Αειφόρος Δόμηση: σε δημόσια διαβούλευση νέα Τεχνική Οδηγία ΤΕΕ για τα λιθόστρωτα μονοπάτια στην ορεινή και νησιωτική Ελλάδα

Το Τεχνικό Επι­με­λη­τή­ριο Ελλάδας (ΤΕΕ) θέτει σε δημόσια δια­βού­λευση το σχέδιο της νέας Τεχνι­κής Οδηγίας ΤΕΕ (ΤΟΤΕΕ) «Αει­φό­ρος κατα­σκευή, απο­κα­τά­σταση και συντή­ρηση λιθό­στρω­των επι­στρώ­σεων στην ορεινή και νησιω­τική Ελλάδα», που εντάσ­σε­ται στην Ομάδα των «ΤΟΤΕΕ Αει­φό­ρου Δόμησης».

 

Η νέα Τεχνική Οδηγία περι­λαμ­βά­νει:

·       Περι­γραφή των δομικών συστα­τι­κών και των κατα­σκευα­στι­κών στοι­χείων των λιθό­στρω­των επι­στρώ­σεων

·       Περι­γραφή των κατα­σκευα­στι­κών βημάτων και λεπτο­με­ρειών των λιθό­στρω­των επι­στρώ­σεων

·       Αναφορά στα τεχνικά χαρα­κτη­ρι­στικά των δομικών λίθων και στις μεθό­δους δοκιμών τους

·       Ανα­λυ­τική περι­γραφή των οικο­λο­γι­κών λει­τουρ­γιών των λιθό­στρω­των επι­στρώ­σεων και της συμ­βο­λής τους ως πράσινη υποδομή στη μείωση του περι­βαλ­λο­ντι­κού απο­τυ­πώ­μα­τος και στον μετρια­σμό της κλι­μα­τι­κής αλλαγής

·       Ανα­σκό­πηση του ισχύ­ο­ντος κανο­νι­στι­κού και νομο­θε­τι­κού πλαι­σίου και ανά­δειξη προ­τά­σεων εμπλου­τι­σμού, τόσο για την απο­κα­τά­σταση υφι­στά­με­νων όσο και για την κατα­σκευή νέων λιθό­στρω­των επι­στρώ­σεων

·       Περι­γραφή των παρα­γό­ντων που επη­ρε­ά­ζουν το κόστος τέτοιων έργων, λόγω των απαι­τη­τι­κών συν­θη­κών υλο­ποί­η­σής τους

 

Σχετικά με τη νέα δια­βού­λευση, ο Πρό­ε­δρος του ΤΕΕ Γιώργος Στα­σι­νός δήλωσε:

«Τα λιθό­στρωτα μονο­πά­τια απο­τε­λούν ανα­πό­σπα­στο κομμάτι της πολι­τι­σμι­κής μας κλη­ρο­νο­μιάς και ταυ­τό­χρονα μια μορφή πρά­σι­νης υπο­δο­μής με ουσια­στική συμβολή στην προ­στα­σία του περι­βάλ­λο­ντος και στον μετρια­σμό των επι­πτώ­σεων της κλι­μα­τι­κής αλλαγής.

Με τη νέα αυτή Τεχνική Οδηγία, το ΤΕΕ θέτει για πρώτη φορά ενιαίες, τεκ­μη­ριω­μέ­νες προ­δια­γρα­φές για την απο­κα­τά­σταση και τη νέα κατα­σκευή λιθό­στρω­των επι­στρώ­σεων στην ορεινή και νησιω­τική Ελλάδα, στη­ρί­ζο­ντας τους μηχα­νι­κούς, τους φορείς της Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης και κάθε πολίτη που επι­θυ­μεί να συμ­βάλ­λει στη δια­τή­ρηση της πολι­τι­στι­κής μας παρά­δο­σης με ασφά­λεια, ποιό­τητα και σεβασμό στο περι­βάλ­λον.

