Έρευνα του Ανδρολογικού Ινστιτούτου : Το Survivor» «εκτόξευσε» τη σεξουαλική ζωή των Ελλήνων

Στην έρευνα που πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε το τελευ­ταίο τρίμηνο, συμ­με­τεί­χαν 1000 άνδρες ηλικίας από 20 έως 60 χρόνων, που επι­σκέ­φθη­καν το Ανδρο­λο­γικό Ινστι­τούτο. Δια­πι­στώ­θηκε ότι, μεταξύ εκείνων που έβλεπαν το παι­χνίδι, οκτώ στους δέκα διπλα­σί­α­σαν τη συχνό­τητα των σεξουα­λι­κών τους επαφών. Μεταξύ εκείνων που δεν το έβλεπαν, η συχνό­τητα των επαφών παρέ­μεινε σταθερή.

Ο Κων­στα­ντί­νος Κων­στα­ντι­νί­δης, MD, PSC, PhD, ουρο­λό­γος – ανδρο­λό­γος, πρό­ε­δρος του International Andrology και του Ανδρο­λο­γι­κού Ινστι­τού­του, διευ­θυ­ντής Τμή­μα­τος Σεξουα­λι­κής Υγείας στο Ιατρικό Κέντρο Αθηνών εξηγεί:

«Ενώ θα περί­μενε κανείς η καθή­λωση στην οθόνη να μειώνει το σεξουα­λικό ενδια­φέ­ρον των ανδρών, στην έρευνά μας φάνηκε το αντί­θετο».

Και συνε­χί­ζει: «Η αγχο­λυ­τική ιδιό­τητα του παι­χνι­διού, η αγωνία για τον νικητή, το κλισέ ότι οι άνδρες είναι οι κυνηγοί και οι γυναί­κες τα θηρά­ματα, η απουσία βαθύ­τε­ρων σκέψεων, όλα αυτά σε συν­δυα­σμό με το ότι στο παι­χνίδι το σεξ ήταν ο μέγας απών και άνδρες και γυναί­κες αγω­νί­ζο­νταν για ένα πιάτο φαγητό, ξεχνώ­ντας την σεξουα­λική τους ταυ­τό­τητα σε ένα παρα­δει­σέ­νιο σκηνικό, ξυπνού­σαν πρω­τό­γονα ένστι­κτα, που συνήθως κοι­μού­νται όταν βλέπεις στις ειδή­σεις νέα μέτρα και λιτό­τητα…».

Όπως ανα­φέ­ρει η ανα­κοί­νωση, η ενα­γώ­νια παρα­κο­λού­θηση των παικτών πυρο­δό­τησε τις ορμόνες της επι­θυ­μίας. Ανάλογα επέ­δρα­σαν το φυσικό σκηνικό του εξω­τι­κού νησιού, αλλά και η ζωή εκεί, που έμοιαζε σαν παι­χνίδι – έκαναν για λίγες ώρες τα προ­βλή­ματα της καθη­με­ρι­νό­τη­τας να φαντά­ζουν μακρινά.

10 λόγοι για την σεξουα­λική απο­γεί­ωση λόγω «Survivor»

Ο κ. Κων­στα­ντι­νί­δης αναλύει τους δέκα λόγους, για τους οποίους το συγκε­κρι­μένο τηλε­παι­χνίδι έβγαλε στην επι­φά­νεια «υπόγεια» ένστι­κτα και διπλα­σί­ασε τις ερω­τι­κές συνευ­ρέ­σεις των τηλε­θε­α­τών του. Μάλιστα τους δια­χω­ρί­ζει σε πέντε βιο­λο­γι­κούς και σε πέντε ψυχο­λο­γι­κούς λόγους.

