Στο Εφετείο η αντιδικία οικογένειας με τη Συνεταιριστική Τράπεζα Δωδεκανήσου για καταθέσεις, ομόλογα και επιταγές 1.124.500 ευρώ

• Η υπό­θε­ση συ­ζη­τεί­ται ξανά στις 9 Οκτω­βρί­ου 2026, μετά την κα­τά­θε­ση της λο­γι­στι­κής πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης που είχε δια­τά­ξει το δι­κα­στή­ριο για τις κι­νή­σεις των λο­γα­ρια­σμών και των ομο­λό­γων. Την οι­κο­γέ­νεια εκ­προ­σω­πεί ο δι­κη­γό­ρος κ. Τάσος Μπα­κα­λού­μας, ενώ η τρά­πε­ζα τελεί πλέον υπό ει­δι­κή εκ­κα­θά­ρι­ση

Εί­κο­σι χρό­νια μετά την κα­τά­θε­ση της πρώ­της αγω­γής, η αντι­δι­κία μιας τε­τρα­με­λούς οι­κο­γέ­νειας ημε­δα­πών με τη Συ­νε­ται­ρι­στι­κή Τρά­πε­ζα Δω­δε­κα­νή­σου, που τελεί υπό ει­δι­κή εκ­κα­θά­ρι­ση, και πρώην υπάλ­λη­λό της φτά­νει ξανά στο ακρο­α­τή­ριο. Η υπό­θε­ση έχει προσ­διο­ρι­στεί να συ­ζη­τη­θεί την Πα­ρα­σκευή 9 Οκτω­βρί­ου 2026, ενώ­πιον του Τρι­με­λούς Εφε­τεί­ου.

Tην επα­να­φο­ρά της υπό­θε­σης ζή­τη­σε η πλευ­ρά της οι­κο­γέ­νειας, την οποία εκ­προ­σω­πεί ο δι­κη­γό­ρος κ. Τάσος Μπα­κα­λού­μας. Είχε προη­γη­θεί η ολο­κλή­ρω­ση της πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης που είχε δια­τά­ξει το Εφε­τείο, ώστε να απο­σα­φη­νι­στούν οι κι­νή­σεις των τρα­πε­ζι­κών λο­γα­ρια­σμών και των ομο­λό­γων της οι­κο­γέ­νειας.

Τι διεκ­δι­κεί η οι­κο­γέ­νεια

Στο επί­κε­ντρο βρί­σκο­νται χρή­μα­τα που οι σύ­ζυ­γοι, η κόρη και ο γιος τους υπο­στη­ρί­ζουν ότι δια­τη­ρού­σαν στη Συ­νε­ται­ρι­στι­κή Τρά­πε­ζα Δω­δε­κα­νή­σου. Οι 4 διά­δι­κοι ισχυ­ρί­ζο­νται ότι πρώην υπάλ­λη­λος του πι­στω­τι­κού ιδρύ­μα­τος, ημε­δα­πός, υπε­ξαί­ρε­σε ποσά από λο­γα­ρια­σμούς τους, καθώς και από το­πο­θε­τή­σεις τους σε ομό­λο­γα. Με αγωγή που κα­τέ­θε­σαν στις 10 Απρι­λί­ου 2006 στρά­φη­καν τόσο κατά του ίδιου όσο και κατά της τρά­πε­ζας. Ζή­τη­σαν να υπο­χρε­ω­θούν οι ενα­γό­με­νοι να τους κα­τα­βά­λουν τα επί­μα­χα ποσά νο­μι­μο­τό­κως, ο κα­θέ­νας για το σύ­νο­λο.

Ει­δι­κό­τε­ρα, όπως υπο­στη­ρί­ζουν, από 5 λο­γα­ρια­σμούς που τη­ρού­σαν μέλη της οι­κο­γέ­νειας σε δια­φο­ρε­τι­κούς συν­δυα­σμούς φέ­ρε­ται να αφαι­ρέ­θη­καν συ­νο­λι­κά 270.000 ευρώ. Πρό­κει­ται για ποσά 60.000, 100.000, 3.000, 30.000 και 77.000 ευρώ αντί­στοι­χα.

Σε αυτά προ­στί­θε­νται 600.000 ευρώ που, κατά τους ισχυ­ρι­σμούς τους, υπε­ξαι­ρέ­θη­καν από τις κα­τα­θέ­σεις των ομο­λό­γων. Το κον­δύ­λι επι­με­ρί­ζε­ται σε 200.000 ευρώ για τους συ­ζύ­γους, 200.000 ευρώ για την κόρη και 200.000 ευρώ για τον γιο.