Καλώ όλους τους συνα­δέλ­φους μηχα­νι­κούς – και κάθε ειδικό – με σχετική εμπει­ρία να συμ­με­τέ­χουν ενεργά στη δια­βού­λευση και να κατα­θέ­σουν τις παρα­τη­ρή­σεις και τις προ­τά­σεις τους.

Το ξερο­λι­θικό καλ­ντε­ρίμι, η «ραχο­κο­κα­λιά», εδώ και αιώνες, της μετα­κί­νη­σης στην ορεινή και νησιω­τική Ελλάδα, απο­δει­κνύ­ε­ται σήμερα, όχι μόνο μια παρα­δο­σιακή τεχνική με λαμπρές περι­βαλ­λο­ντι­κές λει­τουρ­γίες, αλλά μια «πράσινη και μπλε» υποδομή που οφεί­λουμε να χρη­σι­μο­ποιούμε σωστά, σήμερα και αύριο – και να τη δια­τη­ρή­σουμε στο χρόνο.

Θέλω να ευχα­ρι­στήσω τους συνα­δέλ­φους από την βρα­βευ­μένη ομάδα «Μπου­λούκι», που δου­λεύ­ουν με αφο­σί­ωση στα θέματα παρα­δο­σια­κής δόμησης ιδίως στην ορεινή και νησιω­τική Ελλάδα, τα οποία ανέ­λα­βαν τη συγ­γραφή της νέας ΤΟΤΕΕ για τα λιθό­στρωτα μονο­πά­τια αλλά και τα στελέχη του ΤΕΕ για τη βοήθειά τους στην συντα­κτική ομάδα και την επι­μέ­λεια για την συμ­βα­τό­τητα της νέας τεχνι­κής οδηγίας με την ΤΟΤΕΕ 0 για την Αειφόρο Δόμηση.

Η επιλογή μας να δώσουμε σε δια­βού­λευση, ως πρώτη συγκε­κρι­μένη ΤΟΤΕΕ για την Αειφόρο Δόμηση, αυτή που αφορά έναν παρα­δο­σιακό τρόπο δόμησης που οφεί­λουμε να δια­τη­ρή­σουμε στο διη­νε­κές για περι­βαλ­λο­ντι­κούς και πολι­τι­στι­κούς λόγους, έχει σαφή συμ­βο­λι­σμό: οι Έλληνες Μηχα­νι­κοί ξέρουν και μπορούν να συμ­βά­λουν, ταυ­τό­χρονα, μέσα από το επι­στη­μο­νικό και επαγ­γελ­μα­τικό τους έργο, στη δια­τή­ρηση της πολι­τι­στι­κής μας κλη­ρο­νο­μιάς, στην προ­στα­σία του περι­βάλ­λο­ντος και στην ισόρ­ροπη περι­φε­ρειακή ανά­πτυξη, προς όφελος όλης της κοι­νω­νίας».

Η νέα Τεχνική Οδηγία απευ­θύ­νε­ται ενδει­κτικά και όχι περιο­ρι­στικά: σε μηχα­νι­κούς, δασο­λό­γους και γενικά μελε­τη­τές και εργο­λά­βους/τεχνί­τες, προ­κει­μέ­νου να μελε­τή­σουν, να ορίσουν προ­δια­γρα­φές, να επι­βλέ­ψουν ή/και να υλο­ποι­ή­σουν ένα τεχνικό έργο λιθό­στρω­των επι­στρώ­σεων με έμφαση στην αειφόρο δόμηση σε Οργα­νι­σμούς Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης Α’ και Β’ βαθμού, στις αρμό­διες υπη­ρε­σίες αδειο­δό­τη­σης έργων λιθό­στρω­των μονο­πα­τιών και στον Οργα­νι­σμό Φυσικού Περι­βάλ­λο­ντος και Κλι­μα­τι­κής Αλλαγής (Ο.ΦΥ.ΠΕ.Κ.Α.), ως φορέα υλο­ποί­η­σης του Εθνικού Δικτύου Μονο­πα­τιών, προ­σφέ­ρο­ντας με συνε­κτικό τρόπο κατευ­θυ­ντή­ριες οδηγίες και παρα­δείγ­ματα για την απο­κα­τά­σταση υφι­στά­με­νων ή/και την κατα­σκευή νέων λιθό­στρω­των μονο­πα­τιών σε ιδιώτες που επι­θυ­μούν να συμ­βάλ­λουν στη δια­τή­ρηση της πολι­τι­σμι­κής κλη­ρο­νο­μιάς μέσα από την απο­κα­τά­σταση υφι­στά­με­νων ή/και την κατα­σκευή νέων λιθό­στρω­των επι­στρώ­σεων.

