Δέσμευση τραπεζικών λογαριασμών δύο εργολάβων στη Ρόδο για φορολογικές παραβάσεις

Η  Αρχή για την Κα­τα­πο­λέ­μη­ση Εσό­δων από Πα­ρά­νο­μες Δρα­στη­ριό­τη­τες, επι­λή­φθη­κε δια­πι­στώ­σε­ων της ΔΟΥ Ρόδου για σο­βα­ρές φο­ρο­λο­γι­κές πα­ρα­βά­σεις σε δύο ερ­γο­λά­βους οι­κο­δο­μών του νη­σιού, δια­τάσ­σο­ντας με από­φα­σή της την δέ­σμευ­ση των τρα­πε­ζι­κών τους λο­γα­ρια­σμών!

Σύμ­φω­να με τις πλη­ρο­φο­ρί­ες της «δη­μο­κρα­τι­κής», η αρχή για το ξέ­πλυ­μα βρώ­μι­κου χρή­μα­τος, έχει δε­σμεύ­σει τους λο­γα­ρια­σμούς του πρώ­του για ποσό 676.000 ευρώ και του δεύ­τε­ρου για 479.000 ευρώ.

Σύμ­φω­να με τις πλη­ρο­φο­ρί­ες, πρό­κει­ται για τις δύο πρώ­τες υπο­θέ­σεις σε εκτέ­λε­ση πρό­σφα­της εγκυ­κλί­ου του Υπουρ­γεί­ου Οι­κο­νο­μι­κών με την οποία εντέλ­λο­νται οι αρ­μό­διες ΔΟΥ να  «δί­νουν»  τους φο­ρο­λο­γού­με­νους οι οποί­οι έχουν υπο­πέ­σει σε ση­μα­ντι­κές φο­ρο­λο­γι­κές πα­ρα­βά­σεις στην Αρχή.

Η Αρχή κρί­νει αν πρέ­πει να προ­χω­ρή­σει στη δέ­σμευ­ση των πε­ριου­σια­κών στοι­χεί­ων του φο­ρο­λο­γού­με­νου, αφού βέ­βαια δια­πι­στώ­σει αν συ­ντρέ­χουν οι λόγοι για την άσκη­ση ποι­νι­κής δί­ω­ξης με την κα­τη­γο­ρία του ξε­πλύ­μα­τος βρώ­μι­κου χρή­μα­τος.

Ανα­μέ­νε­ται ως εκ τού­του και η διε­νέρ­γεια σχε­τι­κών ποι­νι­κών ερευ­νών.

Σε εγκύ­κλιο της Γε­νι­κής Γραμ­μα­τεί­ας Δη­μο­σί­ων Εσό­δων η οποία εστά­λη σε όλες τις εφο­ρί­ες, τα τε­λω­νεία και τα ελεγ­κτι­κά κέ­ντρα ανα­λύ­ο­νται οι υπο­χρε­ώ­σεις των εφο­ριών ανα­φο­ρι­κά με την ει­δο­ποί­η­ση της Αρχής και οι οποί­ες απορ­ρέ­ουν από νόμο που ψη­φί­στη­κε το 2008.

Ει­δι­κό­τε­ρα, ανα­φέ­ρε­ται ότι η Αρχή θα πρέ­πει να ει­δο­ποιεί­ται στις εξής πε­ρι­πτώ­σεις:

-μη υπο­βο­λή δή­λω­σης ή υπο­βο­λή ανα­κρι­βούς δή­λω­σης η οποία οδη­γεί σε απο­φυ­γή πλη­ρω­μής φόρου άνω των 3.000 ευρώ. Χα­ρα­κτη­ρι­στι­κές είναι οι πε­ρι­πτώ­σεις μη υπο­βο­λής δή­λω­σης για από­δο­ση ΦΠΑ ή άλλων πα­ρα­κρα­τού­με­νων φόρων (π.χ. φόρος μι­σθω­τών υπη­ρε­σιών, ει­δι­κοί φόροι κα­τα­νά­λω­σης)

-μη έκ­δο­ση ή ανα­κρι­βής έκ­δο­ση απο­δεί­ξε­ων και τι­μο­λο­γί­ων καθ’ υπο­τρο­πή εντός χρο­νι­κού δια­στή­μα­τος 3 ετών από τον εντο­πι­σμό της πα­ρά­βα­σης αυτής για πρώτη φορά

– μη κα­τα­βο­λή χρεών προς το Δη­μό­σιο, εφό­σον το συ­νο­λι­κό χρέος από κάθε αιτία, συ­μπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων των κάθε εί­δους τόκων ή προ­σαυ­ξή­σε­ων, υπερ­βαί­νει τις 10.000 ευρώ, με την εξαί­ρε­ση της μη κα­τα­βο­λής χρεών που προ­κύ­πτουν από χρη­μα­τι­κές ποι­νές ή πρό­στι­μα που επι­βλή­θη­καν από τα δι­κα­στή­ρια ή από διοι­κη­τι­κές αρχές

