Δικάζεται 56χρονος για πλαστή άδεια χειριστή σε διαγωνισμό της ΑΣΔΥΣ

Ο ημε­δα­πός παρα­πέ­μπε­ται με βού­λευμα του Συμ­βου­λίου Πλημ­με­λειο­δι­κών Κω για χρήση πλαστού εγγρά­φου σε βάρος ΝΠΔΔ με προσ­δο­κώ­μενο όφελος άνω των 120.000 ευρώ, ενώ για τον γιο του, που είχε ήδη κατα­δι­κα­στεί αμε­τά­κλητα για την κατάρ­τιση της άδειας, η νέα δίωξη κρίθηκε απα­ρά­δε­κτη λόγω δεδι­κα­σμέ­νου

Στην αίθουσα του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου επί κακουρ­γη­μά­των οδη­γεί­ται στις 22 Σεπτεμ­βρίου 2026 μια υπόθεση που ξεκί­νησε από ηλε­κτρο­νικό διεθνή δια­γω­νι­σμό της Ανω­τά­της Στρα­τιω­τι­κής Διοί­κη­σης Υπο­στή­ρι­ξης Στρατού (ΑΣΔΥΣ) για την απο­κο­μιδή λυμάτων από τα Κέντρα Υπο­δο­χής και Ταυ­το­ποί­η­σης της Λέσβου, της Χίου και της Λέρου και κατέ­ληξε σε κακουρ­γη­μα­τική κατη­γο­ρία. Κατη­γο­ρού­με­νος είναι ένας 56χρονος ημε­δα­πός, ιδιο­κτή­της ατο­μι­κής επι­χεί­ρη­σης με έδρα τη Λέρο, ο οποίος φέρεται να κατέ­θεσε στον φάκελο της προ­σφο­ράς του πλαστή άδεια χει­ρι­στή μηχα­νη­μά­των έργου, με σκοπό να εμφα­νι­στεί ότι πληροί τις τεχνι­κές προ­ϋ­πο­θέ­σεις της δια­κή­ρυ­ξης και να διεκ­δι­κή­σει την κατα­κύ­ρωση του Τμή­μα­τος 3, που αφο­ρούσε την περιοχή Λεπίδα της Λέρου και είχε συνο­λικό κόστος 389.065,95 ευρώ.

Ο δια­γω­νι­σμός της ΑΣΔΥΣ και το Τμήμα 3 της Λέρου

Η ανα­θέ­τουσα αρχή δεν ήταν μια συνη­θι­σμένη υπη­ρε­σία του Δημο­σίου αλλά η ΑΣΔΥΣ, μέσω της Διεύ­θυν­σης Προ­μη­θειών της, δηλαδή ο φορέας του Στρατού που «έτρεξε» τη συγκε­κρι­μένη δια­δι­κα­σία. Με δια­κή­ρυξή της προ­κη­ρύ­χθηκε ηλε­κτρο­νι­κός διεθνής δια­γω­νι­σμός για δημόσια σύμβαση με τίτλο «Παροχή Υπη­ρε­σιών Λυμα­το­φό­ρων Οχη­μά­των και Απο­φρα­κτι­κών Μηχα­νη­μά­των για τις ανάγκες των ΚΥΤ των νησιών του ανα­το­λι­κού Αιγαίου». Η δράση συγ­χρη­μα­το­δο­τού­νταν από εθνι­κούς πόρους μέσω του Προ­γράμ­μα­τος Δημο­σίων Επεν­δύ­σεων και από το Ταμείο Ασύλου Μετα­νά­στευ­σης και Ένταξης της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης.

Το αντι­κεί­μενο περιε­λάμ­βανε την αφαί­ρεση και μετα­φορά λυμάτων και τον καθα­ρι­σμό απο­χε­τεύ­σεων στα ΚΥΤ Λέσβου, Χίου και Λέρου, με τον δια­γω­νι­σμό να χωρί­ζε­ται σε 3 τμήματα. Το Τμήμα 3 αφο­ρούσε την περιοχή Λεπίδα στη Λέρο και είχε προ­ϋ­πο­λο­γι­σθείσα αξία 332.535,00 ευρώ πλέον ΦΠΑ, δηλαδή συνο­λικό κόστος 389.065,95 ευρώ. Για το τμήμα αυτό υπο­βλή­θη­καν 3 προ­σφο­ρές. Ανάμεσά τους η προ­σφορά της ατο­μι­κής επι­χεί­ρη­σης του 56χρονου και εκείνη της εται­ρείας που αργό­τερα υπέβαλε τη μήνυση.

