Δικάζεται 56χρονος για πλαστή άδεια χειριστή σε διαγωνισμό της ΑΣΔΥΣ

Ο ημε­δα­πός πα­ρα­πέ­μπε­ται με βού­λευ­μα του Συμ­βου­λί­ου Πλημ­με­λειο­δι­κών Κω για χρήση πλα­στού εγ­γρά­φου σε βάρος ΝΠΔΔ με προσ­δο­κώ­με­νο όφε­λος άνω των 120.000 ευρώ, ενώ για τον γιο του, που είχε ήδη κα­τα­δι­κα­στεί αμε­τά­κλη­τα για την κα­τάρ­τι­ση της άδειας, η νέα δίωξη κρί­θη­κε απα­ρά­δε­κτη λόγω δε­δι­κα­σμέ­νου

Στην αί­θου­σα του Τρι­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου επί κα­κουρ­γη­μά­των οδη­γεί­ται στις 22 Σε­πτεμ­βρί­ου 2026 μια υπό­θε­ση που ξε­κί­νη­σε από ηλε­κτρο­νι­κό διε­θνή δια­γω­νι­σμό της Ανω­τά­της Στρα­τιω­τι­κής Διοί­κη­σης Υπο­στή­ρι­ξης Στρα­τού (ΑΣΔΥΣ) για την απο­κο­μι­δή λυ­μά­των από τα Κέ­ντρα Υπο­δο­χής και Ταυ­το­ποί­η­σης της Λέ­σβου, της Χίου και της Λέρου και κα­τέ­λη­ξε σε κα­κουρ­γη­μα­τι­κή κα­τη­γο­ρία. Κα­τη­γο­ρού­με­νος είναι ένας 56χρο­νος ημε­δα­πός, ιδιο­κτή­της ατο­μι­κής επι­χεί­ρη­σης με έδρα τη Λέρο, ο οποί­ος φέ­ρε­ται να κα­τέ­θε­σε στον φά­κε­λο της προ­σφο­ράς του πλα­στή άδεια χει­ρι­στή μη­χα­νη­μά­των έργου, με σκοπό να εμ­φα­νι­στεί ότι πλη­ροί τις τε­χνι­κές προ­ϋ­πο­θέ­σεις της δια­κή­ρυ­ξης και να διεκ­δι­κή­σει την κα­τα­κύ­ρω­ση του Τμή­μα­τος 3, που αφο­ρού­σε την πε­ριο­χή Λε­πί­δα της Λέρου και είχε συ­νο­λι­κό κό­στος 389.065,95 ευρώ.

Ο δια­γω­νι­σμός της ΑΣΔΥΣ και το Τμήμα 3 της Λέρου

Η ανα­θέ­του­σα αρχή δεν ήταν μια συ­νη­θι­σμέ­νη υπη­ρε­σία του Δη­μο­σί­ου αλλά η ΑΣΔΥΣ, μέσω της Διεύ­θυν­σης Προ­μη­θειών της, δη­λα­δή ο φο­ρέ­ας του Στρα­τού που «έτρε­ξε» τη συ­γκε­κρι­μέ­νη δια­δι­κα­σία. Με δια­κή­ρυ­ξή της προ­κη­ρύ­χθη­κε ηλε­κτρο­νι­κός διε­θνής δια­γω­νι­σμός για δη­μό­σια σύμ­βα­ση με τίτλο «Πα­ρο­χή Υπη­ρε­σιών Λυ­μα­το­φό­ρων Οχη­μά­των και Απο­φρα­κτι­κών Μη­χα­νη­μά­των για τις ανά­γκες των ΚΥΤ των νη­σιών του ανα­το­λι­κού Αι­γαί­ου». Η δράση συγ­χρη­μα­το­δο­τού­νταν από εθνι­κούς πό­ρους μέσω του Προ­γράμ­μα­τος Δη­μο­σί­ων Επεν­δύ­σε­ων και από το Τα­μείο Ασύ­λου Με­τα­νά­στευ­σης και Έντα­ξης της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης.

Το αντι­κεί­με­νο πε­ριε­λάμ­βα­νε την αφαί­ρε­ση και με­τα­φο­ρά λυ­μά­των και τον κα­θα­ρι­σμό απο­χε­τεύ­σε­ων στα ΚΥΤ Λέ­σβου, Χίου και Λέρου, με τον δια­γω­νι­σμό να χω­ρί­ζε­ται σε 3 τμή­μα­τα. Το Τμήμα 3 αφο­ρού­σε την πε­ριο­χή Λε­πί­δα στη Λέρο και είχε προ­ϋ­πο­λο­γι­σθεί­σα αξία 332.535,00 ευρώ πλέον ΦΠΑ, δη­λα­δή συ­νο­λι­κό κό­στος 389.065,95 ευρώ. Για το τμήμα αυτό υπο­βλή­θη­καν 3 προ­σφο­ρές. Ανά­με­σά τους η προ­σφο­ρά της ατο­μι­κής επι­χεί­ρη­σης του 56χρο­νου και εκεί­νη της εται­ρεί­ας που αρ­γό­τε­ρα υπέ­βα­λε τη μή­νυ­ση.

