Διεθνής διαγωνισμός για τα ξενοδοχεία «Ελαφος» και «Ελαφίνα» στον Προφήτη Ηλία

Μέσα στην άνοι­ξη ανα­μέ­νε­ται να προ­κη­ρυ­χθεί ο διε­θνής δια­γω­νι­σμός για την πα­ρα­χώ­ρη­ση του ιστο­ρι­κού του­ρι­στι­κού συ­γκρο­τή­μα­τος που πε­ρι­λαμ­βά­νει τα ξε­νο­δο­χεία «Ελα­φος» και «Ελα­φί­να» στον Προ­φή­τη Ηλία της Ρόδου.

Προ ημε­ρών (21 Φε­βρουα­ρί­ου) δη­μο­σιεύ­τη­κε στο ΦΕΚ η από­φα­ση του υπουρ­γεί­ου Πο­λι­τι­σμού για το χα­ρα­κτη­ρι­σμό ως «ιστο­ρι­κού τόπου του του­ρι­στι­κού συ­γκρο­τή­μα­τος στο όρος Προ­φή­της Ηλίας της νήσου Ρόδου, Πε­ρι­φε­ρεια­κής Ενό­τη­τας Ρόδου, Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, φε­ρό­με­νης ιδιο­κτη­σί­ας Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου και Δήμου Ρόδου διότι εντός των ορίων του χω­ρο­θε­τού­νται κτί­σμα­τα και δρα­στη­ριό­τη­τες που συ­νι­στούν χα­ρα­κτη­ρι­στι­κή και ομοιο­γε­νή οντό­τη­τα, τεκ­μή­ριο της αρ­χι­τε­κτο­νι­κής, ιστο­ρι­κής, κοι­νω­νι­κής και οι­κο­νο­μι­κής, πο­λι­τι­στι­κής και πο­λι­τι­σμι­κής εξέ­λι­ξης της πε­ριο­χής κατά την πε­ρί­ο­δο της Ιτα­λο­κρα­τί­ας». Τα δύο κτί­ρια, κτί­στη­καν από τους Ιτα­λούς το 1921 (το Έλα­φος) και το 1932 (το Ελα­φί­να) και χρη­σι­μο­ποιού­νταν αρ­χι­κά για τη φι­λο­ξε­νία Ιτα­λών αξιω­μα­τι­κών και κατά τη διάρ­κεια του δευ­τέ­ρου Πα­γκο­σμί­ου Πο­λέ­μου ως στρα­τιω­τι­κό νο­σο­κο­μείο για τους Γερ­μα­νούς.

Τα δύο ακί­νη­τα, που βρί­σκο­νται σε από­στα­ση 45 χλμ από την πόλη της Ρόδου και 30 χλμ από το αε­ρο­δρό­μιο, έχουν ήδη πε­ριέλ­θει, κα­τό­πιν της σχε­τι­κής από­φα­σης του δη­μο­τι­κού συμ­βου­λί­ου στη Δη­μο­τι­κή Ανώ­νυ­μη Εται­ρία «ΔΕΡΜ Α.Ε», η οποία ανέ­θε­σε στην εται­ρεία New Symbol την εκ­πό­νη­ση της σχε­τι­κής οι­κο­νο­μο­τε­χνι­κής με­λέ­της για την αξιο­ποί­η­ση των χώρων. Σύμ­φω­να με αυτήν, το συ­γκρό­τη­μα θα πα­ρα­χω­ρη­θεί σε ιδιώ­τη- επεν­δυ­τή, ο οποί­ος πέραν της δια­χεί­ρι­σης του ξε­νο­δο­χεί­ου «Ελα­φος», που λει­τουρ­γεί και τώρα ως κα­τά­λυ­μα 22 δω­μα­τί­ων, θα ανα­λά­βει και τις ερ­γα­σί­ες απο­κα­τά­στα­σης του κτι­ρί­ου της «Ελα­φί­νας», 30 δω­μα­τί­ων κι επι­πλέ­ον των 17 κα­τοι­κιών που βρί­σκο­νται στο χώρο και είναι υπό κα­τάρ­ρευ­ση. Ο ση­με­ρι­νός μι­σθω­τής του ξε­νο­δο­χεί­ου «Ελα­φος» έχει προ­χω­ρή­σει στη λύση της σύμ­βα­σης και πρό­κει­ται να απο­χω­ρή­σει λόγω υψη­λού μι­σθώ­μα­τος.

Ο δια­γω­νι­σμός, όπως επι­ση­μαί­νει στο newmoney.gr ο πρό­ε­δρος της ΔΕΡΜ Α.Ε. κ. Γιάν­νης Κούρ­της υπο­λο­γί­ζε­ται να προ­κη­ρυ­χθεί μέσα στον Απρί­λιο.

