Παναγιώτης Εγγλέζος: «Ο χειμώνας θα είναι ο δυσκολότερος των τελευταίων ετών – Οι εργαζόμενοι δεν βγάζουν πλέον τον μήνα»

• Ο πρό­ε­δρος του Ερ­γα­τι­κού Κέ­ντρου Ρόδου προει­δο­ποιεί για τις επι­πτώ­σεις της ακρί­βειας

• Απαι­τού­νται ου­σια­στι­κά μέτρα ενί­σχυ­σης για ερ­γα­ζό­με­νους και επο­χι­κά απα­σχο­λού­με­νους

• Κα­ταγ­γέλ­λει την πρό­ω­ρη απο­μά­κρυν­ση ντό­πιων ερ­γα­ζο­μέ­νων από τις ξε­νο­δο­χεια­κές επι­χει­ρή­σεις

Με την του­ρι­στι­κή πε­ρί­ο­δο να οδεύ­ει σιγά σιγά προς το τέλος της, το Ερ­γα­τι­κό Κέ­ντρο Ρόδου κρού­ει τον κώ­δω­να του κιν­δύ­νου για τον χει­μώ­να που έρ­χε­ται, θέ­το­ντας στο επί­κε­ντρο του προ­βλη­μα­τι­σμού την ακρί­βεια, το κό­στος δια­βί­ω­σης, την επο­χι­κή ερ­γα­σία και την κα­τά­στα­ση των ερ­γα­ζο­μέ­νων στο νησί.

Ο πρό­ε­δρος του ΕΚΡ, κ. Πα­να­γιώ­της Εγ­γλέ­ζος, πε­ρι­γρά­φει έναν ιδιαί­τε­ρα δύ­σκο­λο χει­μώ­να, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι τα προ­βλή­μα­τα που αντι­με­τω­πί­ζουν κα­θη­με­ρι­νά οι ερ­γα­ζό­με­νοι έχουν πλέον ξε­πε­ρά­σει τα όρια της οι­κο­νο­μι­κής πί­ε­σης και αγ­γί­ζουν βα­σι­κές ανά­γκες, όπως η στέ­γα­ση και η με­τα­κί­νη­ση προς την ερ­γα­σία.

«Αν τα προη­γού­με­να χρό­νια λέ­γα­με ότι ο χει­μώ­νας που θα ερ­χό­ταν μετά τη σεζόν ήταν δύ­σκο­λος, τώρα νο­μί­ζω ότι θα το ζή­σου­με πολύ πιο έντο­να», ανέ­φε­ρε.

Όπως υπο­στή­ρι­ξε, η κα­τά­στα­ση επι­βα­ρύ­νε­ται από την ακρί­βεια και την απου­σία, όπως τη χα­ρα­κτη­ρί­ζει, ου­σια­στι­κών πα­ρεμ­βά­σε­ων για τη συ­γκρά­τη­ση των τιμών.

«Νο­μί­ζω ότι αυτός ο χει­μώ­νας θα είναι ο χει­ρό­τε­ρος όλων των προη­γού­με­νων ετών λόγω της ακρί­βειας, λόγω της μη προ­στα­σί­ας των ερ­γα­ζο­μέ­νων και της αδια­φο­ρί­ας στο να γίνει μια ου­σια­στι­κή πα­ρέμ­βα­ση στη μεί­ω­ση των τιμών», ση­μεί­ω­σε.

«Δεν φτά­νουν στον ερ­γα­ζό­με­νο τα μέτρα  που ανα­κοι­νώ­νο­νται»

Στο επί­κε­ντρο των αι­τη­μά­των του Ερ­γα­τι­κού Κέ­ντρου βρί­σκο­νται η μεί­ω­ση του Ει­δι­κού Φόρου Κα­τα­νά­λω­σης και του ΦΠΑ -ιδιαί­τε­ρα στα βα­σι­κά είδη ανά­γκης.