Το ΤΕΕ, έχοντας την αρμο­διό­τητα για τη σύνταξη Τεχνι­κών Οδηγιών (ΤΟΤΕΕ), συμ­βάλ­λει στη δια­μόρ­φωση ενιαίων, τεκ­μη­ριω­μέ­νων και αξιό­πι­στων προ­δια­γρα­φών για τον σχε­δια­σμό και την υλο­ποί­ηση τεχνι­κών έργων. Στο πλαίσιο του θεσμι­κού του ρόλου ως Τεχνι­κού Συμ­βού­λου της Πολι­τείας, το ΤΕΕ ανα­λαμ­βά­νει την ευθύνη σύντα­ξης και επι­και­ρο­ποί­η­σης οδηγιών που εναρ­μο­νί­ζουν την ελλη­νική πρα­κτική με τα ισχύ­ο­ντα ευρω­παϊκά και διεθνή πρότυπα, δια­σφα­λί­ζο­ντας την ποιό­τητα, την ασφά­λεια και τη βιω­σι­μό­τητα των κατα­σκευών. Τον Νοέμ­βριο του 2025 εκδό­θηκε από το ΤΕΕ η ΤΟΤΕΕ 0, η πρώτη καθο­δη­γη­τική Οδηγία για την εκπό­νηση των «ΤΟΤΕΕ Αει­φό­ρου Δόμησης». Οι «ΤΟΤΕΕ Αει­φό­ρου Δόμησης» απο­τε­λούν ομάδα Τεχνι­κών Οδηγιών που θέτουν τους κανόνες ώστε οι κατα­σκευές να είναι ποιο­τι­κές, ασφα­λείς, να μην ρυπαί­νουν, να εξοι­κο­νο­μούν ενέρ­γεια, να χρη­σι­μο­ποιούν σωστά τους φυσι­κούς πόρους και να προ­στα­τεύ­ουν το περι­βάλ­λον. Η νέα ΤΟΤΕΕ για τα λιθό­στρωτα απο­τε­λεί το πρώτο εξει­δι­κευ­μένο κείμενο της ομάδας αυτής.

Συμ­με­τοχή στη δια­βού­λευση

Το κείμενο του σχεδίου της ΤΟΤΕΕ είναι αναρ­τη­μένο στην ειδική ιστο­σε­λίδα του ΤΕΕ:

ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ ΓΙΑ ΤΕΧΝΙΚΗ ΟΔΗΓΙΑ ΤΕΕ (Τ.Ο.Τ.Ε.Ε.) «Αει­φό­ρος κατα­σκευή, απο­κα­τά­σταση και συντή­ρηση λιθό­στρω­των επι­στρώ­σεων στην ορεινή και νησιω­τική Ελλάδα»

Η δημόσια δια­βού­λευση θα ολο­κλη­ρω­θεί στις 20 Σεπτεμ­βρίου 2026. Τα σχόλια και οι παρα­τη­ρή­σεις υπο­βάλ­λο­νται στο email [email protected], με θέμα μηνύ­μα­τος «Δημόσια δια­βού­λευση για ΤΟΤΕΕ λιθό­στρω­των Μονο­πα­τιών».

