Κυκλοφοριακό χάος στο κέντρο της Ρόδου από τα λεωφορεία

• Η αί­σθη­ση αυ­στη­ρό­τε­ρης αστυ­νό­μευ­σης που συ­νό­δευ­σε την αλ­λα­γή ηγε­σί­ας στην Αστυ­νο­μι­κή Διεύ­θυν­ση Δω­δε­κα­νή­σου δεν άντε­ξε στην πρώτη επαφή με την του­ρι­στι­κή σαι­ζόν, καθώς το κέ­ντρο της Ρόδου επι­στρέ­φει με μα­θη­μα­τι­κή ακρί­βεια στην ίδια απο­γευ­μα­τι­νή ει­κό­να ανο­μί­ας που το χα­ρα­κτή­ρι­ζε και πέ­ρυ­σι

Υπήρ­χε, έστω και σιω­πη­λά, μια αλ­λα­γή στον αέρα. Η νέα ηγε­σία της Α’ Αστυ­νο­μι­κής Διεύ­θυν­σης Δω­δε­κα­νή­σου έδωσε ιδιαί­τε­ρη έμ­φα­ση στην ενί­σχυ­ση της αστυ­νό­μευ­σης από πλευ­ράς Τρο­χαί­ας. Δεν υπήρ­ξαν δη­μό­σιες εξαγ­γε­λί­ες, δεν έγι­ναν συ­νε­ντεύ­ξεις τύπου. Η εντο­λή δό­θη­κε εσω­τε­ρι­κά, και για ένα διά­στη­μα η αί­σθη­ση στους δρό­μους ήταν ότι κάτι ίσως αλ­λά­ζει. Ότι η ανοχή που είχε πα­γιω­θεί επί χρό­νια ως άτυ­πος κα­νό­νας θα αντι­με­τω­πι­ζό­ταν δια­φο­ρε­τι­κά.

Η σαι­ζόν του 2026, όμως, δεν φαί­νε­ται να μοι­ρά­ζε­ται αυτή την αι­σιο­δο­ξία.

Πέ­ρυ­σι Αύ­γου­στος, φέτος Μάιος, ίδια ει­κό­να

Τον Αύ­γου­στο του 2025, το κέ­ντρο της Ρόδου είχε κα­τα­γρα­φεί με τρόπο που δεν άφηνε πα­ρερ­μη­νεία. Δε­κά­δες του­ρι­στι­κά λε­ω­φο­ρεία σταθ­μευ­μέ­να όπου έβρι­σκαν χώρο, θέ­σεις ΙΧ κα­τει­λημ­μέ­νες χωρίς κα­τα­βο­λή αντι­τί­μου, δια­βά­σεις πεζών μπλο­κα­ρι­σμέ­νες, δρό­μοι απο­κλει­σμέ­νοι από οχή­μα­τα που ανέ­με­ναν να ολο­κλη­ρω­θεί η εκ­φόρ­τω­ση του­ρι­στι­κών γκρουπ. Και όλα αυτά κυ­ριο­λε­κτι­κά μπρο­στά από τα γρα­φεία της Τρο­χαί­ας, η οποία πα­ρα­κο­λου­θού­σε χωρίς να πα­ρεμ­βαί­νει. Εκεί­νη η ει­κό­να του πε­ρα­σμέ­νου κα­λο­και­ριού είχε γίνει σύμ­βο­λο μιας ανο­μί­ας που η Πο­λι­τεία φαι­νό­ταν να ανέ­χε­ται ως τί­μη­μα της του­ρι­στι­κής ευ­η­με­ρί­ας. Σή­με­ρα, με τη σαι­ζόν μόλις να ξε­κι­νά και το κα­λο­καί­ρι να βρί­σκε­ται ακόμη μπρο­στά, το σκη­νι­κό επα­να­λαμ­βά­νε­ται. Και με με­γα­λύ­τε­ρη έντα­ση από ό,τι τον Αύ­γου­στο εκεί­νο.

