Μεσαιωνική Πόλη Ρoδου: Περισσότεροι επισκέπτες, λιγότερα έσοδα

Παρά τις αυξη­μέ­νες αφίξεις επι­σκε­πτών στη Ρόδο, η εικόνα που μετα­φέ­ρουν οι επι­χει­ρη­μα­τίες της Μεσαιω­νι­κής Πόλης, απέχει σημα­ντικά από τους αισιό­δο­ξους αριθ­μούς. Η κατα­νά­λωση παρα­μέ­νει υπο­το­νική, τα εμπο­ρικά κατα­στή­ματα βλέπουν τους τζίρους τους να πιέ­ζο­νται και ο προ­βλη­μα­τι­σμός για το μοντέλο του­ρι­στι­κής ανά­πτυ­ξης γίνεται ολοένα και πιο έντονος. Η υπεύ­θυνη Τύπου και Δημο­σίων Σχέσεων του Σωμα­τείου Επι­χει­ρη­μα­τιών και Επαγ­γελ­μα­τιών Μεσαιω­νι­κής Πόλης Ρόδου (ΣΕΕΜΠ) κα Μαρία Αγγέλου, περι­γρά­φει με γλαφυρό τρόπο την πραγ­μα­τι­κό­τητα που βιώνουν καθη­με­ρινά οι επαγ­γελ­μα­τίες, κάνο­ντας λόγο για μια ιδιαί­τερα απαι­τη­τική του­ρι­στική περίοδο.

«Η φετινή σεζόν μοιάζει με καρ­διο­γρά­φημα»

Με μία χαρα­κτη­ρι­στική φράση, η Μαρία Αγγέλου συνο­ψί­ζει την εικόνα της φετινής αγοράς: «Ζούμε μια σεζόν, εμπο­ρικά του­λά­χι­στον, στην οποία την παρο­μοιά­ζουμε με καρ­διο­γρά­φημα. Τα έσοδα δεν δοκι­μά­ζουν καμία στα­θε­ρό­τητα. Παρόλο που οι προ­σε­λεύ­σεις του κόσμου είναι αυξα­νό­με­νες, βλέ­πουμε ότι έχουν πολύ περιο­ρι­σμένο εισό­δημα».

Η δια­πί­στωση αυτή απο­τυ­πώ­νει τη μεγάλη αντί­φαση της φετινής του­ρι­στι­κής περιό­δου. Οι δρόμοι της Μεσαιω­νι­κής Πόλης είναι γεμάτοι κόσμο, ωστόσο αυτό δεν μετα­φρά­ζε­ται σε αντί­στοιχη οικο­νο­μική δρα­στη­ριό­τητα για τις επι­χει­ρή­σεις.

Σύμφωνα με την ίδια, οι επι­σκέ­πτες περιο­ρί­ζουν πλέον σημα­ντικά τις αγορές τους: «Επι­λέ­γουν να μην αγο­ρά­σουν σου­βε­νίρ και να περιο­ρί­ζο­νται στη δια­τροφή και τη δια­σκέ­δαση. Ακόμα και στη δια­τροφή βλέ­πουμε αλλαγές στις συνή­θειές τους» όπως λέει.

Σε κάθε περί­πτωση, η κατα­νά­λωση εμφα­νί­ζει έντονες δια­κυ­μάν­σεις, χωρίς καμία προ­βλε­ψι­μό­τητα.

Η κρουα­ζιέρα στη­ρί­ζει την αγορά, αλλά δεν αρκεί

Η Μεσαιω­νική Πόλη εξα­κο­λου­θεί να επω­φε­λεί­ται από την κρουα­ζιέρα, η οποία δια­τη­ρεί σημα­ντικό αριθμό επι­σκε­πτών στην αγορά.

Όπως επι­ση­μαί­νει η κα Αγγέλου: «Οι περισ­σό­τε­ροι επι­σκέ­πτες είναι από τα κρουα­ζιε­ρό­πλοια. Πάντα η κρουα­ζιέρα βοηθά και ενι­σχύει τη Μεσαιω­νική Πόλη. Υπάρ­χουν και επι­σκέ­πτες που δια­μέ­νουν στα ξενο­δο­χεία του νησιού μας και εμφα­νί­ζο­νται κυρίως τις απο­γευ­μα­τι­νές και τις βρα­δι­νές ώρες».

