Βουλή: Χωρίς απάντηση από την κυβέρνηση αίτημα του Σπ. Λυκούδη για πάσχοντες από σκλήρυνση κατά πλάκα

Χωρίς απά­ντηση ελπίδας έμειναν, δυστυ­χώς, πολλοί πολίτες που πάσχουν από μορφές της σκλή­ρυν­σης κατά πλάκας, καθώς το αίτημά τους –όπως μετα­φέρ­θηκε στο Κοι­νο­βού­λιο από τον κ. Σπ. Λυκούδη, να εντα­χθούν στη λίστα η οποία περι­λαμ­βά­νει τις μη ανα­στρέ­ψι­μες ασθέ­νειες, έμεινε χωρίς αντα­πό­κριση από την κυβέρ­νηση.

«Η σκλή­ρυνση κατά πλάκας σύμφωνα με την ιατρική κοι­νό­τητα είναι μια ασθέ­νεια μη ανα­στρέ­ψιμη, ανίατη, διαρκώς εξε­λισ­σό­μενη και με πλήθος συμ­πτω­μά­των» είπε ο κ. Λυκού­δης απευ­θυ­νό­με­νος με επί­καιρη ερώτηση στον υφυ­πουργό Εργα­σίας, Κοι­νω­νι­κής Ασφά­λι­σης και Κοι­νω­νι­κής Αλλη­λεγ­γύης Αν. Πετρό­πουλο. «Το Υπουρ­γείο έχει εντάξει στην λίστα των μη ανα­στρέ­ψι­μων ασθε­νειών δύο από τις πέντε βασικές μορφές της σκλή­ρυν­σης κατά πλάκας, αυτές που εμφα­νί­ζουν ιδιαί­τερα τα προ­βλή­ματα που έχουν σχέση με τις κινη­τι­κές δυνα­τό­τη­τες ή αδυ­να­μίες, όπως μπο­ρούμε να το πούμε το θέμα των πασχό­ντων. Όμως, ένα άλλο μεγάλο κομμάτι μορφών της ασθε­νείας που δεν έχουν εμφανή κινη­τικά προ­βλή­ματα για να εντάσ­σο­νται στη λίστα, απ’ ό,τι διαβάζω αφορά το 80-85% των ασθε­νού­ντων, που δεν εντάσ­σο­νται σε αυτή τη λίστα», συνέ­χισε ο ερωτών βου­λευ­τής του Ποτα­μιού και Ζ’ Αντι­πρό­ε­δρος της Βουλής.

Στην ανά­πτησή του ο κ. Πετρό­που­λος υπο­στή­ριξε αρχικώς ότι δεν είναι θέμα πολι­τι­κής επι­λο­γής το πώς θα δια­μορ­φώ­νε­ται η συγκε­κρι­μένη λίστα. «Δεν είμαστε εμείς που κρί­νουμε την ανα­πη­ρία, αλλά οι γιατροί, οι οποίοι με βάση τους κανόνες που ισχύουν και με τη συμ­με­τοχή των ιατρι­κών εται­ρειών δια­μόρ­φω­σαν τον πίνακα» είπε ο κ. Πετρό­που­λος, για να σημειώ­σει μεταξύ άλλων: «Επειδή η πάθηση αυτή, όπως και εσείς σημειώ­νετε, έχει μία δια­κύ­μανση ανι­κα­νό­τη­τας – ξεκι­νάει με 35% ανα­πη­ρία και αυξά­νε­ται μέχρι το 100%- οι δύο παθή­σεις που έχουμε εντάξει, είναι πραγ­μα­τικά περι­πτώ­σεις που καθι­στούν μια σειρά απα­σχο­λή­σεων απα­γο­ρευ­τική και αδύνατη την ένταξη του ανθρώ­που στην οικο­νο­μική και κοι­νω­νική του ζωή. Θα παρα­κο­λου­θούμε συνεχώς πώς λει­τουρ­γεί αυτός ο πίνακας και στον βαθμό που χρειά­ζε­ται να υπάρξει βελ­τί­ωση, θα υπάρξει».