Τρίτο σκέ­λος των αξιώ­σε­ων απο­τε­λούν 254.500 ευρώ. Το ποσό αντι­στοι­χεί σε σώ­μα­τα επι­τα­γών που είχαν κα­τα­τε­θεί στην τρά­πε­ζα και, όπως δια­τεί­νε­ται η οι­κο­γέ­νεια, δεν της επι­στρά­φη­καν. Από αυτά, 181.500 ευρώ αφο­ρούν τον σύ­ζυ­γο και 73.000 ευρώ την κόρη, με τό­κους από τις 16 Μαρ­τί­ου 2006, ημε­ρο­μη­νία κατά την οποία η οι­κο­γέ­νεια το­πο­θε­τεί την υπε­ξαί­ρε­ση.

Τα 3 αυτά κον­δύ­λια ανέρ­χο­νται αθροι­στι­κά σε 1.124.500 ευρώ. Πέρα από αυτά, κα­θέ­να από τα 4 μέλη της οι­κο­γέ­νειας ζητεί 100.000 ευρώ ως χρη­μα­τι­κή ικα­νο­ποί­η­ση για ηθική βλάβη. Επι­κα­λεί­ται προ­σβο­λή της ψυ­χι­κής και σω­μα­τι­κής του υγεί­ας, αλλά και της τιμής και της υπό­λη­ψής του. Ο κα­θέ­νας έχει πε­ριο­ρί­σει το αί­τη­μα αυτό κατά 150 ευρώ, ποσό που επι­φυ­λάσ­σε­ται να διεκ­δι­κή­σει ως πο­λι­τι­κώς ενά­γων στα ποι­νι­κά δι­κα­στή­ρια.

Οι θέ­σεις του πρώην υπαλ­λή­λου, ο οποί­ος είναι διά­δι­κος μόνο στην αγωγή της οι­κο­γέ­νειας, δεν έχουν γίνει γνω­στές.

Η αγωγή της τρά­πε­ζας και τα 2.316.089,02 ευρώ

Η Συ­νε­ται­ρι­στι­κή Τρά­πε­ζα Δω­δε­κα­νή­σου απά­ντη­σε με δική της αγωγή, με ημε­ρο­μη­νία 6 Σε­πτεμ­βρί­ου 2006, που στρε­φό­ταν κατά των 4 μελών της οι­κο­γέ­νειας. Το πι­στω­τι­κό ίδρυ­μα απο­δί­δει στην οι­κο­γέ­νεια αξιό­ποι­νες πρά­ξεις σε βάρος του και ζή­τη­σε να του κα­τα­βλη­θούν συ­νο­λι­κά 2.316.089,02 ευρώ.

Από το ποσό αυτό, 1.999.600 ευρώ αφο­ρούν χρη­μα­τι­κή ικα­νο­ποί­η­ση για ηθική βλάβη, με τό­κους από τις 14 Μαρ­τί­ου 2006. Η τρά­πε­ζα χα­ρα­κτη­ρί­ζει τη βλάβη αυτή πε­λώ­ρια και στην ουσία απρο­σμέ­τρη­τη. Υπο­στη­ρί­ζει ότι επλή­γη­σαν η επω­νυ­μία, η πίστη, η φήμη, η καλή λει­τουρ­γία και το μέλ­λον της ως νο­μι­κού προ­σώ­που, χωρίς δική της υπαι­τιό­τη­τα.

Η τρά­πε­ζα είχε επί­σης υπο­βά­λει έγκλη­ση κατά των μελών της οι­κο­γέ­νειας στις 20 Απρι­λί­ου 2006. Για να υπο­στη­ρί­ξει την κα­τη­γο­ρία στο ποι­νι­κό δι­κα­στή­ριο, είχε αφαι­ρέ­σει από την αγωγή της 100 ευρώ για κα­θέ­ναν από τους 4, συ­νο­λι­κά 400 ευρώ. Η ποι­νι­κή αυτή υπό­θε­ση δεν είχε εκ­δι­κα­στεί έως την άνοι­ξη του 2013 και η με­τέ­πει­τα πο­ρεία της δεν διευ­κρι­νί­ζε­ται στα δια­θέ­σι­μα στοι­χεία.

Πα­ράλ­λη­λα, το πι­στω­τι­κό ίδρυ­μα ζή­τη­σε να απαγ­γελ­θεί σε βάρος κα­θε­νός προ­σω­πι­κή κρά­τη­ση 12 μηνών ως μέσο ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης.

