Γερμανικός Τύπος: «Τίποτα δεν παραγράφεται-Διαπραγματευτείτε με τους Έλληνες!”

Με αφορμή το πράσινο φως της ελλη­νι­κής βουλής για τη διεκ­δί­κηση επα­νορ­θώ­σεων, η ραδιο­φω­νία του ARD φιλο­ξε­νεί ρεπορ­τάζ με τις θέσεις γερ­μα­νών ιστο­ρι­κών, οι οποίοι σε αντί­θεση με το Βερο­λίνο δεν θεωρούν το ζήτημα λήξαν.

Περίπου 330.000 Έλληνες έχασαν τη ζωή τους κατά την διάρ­κεια της γερ­μα­νι­κής κατοχής. Είτε από τους στρα­τιώ­τες της Βέρμαχτ, είτε από την πείνα μιας και υπο­χρε­ώ­νο­νταν να παρα­δί­δουν τρόφιμα ή ακόμα και ολό­κλη­ρες σοδιές στους κατα­κτη­τές.

Ο γερ­μα­νός ιστο­ρι­κός Καρλ Χάιντς Ροτ πραγ­μα­το­ποί­ησε από κοινού με άλλους επι­στή­μο­νες μακρο­χρό­νιες έρευνες για τις ζημιές που προ­κλή­θη­καν από τους Γερ­μα­νούς στην Ελλάδα την περίοδο της Κατοχής: «Οι Γερ­μα­νοί πραγ­μα­το­ποιού­σαν συστη­μα­τι­κές κατα­σχέ­σεις. Πρώτα κατα­σχέ­θη­καν οι σοδιές καπνού, μετά τα απο­θέ­ματα πρώτων υλών και κυρίως του χρωμίτη. Το ίδιο συνέβη και με το σύνολο του εμπο­ρι­κού στόλου. Κατά τη διάρ­κεια της γερ­μα­νι­κής υπο­χώ­ρη­σης κατέ­στρε­ψαν περίπου το ένα τρίτο των πλοίων, αλλά και το μεγα­λύ­τερο μέρος της υπο­δο­μής της χώρας».

Όπως ανα­φέ­ρει ο γερ­μα­νός ιστο­ρι­κός, οι Ναζί πολέ­μη­σαν με πρω­το­φανή σκλη­ρό­τητα κάθε εστία αντί­στα­σης στην Ελλάδα: «Με δεδο­μένο ότι οι γερ­μα­νι­κές δυνά­μεις στην Ελλάδα ήταν σχετικά περιο­ρι­σμέ­νες, η Βέρμαχτ θεώρησε ότι μπορεί να εξο­λο­θρεύ­σει την αντί­σταση. Και έτσι φθάσαμε σε ομηρίες και εκτε­λέ­σεις ομήρων. 50 μέχρι 100 Έλληνες έχαναν τη ζωή τους για κάθε γερμανό στρα­τιώτη. Μετά το 1943 ξεκί­νη­σαν και οι μαζικές εκτε­λέ­σεις και η κατα­στροφή χωριών. Πρό­κει­ται για απί­στευτη βία που δεν εξι­λε­ώ­νε­ται».

Κλειδί η από κοινού διεκ­δί­κηση επα­νορ­θώ­σεων με άλλες χώρες;

Το βιβλίο του ιστο­ρικό Καρλ Χάιντς Ροτ «Γερ­μα­νι­κές Πολε­μι­κές Επα­νορ­θώ­σεις: Η Ελλάδα Μπορεί» κυκλο­φό­ρησε φέτος και στην Ελλάδα.

Το βιβλίο με τα απο­τε­λέ­σματα των ερευνών του Καρλ Χάιντς Ροτ κυκλο­φό­ρησε και στην Ελλάδα με τίτλο: «Γερ­μα­νι­κές Πολε­μι­κές Επα­νορ­θώ­σεις: Η Ελλάδα Μπορεί».

