Συζητήθηκε χθες η αίτηση ασφαλιστικών μέτρων 60 καταστηματαρχών – Στρέφονται κατά του Δήμου

«Λαγός την φτέρη έσειε, κακό της κεφαλής του». Την δήλωση αυτή επέλεξε χθες ο δήμαρ­χος Ρόδου κ. Φώτης Χατζη­διά­κος, κληθείς να σχο­λιά­σει την απόφαση 60 μισθω­τών δημο­τι­κών κατα­στη­μά­των της Νέας Αγοράς, να προ­σφύ­γουν ενώπιον του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου με αίτηση ασφα­λι­στι­κών μέτρων και ενώπιον του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου με τακτική αγωγή για να πετύ­χουν να ανα­γνω­ρι­στεί η ακυ­ρό­τητα των όρων που περιέ­χο­νται στη σύμβαση παρα­τά­σεως μισθώ­σεων, που υπο­χρε­ώ­θη­καν να υπο­γρά­ψουν, δυνάμει απο­φά­σεως του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου.

Ο κ. Χατζη­διά­κος δεν έκρυψε την ενό­χλησή του για την κίνηση αυτή και δια­μή­νυσε ότι αν η απόφαση ανα­τρα­πεί τότε οι μη κατα­βάλ­λο­ντες μίσθωμα θα θεω­ρη­θούν αυθαί­ρε­τοι και θα ενερ­γο­ποι­η­θεί η δια­δι­κα­σία εξώσεώς τους.

«Μακάρι, είπε, να γίνει δεκτή η προ­σφυγή. Να τελειώ­νουμε επι­τέ­λους», υπο­γραμ­μί­ζο­ντας ότι κάποιοι θα πρέπει να είναι πολύ προ­σε­κτι­κοί και να μην φτάνουν στα όρια της κατά­χρη­σης.

Ο δήμαρ­χος ανέφερε επίσης ότι στις προ­θέ­σεις του είναι η ανα­βάθ­μιση του κτηρίου της Νέας Αγοράς και η ανά­δειξη -μέσα από διαγωνισμό- ενός κεντρι­κού μισθωτή.

Όπως έγραψε χθες η «δημο­κρα­τική», οι 60 μισθω­τές, εκπρο­σω­πού­με­νοι από την δικη­γόρο κ. Χάρι Ματσί­γκου, ζητούν με την αίτηση ασφα­λι­στι­κών μέτρων να υπο­χρε­ω­θεί ο Δήμος Ρόδου να παρα­λεί­πει την υπο­γραφή της σύμ­βα­σης παρά­τα­σης της μίσθω­σης με τους περιε­χό­με­νους σε αυτήν όρους, η οποία συντά­χθηκε σε εκτέ­λεση της με αριθμό 383/2015 από­φα­σης του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου του Δήμου Ρόδου, και να απέχει από την εκτέ­λεση των όρων της σύμ­βα­σης εις βάρος όσων από εκεί­νους που έχουν ήδη υπο­γρά­ψει, μέχρι την έκδοση από­φα­σης επί της κυρίας αγωγής τους.

Επι­πλέον ζητούν να μην υπο­γρα­φεί η σύμβαση παρά­τα­σης μισθώ­σεων δημο­τι­κών κατα­στη­μά­των, ούτε να εκτε­λε­στεί με οποιο­δή­ποτε τρόπο η σύμβαση αυτή μέχρι εκδό­σεως απο­φά­σεως επί της κυρίας αγωγής μας.

Τέλος, ζήτησαν να εκδοθεί προ­σω­ρινή διαταγή με την οποία να απα­γο­ρευ­θεί στον Δήμο Ρόδου οποια­δή­ποτε πράξη ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης σε βάρος τους μέχρι την  συζή­τηση της αιτή­σεώς τους.

Το αίτημα των 60 μισθω­τών δημο­τι­κών κατα­στη­μά­των συζη­τή­θηκε χθες ενώπιον του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, παρου­σία και του προ­έ­δρου του σωμα­τείου των μισθω­τών κ. Ιωάννη Κοψιά.

Ο Δήμος Ρόδου εκπρο­σω­πή­θηκε από τον εντε­ταλ­μένο σε θέματα κτη­μα­το­λο­γίου και δημο­τι­κής περιου­σίας δημο­τικό σύμ­βουλο, δικη­γόρο κ. Δήμο Μουτάφη και από τους νομι­κούς του συμ­βού­λους κ.κ. Θ. Παπα­γε­ωρ­γίου και Μ. Στάγκα.