Η κα­νο­νι­στι­κή που έμει­νε στα χαρ­τιά

Στο με­τα­ξύ, ο χει­μώ­νας που με­σο­λά­βη­σε δεν αξιο­ποι­ή­θη­κε για να κα­λυ­φθεί το κενό που όλοι ανα­γνώ­ρι­ζαν. Η δη­μο­τι­κή αρχή της Ρόδου είχε ανα­φερ­θεί στην ανά­γκη θε­σμο­θέ­τη­σης κα­νο­νι­στι­κής διά­τα­ξης που θα ρύθ­μι­ζε τη φόρ­τω­ση και εκ­φόρ­τω­ση επι­βα­τών του­ρι­στι­κών λε­ω­φο­ρεί­ων στο κέ­ντρο. Μια απλή, εφαρ­μό­σι­μη λύση που θα έθετε του­λά­χι­στον ένα τυ­πι­κό πλαί­σιο σε ό,τι σή­με­ρα κι­νεί­ται στο κενό. Η κα­νο­νι­στι­κή αυτή, σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες, δεν εκ­δό­θη­κε ποτέ. Κι έτσι η νέα σαι­ζόν ξε­κί­νη­σε χωρίς κα­νό­νες, χωρίς ρυθ­μί­σεις και χωρίς κυ­ρώ­σεις. Ακρι­βώς όπως η προη­γού­με­νη, με τη μόνη δια­φο­ρά ότι οι πο­λί­τες που υπο­μέ­νουν το χάος θυ­μού­νται πλέον και τις υπο­σχέ­σεις που δό­θη­καν στο διά­στη­μα που με­σο­λά­βη­σε.

Κρά­τος εν κρά­τει στους κε­ντρι­κούς δρό­μους

Τα απο­γεύ­μα­τα στο κέ­ντρο της Ρόδου έχουν τη δική τους λο­γι­κή αυτή την εποχή. Τα του­ρι­στι­κά λε­ω­φο­ρεία εμ­φα­νί­ζο­νται, σταθ­μεύ­ουν όπου τους βο­λεύ­ει, μπλο­κά­ρουν δια­βά­σεις, κα­τα­λαμ­βά­νουν θέ­σεις ΙΧ χωρίς να πλη­ρώ­νουν, εμπο­δί­ζουν τη ροή της κυ­κλο­φο­ρί­ας και απο­χω­ρούν για να επι­στρέ­ψουν λίγο αρ­γό­τε­ρα και να επα­να­λά­βουν την ίδια χο­ρο­γρα­φία. Οι οδη­γοί, σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες, συ­μπε­ρι­φέ­ρο­νται με αυ­το­πε­ποί­θη­ση αν­θρώ­πων που γνω­ρί­ζουν ότι δεν πρό­κει­ται να αντι­με­τω­πί­σουν κα­νέ­να πρό­βλη­μα. Κρά­τος εν κρά­τει, μέσα στην καρ­διά μιας πόλης που θέλει να προ­βάλ­λε­ται ως κο­ρυ­φαί­ος του­ρι­στι­κός προ­ο­ρι­σμός της Με­σο­γεί­ου.

Οι κά­τοι­κοι και οι ερ­γα­ζό­με­νοι στο κέ­ντρο αδυ­να­τούν να σταθ­μεύ­σουν. Ο Δήμος χάνει έσοδα από θέ­σεις που πα­ρα­μέ­νουν ου­σια­στι­κά αδέ­σπο­τες. Και ο επι­σκέ­πτης που απο­βι­βά­ζε­ται από ένα από αυτά τα λε­ω­φο­ρεία λαμ­βά­νει ως πρώτη εντύ­πω­ση της πόλης μια ει­κό­να ορ­γα­νω­μέ­νης ατα­ξί­ας.

Η ει­ρω­νεία πα­ρα­μέ­νει γε­ω­γρα­φι­κή

Δεν έχει αλ­λά­ξει ούτε αυτό. Τα γρα­φεία της Τρο­χαί­ας, η Α’ Αστυ­νο­μι­κή Διεύ­θυν­ση Δω­δε­κα­νή­σου και ο αξιω­μα­τι­κός υπη­ρε­σί­ας βρί­σκο­νται σε από­στα­ση με­ρι­κών μέ­τρων από το ση­μείο όπου εκτυ­λίσ­σε­ται κάθε από­γευ­μα το ίδιο θέαμα. Λε­ω­φο­ρεία παρ­κα­ρι­σμέ­να απέ­να­ντι από τις ει­σό­δους των υπη­ρε­σιών που οφεί­λουν να επι­βάλ­λουν την τάξη πόσο μάλ­λον όταν η Ει­σαγ­γε­λία είναι σε από­στα­ση ανα­πνο­ής από τα όσα συμ­βαί­νουν. Η ει­κό­να αυτή, που πέ­ρυ­σι προ­κα­λού­σε αγα­νά­κτη­ση, φέτος φαί­νε­ται να έχει κα­τα­στεί τόσο οι­κεία ώστε σχε­δόν να μην εκ­πλήσ­σει. Η διοί­κη­ση άλ­λα­ξε. Η εντο­λή για αυ­στη­ρό­τε­ρη αστυ­νό­μευ­ση δό­θη­κε. Η κα­νο­νι­στι­κή δεν εκ­δό­θη­κε. Και τα λε­ω­φο­ρεία έμει­ναν ακρι­βώς εκεί που ήταν.