 

 

Τι περι­λαμ­βά­νει η νέα ΤΟΤΕΕ για τα λιθό­στρωτα

Η δημόσια δια­βού­λευση αφορά το πλήρες κείμενο της νέας Τεχνι­κής Οδηγίας, που εκπο­νή­θηκε από ομάδα εργα­σίας του ΤΕΕ (Ίωνας Σκλα­βού­νος, Γρη­γό­ρης Κου­τρό­που­λος, Γεωργία Κανελ­λο­πού­λου, Χρι­στό­φο­ρος Θεο­χά­ρης, Ιωάννα Ντούτση) και εστιά­ζει σε τέσ­σε­ρις βασι­κούς άξονες.

Στο πεδίο εφαρ­μο­γής, η Οδηγία αφορά κατά προ­τε­ραιό­τητα κηρυγ­μέ­νους παρα­δο­σια­κούς οικι­σμούς, ιστο­ρι­κούς τόπους και λιθό­στρωτα μονο­πά­τια της υπαί­θρου, με πρό­σθετη αναφορά σε μικρούς οικι­σμούς (κάτω των 2.000 κατοί­κων) και προ­ϋ­φι­στά­με­νους του 1923, χωρίς να καλύ­πτει ανα­πλά­σεις εντός σύγ­χρο­νου αστικού ιστού, ανα­λημ­μα­τι­κούς τοίχους, κατα­στρώ­ματα γεφυ­ριών ή προ­σβα­σι­μό­τητα ΑμεΑ.

Κεντρική συμβολή της Οδηγίας είναι η τεκ­μη­ρί­ωση των λιθό­στρω­των ως «πρά­σι­νης υπο­δο­μής», μέσα από πέντε άξονες περι­βαλ­λο­ντι­κής λει­τουρ­γίας: την υδρο­λο­γική διά­σταση (διήθηση ομβρίων μέσω δια­πε­ρα­τών αρμών, συγκρά­τηση και εξο­μά­λυνση ροής, εμπλου­τι­σμός υδρο­φό­ρου ορί­ζο­ντα, ρόλος παρα­δο­σια­κών στοι­χείων όπως τα «ρίχτια»/«ούγιες»), τη θερμική-κλιματική λει­τουρ­γία (ρύθμιση επι­φα­νεια­κής θερ­μο­κρα­σίας, εξα­τμι­στική ψύξη μέσω αρμών, συμβολή στον μετρια­σμό της αστικής θερ­μι­κής νησίδας), τα υλικά και τη βιω­σι­μό­τητα (τοπική προ­μή­θεια, ανθε­κτι­κό­τητα, κυκλι­κό­τητα και επα­να­χρη­σι­μο­ποί­ηση λίθου), τη βιο­ποι­κι­λό­τητα (υγεία και βιο­λο­γική δρα­στη­ριό­τητα εδάφους, μικρο-ενδιαιτήματα, οικο­λο­γική συν­δε­σι­μό­τητα) και την πολιτισμική-χρονική διά­σταση (προ­σαρ­μο­στι­κό­τητα στον χρόνο, τοπική ταυ­τό­τητα, παρα­δο­σια­κές πρα­κτι­κές συντή­ρη­σης).

Σε τεχνικό-κατασκευαστικό επίπεδο, περι­γρά­φο­νται ανα­λυ­τικά τα στάδια υλο­ποί­η­σης —εξυ­γί­ανση εδάφους και δια­μόρ­φωση υπο­στρώ­μα­τος, κατα­σκευή δομικού πλαι­σίου (πλευ­ρικά όρια, ούγιες), συμπλή­ρωση κατα­στρώ­μα­τος, αρμο­λό­γημα με μίγμα άμμου-χώματος— καθώς και εξει­δι­κεύ­σεις ανά τύπο επέμ­βα­σης και περι­βάλ­λον εφαρ­μο­γής, με έμφαση στα κρίσιμα σημεία σχε­δια­σμού.

