προ­σω­πεύ­σεως της εται­ρείας, δυνα­τό­τητα ανα­πτύ­ξεως πρω­το­βου­λίας και λήψης απο­φά­σεων, ενώ εκείνος δεν είχε την οια­δή­ποτε ανάμιξη, σχέση ή επαφή ιδίως από το έτος 2000, οπότε και υπέβαλε την παραί­τησή του.

Με απόφαση του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου δια­τά­χθηκε λογιστικός-διαχειριστικός έλεγχος στην εται­ρεία από Ορκωτό Ελεγκτή-Λογιστή από τον οποίο, όπως υπο­στή­ριξε, προ­έ­κυψε ότι ο αδελφός του έβλαψε συστη­μα­τικά την περιου­σία της εται­ρείας αλλά και τα συμ­φέ­ρο­ντά του, ως εταίρου, που δικαιού­ται μερίδιο στα κέρδη της.

Ισχυ­ρί­στηκε ότι μετήλθε μεθο­δεύ­σεων για από­κρυψη κερδών, τονί­ζο­ντας ότι σύμφωνα και με την έκθεση τα κέρδη κάθε χρήσης προ απο­σβέ­σεων και φόρων ανέρ­χο­νται κατά μέσο όρο στο ποσό των 65.000 ευρώ περίπου.

Ανέφερε ακόμη ότι από τον έλεγχο προ­έ­κυψε ότι τα μετρητά που φυλάσ­σο­νταν από τον πρόεδρο και διευ­θύ­νο­ντα σύμ­βουλο της εται­ρείας ήταν αδι­καιο­λό­γητα υψηλά επί σειράν ετών (μέσος όρος τριε­τίας 134.000 ευρώ).

Το σύνολο των δια­θε­σί­μων της εται­ρείας (μετρητά και κατα­θέ­σεις) ήταν ακόμη αδι­καιο­λό­γητα υψηλά επί σειράν ετών (μέσο υπό­λοιπο τριε­τίας 527.000 ευρώ) προ­σεγ­γί­ζο­ντας το 46%-56% των ιδίων κεφα­λαίων, ενώ καλύ­πτουν 3 έως 4 φορές το σύνολο των υπο­χρε­ώ­σεων της εται­ρείας.

Ο έλεγχος θεώρησε ότι εφόσον τα χρη­μα­τικά αυτά δια­θέ­σιμα δεν χρη­σι­μο­ποιού­ντο για την επί­τευξη των σκοπών του κατα­στα­τι­κού, θα έπρεπε να επι­στρα­φούν στους μετό­χους, κατά ποσό του­λά­χι­στον 350.000 ευρώ, μετά βέβαια από σχε­τι­κές απο­φά­σεις των αρμο­δίων οργάνων.

Ο μηνυτής δια­τεί­νε­ται ότι ο αδελφός του εμφά­νισε πλα­σμα­τι­κές απο­σβέ­σεις και στέρησε την εται­ρεία από έσοδα αξιο­ποί­η­σης των δια­θε­σί­μων της.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος από την άλλη αρνή­θηκε από την πρώτη στιγμή κατη­γο­ρη­μα­τικά τα όσα του απο­δί­δο­νται.

Η εται­ρεία, όπως τόνισε, είναι οικο­γε­νειακή και ισχυ­ρί­στηκε ότι ο αδελφός του ίδρυσε με συγγενή του άλλη εται­ρεία με ομοει­δές αντι­κεί­μενο, αντα­γω­νι­στική προς αυτήν.

Τόνισε ακόμα ότι εκου­σίως έπαυσε να ασχο­λεί­ται με την εται­ρεία της οικο­γέ­νειας, δημιουρ­γούσε προ­βλή­ματα στη λει­τουρ­γία της και υπο­στη­ρί­ζει ότι σκοπός του ήταν να την κλείσει. Υπο­στή­ριξε ακόμη ότι τον Ιούνιο του 2002 είχε ασκήσει και τότε μήνυση σε βάρος του για υπε­ξαί­ρεση ποσού 414.125 ευρώ η οποία τέθηκε στο αρχείο με αμε­τά­κλητο βού­λευμα.

Ισχυ­ρί­στηκε παρα­πέρα ότι από τους οικο­νο­μι­κούς ελέγ­χους που διε­νερ­γή­θη­καν δεν προ­έ­κυψε κάτι το μεμπτόν στη λει­τουρ­γία της εται­ρείας ενώ δεν απο­δέ­χε­ται την έκθεση του Ορκωτού Λογιστή, που όρισε το Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο.

Το δικα­στικό συμ­βού­λιο, που εξέτασε την υπόθεση, έκρινε ότι προη­γού­μενη έκθεση πραγ­μα­το­γνώ­μονα είναι πει­στι­κό­τερη και  δεν   καθί­στα­ται    δυνατό   να εξαχθεί  συμπέ­ρα­σμα περί  ύπαρξης απο­κρυ­βει­σών πωλή­σεων λόγω του  λογι­στι­κού προ­τύ­που το οποίο  τηρεί­ται  από  την  εται­ρεία. Εκρινε παρα­πέρα ότι δεν προ­κύ­πτουν  εις βάρος  του  κατη­γο­ρου­μέ­νου επαρ­κείς ενδεί­ξεις ενοχής που  θα στή­ρι­ζαν  την  παρα­πο­μπή  του στο ακρο­α­τή­ριο ενώ περαι­τέρω κρίθηκε ότι η απο­δι­δό­μενη πράξη της απι­στίας, όσον  αφορά  στην   ιδιο­ποί­ηση  χρη­μα­τι­κού  ποσού  395.053  ευρώ κατά    τα    έτη   2002    έως   2008   δεν   πλη­ρού­ται   ούτε   κατά   την αντι­κει­με­νική  της υπό­σταση.

Κρίθηκε επι­πλέον ότι υπάρ­χουν ζωηρές αμφι­βο­λίες αφενός ως προς το εάν ο κατη­γο­ρού­με­νος γνώριζε ότι  παρα­λεί­πο­ντας να  κατα­θέ­σει   τα δια­θέ­σιμα  της   εται­ρείας σε  προ­θε­σμια­κούς   τρα­πε­ζι­κούς  λογα­ρια­σμούς  παρα­βί­αζε   τους κανόνες της χρηστής διοί­κη­σης και αφε­τέ­ρου ως προς το  έναν απο­δε­χό­ταν  του­λά­χι­στον   αυτή    την    περιου­σιακή    βλάβη της εται­ρείας.

Οι    αμφι­βο­λίες αυτές υφί­στα­νται   καθότι     ο ίδιος ο κατη­γο­ρού­με­νος   ήταν   ο   βασικός   μέτοχος   της   εται­ρίας με ποσοστό    μετοχών    51,26   %,    οπότε    οποια­δή­ποτε    βλάβη της εται­ρι­κής   περιου­σίας   θα   μετα­κυ­λιό­ταν   σε   αυτόν    κατά. το μεγα­λύ­τερο ποσοστό.

Ως συνή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σης του κατη­γο­ρού­με­νου παρέστη ο δικη­γό­ρος κ. Γιάννης Ρωμαίος.