Το Βερο­λίνο ωστόσο εμμένει στην πάγια θέση της ότι το ζήτημα της κατα­βο­λής πολε­μι­κών επα­νορ­θώ­σεων έχει λήξει. Ο γερ­μα­νός ιστο­ρι­κός και δημο­σιο­γρά­φος Έμπερ­χαρντ Ρόντ­χολτς, που έχει εργα­στεί επα­νει­λημ­μένα για αρκετές δεκα­ε­τίες στην Ελλάδα έχει ωστόσο δια­φο­ρε­τική άποψη. Τονίζει ότι «σε περί­πτωση που και άλλες χώρες όπως η Πολωνία διεκ­δι­κή­σουν και εκείνες δικα­στικά επα­νορ­θώ­σεις τότε δεν θα είναι πιο τόσο εύκολο για το Βερο­λίνο να θεωρεί λήξαν το ζήτημα». Ο Έμπερ­χαρντ Ρόντ­χολτς υπο­γραμ­μί­ζει:

«Τίποτα δεν παρα­γρά­φε­ται. Αν η διεκ­δί­κηση επα­νορ­θώ­σεων εκδι­κα­στεί ενώπιον διε­θνούς δικα­στη­ρίου, τότε δεν θα ισχύει πλέον ούτε η αρχή της ετε­ρο­δι­κίας κρατών, την οποία επι­κα­λεί­ται η Γερ­μα­νία. Τότε η γερ­μα­νική κυβέρ­νηση δεν θα μπορεί πια να ισχυ­ρί­ζε­ται ότι το ζήτημα έχει κλείσει».

Το θέμα των απο­ζη­μιώ­σεων δεν έχει κλείσει, να δια­πραγ­μα­τευ­τούμε

Tην ανάγκη να αντα­πο­κρι­θεί η Γερ­μα­νία στο αίτημα του ελλη­νι­κού κοι­νο­βου­λίου για τις γερ­μα­νι­κές απο­ζη­μιώ­σεις, επι­ση­μαί­νουν Γερ­μα­νοί σχο­λια­στές με άρθρα τους σε τρεις γερ­μα­νι­κές εφη­με­ρί­δες: τη Frankfurter Allgemine Zeitung, τη Sueddeutsche Zeitung και τη Νeues Deutschland.

Frankfurter Allgemine Zeitung (FAZ): Να μην σβη­στούν με την υπε­ρο­ψία του ισχυρού οι απο­ζη­μιώ­σεις

Ήταν επο­μέ­νως ένα θαύμα η φιλική διάθεση (των Ελλήνων) προς τη Γερ­μα­νία, η οποία σύντομα θεω­ρή­θηκε δεδο­μένη. Ωστόσο, δεν ήταν συν­δε­δε­μένη με τη λήθη εκείνων των γεγο­νό­των που σχεδόν κάθε οικο­γέ­νεια στην Ελλάδα μπορεί να διη­γη­θεί.

Βέβαια, και οι ίδιοι οι Έλληνες γνω­ρί­ζουν ότι η πιο πρό­σφατη απαί­τηση για απο­ζη­μιώ­σεις δεν είναι ρεα­λι­στική. Μια κακή συμ­βουλή, ωστόσο, θα ήταν να σβή­σουμε με την υπε­ρο­ψία του ισχυρού εντελώς από το τραπέζι τη ρημα­τική δια­κοί­νωση προς τη γερ­μα­νική κυβέρ­νηση.

Στην επε­ξερ­γα­σία του παρελ­θό­ντος μας για το Τρίτο Ράιχ ανήκουν ακριβώς η προ­σπά­θεια συμ­φι­λί­ω­σης και στε­νό­τε­ρης συνερ­γα­σίας. Διότι στο ελλη­νικό κοι­νο­βού­λιο, όλα τα κόμματα υπο­στη­ρί­ζουν την απαί­τηση για απο­ζη­μιώ­σεις. Τις απορ­ρί­πτει μόνο τη φασι­στική «Χρυσή Αυγή». Με αυτήν οι δημο­κρά­τες δεν πρέπει να έχουν τίποτα το κοινό.