Ο κ. Εγ­γλέ­ζος υπο­στη­ρί­ζει ότι οι μέχρι σή­με­ρα πα­ρεμ­βά­σεις δεν έχουν απο­τυ­πω­θεί ου­σια­στι­κά στο οι­κο­γε­νεια­κό ει­σό­δη­μα: «Ήδη βλέ­πε­τε ότι οι τιμές της βεν­ζί­νης καλ­πά­ζουν, κα­θη­με­ρι­νά και δια­πι­στώ­νου­με πως όλα τα μέτρα είναι τε­λεί­ως ημι­τε­λή -τε­λεί­ως επι­κοι­νω­νια­κά. Δεν φτά­νουν στον ερ­γα­ζό­με­νο, δεν φτά­νουν στον κα­τα­να­λω­τή. Τί­πο­τα από όλα αυτά δεν φτά­νει στην τσέπη μας….», ανέ­φε­ρε χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά.

Το κό­στος των καυ­σί­μων, μά­λι­στα, δη­μιουρ­γεί πλέον προ­βλή­μα­τα ακόμη και στην ίδια την πρό­σβα­ση στην ερ­γα­σία. Όπως πε­ρι­γρά­φει, ερ­γα­ζό­με­νοι σε μα­κρι­νές πε­ριο­χές της Ρόδου, ορ­γα­νώ­νο­νται σε…. ομά­δες προ­κει­μέ­νου να μοι­ρα­στούν το κό­στος της με­τα­κί­νη­σης.

«Σε λίγο δεν θα μπο­ρού­με να πη­γαί­νου­με ούτε να δου­λέ­ψου­με γιατί θα είναι πάρα πολύ ακρι­βή η βεν­ζί­νη», υπο­γράμ­μι­σε.

Από τον μήνα… στο πρώτο δε­κα­ή­με­ρο

Ιδιαί­τε­ρα ανη­συ­χη­τι­κή είναι η ει­κό­να που με­τα­φέ­ρει ο πρό­ε­δρος του ΕΚΡ για την οι­κο­νο­μι­κή κα­τά­στα­ση των ερ­γα­ζο­μέ­νων.

«Πλέον φτά­νου­με το δε­κα­ή­με­ρο από το δε­κα­πεν­θή­με­ρο. Ο μι­σθός τε­λειώ­νει στο πρώτο δε­κα­ή­με­ρο του μήνα», ανέ­φε­ρε, πε­ρι­γρά­φο­ντας μια πραγ­μα­τι­κό­τη­τα που, όπως λέει, απο­τυ­πώ­νε­ται κα­θη­με­ρι­νά στο Ερ­γα­τι­κό Κέ­ντρο.

Ακόμη και ζη­τή­μα­τα στέ­γα­σης έχουν πλέον φτά­σει στην πόρτα του ΕΚΡ, με ερ­γα­ζό­με­νους να ζη­τούν πα­ρέμ­βα­ση προ­κει­μέ­νου να μη χά­σουν το σπίτι τους.

«Στο Ερ­γα­τι­κό Κέ­ντρο έρ­χο­νται άν­θρω­ποι που πα­ρα­κα­λά­νε να με­σο­λα­βή­σου­με στους ιδιο­κτή­τες που νοι­κιά­ζουν τα σπί­τια, για να μην τους κά­νουν έξωση, γιατί χρω­στά­νε ενοί­κια. Τρα­γι­κή κα­τά­στα­ση. Όλα αυτά είναι κα­θη­με­ρι­νά πε­ρι­στα­τι­κά και όποιος έχει αμ­φι­βο­λία, μπο­ρεί να έρθει μια μέρα στο Ερ­γα­τι­κό Κέ­ντρο να ζήσει από κοντά αυτή την αγω­νία των ερ­γα­ζο­μέ­νων».

Η επό­με­νη ημέρα της του­ρι­στι­κής σεζόν

Καθώς η του­ρι­στι­κή πε­ρί­ο­δος ολο­κλη­ρώ­νε­ται, ένα από τα βα­σι­κά ζη­τή­μα­τα που απα­σχο­λούν το ΕΚΡ είναι το τι θα συμ­βεί με τους χι­λιά­δες επο­χι­κά ερ­γα­ζό­με­νους κατά τους μήνες του χει­μώ­να.

