Οικουμενικός Πατριάρχης: Η Εκκλησία είναι αδύνατον να αγνοήσει τις απειλές κατά του ανθρωπίνου προσώπου

Η Πατριαρ­χική Από­δειξη για την εορτή των Χρι­στου­γέν­νων 

Ο επι­κεί­με­νος εορ­τα­σμός του μεγάλου μυστη­ρίου της θείας Εναν­θρω­πή­σεως σε έναν κόσμο ταραγ­μένο από ποι­κί­λες απειλές και η αγωνία και ο αγώνας της Εκκλη­σίας για την προ­στα­σία του ανθρω­πί­νου προ­σώ­που, της ελευ­θε­ρίας και της δικαιο­σύ­νης βρί­σκο­νται στο επί­κε­ντρο του Χρι­στου­γεν­νιά­τι­κου Μηνύ­μα­τος του Οικου­με­νι­κού Πατριάρχη Βαρ­θο­λο­μαίου.

«Το «Χριστός γεν­νά­ται» ακού­ε­ται, δυστυ­χώς, και πάλιν εις ένα κόσμον πλήρη βιαιο­τή­των, επι­κιν­δύ­νων αντα­γω­νι­σμών, κοι­νω­νι­κής ανι­σό­τη­τος και κατα­πα­τή­σεως των θεμε­λιω­δών ανθρω­πί­νων δικαιω­μά­των», επι­ση­μαί­νει, μεταξύ άλλων, ο Οικου­με­νι­κός Πατριάρ­χης και προ­σθέ­τει: «Το 2018 συμπλη­ρού­νται εβδο­μή­κο­ντα έτη από την ΟικουμενικήνΔιακήρυξιν των δικαιω­μά­των του ανθρώ­που, η οποία, μετά από ταςφο­βε­ράς εμπει­ρίας και κατα­στρο­φάς του Β’ Παγκο­σμίου Πολέμου, ανέ­δειξε τα κοινά υψηλά ιδανικά, τα οποία οφεί­λουν να σέβω­νται απα­ρε­γκλί­τως όλοι οι λαοί και τα κράτη. Όμως, η αθέ­τη­σις της Δια­κη­ρύ­ξεως αυτής συνε­χί­ζε­ται, ποι­κί­λαι δε κατα­χρή­σεις και σκό­πι­μοι παρερ­μη­νείαι των δικαιω­μά­των του ανθρώ­που υπο­σκά­πτουν τον σεβα­σμόν και την πραγ­μά­τω­σίν των. Συνε­χί­ζο­μεν να μη διδα­σκώ­μεθα από την ιστο­ρίαν η να μη θέλωμεν να διδα­χθώ­μεν. Ούτε αιτρα­γι­καί­ε­μπει­ρίαι βίας και η καταρ­ρά­κω­σις του ανθρω­πί­νου προ­σώ­που, ούτε η δια­κή­ρυ­ξις υψηλών ιδα­νι­κών, απέ­τρεψε την συνέ­χι­σιν της βίας και των πολέμων, την απο­θέ­ω­σιν της ισχύος και την εκμε­τάλ­λευ­σιν του ανθρώ­που από τον άνθρω­πον. Ούτε, βεβαίως, η ισχύς των τεχνι­κών μέσων και αιεκ­πλη­κτι­καί κατα­κτή­σεις της επι­στή­μης, ούτε η οικο­νο­μική πρόοδος, έφε­ρον­κοι­νω­νι­κήν­δι­καιο­σύ­νην και την πολυ­πό­θη­το­νει­ρή­νην. Του­να­ντίον, εις την εποχήν μας ο ευδαι­μο­νι­σμός των κατε­χό­ντων αυξά­νε­ται και η παγκο­σμιο­ποί­η­σις κατα­στρέ­φει τους όρους της κοι­νω­νι­κής συνοχής και ειρήνης».

«Η Εκκλη­σία», συνε­χί­ζει ο Οικου­με­νι­κός Πατριάρ­χης, «είναι αδύ­να­τον να αγνο­ή­σηαυ­τά­ςτα­ςα­πει­λάς κατά του ανθρω­πί­νου προ­σώ­που. «Ουδέν γαρ όσον άνθρω­πος ιερόν, ω και φύσεως εκοι­νώ­νη­σεν ο Θεός» . Αγω­νι­ζό­με­θα­διά τον άνθρω­πον, διά την προ­στα­σίαν της ελευ­θε­ρίας και της δικαιο­σύ­νης, εν επι­γνώ­σει ότι «η όντως ειρήνη παρά Θεού» , ότι το υπέρ­λο­γον μυστή­ριον της σαρ­κώ­σεως του Θεού Λόγου και της κατά χάριν θεώσεως του ανθρώ­που απο­κα­λύ­πτει την αλή­θειαν περί της ελευ­θε­ρίας και του θείου προ­ο­ρι­σμού του ανθρώ­που».

Σε άλλο σημείο της Πατριαρ­χι­κής Από­δει­ξης, όπως ονο­μά­ζε­ται το Πατριαρ­χικό Μήνυμα, επι­ση­μαί­νε­ται ότι, «αυτή η αλήθεια της εν Χριστώ ζωής, της ελευ­θε­ρίας ως αγάπης και της αγάπης ως ελευ­θε­ρίας, είναι ο θεμέ­λιος λίθος και η εγγύ­η­σις διά το μέλλον της ανθρω­πό­τη­τος. Στη­ρι­ζό­με­νοι επ᾿ αυτού του ενθέου ήθους δυνά­μεθα να αντι­με­τω­πί­σω­με­ντα­ςμε­γά­λας προ­κλή­σεις του παρό­ντος, αιο­ποίαι απει­λούν όχι μόνον το ευ ζην, αλλά και αυτό τούτο το ζην της ανθρω­πό­τη­τος».

 Κατα­λή­γο­ντας, ο Οικου­με­νι­κός Πατριάρ­χης εύχεται από την Ιερή Καθέδρα της Πρω­τό­θρο­νης Εκκλη­σίας της Κων­στα­ντι­νου­πό­λεως, «όπως ο σαρ­κω­θείς και συγκα­τα­βάς τω γένει των ανθρώ­πων Κύριος και Σωτήρ ημών, χαρί­ζη­ται εις όλους κατά τον νέον ενιαυ­τόν της χρη­στό­τη­τος Αυτού, υγιείαν κατ᾿ άμφω, ειρήνην και την προς αλλή­λους αγάπην, δια­φυ­λάττη δε καλώς την Αγίαν Αυτού Εκκλη­σίαν και ευλογή τα έργα δια­κο­νίας αυτής, ίνα δοξά­ζη­ται το υπε­ρά­γιον και υπε­ρύ­μνη­τον όνομα Αυτού».