Ωστόσο, ένα νέο φαι­νό­μενο προ­βλη­μα­τί­ζει ιδιαί­τερα τους επαγ­γελ­μα­τίες: ολοένα και λιγό­τε­ροι του­ρί­στες εγκα­τα­λεί­πουν τα ξενο­δο­χεία τους για να γνω­ρί­σουν την πόλη. «Οι επι­σκέ­πτες μας, δεν βγαί­νουν πολύ από τα ξενο­δο­χεία όπως παλιό­τερα. Τους δυσκο­λεύει πάρα πολύ η μετα­κί­νηση. Και θέλουν πάντα τον φτη­νό­τερο τρόπο. Οπότε, αν θεωρούν ότι είναι ακριβό να κατέ­βουν στην πόλη, δεν θα έρθουν» -λέει η ίδια.

Η εικόνα αυτή απο­τε­λεί, σύμφωνα με τους επι­χει­ρη­μα­τίες, σημα­ντική δια­φο­ρο­ποί­ηση σε σχέση με προη­γού­μενα χρόνια, όταν η επί­σκεψη στη Μεσαιω­νική Πόλη θεω­ρού­νταν σχεδόν αυτο­νό­ητη για τους περισ­σό­τε­ρους επι­σκέ­πτες της Ρόδου.

Η πτώση αφορά όλους τους κλάδους

Ένα ακόμη στοι­χείο που προ­κα­λεί ανη­συ­χία είναι ότι η κάμψη της αγοράς δεν περιο­ρί­ζε­ται σε συγκε­κρι­μέ­νες επι­χει­ρή­σεις.

«Αυτό το ‘σκαμπανέβασμα’ είναι σε κάθε είδος κατα­στή­μα­τος. Παλιά λέγαμε ότι έπεσε το ρούχο, ανέβηκε το σου­βε­νίρ ή η εστίαση. Τώρα είναι όλοι παγω­μέ­νοι. Δεν έχω ακούσει κάποια κατη­γο­ρία εμπο­ρι­κού κατα­στή­μα­τος να πει “εγώ είμαι καλύ­τερα”. Η πτώση είναι γενική» Εμείς προ­σπα­θούμε να μην λέμε νούμερα πριν κλείσει η σεζόν. Αλλά πραγ­μα­τικά είναι μία χρονιά που η αισιό­δοξη εκδοχή είναι κάποιος να κατα­φέ­ρει να βγάλει τις υπο­χρε­ώ­σεις του».

Η συγκε­κρι­μένη απο­στροφή απο­τυ­πώ­νει ίσως καλύ­τερα από οποιον­δή­ποτε αριθμό την αγωνία των ανθρώ­πων της αγοράς. Για πολλές επι­χει­ρή­σεις, ο στόχος δεν είναι πλέον η ανά­πτυξη ή η αύξηση των κερδών, αλλά η κάλυψη των βασικών λει­τουρ­γι­κών εξόδων και η δια­τή­ρηση της βιω­σι­μό­τη­τάς τους μέσα σε ένα ιδιαί­τερα απαι­τη­τικό οικο­νο­μικό περι­βάλ­λον.

Αλλάζει το προφίλ των επι­σκε­πτών και η καθη­με­ρι­νό­τητα των επαγ­γελ­μα­τιών

Πέρα από τους οικο­νο­μι­κούς δείκτες, η κα Αγγέλου εστιά­ζει και σε μια ακόμη σημα­ντική αλλαγή, αυτή του προφίλ των επι­σκε­πτών που φτάνουν πλέον στη Ρόδο. Όπως ανα­φέ­ρει, η μετα­βολή αυτή επη­ρε­ά­ζει όχι μόνο την κατα­να­λω­τική συμπε­ρι­φορά, αλλά και την καθη­με­ρινή λει­τουρ­γία των επι­χει­ρή­σεων. Η ίδια διευ­κρι­νί­ζει ότι δεν απο­τε­λεί πρό­βλημα η δια­πραγ­μά­τευση μιας τιμής, αλλά ο τρόπος με τον οποίο αυτή γίνεται.

«Είναι άλλο πράγμα να σου ζητάει κανείς έκπτωση και άλλο πράγμα να τη διεκ­δι­κεί με επι­θε­τι­κό­τητα ή να είναι προ­σβλη­τι­κός κι απα­ξιω­τι­κός. Έχουμε πολλά τέτοια περι­στα­τικά. Δεί­χνουν μία έλλειψη σεβα­σμού προς τον προ­ο­ρι­σμό».