Ο κ. Εγ­γλέ­ζος εκ­φρά­ζει την ανη­συ­χία του για τη δια­δι­κα­σία κα­τα­βο­λής του επι­δό­μα­τος ανερ­γί­ας, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι οι ερ­γα­ζό­με­νοι κιν­δυ­νεύ­ουν να βρε­θούν, και πάλι, αντι­μέ­τω­ποι με γρα­φειο­κρα­τι­κές δυ­σκο­λί­ες.

Πέρα όμως από το επί­δο­μα, θέτει ένα ευ­ρύ­τε­ρο ζή­τη­μα: τη θέση των ντό­πιων ερ­γα­ζο­μέ­νων στην αγορά ερ­γα­σί­ας της Ρόδου.

«Αυτό όμως το τρα­γι­κό το οποίο θα βιώ­σου­με και θα αρ­χί­σου­με να βιώ­νου­με από εδώ και στο εξής είναι πλέον η απα­ξί­ω­ση του ντό­πιου ερ­γα­ζο­μέ­νου. Δεν μας έχουν ανά­γκη δυ­στυ­χώς», ανέ­φε­ρε.

Οι με­τα­κλη­τοί ερ­γα­ζό­με­νοι και η πίεση στους ντό­πιους

Σύμ­φω­να με τον πρό­ε­δρο του ΕΚΡ, στην Ρόδο απα­σχο­λού­νται πε­ρί­που 9.000 με­τα­κλη­τοί ερ­γα­ζό­με­νοι, η πλειο­νό­τη­τα των οποί­ων ερ­γά­ζε­ται στον ξε­νο­δο­χεια­κό κλάδο. Ο ίδιος κα­ταγ­γέλ­λει ότι σε αρ­κε­τές πε­ρι­πτώ­σεις ντό­πιοι επο­χι­κοί ερ­γα­ζό­με­νοι πιέ­ζο­νται να απο­χω­ρή­σουν νω­ρί­τε­ρα από τις ερ­γα­σί­ες τους, προ­κει­μέ­νου οι επι­χει­ρή­σεις να αξιο­ποι­ή­σουν ερ­γα­ζό­με­νους με με­γα­λύ­τε­ρης διάρ­κειας συμ­βά­σεις.

«Αντί να αρ­χί­σουν να διώ­χνουν τον κόσμο στο τέλος του μήνα, όπως προ­βλέ­πει η σύμ­βα­σή τους, ήδη από τώρα, στις αρχές του μήνα, έχου­με ανα­γκα­στι­κή πίεση στους ντό­πιους ερ­γα­ζό­με­νους να απο­χω­ρή­σουν από τις ερ­γα­σί­ες τους, τις επο­χι­κές ερ­γα­σί­ες, και να φύ­γουν πιο γρή­γο­ρα από τη δου­λειά τους», υπο­στή­ρι­ξε.

Ο κ. Εγ­γλέ­ζος ξε­κα­θά­ρι­σε ότι η κρι­τι­κή του δεν αφορά στους ερ­γα­ζό­με­νους από τρί­τες χώρες, αλλά στις συν­θή­κες και στο μο­ντέ­λο απα­σχό­λη­σης: «Εμείς δεν έχου­με κάτι με τους αν­θρώ­πους από τις τρί­τες χώρες. Απλά οι συ­γκε­κρι­μέ­νοι άν­θρω­ποι δεν δου­λεύ­ουν με τις ίδιες συν­θή­κες που δου­λεύ­ου­με εμείς, δεν αμεί­βο­νται με τις ίδιες αμοι­βές που αμει­βό­μα­στε εμείς και έτσι απλώς δη­μιουρ­γεί­ται πλέον μια σύγ­χρο­νη δου­λεία από αυ­τούς τους αν­θρώ­πους εδώ στην πε­ριο­χή μας», είπε.

