Στην Βουλή ρύθμιση για την ταχεία μείωση των χρεών του δημοσίου προς τους ιδιώτες

Ρύθ­μι­ση για την τα­χεία μεί­ω­ση των λη­ξι­πρό­θε­σμων οφει­λών του δη­μο­σί­ου προς τους ιδιώ­τες προ­βλέ­πει τρο­πο­λο­γία που κα­τα­τέ­θη­κε στη Βουλή.

Στό­χος της ρύθ­μι­σης είναι να αντι­με­τω­πι­σθούν οι πε­ρι­πτώ­σεις στις οποί­ες οι ιδιώ­τες δεν δια­θέ­τουν ασφα­λι­στι­κή η φο­ρο­λο­γι­κή ενη­με­ρό­τη­τα με απο­τέ­λε­σμα να μην είναι δυ­να­τή η έκ­δο­ση εντο­λής εξό­φλη­σής τους από τους φο­ρείς του Δη­μο­σί­ου.

Σύμ­φω­να με την τρο­πο­λο­γία οι φο­ρείς της γε­νι­κής κυ­βέρ­νη­σης που έχουν οφει­λές προς τον ιδιω­τι­κό τομέα θα έχουν τη δυ­να­τό­τη­τα να προ­χω­ρούν σε δη­μό­σια κα­τά­θε­ση των οφει­λών αυτών, υπό μορφή γραμ­μα­τί­ου πα­ρα­κα­τα­θή­κης στο Τα­μείο Πα­ρα­κα­τα­θη­κών και Δα­νεί­ων. Για να ει­σπρά­ξουν τα λεφτά τους οι ιδιώ­τες θα πρέ­πει προ­σκο­μί­σουν ασφα­λι­στι­κή ή/και φο­ρο­λο­γι­κή ενη­με­ρό­τη­τα.

Όπως χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά ανα­φέ­ρε­ται στην τρο­πο­λο­γία «κατά τα τε­λευ­ταία έτη πα­ρα­τη­ρεί­ται το φαι­νό­με­νο αύ­ξη­σης των πε­ρι­πτώ­σε­ων , κατά τις οποί­ες οι φο­ρείς γε­νι­κής κυ­βέρ­νη­σης δεν δύ­να­νται να εξο­φλή­σουν τις οφει­λές τους απέ­να­ντι στους ιδιώ­τες πι­στω­τές τους, κυ­ρί­ως επει­δή αυτοί δεν προ­σκο­μί­ζουν στις αρ­μό­διες για την εντο­λή προς εξό­φλη­ση υπη­ρε­σί­ες, απο­δει­κτι­κό φο­ρο­λο­γι­κής ή και ασφα­λι­στι­κής ενη­με­ρό­τη­τας για διά­φο­ρους λό­γους, με συ­νέ­πεια να πα­ρα­τεί­νε­ται η ύπαρ­ξη οι­κο­νο­μι­κών εκ­κρε­μο­τή­των με­τα­ξύ των φο­ρέ­ων γε­νι­κής κυ­βέρ­νη­σης και των ιδιω­τών με πε­ραι­τέ­ρω αρ­νη­τι­κές δη­μο­σιο­νο­μι­κές συ­νέ­πειες (αύ­ξη­ση – σώρ­ρευ­ση λη­ξι­πρό­θε­σμων οφει­λών».

Όπως ση­μειώ­νε­ται στην τρο­πο­λο­γία, στο πλαί­σιο «αντι­με­τώ­πι­σης των κα­θυ­στε­ρή­σε­ων πλη­ρω­μών στις εμπο­ρι­κές συ­ναλ­λα­γές που συ­νε­πά­γε­ται την αύ­ξη­ση των λη­ξι­πρό­θε­σμων και την αδι­καιο­λό­γη­τη επι­βά­ρυν­ση των προ­ϋ­πο­λο­γι­σμών των επο­μέ­νων ετών, πα­ρί­στα­ται επι­τα­κτι­κή η ανά­γκη θέ­σπι­σης της δυ­να­τό­τη­τας δη­μό­σιας κα­τά­θε­σης του προ­ϊ­ό­ντος των τί­τλων πλη­ρω­μής με σύ­στα­ση πα­ρα­κα­τα­θή­κης για την εξό­φλη­ση οφει­λών των φο­ρέ­ων γε­νι­κής κυ­βέρ­νη­σης προς τους ιδιώ­τες – πι­στω­τές αυτών».

Με τη δη­μό­σια κα­τά­θε­ση επέρ­χε­ται από­σβε­ση της υφι­στά­με­νης ενο­χής του φορέα γε­νι­κής κυ­βέρ­νη­σης ένα­ντι του δι­καιού­χου και δεν πα­ρέ­χε­ται δυ­να­τό­τη­τα ανά­κλη­σης αυτής, με την επι­φύ­λα­ξη των ορι­ζό­με­νων πα­ρα­κά­τω.

«Εφό­σον εντός πε­ντα­ε­τί­ας από τη σύ­στα­ση της πα­ρα­κα­τα­θή­κης, δεν διε­νερ­γη­θεί εί­σπρα­ξη του ποσού, ούτε κα­τα­τε­θεί στο Τα­μείο Πα­ρα­κα­τα­θη­κών και Δα­νεί­ων απο­δει­κτι­κό φο­ρο­λο­γι­κής ή / και ασφα­λι­στι­κής ενη­με­ρό­τη­τας κατά πε­ρί­πτω­ση, η χρη­μα­τι­κή απαί­τη­ση από την πα­ρα­κα­τα­θή­κη πα­ρα­γρά­φε­ται υπέρ του κα­τα­θέ­τη φορέα και το σχε­τι­κό ποσό, μετά την αφαί­ρε­ση της αμοι­βής του Τα­μεί­ου Πα­ρα­κα­τα­θη­κών και Δα­νεί­ων, επι­στρέ­φε­ται σε αυτόν, χωρίς υπαί­τια κα­θυ­στέ­ρη­ση. Τυχόν αξιώ­σεις του δι­καιού­χου εγεί­ρο­νται εφε­ξής κατά του φορέα», ση­μειώ­νε­ται στην τρο­πο­λο­γία.

Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