Κρί­σι­μο στοι­χείο για την εξέ­λι­ξη της υπό­θε­σης απο­τε­λούν οι απαι­τή­σεις της δια­κή­ρυ­ξης για το απα­σχο­λού­με­νο προ­σω­πι­κό. Στο Πα­ράρ­τη­μα Ι και στην ενό­τη­τα των τε­χνι­κών προ­δια­γρα­φών προ­βλε­πό­ταν ότι ο ανά­δο­χος έπρε­πε να μπο­ρεί να δια­θέ­σει ταυ­τό­χρο­να λυ­μα­το­φό­ρο βυ­τιο­φό­ρο και απο­φρα­κτι­κό όχημα, ότι σε κάθε δρο­μο­λό­γιο θα απα­σχο­λού­νταν του­λά­χι­στον 2 άτομα ανά όχημα, οδη­γός και χει­ρι­στής, και ότι συ­νο­λι­κά θα απα­σχο­λού­νταν του­λά­χι­στον 4 άτομα. Η άδεια χει­ρι­στή μη­χα­νη­μά­των έργου εμ­φα­νι­ζό­ταν έτσι ως ανα­γκαίο δι­καιο­λο­γη­τι­κό για την από­δει­ξη ότι ο υπο­ψή­φιος κα­λύ­πτει τους τε­χνι­κούς όρους της ΑΣΔΥΣ.

Η άδεια με ημε­ρο­μη­νία 15 Οκτω­βρί­ου 2019

Σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες της «δη­μο­κρα­τι­κής», ο 56χρο­νος συ­μπε­ριέ­λα­βε στον φά­κε­λο των δι­καιο­λο­γη­τι­κών που υπέ­βα­λε στην ΑΣΔΥΣ άδεια χει­ρι­στή μη­χα­νη­μά­των έργου με ημε­ρο­μη­νία 15 Οκτω­βρί­ου 2019, εκ­δο­θεί­σα φε­ρό­με­να στο όνομα του γιου του. Το έγ­γρα­φο πε­ρι­γρά­φε­ται ως εξαρ­χής πλα­στό, με την έν­νοια ότι δεν είχε κα­ταρ­τι­στεί από την υπη­ρε­σία που εμ­φα­νι­ζό­ταν ως εκ­δό­τρια αρχή αλλά από τον ίδιο τον δεύ­τε­ρο ημε­δα­πό.

Στο πρώτο στά­διο του δια­γω­νι­σμού, μετά τον έλεγ­χο των δι­καιο­λο­γη­τι­κών συμ­με­το­χής, η επι­τρο­πή φέ­ρε­ται να έκρι­νε πλήρη τόσο τα δι­καιο­λο­γη­τι­κά της εται­ρεί­ας όσο και εκεί­να του 56χρο­νου. Σε επό­με­νο στά­διο η ΑΣΔΥΣ όρισε την εται­ρεία προ­σω­ρι­νή ανά­δο­χο για το Τμήμα 3. Ο 56χρο­νος δεν απο­δέ­χθη­κε την εξέ­λι­ξη αυτή και άσκη­σε προ­δι­κα­στι­κή προ­σφυ­γή, επι­διώ­κο­ντας να ανα­τρα­πεί η επι­λο­γή της ΑΣΔΥΣ και να ανα­δει­χθεί προ­σω­ρι­νή ανά­δο­χος η δική του ατο­μι­κή επι­χεί­ρη­ση. Η κί­νη­ση αυτή, όπως προ­κύ­πτει, απο­τυ­πώ­νει ότι η διεκ­δί­κη­ση του έργου της Λέρου ήταν ενερ­γή και επί­μο­νη, με δια­γω­νι­στι­κές ενέρ­γειες και έν­δι­κα βοη­θή­μα­τα στο πεδίο των δη­μο­σί­ων συμ­βά­σε­ων.

Πώς απο­κα­λύ­φθη­κε η πλα­στό­τη­τα

Η υπό­θε­ση πήρε άλλη τροπή όταν ο νό­μι­μος εκ­πρό­σω­πος της αντα­γω­νί­στριας εται­ρεί­ας απο­φά­σι­σε να ελέγ­ξει τη γνη­σιό­τη­τα της άδειας που είχε κα­τα­τε­θεί στον φά­κε­λο του 56χρο­νου. Απευ­θύν­θη­κε ηλε­κτρο­νι­κά στην αρ­μό­δια διοι­κη­τι­κή υπη­ρε­σία και η απά­ντη­ση που έλαβε ήταν σαφής. Η υπη­ρε­σία δεν είχε εκ­δώ­σει ποτέ άδεια χει­ρι­στή μη­χα­νη­μά­των έργου στο συ­γκε­κρι­μέ­νο όνομα. Η εται­ρεία ενη­μέ­ρω­σε αμέ­σως την ΑΣΔΥΣ.

