“Eνα άλμα πιο γρήγορο, από τη φθορά”, για τον “Ενάρετο Κύκλο”

Η πρώτη παρου­σία ως υπο­ψη­φίου Δημάρ­χου προχθές του κ. Αντώνη Καμπου­ράκη. Μια παρου­σία, με ένα λόγο δια­φο­ρε­τικό, απ’ αυτόν που έχουμε συνη­θί­σει στις πολι­τι­κές τοπο­θε­τή­σεις. Ενας λόγος απλός, κατα­νοη­τός, με συναί­σθημα, αλλά και ρεα­λι­σμό, ενω­τι­κός, με πολύ καλά ελλη­νικά, πέρα από τις ξύλινες πολυ­φο­ρε­μέ­νες πολι­τι­κές ατάκες και από στήθους. Ένα ύφος άλλης αισθη­τι­κής. Που δείχνει έναν μη επαγ­γελ­μα­τία της πολι­τι­κής, δίνο­ντας μέσα από σημεία του λόγου του, το δικό του στίγμα για την παρου­σία ενός Δημάρ­χου:

«Για μένα ο Δήμαρ­χος, ΔΕΝ είναι για τα καφε­νεία, τα πανη­γύ­ρια και τα τσί­πουρα. Είναι για να σχε­διά­σει τις λύσεις, και να κάνει έργο, που θα φτάνει σε όλους τους συμπο­λί­τες μας. Σε όλο το νησί μας. Ούτε μπαίνω σε αυτό τον αγώνα, για να ασχο­ληθώ με τις μικρό­τη­τες και την παρα­πο­λι­τική. Η κριτική μου προς όλους, θα είναι πάντα Πολι­τική. Δεν θα με ακού­σετε, ούτε να απαντάω στη λάσπη με λάσπη, ούτε να διχάζω, ούτε να ρίχνω το επίπεδο, της εκλο­γι­κής αντι­πα­ρά­θε­σης… ΔΕΝ ψάχνω δέκα  λόγους για να ΜΗΝ γίνει κάτι, αλλά αντί­θετα: τον ένα καλό λόγο, για να γίνει κάτι. ΔΕΝ με ενδια­φέ­ρει να γίνω άλλος ένας τρο­χο­νό­μος συμ­φε­ρό­ντων, κι αδιε­ξό­δων… Αληθινή ικα­νό­τητα διεκ­δί­κη­σης, δεν σημαί­νει «στημένα» ραντε­βού σε Υπουρ­γικά Γραφεία, ή στο Δημαρ­χείο για φωτο­γρα­φίες αυτα­ρέ­σκειας.»

Είναι σίγουρο, πως πολλοί έμειναν σ’ αυτές τις απο­στρο­φές του λόγου του. Γιατί όλοι, έχουμε κου­ρα­στεί από αυτο­διοι­κη­τι­κούς της εποχής Γκόρ­τσου, με παρου­σία και χει­ρα­ψίες στα καφε­νεία, με λαγούς που βγάζουν από τα καπέλα κάθε παρα­μο­νές εκλογών, με χαρ­το­πό­λεμο υβρι­στι­κών δελτίων τύπου για τους αντι­πά­λους. Με παρα­τρε­χά­με­νους στο fb που είχαν οριστεί (παγκό­σμια πρω­το­τυ­πία) να παρα­κο­λου­θούν τις φωτο­γρα­φίες που δημο­σί­ευαν απελ­πι­σμέ­νοι  πολίτες, από δρόμους με λακ­κού­βες ή κατε­στραμ­μένα πεζο­δρό­μια, για να τρέχουν να τις καλύ­ψουν και υπε­ρη­φά­νως να ποστά­ρουν μετά φωτο­γρα­φία απο­κα­τά­στα­σης της ζημιάς. Γιατί κάποτε, όπως είπε ο κ. Καμπου­ρά­κης: «Η σύγ­χρονη Τοπική Αυτο­διοί­κηση, ΔΕΝ μπορεί ούτε να αυτο­σχε­διά­ζει με προ­χει­ρό­τητα, ούτε να λει­τουρ­γεί σαν κομ­μα­τάρ­χης, του περα­σμέ­νου αιώνα. Οι νέες προ­κλή­σεις, απαι­τούν νέες αντι­λή­ψεις, και νέες πρα­κτι­κές. Νέες συμπε­ρι­φο­ρές. Και Νέα «Υλικά.».

Ξεκι­νώ­ντας λοιπόν από αυτό το άλλο ύφος, από την πεποί­θηση  του κ. Καμπου­ράκη πως: “Ο πολι­τι­σμός μας, ΔΕΝ είναι πάρεργο. Δια­τη­ρώ­ντας ζωντανή τη μονα­δική ταυ­τό­τητά μας, όπως σμι­λεύ­τηκε μέσα στους αιώνες, οφεί­λουμε να την ανα­δεί­ξουμε, και να την προ­σαρ­μό­σουμε με επι­τυ­χία, στους σημε­ρι­νούς καιρούς.» υπάρχει ελπίδα,για να κάνουμε «ένα άλμα πιο γρήγορο από τη φθορά». Και να πετύχει ο «Ενά­ρε­τος Κύκλος» που περιέ­γρ­ραψε: «Mόνο ένας τόπος που έχει αξία για τους μόνι­μους κατοί­κους του, μπορεί να έχει αξία, και για τους επι­σκέ­πτες του. Καλύ­τερη ζωή στη Ρόδο, σημαί­νει και καλύ­τερο του­ρι­στικό προϊόν της Ρόδου. Σημαί­νει, και καλύ­τε­ρες ευκαι­ρίες, για την τοπική οικο­νο­μία, καλύ­τερη ζωή για όλες τις Ροδί­τισ­σες, και για όλους τους Ροδίτες.»