• Σύμφωνα με την εξε­λι­κτική θεωρία οι άνθρω­ποι επι­βιώ­νουν από τρία βασικά ένστι­κτα, την πείνα, τον φόβο και το σεξ. Με την τροφή δια­τη­ρού­νται στη ζωή. Με τον φόβο συνε­χί­ζουν τη ζωή και με το σεξ ανα­πα­ρά­γουν τη ζωή.
• Ο νικητής τα παίρνει όλα, άρα επι­βιώ­νει σε ένα σύστημα που έπρεπε να προ­σπα­θή­σει για να εξα­σφα­λί­σει τη τροφή του και να προ­σαρ­μο­στεί στις νέες συν­θή­κες – δεύ­τε­ρος νόμος του Δαρ­βί­νου.
• Η νίκη θέλει στρα­τη­γι­κές συνερ­γα­σίας, ενότητα και αλλη­λεγ­γύη, έξω από το μαντρί σε τρώει ο λύκος… Τα άτομα έγιναν ομάδες για να επι­βιώ­σουν, κανένας δεν μπορεί να επι­βιώ­σει μόνος σε μια κοι­νω­νία με θεσμούς και κανόνες.
• Η αγωνία της επι­βί­ω­σης σε κάνει πιο ευφυή. Από την εποχή των πρω­τό­γο­νων τρο­φο­συλ­λε­κτών προ­γό­νων μας, μέχρι τη βιο­μη­χα­νο­ποι­η­μένη παρα­γωγή τροφής, χρειά­ζε­ται πάντα οργά­νωση και ανταλ­λαγή πλη­ρο­φο­ριών.
• Η τροφή είναι μια αμοιβή. Αλλά «ουκ επ’ άρτον ζήσεται άνθρω­πος» λέει η λαϊκή σοφία, γι’ αυτό και ο βίος του ανθρώ­που πρέπει να είναι ηδο­νι­κός. Και η μεγα­λύ­τερη, ίσως, ηδονή της ζωής είναι ο έρωτας, γι’ αυτό και μοι­ρά­ζε­ται ισότιμα σε έχοντες και μη.
• Ζούμε μια εποχή όπου η εικο­νική πραγ­μα­τι­κό­τητα γίνεται σχεδόν αληθινή. Τα θεάματα στην τηλε­ό­ραση, η δια­δι­κτυακή επι­κοι­νω­νία, μας κρατούν συν­δε­δε­μέ­νους έτσι, που να ταυ­τι­ζό­μα­στε με αυτό που βλέ­πουμε, να το αντι­γρά­φουμε και να το θέλουμε. Είμαστε, πλέον, αυτό που βλέ­πουμε και θέλουμε.
• Έχουν γίνει πει­ρά­ματα όπου ο παρα­τη­ρη­τής μιας έντονης σκηνής νιώθει έρωτα για τον ήρωα της σκηνής αυτής, χωρίς ο ήρωας να είναι απα­ραί­τητα ο ομορ­φό­τε­ρος, η ομορ­φό­τερη…
• Η ταύτιση με τον μονο­μάχο, το πλήθος στην αρένα που τον απο­θε­ώ­νει ή τον κατα­δι­κά­ζει, οι καλοί και οι κακοί ήρωές μας, είναι δυο πλευρές της ανθρώ­πι­νης φύσης, που με σχεδόν μαγικό τρόπο οικειο­ποιού­μα­στε. Στο θέατρο, στη λογο­τε­χνία, στο σινεμά, στην τηλε­ό­ραση αλλά και στο δια­δί­κτυο ταυ­τι­ζό­μα­στε με τους ήρωες που κου­βα­λάμε μέσα μας, ήδη, σαν είδωλα αυτών που βλέ­πουμε στη σκηνή.
• Η αθω­ό­τητα ενός παι­χνι­διού που δεν είχε βία και σεξ απε­νο­χο­ποιεί ακόμη και την πορ­νο­γρα­φική μας διάθεση να θαυ­μά­ζουμε ερωτικά τα γυμνά μαυ­ρι­σμένα σώματα των πρω­τα­γω­νι­στών και να λει­τουρ­γούμε σαν πρω­τό­πλα­στοι στον Παρά­δεισο.
• Το να βλέ­πουμε ένα εξωτικό σκηνικό, μας απο­μα­κρύ­νει από τη σκληρή πραγ­μα­τι­κό­τητα που βιώνει η χώρα μας τα τελευ­ταία χρόνια. Παράλ­ληλα δίνει μαθή­ματα επι­βί­ω­σης, πως δεν υπάρχει γεύμα δωρεάν σε αυτή τη ζωή και πως ο καθένας πρέπει να αγω­νι­στεί για να το κερ­δί­σει.

Συμπε­ρα­σμα­τικά, ο συν­δυα­σμός της αγωνίας για τη νίκη και την τροφή με την απα­ραί­τητη χαλα­ρό­τητα, όμως – αφού η ζωή έγινε παι­χνίδι και το παι­χνίδι επι­βί­ωση – δημιούρ­γησε μια χαλαρή ψυχική διάθεση, που είναι προ­ϋ­πό­θεση για τις ορμόνες της επι­θυ­μίας και τις ηδονές της σεξουα­λι­κής ζωής.

«Να μην ξεχνάμε πως ο πολι­τι­σμός είναι πηγή δυστυ­χίας στον έρωτα και σε πολλά άλλα, αλλά και πως, όσο πιο κοντά στη φύση είμαστε, τόσο πιο φυσικοί γινό­μα­στε και στην ερωτική μας ζωή», υπο­γραμ­μί­ζει ο πρό­ε­δρος του Ανδρο­λο­γι­κού Ινστι­τού­του.

«Οι συν­θή­κες ζωής στο παι­χνίδι αυτό τα είχαν όλα. Χαλαρή διάθεση, αλλά και αγω­νι­στικό πνεύμα, εξαι­ρε­τικό τοπίο, λίγα ρούχα και ένα πιάτο φαγητό για να κορέσει την πείνα και όχι ένα τραπέζι γεμάτο πολύ­πλοκα φαγητά, για να χορ­τά­σει την απλη­στία μας…

Δια­κο­πές αυτοί εκεί, αλλά και οι τηλε­θε­α­τές εδώ δια­κο­πές στη ρουτίνα τους έκαναν, εξ’ού και η λίμπι­ντο στα ύψη», κατα­λή­γει ο ειδικός.

enikos.gr