Ο δια­γω­νι­σμός τε­λι­κά μα­ταιώ­θη­κε, με αι­τιο­λο­γία ότι το κό­στος μί­σθω­σης των οχη­μά­των θα κα­λυ­πτό­ταν μέσω άλλης δια­δι­κα­σί­ας από άλλον φορέα. Η μα­ταί­ω­ση όμως δεν έσβη­σε την ποι­νι­κή διά­στα­ση. Η έρευ­να επι­κε­ντρώ­θη­κε στο αν και με ποιον τρόπο επι­χει­ρή­θη­κε να πα­ρα­πλα­νη­θεί η ΑΣΔΥΣ, δη­λα­δή ο Στρα­τός ως ανα­θέ­του­σα αρχή, με το επί­μα­χο δι­καιο­λο­γη­τι­κό να αντι­με­τω­πί­ζε­ται ως το ερ­γα­λείο της πα­ρα­πλά­νη­σης, αφού κα­τα­τέ­θη­κε ως στοι­χείο πλή­ρω­σης των τε­χνι­κών προ­δια­γρα­φών της δια­κή­ρυ­ξης.

Η κα­τη­γο­ρία που θα κρι­θεί στο ακρο­α­τή­ριο

Η πράξη για την οποία θα δι­κα­στεί ο 56χρο­νος είναι η χρήση πλα­στού εγ­γρά­φου σε βάρος νο­μι­κού προ­σώ­που δη­μο­σί­ου δι­καί­ου με προσ­δο­κώ­με­νο όφε­λος άνω των 120.000 ευρώ, πράξη που φέρει κα­κουρ­γη­μα­τι­κό χα­ρα­κτή­ρα. Ως κρί­σι­μο χρο­νι­κό διά­στη­μα προσ­διο­ρί­ζε­ται εκεί­νο με­τα­ξύ 17 Ιου­νί­ου 2020 και 24 Ιου­λί­ου 2020, δη­λα­δή από τη σύ­ντα­ξη της δια­κή­ρυ­ξης της ΑΣΔΥΣ έως την κα­τα­λη­κτι­κή ημε­ρο­μη­νία πα­ρα­λα­βής προ­σφο­ρών. Ο απο­δι­δό­με­νος σκο­πός ήταν να πει­στεί η ΑΣΔΥΣ ότι ο υπο­ψή­φιος δια­θέ­τει όλα τα προ­α­παι­τού­με­να και να κα­τα­κυ­ρω­θεί το Τμήμα 3 στην ατο­μι­κή επι­χεί­ρη­ση που εδρεύ­ει στη Λέρο.

Η υπε­ρα­σπι­στι­κή

γραμ­μή και η κρίση

του συμ­βου­λί­ου

Ο 56χρο­νος αρ­νή­θη­κε τις πρά­ξεις. Ισχυ­ρί­στη­κε ότι δεν γνώ­ρι­ζε την πλα­στό­τη­τα της άδειας και ότι θε­ω­ρού­σε πως ο γιος του την είχε απο­κτή­σει νό­μι­μα. Επι­κα­λέ­στη­κε επί­σης ότι, μόλις ενη­με­ρώ­θη­κε για το πρό­βλη­μα, απέ­συ­ρε τον φά­κε­λό του από τον δια­γω­νι­σμό.

Το δι­κα­στι­κό συμ­βού­λιο δεν έκρι­νε πει­στι­κή τη θέση αυτή. Η κρίση του στη­ρί­χθη­κε στη συγ­γε­νι­κή σχέση πα­τέ­ρα και γιου, σε συν­δυα­σμό με την ιδιό­τη­τα του 56χρο­νου ως ιδιο­κτή­τη της ατο­μι­κής επι­χεί­ρη­σης και ως του προ­σώ­που που είχε την ευ­θύ­νη κα­τάρ­τι­σης και υπο­βο­λής του φα­κέ­λου προς την ΑΣΔΥΣ. Με βάση τα στοι­χεία αυτά εκτι­μή­θη­κε ότι γνώ­ρι­ζε την πλα­στό­τη­τα και παρά ταύτα χρη­σι­μο­ποί­η­σε το έγ­γρα­φο για να πεί­σει την ΑΣΔΥΣ ότι πλη­ροί τις τε­χνι­κές προ­ϋ­πο­θέ­σεις. Το αν η εκτί­μη­ση αυτή θα επι­βε­βαιω­θεί ή θα ανα­τρα­πεί απο­τε­λεί το ζη­τού­με­νο της δίκης της 22ας Σε­πτεμ­βρί­ου, όπου ο κα­τη­γο­ρού­με­νος θα έχει την ευ­και­ρία να ανα­πτύ­ξει διε­ξο­δι­κά τους ισχυ­ρι­σμούς του ενώ­πιον του Τρι­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου.