Δέσμευση τραπεζικών λογαριασμών δύο εργολάβων στη Ρόδο για φορολογικές παραβάσεις

Η  Αρχή για την Κατα­πο­λέ­μηση Εσόδων από Παρά­νο­μες Δρα­στη­ριό­τη­τες, επι­λή­φθηκε δια­πι­στώ­σεων της ΔΟΥ Ρόδου για σοβαρές φορο­λο­γι­κές παρα­βά­σεις σε δύο εργο­λά­βους οικο­δο­μών του νησιού, δια­τάσ­σο­ντας με απόφασή της την δέσμευση των τρα­πε­ζι­κών τους λογα­ρια­σμών!

Σύμφωνα με τις πλη­ρο­φο­ρίες της «δημο­κρα­τι­κής», η αρχή για το ξέπλυμα βρώ­μι­κου χρή­μα­τος, έχει δεσμεύ­σει τους λογα­ρια­σμούς του πρώτου για ποσό 676.000 ευρώ και του δεύ­τε­ρου για 479.000 ευρώ.

Σύμφωνα με τις πλη­ρο­φο­ρίες, πρό­κει­ται για τις δύο πρώτες υπο­θέ­σεις σε εκτέ­λεση πρό­σφα­της εγκυ­κλίου του Υπουρ­γείου Οικο­νο­μι­κών με την οποία εντέλ­λο­νται οι αρμό­διες ΔΟΥ να  «δίνουν»  τους φορο­λο­γού­με­νους οι οποίοι έχουν υπο­πέ­σει σε σημα­ντι­κές φορο­λο­γι­κές παρα­βά­σεις στην Αρχή.

Η Αρχή κρίνει αν πρέπει να προ­χω­ρή­σει στη δέσμευση των περιου­σια­κών στοι­χείων του φορο­λο­γού­με­νου, αφού βέβαια δια­πι­στώ­σει αν συντρέ­χουν οι λόγοι για την άσκηση ποι­νι­κής δίωξης με την κατη­γο­ρία του ξεπλύ­μα­τος βρώ­μι­κου χρή­μα­τος.

Ανα­μέ­νε­ται ως εκ τούτου και η διε­νέρ­γεια σχε­τι­κών ποι­νι­κών ερευνών.

Σε εγκύ­κλιο της Γενικής Γραμ­μα­τείας Δημο­σίων Εσόδων η οποία εστάλη σε όλες τις εφορίες, τα τελω­νεία και τα ελεγ­κτικά κέντρα ανα­λύ­ο­νται οι υπο­χρε­ώ­σεις των εφοριών ανα­φο­ρικά με την ειδο­ποί­ηση της Αρχής και οι οποίες απορ­ρέ­ουν από νόμο που ψηφί­στηκε το 2008.

Ειδι­κό­τερα, ανα­φέ­ρε­ται ότι η Αρχή θα πρέπει να ειδο­ποιεί­ται στις εξής περι­πτώ­σεις:

-μη υποβολή δήλωσης ή υποβολή ανα­κρι­βούς δήλωσης η οποία οδηγεί σε αποφυγή πλη­ρω­μής φόρου άνω των 3.000 ευρώ. Χαρα­κτη­ρι­στι­κές είναι οι περι­πτώ­σεις μη υπο­βο­λής δήλωσης για απόδοση ΦΠΑ ή άλλων παρα­κρα­τού­με­νων φόρων (π.χ. φόρος μισθω­τών υπη­ρε­σιών, ειδικοί φόροι κατα­νά­λω­σης)

-μη έκδοση ή ανα­κρι­βής έκδοση απο­δεί­ξεων και τιμο­λο­γίων καθ’ υπο­τροπή εντός χρο­νι­κού δια­στή­μα­τος 3 ετών από τον εντο­πι­σμό της παρά­βα­σης αυτής για πρώτη φορά