– μη υπο­βο­λή δή­λω­σης ή υπο­βο­λή ανα­κρι­βούς δή­λω­σης φο­ρο­λο­γί­ας ει­σο­δή­μα­τος, εφό­σον ο φόρος που ανα­λο­γεί στα κα­θα­ρά ει­σο­δή­μα­τα που έχουν απο­κρυ­βεί υπερ­βαί­νει σε κάθε δια­χει­ρι­στι­κή πε­ρί­ο­δο το ποσό των 15.000 ευρώ, καθώς και η απο­φυ­γή πλη­ρω­μής φόρου πλοί­ων

-διά­πρα­ξη αδι­κη­μά­των λα­θρε­μπο­ρί­ου

Εφό­σον κρι­θεί από την Αρχή ότι υπάρ­χουν εν­δεί­ξεις για το ξέ­πλυ­μα βρώ­μι­κου χρή­μα­τος, τότε με από­φα­ση του επι­κε­φα­λής μπο­ρεί να δια­τα­χθεί η απα­γό­ρευ­ση της κί­νη­σης λο­γα­ρια­σμών, με­το­χών και χρη­μα­το­πι­στω­τι­κών προ­ϊ­ό­ντων, το άνοιγ­μα τρα­πε­ζι­κών θυ­ρί­δων και η δέ­σμευ­ση και απα­γό­ρευ­ση με­τα­βί­βα­σης κάθε ακι­νή­του και κι­νη­τού πε­ριου­σια­κού στοι­χεί­ου του φο­ρο­λο­γου­μέ­νου.

Επί­σης η Αρχή οφεί­λει να ενη­με­ρώ­νει μέσα σε δύο ερ­γά­σι­μες ημέ­ρες τη Γε­νι­κή Γραμ­μα­τεία Δη­μο­σί­ων Εσό­δων για τις πε­ρι­πτώ­σεις δέ­σμευ­σης πε­ριου­σια­κών στοι­χεί­ων που σχε­τί­ζο­νται με νο­μι­μο­ποί­η­ση εσό­δων που προ­έρ­χο­νται από φο­ρο­λο­γι­κά αδι­κή­μα­τα, τε­λω­νεια­κά αδι­κή­μα­τα ή αδι­κή­μα­τα μη κα­τα­βο­λής χρεών προς το Δη­μό­σιο.

Εφό­σον στην από­φα­ση της Αρχής πε­ρι­λαμ­βά­νε­ται η απα­γό­ρευ­ση εκ­ποί­η­σης πε­ριου­σια­κού στοι­χεί­ου (κι­νη­τών, ακι­νή­των, απαι­τή­σε­ων κ.λπ.), οποια­δή­πο­τε πράξη εκ­ποί­η­σης, με­τα­ξύ των οποί­ων πε­ρι­λαμ­βά­νε­ται και η εκ μέ­ρους του Δη­μο­σί­ου ή οποιου­δή­πο­τε τρί­του επί­σπευ­ση προ­γράμ­μα­τος ανα­γκα­στι­κού πλει­στη­ρια­σμού είναι μη νό­μι­μη, μέχρι την ολο­κλή­ρω­ση της ποι­νι­κής δια­δι­κα­σί­ας, δη­λα­δή μέχρι την έκ­δο­ση αμε­τά­κλη­της από­φα­σης του αρ­μό­διου ποι­νι­κού δι­κα­στη­ρί­ου ή μέχρι την για οποιο­δή­πο­τε λόγο ανά­κλη­ση της από­φα­σης, με την οποία επι­βλή­θη­κε η δέ­σμευ­ση.

Το μέτρο της δέ­σμευ­σης και της απα­γό­ρευ­σης με­τα­βί­βα­σης πε­ριου­σια­κών στοι­χεί­ων για  αδι­κή­μα­τα που συν­δέ­ο­νται και με νο­μι­μο­ποί­η­ση εσό­δων από πα­ρά­νο­μες δρα­στη­ριό­τη­τες υπε­ρι­σχύ­ει κάθε άλλου μέ­τρου που έχει δι­καί­ω­μα να λάβει το Δη­μό­σιο. Αυτό ση­μαί­νει ότι το Δη­μό­σιο δεν μπο­ρεί να “βγά­λει” σε πλει­στη­ρια­σμό τα δε­σμευό­με­να ακί­νη­τα ή κι­νη­τά πε­ριου­σια­κά στοι­χεία.