Ναι, αλλά ελέγχους κάνουμε;

Ελι­κρινά δεν το ήξερα ότι έχουμε έναν τόσο σοβαρό αντι­σει­σμικό κανο­νι­σμό και πως πάνω στις ελλη­νι­κές προ­δια­γρα­φές έχει βασι­στεί και ο σχε­τι­κός Ευρω­παϊ­κός Κώδικας. Δεν ξέρω εάν ο κώδικας αυτός προ­βλέ­πει και τους συνε­χείς ελέγ­χους σε δημόσια κτήρια όπως είναι τα σχολεία. Γιατί είναι άκρως ανη­συ­χη­τικό και ανα­τρι­χια­στικό να μαθαί­νεις πως στα σχολεία της Δωδε­κα­νή­σου έχει να γίνει έλεγχος ΔΕΚΑ (10) χρόνια!

Όπως λέει ο Ανδρέας Στα­σι­νός «Σε άλλους χρόνους εδώ και σε άλλες χώρες σήμερα, ένας σεισμός αυτού του μεγέ­θους θα ήταν κατα­στρο­φι­κός ή, τέλος πάντων, θα έσπερνε τη γη με ερείπια και θα θέριζε εκα­το­ντά­δες ή και χιλιά­δες θύματα. Όχι εδώ. Περιέρ­γως η Ελλάδα είναι από τις πιο σοβαρές χώρες παγκο­σμίως στην αντι­σει­σμική προ­στα­σία και στις προ­δια­γρα­φές αντι­σει­σμι­κού κανο­νι­σμού. Φαντα­στείτε ότι ο σχε­τι­κός Ευρω­παϊ­κός Κώδικας 8, βασί­ζε­ται πάνω στον ελλη­νικό αντι­σει­σμικό κανο­νι­σμό. Διότι ναι, για πρώτη φορά απο­κτή­σαμε αντι­σει­σμικό κανο­νι­σμό το 1928, όταν έγινε ο μεγάλος σεισμός στο Λου­τράκι. Βασί­στηκε (που αλλού;) σε γερ­μα­νι­κές προ­δια­γρα­φές και ίσχυσε μόνο για τη συγκε­κρι­μένη περιοχή. Το 1953 χτυ­πή­θη­καν τα Επτά­νησα και ισο­πε­δώ­θηκε η Κεφαλ­λο­νιά. Οι μηχα­νι­κοί παρα­τή­ρη­σαν ότι τρία κτίρια στη Ζάκυνθο δεν υπέ­στη­σαν ούτε ρωγμή. Είχαν χτιστεί με τον κανο­νι­σμό του Λου­τρα­κίου. Τα Επτά­νησα απέ­κτη­σαν αντι­σει­σμικό κανο­νι­σμό. Και από το 1959 όλη η χώρα. Το 1985 έγινε ο σεισμός στην  Καλα­μάτα. Και ο αντι­σει­σμι­κός κανο­νι­σμός τρο­πο­ποι­ή­θηκε, αφού ξεπε­ρά­στηκε πλέον η γκρίνια για το αυξη­μένο κόστος κατα­σκευής. Ο ίδιος κανο­νι­σμός βελ­τιώ­θηκε το 2000. Αν γίνεται ένα κατα­σκευα­στικό λάθος, λένε οι μηχα­νι­κοί, είναι ότι κάποιες φορές οι κατα­σκευα­στές βάζουν περισ­σό­τερο σίδερο από όσο πρέπει. Ωστόσο σε γενικές γραμμές, στην Ελλάδα φτιά­χνουμε κτίρια και υπο­δο­μές που επι­δει­κνύ­ουν αξιο­πι­στία και ανθε­κτι­κό­τητα. Και δια­θέ­τουμε αξιό­πι­στα και λει­τουρ­γικά αντα­να­κλα­στικά –να τα λέμε αυτά. Με το πρώτο φως στην Κω είχαν πάει υπουρ­γοί και κινη­το­ποι­ή­θη­καν τα σχετικά κλι­μά­κια. Ο σει­σμό­πλη­κτος πλη­θυ­σμός δεν πανι­κο­βάλ­λε­ται και τα προ­βλή­ματα αντι­με­τω­πί­ζο­νται. Οι περισ­σό­τε­ροι σεισμοί απο­τε­λούν ένα πρό­βλημα που γρήγορα ξεχνάμε. Ομως, από την άλλη, καλό είναι να δούμε, στο μέτρου εφικτού, το θέμα της προ­στα­σίας παλαιών κτιρίων και μνη­μείων. Είναι, βέβαια, πολλά, όμως αν απο­κε­ντρω­θεί το θέμα της συντή­ρη­σής τους (ο κάθε Δήμος να φρο­ντί­σει για την αντι­σει­σμική ενί­σχυση μνη­μείων που βρί­σκο­νται στην επι­κρά­τειά του), ίσως έχουμε ουσια­στικά απο­τε­λέ­σματα”. Και τα σχολεία να προ­σθέσω. Μη μας φταίει μετά ο Τσε­λέ­ντης που φωνάζει για το θέμα των ελέγχων.