Το ξε­νο­δο­χεια­κό συ­γκρό­τη­μα έχει ιδιαί­τε­ρη ση­μα­σία «για την με­λέ­τη της ιτα­λι­κής αρ­χι­τε­κτο­νι­κής στα Δω­δε­κά­νη­σα», ανα­φέ­ρε­ται στην ηλε­κτρο­νι­κή πύλη του υπουρ­γεί­ου Πο­λι­τι­σμού «Οδυσ­σεύς».

«Το “Έλα­φος” είναι ένα τριώ­ρο­φο κτί­ριο με υπό­γειο και το “Ελα­φί­να” ένα διώ­ρο­φο κτί­ριο με υπό­γειο. Eίναι κτι­σμέ­να από Ιτα­λούς αρ­χι­τέ­κτο­νες, με μικτό σύ­στη­μα της λι­θο­δο­μής και του σκε­λε­τού από οπλι­σμέ­νο σκυ­ρό­δε­μα, με έντο­να κε­κλι­μέ­νες ξύ­λι­νες στέ­γες, κα­λυμ­μέ­νες με ει­δι­κά κυ­μα­τοει­δή φύλα, ξύ­λι­να κου­φώ­μα­τα και ξύ­λι­νες βε­ρά­ντες. Το 1929 κτί­σθη­κε από τους Ιτα­λούς το ξε­νο­δο­χείο της Ελά­φου (Albergo del Cervo). Το 1930 γί­νε­ται ισό­γεια προ­σθή­κη (εστια­τό­ριο) με με­γά­λη βε­ρά­ντα από πάνω, κα­τα­σκευά­ζε­ται ένα γή­πε­δο τέν­νις, και μία πίστα χορού. Αρ­γό­τε­ρα γί­νε­ται και προ­σθή­κη ορό­φου κα­ταρ­γώ­ντας την βε­ρά­ντα.

Το 1932 οι­κο­δο­μή­θη­κε δίπλα και σε από­στα­ση εκατό μέ­τρων νέα πτέ­ρυ­γα που ονο­μά­ζε­ται «Ελα­φί­να». ‘Ετσι το ξε­νο­δο­χεια­κό συ­γκρό­τη­μα γί­νε­ται γνω­στό σαν «’Ελα­φος και Ελα­φί­να», ονο­μα­σία που οφεί­λει σε ένα είδος ελα­φιού που ζει στα δάση της πε­ριο­χής.

Γύρω από το κυ­ρί­ως συ­γκρό­τη­μα «κα­τα­σκευά­σθη­καν βοη­θη­τι­κά κτί­ρια, όπως μι­κρές βιλ­λί­τσες για την διεύ­θυν­ση, ια­τρείο, γκα­ράζ, πε­ρί­πτε­ρο κ.α., ενώ κα­τάλ­λη­λα δια­μορ­φω­μέ­να μο­νο­πά­τια ενώ­νουν όλους αυ­τούς τους χώ­ρους και οδη­γούν σε επι­λεγ­μέ­νες δια­δρο­μές με μα­γευ­τι­κή θέα.

Μορ­φο­λο­γι­κά, για λό­γους προ­πα­γαν­δι­στι­κούς και επει­δή το τοπίο δεν θυ­μί­ζει ελ­λη­νι­κό νησί, οι Ιτα­λοί προ­σπά­θη­σαν να δώ­σουν στα κτί­ρια ένα αρ­χι­τε­κτο­νι­κό στυλ της Βό­ρειας Ευ­ρώ­πης. Έτσι, δεν πα­ρου­σιά­ζουν καμία ομοιό­τη­τα με τη ρο­δί­τι­κη ή την ελ­λη­νι­κή πα­ρα­δο­σια­κή αρ­χι­τε­κτο­νι­κή, αλλά, αντι­θέ­τως, θυ­μί­ζουν chalet της Ελ­βε­τί­ας ή της Αυ­στρί­ας. Ξύ­λι­να δια­κο­σμη­τι­κά στοι­χεία στο­λί­ζουν τις όψεις, κυ­λιν­δρι­κά γω­νια­κά μπαλ­κό­νια με οξυ­κό­ρυ­φη στέγη και προ­στα­τευ­μέ­να με τζα­μα­ρία, εμ­φα­νή λι­θο­δο­μή από ντό­πιο λίθο στο ισό­γειο και στο υπό­γειο, ξύ­λι­νες κορ­νί­ζες στο γείσο της στέ­γης κ.α.»

newmoney.gr