Sueddeutsche Zeitung: Σημα­ντι­κό­τερη από τις χρο­νο­βό­ρες αγωγές η βοήθεια προς την Ελλάδα

Σε λίγες εβδο­μά­δες, συμπλη­ρώ­νο­νται 75 χρόνια από τη σφαγή του Δίστομο. Τον Ιούνιο του 1944, δολο­φο­νή­θη­καν 218 άνθρω­ποι από μια μονάδα των SS στο μικρό χωριό που δεν απέχει πολύ από τους αρχαί­ους Δελφούς, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων και παιδιών. Οι από­γο­νοι των θυμάτων έφεραν την υπόθεση στα ανώτατα δικα­στή­ρια, το Ευρω­παϊκό Δικα­στή­ριο Ανθρω­πί­νων Δικαιω­μά­των και το Διεθνές Δικα­στή­ριο της Χάγης. Τελικά έχασαν όλες τις δίκες για απο­ζη­μιώ­σεις, επειδή το διεθνές δίκαιο δεν δίνει σε ιδιώτες το δικαί­ωμα να τις διεκ­δι­κή­σουν. Αλλά η μακρά σειρά των δικών είχε ως απο­τέ­λε­σμα να έχει γίνει γνωστό το θέμα της φρι­κώ­δους ναζι­στι­κής κατοχής της Ελλάδα στο Β ‘Παγκό­σμιο Πόλεμο, της οποίας το Δίστομο απο­τε­λεί ορόσημο και έχει γίνει συνεί­δηση σε ένα ευρύ­τερο κοινό στη Γερ­μα­νία.

Και οι απαι­τή­σεις για απο­ζη­μιώ­σεις που εγείρει τώρα η ελλη­νική κυβέρ­νηση είναι πιθανό να κατα­λή­ξουν στα ανώτατα δικα­στή­ρια. Μέχρι να βγουν οι απο­φά­σεις θα χρεια­στούν χρόνια και το εάν θα υπάρξει κάποιο είδος νομικής ειρήνης είναι ανοικτό. Θα ήταν καλύ­τερο να χρη­σι­μο­ποι­ή­σουμε το χρόνο για να υπάρξει μια αμοι­βαία πολι­τική προ­σέγ­γιση.

Για παρά­δειγμα, το Βερο­λίνο θα μπο­ρούσε να δια­θέ­σει επαρ­κέ­στερα ποσά στα Ταμεία που έχουν δημιουρ­γη­θεί για κοινά σχέδια δια­τή­ρη­σης της μνήμης, από ένα εκα­τομ­μύ­ριο ευρώ ετησίως. Αυτό που χρειά­ζε­ται σήμερα η Ελλάδα περισ­σό­τερο από οτι­δή­ποτε άλλο είναι οι επεν­δύ­σεις. Να εξα­να­γκα­στούν γερ­μα­νι­κές εται­ρείες να το κάνουν δεν γίνεται, μπορούν όμως να ενθαρ­ρυν­θούν. Στο θέμα αυτό θα μπο­ρού­σαν το Βερο­λίνο και η Αθήνα να συνερ­γα­στούν «φιλικά» και «επί ίσοις όροις”», όπως επι­θυ­μεί τώρα ο πρω­θυ­πουρ­γός Αλέξης Τσίπρας – δηλαδή πράξεις αντί αγωγών.

Νeues Deutschland (ΝD): Το θέμα των απο­ζη­μιώ­σεων δεν έχει κλείσει. Δια­πραγ­μα­τευ­τείτε με τους Έλληνες!