Ξεχω­ρι­στό κεφά­λαιο αφιε­ρώ­νε­ται στους φυσι­κούς δομι­κούς λίθους: κρι­τή­ρια επι­λο­γής βάσει ευρω­παϊ­κού και εθνικού πλαι­σίου, γεω­λο­γι­κές παρα­τη­ρή­σεις, φυσι­κο­μη­χα­νι­κές ιδιό­τη­τες (πυκνό­τητα, πορώδες, υδα­τα­πορ­ρό­φηση, μηχα­νική αντοχή) κατά τα πρότυπα ΕΝ 1936, ΕΝ 12407, ΕΝ 13755, μεθό­δους ανα­γνώ­ρι­σης στο πεδίο και τους συνή­θεις τύπους λίθων σε ελλη­νικά ξερο­λι­θικά κατα­στρώ­ματα (ασβε­στό­λι­θος, μάρμαρο, γρα­νί­της, ηφαι­στειακά πετρώ­ματα).

Η Οδηγία περι­λαμ­βά­νει επίσης ανα­σκό­πηση του νομο­θε­τι­κού πλαι­σίου (προ­στα­σία παρα­δο­σια­κών οικι­σμών, άυλη πολι­τι­στική κλη­ρο­νο­μιά της ξερο­λι­θιάς — εγγε­γραμ­μένη στην UNESCO από το 2018, δια­χεί­ριση ΑΕΚΚ), ανα­λυ­τικά περι­γρα­φικά τιμο­λό­για εργα­σιών, παρά­γο­ντες κόστους λόγω των απαι­τη­τι­κών συν­θη­κών υλο­ποί­η­σης, καθώς και παράρ­τημα με πρα­κτι­κές προς αποφυγή (π.χ. χρήση σκυ­ρο­δέ­μα­τος και ομοιό­μορ­φων λίθων μικρού πάχους σε παρα­δο­σιακά λιθό­στρωτα).

Γιατί τώρα μια ΤΟΤΕΕ για τα λιθό­στρωτα μονο­πά­τια;

Όπως ανα­φέ­ρε­ται στον πρόλογο της ΤΟΤΕΕ από την ομάδα συγ­γρα­φής και την επι­μέ­λεια του ΤΕΕ, τα λιθό­στρωτα συγκα­τα­λέ­γο­νται στις πλέον χαρα­κτη­ρι­στι­κές παρα­δο­σια­κές υπο­δο­μές του ελλη­νι­κού τοπίου. Απο­τε­λούν καρπό μιας μακράς εμπει­ρι­κής τεχνο­γνω­σίας, που συν­δυά­ζει την υψηλή μηχα­νική αντοχή με τη συνετή δια­χεί­ριση του νερού και του εδάφους. Σχε­δια­σμένα ώστε να ακο­λου­θούν τις κλίσεις του εδάφους και να διο­χε­τεύ­ουν τα όμβρια ύδατα μέσω της διή­θη­σης και της φυσικής απο­στράγ­γι­σης —περιο­ρί­ζο­ντας την επι­φα­νειακή απορροή και απο­τρέ­πο­ντας τη διά­βρωση— και κατα­σκευα­σμένα με τοπικά υλικά και την τεχνική της ξερο­λι­θι­κής δόμησης, συγκρο­τούν μια υδα­το­πε­ρατή υποδομή που εναρ­μο­νί­ζε­ται με το τοπίο και αντέχει στον χρόνο.