– μη κατα­βολή χρεών προς το Δημόσιο, εφόσον το συνο­λικό χρέος από κάθε αιτία, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων των κάθε είδους τόκων ή προ­σαυ­ξή­σεων, υπερ­βαί­νει τις 10.000 ευρώ, με την εξαί­ρεση της μη κατα­βο­λής χρεών που προ­κύ­πτουν από χρη­μα­τι­κές ποινές ή πρό­στιμα που επι­βλή­θη­καν από τα δικα­στή­ρια ή από διοι­κη­τι­κές αρχές

– μη υποβολή δήλωσης ή υποβολή ανα­κρι­βούς δήλωσης φορο­λο­γίας εισο­δή­μα­τος, εφόσον ο φόρος που ανα­λο­γεί στα καθαρά εισο­δή­ματα που έχουν απο­κρυ­βεί υπερ­βαί­νει σε κάθε δια­χει­ρι­στική περίοδο το ποσό των 15.000 ευρώ, καθώς και η αποφυγή πλη­ρω­μής φόρου πλοίων

-διάπραξη αδι­κη­μά­των λαθρε­μπο­ρίου

Εφόσον κριθεί από την Αρχή ότι υπάρ­χουν ενδεί­ξεις για το ξέπλυμα βρώ­μι­κου χρή­μα­τος, τότε με απόφαση του επι­κε­φα­λής μπορεί να δια­τα­χθεί η απα­γό­ρευση της κίνησης λογα­ρια­σμών, μετοχών και χρη­μα­το­πι­στω­τι­κών προ­ϊ­ό­ντων, το άνοιγμα τρα­πε­ζι­κών θυρίδων και η δέσμευση και απα­γό­ρευση μετα­βί­βα­σης κάθε ακι­νή­του και κινητού περιου­σια­κού στοι­χείου του φορο­λο­γου­μέ­νου.

Επίσης η Αρχή οφείλει να ενη­με­ρώ­νει μέσα σε δύο εργά­σι­μες ημέρες τη Γενική Γραμ­μα­τεία Δημο­σίων Εσόδων για τις περι­πτώ­σεις δέσμευ­σης περιου­σια­κών στοι­χείων που σχε­τί­ζο­νται με νομι­μο­ποί­ηση εσόδων που προ­έρ­χο­νται από φορο­λο­γικά αδι­κή­ματα, τελω­νειακά αδι­κή­ματα ή αδι­κή­ματα μη κατα­βο­λής χρεών προς το Δημόσιο.

Εφόσον στην απόφαση της Αρχής περι­λαμ­βά­νε­ται η απα­γό­ρευση εκποί­η­σης περιου­σια­κού στοι­χείου (κινητών, ακι­νή­των, απαι­τή­σεων κ.λπ.), οποια­δή­ποτε πράξη εκποί­η­σης, μεταξύ των οποίων περι­λαμ­βά­νε­ται και η εκ μέρους του Δημο­σίου ή οποιου­δή­ποτε τρίτου επί­σπευση προ­γράμ­μα­τος ανα­γκα­στι­κού πλει­στη­ρια­σμού είναι μη νόμιμη, μέχρι την ολο­κλή­ρωση της ποι­νι­κής δια­δι­κα­σίας, δηλαδή μέχρι την έκδοση αμε­τά­κλη­της από­φα­σης του αρμό­διου ποι­νι­κού δικα­στη­ρίου ή μέχρι την για οποιο­δή­ποτε λόγο ανά­κληση της από­φα­σης, με την οποία επι­βλή­θηκε η δέσμευση.

Το μέτρο της δέσμευ­σης και της απα­γό­ρευ­σης μετα­βί­βα­σης περιου­σια­κών στοι­χείων για  αδι­κή­ματα που συν­δέ­ο­νται και με νομι­μο­ποί­ηση εσόδων από παρά­νο­μες δρα­στη­ριό­τη­τες υπε­ρι­σχύει κάθε άλλου μέτρου που έχει δικαί­ωμα να λάβει το Δημόσιο. Αυτό σημαί­νει ότι το Δημόσιο δεν μπορεί να “βγάλει” σε πλει­στη­ρια­σμό τα δεσμευό­μενα ακίνητα ή κινητά περιου­σιακά στοι­χεία.