Οταν δε, η σχετική συζή­τηση φάνηκε να επι­κε­ντρώ­νε­ται στην επι­δο­μα­τική πολι­τική, ο κ. Λυκού­δης έσπευσε να παρα­τη­ρή­σει: «Δεν ανα­φέρ­θηκα καθόλου σε επι­δό­ματα, δεν ανα­φέρ­θηκα καθόλου στο εάν θα έπρεπε να έχει οικο­νο­μική φρο­ντίδα η πολι­τεία. Οι άνθρω­ποι λένε το εξής: Στε­κό­μα­στε στην κοι­νω­νία, ξέρουμε ότι δεν θα γίνουμε καλά, δώστε μας τη δυνα­τό­τητα να μην ταλαι­πω­ρού­μα­στε, δηλαδή, όπως και οι υπό­λοι­ποι, να μην πηγαί­νουμε κάθε δύο-τρία χρόνια στα ΚΕΠΑ να μας επι­βε­βαιώ­νουν την ανα­πη­ρία μας όπως όλοι οι υπό­λοι­ποι χαρα­κτη­ρί­ζο­νται ανά­πη­ροι εφ’ όρου ζωής. Δώστε μας και μας αυτή τη δυνα­τό­τητα της μη ταλαι­πω­ρίας, κύριε Υπουργέ, όχι της επι­δό­τη­σης. Δεν είναι οικο­νο­μικό το πρό­βλημα και γι’ αυτό είναι ακόμα πιο άξιοι προ­σο­χής και ενδια­φέ­ρο­ντος οι συγκε­κρι­μέ­νοι συνάν­θρω­ποί μας. Αυτό ζητούν, δεν ζητούν επι­δό­ματα ούτε λεφτά».

Ο κ. Πετρό­που­λος περιο­ρί­στηκε να σημειώ­σει ότι εντά­χθη­καν οι δύο μορφές της ασθέ­νειας στη λίστα, αφή­νο­ντας να εννοη­θεί ότι τούτο έγινε με κυβερ­νη­τική πρω­το­βου­λία και κατόπιν δια­πραγ­μα­τεύ­σεων, εν μέσω μνη­μο­νια­κών δυσκο­λιών: «Επειδή δεν πρέπει να συμ­βαί­νει αυτό που είπατε, να πηγαί­νουν κάθε τόσο στα ΚΕΠΑ να ταλαι­πω­ρού­νται -είναι βασα­νι­σμός, είναι απα­ρά­δε­κτο να επι­τρέ­πουμε μια τέτοια κατά­σταση να γίνεται με τον τρόπο που γινόταν- το αλλά­ξαμε. Πείσαμε μέσα στα νέα πεδία και στο επίπεδο ελευ­θε­ρίας που απο­κτή­σαμε αυτό το διά­στημα, να πούμε ότι δεν μπορεί να συνε­χί­ζε­ται αυτό. Είναι ντροπή. Τους πείσαμε». Και επα­νερ­χό­με­νος στα «επι­δο­μα­τικά», με την ευκαι­ρία της επί­και­ρης ερώ­τη­σης μίλησε εκ νέου για χρη­μα­τική παροχή προς συγκε­κρι­μέ­νες κατη­γο­ρίες ασθενών: «Σύντομα θα εκδώσω απόφαση που δίνει και το εξω­ι­δρυ­μα­τικό επίδομα, το οποίο δεν προ­βλε­πό­ταν, σε άτομα που πάσχουν από σκλή­ρυνση κατά πλάκας, όταν είναι σε αυτόν το βαθμό η σκλή­ρυνση κατά πλάκας που δεν μπορεί να εξυ­πη­ρε­τη­θεί. Το εξω­ι­δρυ­μα­τικό επίδομα είναι μια σημα­ντική δαπάνη, αλλά ανα­γκαία γι’ αυτόν τον άνθρωπο, τον έναν που θα χρεια­στεί βοήθεια. Και θα το κάνουμε και αυτό. Δεν προ­βλε­πό­ταν. Το κάνουμε», είπε συγκε­κρι­μένα.

Πηγή: Καθη­με­ρινή