Στην Ελλάδα, η μορ­φο­λο­γία του εδάφους, η γεω­γρα­φική απο­μό­νωση μεγάλων περιο­χών και η βραδεία επέ­κταση του σύγ­χρο­νου οδικού δικτύου δια­μόρ­φω­σαν μια χώρα όπου το λιθό­στρωτο απο­τε­λούσε, επί αιώνες, τη ραχο­κο­κα­λιά της χερ­σαίας μετα­κί­νη­σης — για τους ανθρώ­πους, τα ζώα και τα κοπάδια. Από τη δεκα­ε­τία του 1960, ο εκσυγ­χρο­νι­σμός και η επέ­κταση του οδικού δικτύου ανέ­τρε­ψαν αυτή τη συνθήκη. Η μαζική ασφαλ­τό­στρωση άλλοτε επι­κά­λυψε τους παλιούς ημιο­νι­κούς δρόμους και άλλοτε διέκοψε τη συνέ­χειά τους· πολλά χιλιό­με­τρα λιθό­στρω­των εγκα­τα­λεί­φθη­καν και χάθηκαν στα­διακά μέσα στη βλά­στηση, τις κατο­λι­σθή­σεις, τις επι­χω­μα­τώ­σεις και τη διά­βρωση. Τις τελευ­ταίες δεκα­ε­τίες, η ανα­ζω­πύ­ρωση του ενδια­φέ­ρο­ντος για τον του­ρι­σμό της υπαί­θρου, αλλά και η ευρύ­τερη επα­νε­κτί­μηση της αρχι­τε­κτο­νι­κής κλη­ρο­νο­μιάς, ανέ­δει­ξαν την ανάγκη απο­κα­τά­στα­σης και συντή­ρη­σης των λιθό­στρω­των — τόσο στα μονο­πά­τια της υπαί­θρου όσο και εντός των οικι­σμών. Ωστόσο, οι παρεμ­βά­σεις αυτές πραγ­μα­το­ποιού­νται συχνά χωρίς προ­δια­γρα­φές προ­σαρ­μο­σμέ­νες στην τοπική τεχνο­τρο­πία και στα παρα­δο­σιακά υλικά, με απο­τέ­λε­σμα να αλλοιώ­νε­ται η ιστο­ρική και αρχι­τε­κτο­νική φυσιο­γνω­μία εκείνου ακριβώς του στοι­χείου που επι­χει­ρούν να ανα­δεί­ξουν. Η ανάγκη ενός κοινού πλαι­σίου ανα­φο­ράς, που να κατο­χυ­ρώ­νει την ορθή πρα­κτική, καθί­στα­ται έτσι επι­τα­κτική.

Παράλ­ληλα με την αξία τους ως κλη­ρο­νο­μιά, τα λιθό­στρωτα ενσω­μα­τώ­νουν εμπει­ρι­κές αρχές που η σύγ­χρονη επι­στήμη επα­νε­κτιμά ως θεμέλια του βιώ­σι­μου σχε­δια­σμού. Η επι­τό­πια διήθηση και δια­χεί­ριση των ομβρίων υδάτων, η αξιο­ποί­ηση τοπικών πόρων με ελά­χι­στη μετα­φορά και η επα­νά­χρηση του υλικού προει­κο­νί­ζουν έννοιες που απο­δί­δουμε πλέον με όρους όπως η γαλάζια-πράσινη υποδομή και η κυκλική οικο­νο­μία. Συγ­χρό­νως, η υδα­το­πε­ρα­τό­τητα και η θερμική συμπε­ρι­φορά των φυσικών λίθων προ­σφέ­ρουν απα­ντή­σεις σε σύγ­χρο­νες κλι­μα­τι­κές προ­κλή­σεις, από τη δια­χεί­ριση των έντονων βρο­χο­πτώ­σεων έως τον μετρια­σμό της υπερ­θέρ­μαν­σης των κοι­νό­χρη­στων χώρων.

Σε αυτό το πλαίσιο, η νέα ΤΟΤΕΕ εμβα­θύ­νει σε τεχνικά και κατα­σκευα­στικά ζητή­ματα, στις οικο­λο­γι­κές, περι­βαλ­λο­ντι­κές και κλι­μα­τι­κές λει­τουρ­γίες των λιθό­στρω­των, καθώς και σε ζητή­ματα κοστο­λό­γη­σης, χρήσης τοπικών υλικών και επα­νά­χρη­σης. Με βάση τις παρα­πάνω αρχές, η νέα Τεχνική Οδηγία επι­διώ­κει να λει­τουρ­γή­σει ως ένα κοινό πλαίσιο ανα­φο­ράς για την απο­κα­τά­σταση, τη συντή­ρηση και την κατα­σκευή λιθό­στρω­των επι­στρώ­σεων. Η τήρηση των κατευ­θύν­σεών της μπορεί να εξα­σφα­λί­σει ότι κάθε παρέμ­βαση —απο­κα­τά­σταση παλαιού ή κατα­σκευή νέου λιθό­στρω­του— δεν θα εισάγει ένα ξένο στοι­χείο στο τοπίο, αλλά θα εντάσ­σε­ται οργα­νικά στην τοπική παρά­δοση και θα δια­τη­ρεί ζωντανή την εμπει­ρική γνώση που τη γέννησε.

