“Ναι μεν αλλά…” και αλληθωρισμοί

Ο κ. Δήμαρ­χος Άργους, και στέ­λε­χος της Νέας Δημο­κρα­τίας  που έγραψε για τον κ. Μπου­τάρη, ότι «αυτή είναι η μοίρα των προ­δο­τών», είναι εκπαι­δευ­τι­κός. Μετά ανα­ρω­τιό­μα­στε, πως γίνεται και ο πατριω­τι­σμός του τρα­μπου­κι­σμού περνά από γενιά σε γενιά. Επίσης ,επί τη ευκαι­ρία να πούμε ότι δεν ήταν ο μόνος… Ο κ. Αυγε­νά­κης,  ο οποίος τον κάλεσε σε απο­λο­γία, εύκολα μπορεί να βρει και στέ­λε­χος της ΝΟΔΕ Πει­ραιώς, ο οποίος απε­φάνθη «Ας μη λέει μ@@@@ες ο Μπου­τά­ρης για να μπορεί να κυκλο­φο­ρεί».Ισως δεν θα το βρει σε όλα τα ΜΜΕ, γιατί κάποια αλλη­θω­ρί­ζουν όταν κάτι αφορά το κόμμα το οποίο στη­ρί­ζουν, αλλά μια χαρά θα το βρει στον λογα­ρια­σμό του κυρίου στα κοι­νω­νικά δίκτυα. Και  θα δώσει παρά­δειγμα σε όλους, εάν δεν δεχθεί  καμία δικαιο­λο­γία από τους κυρίους, που πολύ καλά ήξεραν τι έγραφαν, Επί τη ευκαι­ρία να πούμε, πως δεν χωρούν a la carte κατα­δί­κες  και  συμ­ψη­φι­σμοί Η βία ήταν η ίδια στον Κωστή Χατζη­δάκη, στον Κου­μου­τσάκο, στον Ζουράρη, Τελεία! Δεν χωρούν ούτε «ναι μεν αλλά…» Γιατί κάποιες δηλώ­σεις πολι­τι­κών που κατα­δι­κά­ζουν την τρα­μπού­κικη επίθεση  ξεκι­νούν με το «Παρά το γεγονός ότι διαφωνώ με τις απόψεις του, κατα­δι­κάζω…». Χάρη του κάνουν να μπορεί να έχει τις απόψεις του (παρά το γεγονός) ή θέλουν να έχουν ανοι­χτές όλες τις πόρτες; Εμ, έτσι δεν γίνεται δουλειά…