Άτοπο

Εντελώς άτοπο , να χρη­σι­μο­ποιείς έναν σπου­δαίο δάσκαλο, για να υπε­ρα­σπι­στείς την ελευ­θε­ρία του λόγου για κάποιον δημο­σιο­γράφο. Γιατί ο Τσα­κυ­ρά­κης πραγ­μα­τικά ο σημα­ντι­κό­τε­ρος, μαχη­τι­κό­τε­ρος και συνε­πέ­στερο υπε­ρα­σπι­στή της Ελευ­θε­ρίας του Λόγου, όταν στήριζε το δικαί­ωμα στην ελευ­θε­ρία της έκφρα­σης σε δικα­στή­ρια και στην κοι­νω­νία,  ο λόγος του δεν χωρούσε προ­σω­πι­κούς χαρα­κτη­ρι­σμούς, και λάσπη. Δεν θεω­ρούσε την ελευ­θε­ρία της έκφρα­σης ασύδοτη. Εχει κανόνες δικαίου, τους οποίους όλοι οφεί­λουμε να τηρούμε. Ουδείς δικαιού­ται να τους παρα­βιά­ζει, πολύ δε περισ­σό­τερο οι εκπρό­σω­ποι των ΜΜΕ, οι οποίοι έχουν αυξη­μέ­νες υπο­χρε­ώ­σεις απέ­να­ντι στην κοι­νω­νία στη  οποία απευ­θύ­νο­νται. Τα λέει αυτά άλλωστε με απλά λόγια και ο κώδικας δεο­ντο­λο­γίας της ΕΣΗΕΑ:  «Να απο­φεύ­γει τη χυδαιο­γρα­φία, τη χυδαιο­λο­γία και τη γλωσ­σική βαρ­βα­ρό­τητα, τηρώ­ντας, ακόμη και στη σάτιρα και τη γελοιο­γρα­φία, τους κανόνες της επαγ­γελ­μα­τι­κής ηθικής και της κοι­νω­νι­κής ευθύνης».

Εν κατα­κλείδι, οι  πένες του μίσους ξεχνιού­νται γρήγορα, αλλά το μίσος, ο λαϊ­κι­σμός, η λάσπη, η άρνηση μένουν. Και δυστυ­χώς  θα βρί­σκουν νέους καθο­δη­γη­τές να το εκμε­ταλ­λευ­τούν.