Τι είναι οι ΤΟΤΕΕ

Το ΤΕΕ — ως Τεχνι­κός Σύμ­βου­λος της Πολι­τείας — έχει συν­δρά­μει καθο­ρι­στικά σε ανάλογα θέματα που αφορούν στον κτι­ριακό τομέα, τα έργα υπο­δο­μής αλλά και την ενερ­γειακή απο­δο­τι­κό­τητα στη χώρα μας, όπως οι ΤΟΤΕΕ για τα κτίρια, η ΤΟΤΕΕ Οδο­φω­τι­σμού, το Παρα­τη­ρη­τή­ριο Ενέρ­γειας του ΤΕΕ, η λει­τουρ­γία του ως Εθνικός Συντο­νι­στής του Συμ­φώ­νου των Δημάρ­χων για την Ενέρ­γεια και την Κλι­μα­τική Αλλαγή αλλά και ως Εθνικού Τμή­μα­τος του Παγκό­σμιου Συμ­βου­λίου Ενέρ­γειας (WEC).

Οι Τεχνι­κές Οδηγίες του Τεχνι­κού Επι­με­λη­τη­ρίου Ελλάδας (ΤΟΤΕΕ), ιστο­ρι­κώς και παγίως, στο­χεύ­ουν να καλύ­ψουν υπάρ­χο­ντα — κάθε φορά — κενά στις Ελλη­νι­κές Τεχνι­κές Προ­δια­γρα­φές που διέπουν τον κατα­σκευα­στικό και τον παρα­γω­γικό τομέα και απο­τε­λούν τη σταθερή επι­βε­βαί­ωση της πολι­τι­κής του ΤΕΕ να συμ­βάλ­λει στη δημιουρ­γία τεχνο­λο­γι­κής υπο­δο­μής στη Χώρα μας.

Τα κείμενα των ΤΟΤΕΕ δίνουν συστά­σεις σχε­τι­κές με το σχε­δια­σμό, την επιλογή των υλικών και εξαρ­τη­μά­των, την κατα­σκευή, την εγκα­τά­σταση, τη συντή­ρηση και τη χρήση ενός τεχνι­κού έργου. Με αυτά τα κείμενα προ­ω­θεί­ται ο στόχος του ΤΕΕ να δοθεί συγκε­κρι­μένο περιε­χό­μενο και να καθο­ρι­σθούν οι κανόνες της τέχνης και της επι­στή­μης σε όλα τα στάδια της ζωής ενός τεχνι­κού έργου (σχε­δια­σμός, μελέτη, κατα­σκευή, επί­βλεψη, παρα­λαβή, συντή­ρηση, χρήση).

Οι ΤΟΤΕΕ απο­τε­λούν οδηγίες του μεγα­λύ­τε­ρου επι­στη­μο­νι­κού φορέα της χώρας και του επαγ­γελ­μα­τι­κού φορέα των Ελλήνων Διπλω­μα­τού­χων Μηχα­νι­κών προς τον τεχνικό κόσμο και τυχόν υπο­χρε­ω­τική εφαρ­μογή τους καθιε­ρώ­νε­ται μόνο με απόφαση του αρμό­διου υπουρ­γού με ΥΑ που δημο­σιεύ­ε­ται σε ΦΕΚ.

Οι ΤΟΤΕΕ φιλο­δο­ξούν να απο­τε­λούν καθη­με­ρινό εργα­λείο όλων των συντε­λε­στών (και όχι μόνο των Μηχα­νι­κών) που συνερ­γά­ζο­νται στην εκτέ­λεση του έργου.