Όπως επι­ση­μαί­νει, τα φαι­νό­μενα αυτά είναι εντο­νό­τερα κατά τους μήνες αιχμής, όταν ο μαζικός του­ρι­σμός βρί­σκε­ται στο απο­κο­ρύ­φωμά του, ενώ την άνοιξη και το φθι­νό­πωρο η εικόνα είναι αισθητά δια­φο­ρε­τική.

Οι αλλαγές στις εθνι­κό­τη­τες των επι­σκε­πτών

Η ίδια, παρα­τη­ρεί ότι τα τελευ­ταία χρόνια έχει δια­φο­ρο­ποι­η­θεί αισθητά και η σύνθεση των αγορών που τρο­φο­δο­τούν τον του­ρι­σμό της Ρόδου.

«Έχουν αλλάξει και οι εθνι­κό­τη­τες που μας προ­σεγ­γί­ζουν. Έχουν χαθεί οι Δανοί, έχουν χαθεί οι Βέλγοι. Δεν υπάρ­χουν αυτοί οι άνθρω­ποι. Πλέον έχουμε Ανα­το­λι­κο­ευ­ρω­παί­ους, πολλούς Ασιάτες, Ινδούς, ανθρώ­πους με πολύ δια­φο­ρε­τική κουλ­τούρα από εμάς. Πρέπει να μάθουμε αυτή την και­νούρ­για κουλ­τούρα..».

Ωστόσο, υπο­στη­ρί­ζει ότι ο δημό­σιος διά­λο­γος επι­κε­ντρώ­νε­ται υπερ­βο­λικά στον αριθμό των επι­σκε­πτών, παρα­βλέ­πο­ντας τα πραγ­μα­τικά οικο­νο­μικά οφέλη που αφήνει ο του­ρι­σμός: «Δεν αρκεί η άνοδος του αριθμού των αφίξεων. Τελικά σημασία έχει η δια­νυ­κτέ­ρευση και η μέση κατά κεφαλήν κατα­νά­λωση. Αυτά είναι τα μεγέθη που πρέπει να μας ενδια­φέ­ρουν».

Κατά την άποψή της, η συζή­τηση για την του­ρι­στική ανά­πτυξη δεν μπορεί να περιο­ρί­ζε­ται μόνο στις αφίξεις, αλλά οφείλει να εξε­τά­ζει τη βιω­σι­μό­τητα της τοπικής οικο­νο­μίας, των επι­χει­ρή­σεων και της καθη­με­ρι­νό­τη­τας των κατοί­κων.

Το «παζάρι» και η μάχη της επι­βί­ω­σης

Ένα ακόμη ζήτημα που ανα­δει­κνύει είναι η αντί­ληψη ότι στη Μεσαιω­νική Πόλη οι τιμές είναι πάντα… δια­πραγ­μα­τεύ­σι­μες.

«Δεν είμαστε τουρ­κικό παζάρι. Είμαστε νέοι άνθρω­ποι, στην πλειο­νό­τητά μας, που παλεύ­ουμε να επι­βιώ­σουμε και να απορ­ρο­φή­σουμε αυξή­σεις που έρχο­νται κάθε μήνα στα προ­ϊ­ό­ντα μας» όπως λέει.

Την ίδια ώρα, οι επι­χει­ρή­σεις καλού­νται να αντι­με­τω­πί­σουν συνεχώς αυξα­νό­μενα λει­τουρ­γικά κόστη, μετα­φο­ρικά, ανα­τι­μή­σεις στις πρώτες ύλες και γενι­κό­τε­ρες πιέσεις, χωρίς να μπορούν να μετα­κυ­λί­ουν κάθε επι­βά­ρυνση στον κατα­να­λωτή.

«Δεν μπο­ρούμε πάντα να μετα­κυ­λούμε το κόστος στον κατα­να­λωτή. Και ο κατα­να­λω­τής έρχεται με μια λογική του τύπου “θα πάρω το προϊόν και θα μου δώσεις και ένα δώρο”. Αυτά τα πράγ­ματα δεν συμ­βαί­νουν σε μια ευρω­παϊκή χώρα. Εγώ θα ήθελα να δω το νησί μας υπό άλλο πρίσμα. Να γίνουμε ένας φυσιο­λο­γι­κός ευρω­παϊ­κός προ­ο­ρι­σμός, με επι­σκέ­πτες που σέβο­νται τον τόπο και τον τοπικό πλη­θυ­σμό, ακόμη και όταν περ­πα­τούν στον δρόμο…» κατέ­ληξε η κ. Αγγέλου.