«Το θέμα των απο­ζη­μιώ­σεων για τη ναζι­στική εποχή δεν έχει κλείσει. Οι Γερ­μα­νοί θα πρέπει να αντα­πο­κρι­θούν στο αίτημα του ελλη­νι­κού Κοι­νο­βου­λίου και να δια­πραγ­μα­τευ­τούν με την Ελλάδα για το θέμα αυτό.

Είναι δικαιο­λο­γη­μένο το ερώτημα γιατί συζη­τού­νται αυτή τη στιγμή οι απο­ζη­μιώ­σεις και πάλι στην Ελλάδα. Αυτό σχε­τί­ζε­ται με τον κυρί­αρχο ρόλο που δια­δρα­μα­τί­ζει η Γερ­μα­νία στην Ευρω­παϊκή Ένωση. Ιδίως η γερ­μα­νική κυβέρ­νηση πίεσε μαζί με την τρόικα, απο­τε­λού­μενη από την Ευρω­παϊκή Επι­τροπή, την Ευρω­παϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομι­σμα­τικό Ταμείο, την κυβέρ­νηση της Αθήνας να ακο­λου­θή­σουν μια αυστηρή πολι­τική λιτό­τη­τας, για να λάβει η υπερ­χρε­ω­μένη Νοτιο­ευ­ρω­παϊκή χώρα δάνεια ως αντάλ­λαγμα. Αυτή περι­λάμ­βανε περι­κο­πές των συντά­ξεων και των μισθών. Μια ανε­ξάρ­τητη πολι­τική δεν ήταν πλέον δυνατή για την Ελλάδα. Αν και η χώρα έχει εξέλθει εδώ και καιρό από το λεγό­μενο σχέδιο διά­σω­σης της Ε.Ε., η φτώχεια εξα­κο­λου­θεί να είναι μεγάλη. Επι­πλέον, οι δανει­στές έχουν επω­φε­λη­θεί από την “βοήθεια” τους για την Ελλάδα. Η Γερ­μα­νία απο­κό­μισε κέρδη δισε­κα­τομ­μυ­ρίων από τους τόκους.

Είναι κατα­νοητό ότι πολλοί Έλληνες αισθά­νο­νται ότι αντι­με­τω­πί­ζο­νται χωρίς σεβασμό. Όταν η χώρα αντι­με­τώ­πιζε το φάσμα της πτώ­χευ­σης, δεν έκανε κανείς την σκέψη στην γερ­μα­νική δημόσια ζωή ότι θα έπρεπε να συμπε­ρι­φέ­ρο­νται δια­φο­ρε­τικά στον Ευρω­παίο εταίρο του διότι οι δολο­φό­νοι του ναζι­στι­κού Ράιχ ήταν υπεύ­θυ­νοι για τον θάνατο εκα­το­ντά­δων χιλιά­δων Ελλήνων, την σχεδόν πλήρη εξο­λό­θρευση της εβραϊ­κής κοι­νό­τη­τας, την λεη­λα­σία της οικο­νο­μίας και την εκτε­τα­μένη κατα­στροφή των υπο­δο­μών. Απέ­να­ντι σε χώρες που οι Γερ­μα­νοί έχουν δια­πρά­ξει τέτοια εγκλή­ματα πριν από μερικές δεκα­ε­τίες, είναι σκόπιμη η αυτο­συ­γκρά­τηση. Αντ ‘αυτής, πολλά γερ­μα­νικά μέσα ενη­μέ­ρω­σης και πολι­τι­κοί, όπως η καγκε­λά­ριος Άνγκελα Μέρκελ και ο τότε υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών Βόλφ­γκανγκ Σόιμπλε επέ­δει­ξαν μια επαί­σχυ­ντη αλα­ζο­νεία εκείνες τις μέρες της ελλη­νι­κής οικο­νο­μι­κής κρίσης. Ας ελπί­σουμε ότι κάποια μέρα θα λάβουν το λογα­ρια­σμό».

Πηγή dw.com