Αθώος κρίθηκε ο πατέρας που είχε καταθέσει πλαστή άδεια του γιου του στον φάκελο διαγωνισμού του Στρατού

Με αθω­ω­τική απόφαση έκλεισε η υπόθεση του 56χρονου ημε­δα­πού που είχε παρα­πεμ­φθεί σε δίκη για κακούρ­γημα. Η κατη­γο­ρία αφο­ρούσε στην κατά­θεση πλαστής άδειας χει­ρι­στή μηχα­νη­μά­των έργου σε ηλε­κτρο­νικό διεθνή δια­γω­νι­σμό της Ανω­τά­της Στρα­τιω­τι­κής Διοί­κη­σης Υπο­στή­ρι­ξης Στρατού (ΑΣΔΥΣ).

Ο δια­γω­νι­σμός αφο­ρούσε στην απο­κο­μιδή λυμάτων από τα Κέντρα Υπο­δο­χής και Ταυ­το­ποί­η­σης του ανα­το­λι­κού Αιγαίου. Το Τρι­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου επί κακουρ­γη­μά­των, ενώπιον του οποίου εκδι­κά­στηκε η υπόθεση, τον έκρινε αθώο. Την υπε­ρά­σπισή του ανέλαβε ο δικη­γό­ρος κ. Πανα­γιώ­της Αβρίθης.

Ο 56χρονος, ιδιο­κτή­της ατο­μι­κής επι­χεί­ρη­σης, είχε παρα­πεμ­φθεί με βού­λευμα του Συμ­βου­λίου Πλημ­με­λειο­δι­κών Κω. Η κατη­γο­ρία ήταν η χρήση πλαστού εγγρά­φου σε βάρος νομικού προ­σώ­που δημο­σίου δικαίου με προσ­δο­κώ­μενο όφελος άνω των 120.000 ευρώ. Η αθώωσή του σημαί­νει ότι το δικα­στή­ριο δεν δέχθηκε την εκτί­μηση που είχε οδη­γή­σει στην παρα­πο­μπή, δηλαδή ότι ο κατη­γο­ρού­με­νος γνώριζε την πλα­στό­τητα του εγγρά­φου όταν το υπέβαλε. Το αιτιο­λο­γικό της από­φα­σης δεν προ­κύ­πτει από τα δια­θέ­σιμα στοι­χεία.

Η υπόθεση ξεκί­νησε από δια­κή­ρυξη της ΑΣΔΥΣ, μέσω της Διεύ­θυν­σης Προ­μη­θειών της, για την «Παροχή Υπη­ρε­σιών Λυμα­το­φό­ρων Οχη­μά­των και Απο­φρα­κτι­κών Μηχα­νη­μά­των για τις ανάγκες των ΚΥΤ των νησιών του ανα­το­λι­κού Αιγαίου». Η δράση συγ­χρη­μα­το­δο­τού­νταν από το Πρό­γραμμα Δημο­σίων Επεν­δύ­σεων και από το Ταμείο Ασύλου Μετα­νά­στευ­σης και Ένταξης της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης. Ο δια­γω­νι­σμός χωρι­ζό­ταν σε 3 τμήματα, ένα για καθένα από τα ΚΥΤ Λέσβου, Χίου και Λέρου.

Το Τμήμα 3 αφο­ρούσε το ΚΥΤ της Λέρου. Είχε προ­ϋ­πο­λο­γι­σθείσα αξία 332.535,00 ευρώ πλέον ΦΠΑ, δηλαδή συνο­λικό κόστος 389.065,95 ευρώ, και για αυτό υπο­βλή­θη­καν 3 προ­σφο­ρές. Η δια­κή­ρυξη προ­έ­βλεπε ότι σε κάθε δρο­μο­λό­γιο θα απα­σχο­λού­νταν του­λά­χι­στον 2 άτομα ανά όχημα, οδηγός και χει­ρι­στής, και συνο­λικά του­λά­χι­στον 4 άτομα. Η άδεια χει­ρι­στή μηχα­νη­μά­των έργου ήταν επο­μέ­νως κρίσιμο δικαιο­λο­γη­τικό για την κάλυψη των τεχνι­κών όρων.

Στον φάκελο του 56χρονου περι­λαμ­βα­νό­ταν άδεια χει­ρι­στή μηχα­νη­μά­των έργου με ημε­ρο­μη­νία 15 Οκτω­βρίου 2019. Η άδεια είχε εκδοθεί φερό­μενα στο όνομα του γιου του. Το έγγραφο απο­δεί­χθηκε πλαστό, καθώς δεν το είχε εκδώσει η υπη­ρε­σία που εμφα­νι­ζό­ταν ως εκδό­τρια αρχή.

Στο πρώτο στάδιο η επι­τροπή του δια­γω­νι­σμού έκρινε πλήρη τα δικαιο­λο­γη­τικά του 56χρονου. Προ­σω­ρινή ανά­δο­χος για το Τμήμα 3 ορί­στηκε ωστόσο αντα­γω­νί­στρια εται­ρεία.

Ο 56χρονος άσκησε τότε προ­δι­κα­στική προ­σφυγή, ζητώ­ντας να ανα­δει­χθεί προ­σω­ρινή ανά­δο­χος η δική του επι­χεί­ρηση. Στη συνέ­χεια ο νόμιμος εκπρό­σω­πος της εται­ρείας ζήτησε ηλε­κτρο­νικά από την αρμόδια διοι­κη­τική υπη­ρε­σία να επι­βε­βαιώ­σει τη γνη­σιό­τητα της άδειας. Η απά­ντηση ήταν ότι δεν είχε εκδοθεί ποτέ τέτοια άδεια στο συγκε­κρι­μένο όνομα. Η ΑΣΔΥΣ ενη­με­ρώ­θηκε και ακο­λού­θησε μήνυση.

Ο δια­γω­νι­σμός ματαιώ­θηκε τελικά για δια­φο­ρε­τικό λόγο, καθώς το κόστος μίσθω­σης των οχη­μά­των θα καλυ­πτό­ταν μέσω άλλης δια­δι­κα­σίας από άλλον φορέα. Η ποινική διά­σταση όμως παρέ­μεινε ανοιχτή.

Από την αρχή της δια­δι­κα­σίας ο 56χρονος αρνή­θηκε τις πράξεις που του απο­δί­δο­νταν. Υπο­στή­ριξε ότι δεν γνώριζε ότι η άδεια ήταν πλαστή και ότι πίστευε πως ο γιος του την είχε απο­κτή­σει νόμιμα. Επι­κα­λέ­στηκε επίσης ότι απέσυρε τον φάκελό του από τον δια­γω­νι­σμό μόλις ενη­με­ρώ­θηκε για το πρό­βλημα.