Η πρω­τό­δι­κη κρίση

Οι 2 αγω­γές συ­νεκ­δι­κά­στη­καν από το Πο­λυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο. Με την από­φα­ση 28/2012 το δι­κα­στή­ριο απέρ­ρι­ψε την αγωγή της οι­κο­γέ­νειας και έκανε εν μέρει δεκτή εκεί­νη της τρά­πε­ζας.

Τα 4 μέλη της οι­κο­γέ­νειας υπο­χρε­ώ­θη­καν να κα­τα­βά­λουν στο πι­στω­τι­κό ίδρυ­μα, ο κα­θέ­νας για ολό­κλη­ρο το ποσό, 317.489,02 ευρώ με τον νό­μι­μο τόκο από την επί­δο­ση της αγω­γής έως την εξό­φλη­ση. Σε βάρος κα­θε­νός απαγ­γέλ­θη­κε προ­σω­πι­κή κρά­τη­ση 6 μηνών ως μέσο ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης. Τους επι­βλή­θη­κε επί­σης μέρος των δι­κα­στι­κών εξό­δων της τρά­πε­ζας, ύψους 10.000 ευρώ.

Η από­φα­ση δεν ικα­νο­ποί­η­σε καμία πλευ­ρά. Η τρά­πε­ζα άσκη­σε έφεση με ημε­ρο­μη­νία 26 Μαρ­τί­ου 2013, η οποία κα­τα­τέ­θη­κε στις 16 Μαΐου του ίδιου έτους. Ζή­τη­σε να γίνει δεκτή η αγωγή της στο σύ­νο­λό της και να της επι­δι­κα­στεί το κον­δύ­λι των 1.999.600 ευρώ για ηθική βλάβη.

Η οι­κο­γέ­νεια ακο­λού­θη­σε στις 4 Ιου­λί­ου 2013 με δική της έφεση. Υπο­στη­ρί­ζει ότι το πρω­το­βάθ­μιο δι­κα­στή­ριο εφάρ­μο­σε εσφαλ­μέ­να τον νόμο και δεν εκτί­μη­σε σωστά το απο­δει­κτι­κό υλικό, ιδίως τις τε­χνι­κές εκ­θέ­σεις που είχε προ­σκο­μί­σει. Ζητεί να εξα­φα­νι­στεί η από­φα­ση, να γίνει δεκτή στο σύ­νο­λό της η δική της αγωγή και να απορ­ρι­φθεί εξ ολο­κλή­ρου εκεί­νη της τρά­πε­ζας.

Από τον Άρειο Πάγο στην πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νη

Η έφεση της τρά­πε­ζας είχε προσ­διο­ρι­στεί για τις 11 Απρι­λί­ου 2014 και οι 2 εφέ­σεις συ­νεκ­δι­κά­στη­καν. Ακο­λού­θη­σε η από­φα­ση 162/2014 του Εφε­τεί­ου, η οποία όμως αναι­ρέ­θη­κε από τον Άρειο Πάγο με την από­φα­ση 1558/2018. Το πε­ριε­χό­με­νο της εφε­τεια­κής εκεί­νης κρί­σης και οι λόγοι της αναί­ρε­σής της δεν διευ­κρι­νί­ζο­νται στα δια­θέ­σι­μα στοι­χεία.

Μετά την αναί­ρε­ση, η υπό­θε­ση επέ­στρε­ψε στο Τρι­με­λές Εφε­τείο. Με τη μη ορι­στι­κή από­φα­ση 48/2020 το δι­κα­στή­ριο ανέ­βα­λε την έκ­δο­ση ορι­στι­κής κρί­σης και διέ­τα­ξε λο­γι­στι­κή και τε­χνι­κή πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νη. Ο πραγ­μα­το­γνώ­μο­νας κλή­θη­κε να απα­ντή­σει σε συ­γκε­κρι­μέ­να ερω­τή­μα­τα για τις κι­νή­σεις των τρα­πε­ζι­κών λο­γα­ρια­σμών και των ομο­λό­γων της οι­κο­γέ­νειας.

Η δια­δι­κα­σία δεν ολο­κλη­ρώ­θη­κε άμεσα. Με νε­ό­τε­ρη από­φα­ση, την 224/2024, ο πραγ­μα­το­γνώ­μο­νας που είχε αρ­χι­κά διο­ρι­στεί αντι­κα­τα­στά­θη­κε και το έργο ανέ­λα­βε ορ­κω­τός ελεγ­κτής λο­γι­στής.