Κρίσιμο στοι­χείο για την εξέλιξη της υπό­θε­σης απο­τε­λούν οι απαι­τή­σεις της δια­κή­ρυ­ξης για το απα­σχο­λού­μενο προ­σω­πικό. Στο Παράρ­τημα Ι και στην ενότητα των τεχνι­κών προ­δια­γρα­φών προ­βλε­πό­ταν ότι ο ανά­δο­χος έπρεπε να μπορεί να δια­θέ­σει ταυ­τό­χρονα λυμα­το­φόρο βυτιο­φόρο και απο­φρα­κτικό όχημα, ότι σε κάθε δρο­μο­λό­γιο θα απα­σχο­λού­νταν του­λά­χι­στον 2 άτομα ανά όχημα, οδηγός και χει­ρι­στής, και ότι συνο­λικά θα απα­σχο­λού­νταν του­λά­χι­στον 4 άτομα. Η άδεια χει­ρι­στή μηχα­νη­μά­των έργου εμφα­νι­ζό­ταν έτσι ως ανα­γκαίο δικαιο­λο­γη­τικό για την από­δειξη ότι ο υπο­ψή­φιος καλύ­πτει τους τεχνι­κούς όρους της ΑΣΔΥΣ.

Η άδεια με ημε­ρο­μη­νία 15 Οκτω­βρίου 2019

Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες της «δημο­κρα­τι­κής», ο 56χρονος συμπε­ριέ­λαβε στον φάκελο των δικαιο­λο­γη­τι­κών που υπέβαλε στην ΑΣΔΥΣ άδεια χει­ρι­στή μηχα­νη­μά­των έργου με ημε­ρο­μη­νία 15 Οκτω­βρίου 2019, εκδο­θείσα φερό­μενα στο όνομα του γιου του. Το έγγραφο περι­γρά­φε­ται ως εξαρχής πλαστό, με την έννοια ότι δεν είχε καταρ­τι­στεί από την υπη­ρε­σία που εμφα­νι­ζό­ταν ως εκδό­τρια αρχή αλλά από τον ίδιο τον δεύτερο ημεδαπό.

Στο πρώτο στάδιο του δια­γω­νι­σμού, μετά τον έλεγχο των δικαιο­λο­γη­τι­κών συμ­με­το­χής, η επι­τροπή φέρεται να έκρινε πλήρη τόσο τα δικαιο­λο­γη­τικά της εται­ρείας όσο και εκείνα του 56χρονου. Σε επόμενο στάδιο η ΑΣΔΥΣ όρισε την εται­ρεία προ­σω­ρινή ανάδοχο για το Τμήμα 3. Ο 56χρονος δεν απο­δέ­χθηκε την εξέλιξη αυτή και άσκησε προ­δι­κα­στική προ­σφυγή, επι­διώ­κο­ντας να ανα­τρα­πεί η επιλογή της ΑΣΔΥΣ και να ανα­δει­χθεί προ­σω­ρινή ανά­δο­χος η δική του ατομική επι­χεί­ρηση. Η κίνηση αυτή, όπως προ­κύ­πτει, απο­τυ­πώ­νει ότι η διεκ­δί­κηση του έργου της Λέρου ήταν ενεργή και επίμονη, με δια­γω­νι­στι­κές ενέρ­γειες και ένδικα βοη­θή­ματα στο πεδίο των δημο­σίων συμ­βά­σεων.

Πώς απο­κα­λύ­φθηκε η πλα­στό­τητα

Η υπόθεση πήρε άλλη τροπή όταν ο νόμιμος εκπρό­σω­πος της αντα­γω­νί­στριας εται­ρείας απο­φά­σισε να ελέγξει τη γνη­σιό­τητα της άδειας που είχε κατα­τε­θεί στον φάκελο του 56χρονου. Απευ­θύν­θηκε ηλε­κτρο­νικά στην αρμόδια διοι­κη­τική υπη­ρε­σία και η απά­ντηση που έλαβε ήταν σαφής. Η υπη­ρε­σία δεν είχε εκδώσει ποτέ άδεια χει­ρι­στή μηχα­νη­μά­των έργου στο συγκε­κρι­μένο όνομα. Η εται­ρεία ενη­μέ­ρωσε αμέσως την ΑΣΔΥΣ.