Οι απόψεις των δύο πλευρών ανα­πτύ­χθη­καν σε κλίμα έντασης ενώ το κρίσιμο θέμα, που θα κρίνει και την έκβαση του αιτή­μα­τος προ­σω­ρι­νής δια­τα­γής, ήταν αν και κατά πόσο υφί­στα­ται κατε­πεί­γον.

Ο Δήμος Ρόδου εξέ­φρασε την άποψη, ότι η αίτηση είναι απα­ρά­δε­κτη και αβάσιμη καθώς με αυτήν ζητεί­ται η ακύρωση διοι­κη­τι­κής πράξης, που δεν προ­σβάλ­λε­ται σε πολι­τικά δικα­στή­ρια. Περαι­τέρω εκφρά­στηκε η άποψη ότι η απόφαση του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου αφορά μόνο όσους τακτο­ποί­η­σαν τις μισθω­τι­κές τους σχέσεις με τον Δήμο Ρόδου και όχι εκεί­νους που επέ­λε­ξαν να μην το κάνουν. Για τους τελευ­ταί­ους, όπως επι­ση­μάν­θηκε, θα υπάρξει άλλη απόφαση με την οποία θα δια­τάσ­σε­ται η προ­σφυγή στα αρμόδια δικα­στή­ρια για την έξωσή τους με την έκδοση πρω­το­κόλ­λων διοι­κη­τι­κής απο­βο­λής.

Ο Δήμος Ρόδου, ισχυ­ρί­στηκε επι­πλέον, ότι οι 60 μισθω­τές δεν έχουν δικαί­ωμα ως τρίτοι να ακυ­ρώ­σουν συμ­βά­σεις που έχουν επι­λέ­ξει να υπο­γρά­ψουν άλλοι μισθω­τές και υπο­στή­ριξε ότι ήδη 25 περίπου μισθω­τές έχουν τακτο­ποι­ή­σει την εκκρε­μό­τητα.

Ανα­πτύ­χθηκε περαι­τέρω το ιστο­ρικό των μισθώ­σεων από το έτος 1970 ενώ τονί­στηκε ότι με την αίτησή τους οι συγκε­κρι­μέ­νοι μισθω­τές επι­χει­ρούν να επι­βά­λουν τους δικούς τους όρους παρά­τα­σης της μίσθω­σης.

Η πλευρά των μισθω­τών από την άλλη εξέθεσε ότι η σύμβαση που καλού­νται να υπο­γρά­ψουν έχει δυσμε­νείς συνέ­πειες σε όλους αφού εισάγει όρους παρά­τα­σης της μίσθω­σης, που άμεσα και ατομικά τους θίγουν.

Τόνισαν ότι η μίσθωσή τους δεν έχει λήξει, αφού δεν έχει παρέλ­θει η τελευ­ταία εκ του νόμου παρά­ταση  (τετρα­ε­τία), αφού στο διά­στημα των εννέα μηνών μετά την πάροδο της δωδε­κα­ε­τίας δεν ασκή­θηκε αγωγή από­δο­σης του μισθίου.

Τόνισαν επι­πλέον ότι καλού­νται να υπο­γρά­ψουν τριετή παρά­ταση των μισθώ­σεών και όχι δωδε­κα­ετή, όπως δικαιού­νται και προ­βλέ­πε­ται από το νόμο, με όρους, οι οποίοι απο­κλί­νουν από τις συνή­θεις μισθω­τι­κές συμ­βά­σεις.

Επι­σή­μα­ναν ακόμη ότι η απόφαση του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου ελήφθη χωρίς να δοθεί στο σωμα­τείο η δυνα­τό­τητα να εκφρά­σει τη δική του άποψη και την δική του ερμη­νεία ως προς το εφαρ­μο­στέο δίκαιο, χωρίς να προη­γη­θεί οποιοσ­δή­ποτε διά­λο­γος για εξεύ­ρεση λύσης επιει­κέ­στε­ρης, με απο­τέ­λε­σμα η σύμβαση να είναι λεό­ντειος και ανα­γκα­στική σύμβαση προ­σχω­ρή­σεως.