Περί «καρατομήσεων»

Δεκάδες  περι­βαλ­λο­ντι­κές οργα­νώ­σεις δια­μαρ­τύ­ρο­νται σε κοινή επι­στολή για το ακραίο κλάδεμα των αστικών δέντρων, κάνο­ντας λόγο για «καρα­το­μη­μένα δέντρα» σε πλα­τείες και δρόμους δήμων. Κάτι που έχουμε δει να συμ­βαί­νει και σε δρόμους του νησιού κεντρι­κούς ή περι­φε­ρεια­κούς, με συχνές δια­μαρ­τυ­ρίες κατοί­κων. Ενα κλάδεμα που δεν αφήνει κλαδί για κλαδί απεί­ρα­χτο. Μένει ένα υπό­λοιπο κορμού, ένα κού­τσουρο. Ακόμα κι αν ξανα­βλα­στή­σει, θα ξανα­βλα­στή­σει άναρχα, με κλο­νι­σμένη φυσιο­λο­γία, αστα­θέ­στερο και περισ­σό­τερο τρωτό στις φυτα­σθέ­νειες. Και προ­τεί­νουν οι ειδικοί πως: «Όλοι όσοι ανα­λαμ­βά­νουν εργα­σίες κλα­δέ­μα­τος δέντρων από τους δήμους πρέπει να δια­θέ­τουν πιστο­ποί­ηση – να έχουν διδα­χθεί τεχνι­κές δεν­δρο­κο­μίας», ζητώ­ντας να καταρ­τι­στεί ένας οδηγός για τις κλα­δεύ­σεις, «ο οποίος θα πρέπει υπο­χρε­ω­τικά, μέσω νομο­θε­τι­κής ρύθ­μι­σης, να εφαρ­μό­ζε­ται από όλες τις αρμό­διες δημό­σιες υπη­ρε­σίες που προ­βαί­νουν σε κλα­δέ­ματα. Ο οδηγός αυτός σε γενικές γραμμές πρέπει να ορίζει: α) ποια είδη δέντρων πρέπει να κλα­δεύ­ο­νται στο αστικό περι­βάλ­λον και πότε, σύμφωνα με τις αρχές δεν­δρο­κο­μίας, β) τους ενδε­δειγ­μέ­νους τρόπους κλα­δέ­μα­τος ώστε τα δέντρα να δια­τη­ρούν την υγεία τους και ταυ­τό­χρονα να συνε­χί­σουν να παρέ­χουν τις οικο­συ­στη­μι­κές υπη­ρε­σίες που προ­σφέ­ρουν (ρύθμιση μικρο­κλί­μα­τος, σκίαση, μείωση της ατμο­σφαι­ρι­κής ρύπαν­σης, δια­τή­ρηση των αισθη­τι­κών και οικο­λο­γι­κών τους λει­τουρ­γιών).»