«Ποιος νέος θα επι­στρέ­ψει στα του­ρι­στι­κά επαγ­γέλ­μα­τα;»

Η διοί­κη­ση του Ερ­γα­τι­κού Κέ­ντρου συν­δέ­ει το ζή­τη­μα της έλ­λει­ψης προ­σω­πι­κού στον του­ρι­σμό με τις συν­θή­κες ερ­γα­σί­ας και την επο­χι­κό­τη­τα: «Ο ερ­γα­ζό­με­νος πρέ­πει να δου­λέ­ψει εφτά μήνες για να ζήσει και τους υπό­λοι­πους πέντε για να επι­βιώ­σει», ανέ­φε­ρε χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά, θέ­το­ντας πα­ράλ­λη­λα το ζή­τη­μα της διάρ­κειας του επι­δό­μα­τος ανερ­γί­ας.

Ο πρό­ε­δρος του ΕΚΡ υπο­στη­ρί­ζει ότι οι επο­χι­κοί ερ­γα­ζό­με­νοι στη Ρόδο χρειά­ζο­νται ου­σια­στι­κή στή­ρι­ξη κατά τη διάρ­κεια των μηνών που δεν υπάρ­χει του­ρι­στι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα: «42.000 επο­χι­κοί ερ­γα­ζό­με­νοι. Δεν γνω­ρί­ζουν οι κύ­ριοι της κυ­βέρ­νη­σης στη Ρόδο, πού θα απα­σχο­λη­θούν από τον Νο­έμ­βριο μέχρι τον Μάιο;» διε­ρω­τή­θη­κε.

Για τον ίδιο, η δια­τή­ρη­ση της του­ρι­στι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας δεν μπο­ρεί να απο­συν­δε­θεί από την προ­στα­σία εκεί­νων που την στη­ρί­ζουν κα­θη­με­ρι­νά.

«Αυτοί που συ­ντη­ρούν τον του­ρι­σμό και αυτοί που δια­τη­ρούν το μόνο προ­ϊ­όν που εξά­γου­με, που είναι ο του­ρι­σμός, και γε­μί­ζουν τα κρα­τι­κά τα­μεία, δεν τους προ­σέ­χουν κα­θό­λου», ση­μεί­ω­σε.

Ενό­ψει του χει­μώ­να, το Ερ­γα­τι­κό Κέ­ντρο προ­ε­τοι­μά­ζε­ται για πα­ρεμ­βά­σεις και κι­νη­το­ποι­ή­σεις σε το­πι­κό επί­πε­δο, ενώ ανα­μέ­νο­νται και ευ­ρύ­τε­ρες συν­δι­κα­λι­στι­κές δρά­σεις με επί­κε­ντρο την ακρί­βεια.

Ο Πα­να­γιώ­της Εγ­γλέ­ζος προ­α­νήγ­γει­λε ότι το επό­με­νο διά­στη­μα το ΕΚΡ θα βρί­σκε­ται στην πρώτη γραμ­μή των διεκ­δι­κή­σε­ων.

«Κι εμείς, σε το­πι­κό επί­πε­δο, το επό­με­νο διά­στη­μα θα εί­μα­στε εδώ ώστε να αντι­με­τω­πί­σου­με ή να δια­μαρ­τυ­ρη­θού­με, του­λά­χι­στον να φω­νά­ξου­με», ανέ­φε­ρε.

Και έστει­λε μή­νυ­μα συμ­με­το­χής προς τους ερ­γα­ζό­με­νους: «Αυτή τη φορά ελ­πί­ζω ο κό­σμος να βγει έξω και να φω­νά­ξει μαζί μας, γιατί οι λίγοι δεν φαί­νο­νται, αλλά οι πολ­λοί ακού­γο­νται. Το μή­νυ­μα που θα στεί­λου­με, δεν πρέ­πει να είναι βουβό. Να είναι δυ­να­μι­κό» -ανέ­φε­ρε.

Για το Ερ­γα­τι­κό Κέ­ντρο, ο δύ­σκο­λος χει­μώ­νας που προ­δια­γρά­φε­ται απαι­τεί όχι μόνο μέτρα οι­κο­νο­μι­κής ανα­κού­φι­σης, αλλά και ενερ­γή πα­ρου­σία των ερ­γα­ζο­μέ­νων στο δη­μό­σιο διά­λο­γο και στις διεκ­δι­κή­σεις για την προ­στα­σία της ερ­γα­σί­ας και του ει­σο­δή­μα­τός τους.