Ο δια­γω­νι­σμός τελικά ματαιώ­θηκε, με αιτιο­λο­γία ότι το κόστος μίσθω­σης των οχη­μά­των θα καλυ­πτό­ταν μέσω άλλης δια­δι­κα­σίας από άλλον φορέα. Η ματαί­ωση όμως δεν έσβησε την ποινική διά­σταση. Η έρευνα επι­κε­ντρώ­θηκε στο αν και με ποιον τρόπο επι­χει­ρή­θηκε να παρα­πλα­νη­θεί η ΑΣΔΥΣ, δηλαδή ο Στρατός ως ανα­θέ­τουσα αρχή, με το επίμαχο δικαιο­λο­γη­τικό να αντι­με­τω­πί­ζε­ται ως το εργα­λείο της παρα­πλά­νη­σης, αφού κατα­τέ­θηκε ως στοι­χείο πλή­ρω­σης των τεχνι­κών προ­δια­γρα­φών της δια­κή­ρυ­ξης.

Η κατη­γο­ρία που θα κριθεί στο ακρο­α­τή­ριο

Η πράξη για την οποία θα δικα­στεί ο 56χρονος είναι η χρήση πλαστού εγγρά­φου σε βάρος νομικού προ­σώ­που δημο­σίου δικαίου με προσ­δο­κώ­μενο όφελος άνω των 120.000 ευρώ, πράξη που φέρει κακουρ­γη­μα­τικό χαρα­κτήρα. Ως κρίσιμο χρονικό διά­στημα προσ­διο­ρί­ζε­ται εκείνο μεταξύ 17 Ιουνίου 2020 και 24 Ιουλίου 2020, δηλαδή από τη σύνταξη της δια­κή­ρυ­ξης της ΑΣΔΥΣ έως την κατα­λη­κτική ημε­ρο­μη­νία παρα­λα­βής προ­σφο­ρών. Ο απο­δι­δό­με­νος σκοπός ήταν να πειστεί η ΑΣΔΥΣ ότι ο υπο­ψή­φιος δια­θέ­τει όλα τα προ­α­παι­τού­μενα και να κατα­κυ­ρω­θεί το Τμήμα 3 στην ατομική επι­χεί­ρηση που εδρεύει στη Λέρο.

Η υπε­ρα­σπι­στική

γραμμή και η κρίση

του συμ­βου­λίου

Ο 56χρονος αρνή­θηκε τις πράξεις. Ισχυ­ρί­στηκε ότι δεν γνώριζε την πλα­στό­τητα της άδειας και ότι θεω­ρούσε πως ο γιος του την είχε απο­κτή­σει νόμιμα. Επι­κα­λέ­στηκε επίσης ότι, μόλις ενη­με­ρώ­θηκε για το πρό­βλημα, απέσυρε τον φάκελό του από τον δια­γω­νι­σμό.

Το δικα­στικό συμ­βού­λιο δεν έκρινε πει­στική τη θέση αυτή. Η κρίση του στη­ρί­χθηκε στη συγ­γε­νική σχέση πατέρα και γιου, σε συν­δυα­σμό με την ιδιό­τητα του 56χρονου ως ιδιο­κτήτη της ατο­μι­κής επι­χεί­ρη­σης και ως του προ­σώ­που που είχε την ευθύνη κατάρ­τι­σης και υπο­βο­λής του φακέλου προς την ΑΣΔΥΣ. Με βάση τα στοι­χεία αυτά εκτι­μή­θηκε ότι γνώριζε την πλα­στό­τητα και παρά ταύτα χρη­σι­μο­ποί­ησε το έγγραφο για να πείσει την ΑΣΔΥΣ ότι πληροί τις τεχνι­κές προ­ϋ­πο­θέ­σεις. Το αν η εκτί­μηση αυτή θα επι­βε­βαιω­θεί ή θα ανα­τρα­πεί απο­τε­λεί το ζητού­μενο της δίκης της 22ας Σεπτεμ­βρίου, όπου ο κατη­γο­ρού­με­νος θα έχει την ευκαι­ρία να ανα­πτύ­ξει διε­ξο­δικά τους ισχυ­ρι­σμούς του ενώπιον του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου.