Αναβλήθηκε η δίκη γονέων κατηγορούμενων για σεξουαλική κακοποίηση των τριών παιδιών τους στη Λέρο!

Για την 6η Οκτω­βρίου 2025 ανα­βλή­θηκε χθες λόγω της μη προ­σέ­λευ­σης στο Μικτό Ορκωτό Εφετείο Δωε­δε­κα­νή­σου ουσιώ­δους μάρτυρα υπόθεση με κατη­γο­ρού­με­νους δύο γονείς από τη Λέρο, ηλικίας 52 και 47 ετών, που φέρο­νται να κακο­ποιού­σαν σεξουα­λι­κώς τα παιδιά τους!

Οι κατη­γο­ρού­με­νοι, έχουν κριθεί συγκε­κρι­μένα ένοχοι για απο­πλά­νηση παιδιού που δεν συμπλή­ρωσε τα δώδεκα και δεκα­τέσ­σερα έτη, τετε­λε­σμένη και σε από­πειρα, κατά μόνας και κατά συναυ­τουρ­γία, κατά συρροή, άπαξ και κατ’ εξα­κο­λού­θηση, για κατά­χρηση σε ασέλ­γεια κατά μόνας και κατά συναυ­τουρ­γία, κατ’ εξα­κο­λού­θηση, για ασέλ­γεια μεταξύ συγ­γε­νών κατά μόνας και κατά συναυ­τουρ­γία, κατά συρροή και κατ’ εξα­κο­λού­θηση, για απλή συνέρ­γεια κατ’ εξα­κο­λού­θηση σε απο­πλά­νηση παιδιών που δεν συμπλή­ρω­σαν τα δώδεκα και δεκα­τέσ­σερα έτη, κατά μόνας κατά συρροή και κατ’ εξα­κο­λού­θηση, για απλή συνέρ­γεια σε κατά­χρηση σε ασέλ­γεια κατά μόνας και κατ’ εξα­κο­λού­θηση κατά συρροή και για απλή συνέρ­γεια κατ’ εξα­κο­λού­θηση σε ασέλ­γεια μεταξύ συγ­γε­νών κατά μόνας, κατά συρροή.

Το πρω­τό­δικο δικα­στή­ριο ανα­γνώ­ρισε το ελα­φρυ­ντικό του πρό­τε­ρου σύν­νο­μου βίου στη μητέρα και απέρ­ριψε το αίτημα για ανα­γνώ­ριση ελα­φρυ­ντι­κών περι­στά­σεων στον πατέρα.

Εχει επι­βλη­θεί στον 52χρονο ποινή κάθειρ­ξης 24 ετών (εκτιτέα τα 20) και στην 47χρονη ποινή κάθειρ­ξης 13 ετών (εκτιτέα τα 8).

Το ιστο­ρικό της υπό­θε­σης φέρεται να έχει ως εξής:

Οι κατη­γο­ρού­με­νοι είναι σύζυγοι και κατοι­κούν στην περιοχή Πλάκα Λέρου, μαζί με τα δύο ανήλικα τέκνα τους, (γεν. στις 17.10.2004 και στις 24.12.2008), καθώς και τον ενήλικο υιό, ο οποίος πάσχει από ψυχω­σική συν­δρομή και ήπια προς μέτρια νοητική υστέ­ρηση.

Σε μη επα­κρι­βώς προσ­διο­ρι­σθεί­σες ημε­ρο­μη­νίες, κατά το χρονικό διά­στημα από 1.1.2015 έως τις 26.5.2018, ο πρώτος κατη­γο­ρού­με­νος ενήρ­γησε επα­νει­λημ­μένα σε βάρος της ανή­λι­κης κόρης του (γεν. στις 17.10.2004) ασελ­γείς πράξεις περισ­σό­τε­ρες της μιας φορές και συγκε­κρι­μένα είτε της αφαι­ρούσε τα ρούχα και εσώ­ρουχα είτε την εύρισκε γυμνή στο υπνο­δω­μά­τιο και στο μπάνιο και εν συνε­χεία την θώπευε στο στήθος και στα γεν­νη­τικά της όργανα.

Σε άλλη δε περί­πτωση, σε μη εξα­κρι­βω­θείσα ημε­ρο­μη­νία, αλλά του­λά­χι­στον μέχρι το Μάιο του έτους 2017, ο πρώτος κατη­γο­ρού­με­νος επι­χεί­ρησε να έλθει σε παρά φύσιν συνου­σία με την ανήλικη μετά από μπάνιο, χωρίς να επι­τύ­χει τον σκοπό του λόγω της αντί­δρα­σής της, που αρνή­θηκε να υποστεί την ολο­κλή­ρωση της ασελ­γούς πράξης από μέρους του και απο­χώ­ρησε.

Άλλωστε, όπως προ­έ­κυψε, σε μη προσ­διο­ρι­σθείσα ημε­ρο­μη­νία, αλλά εντός του χρο­νι­κού δια­στή­μα­τος από 1.1.2018 έως τις 26.5.2018, στις ασελ­γείς πράξεις εις βαρος της ανή­λι­κης συμ­με­τείχε και η μητέρα της.

Με εντολή, προ­τροπή και καθο­δή­γηση του πρώτου κατη­γο­ρού­με­νου, η ανήλικη κόρη τους, αφαί­ρεσε τα ρούχα της και η μητέρα της, δεύτερη κατη­γο­ρού­μενη, την θώπευσε στο στήθος και στα γεν­νη­τικά της όργανα προς ικα­νο­ποί­ηση της γενε­τή­σιάς της επι­θυ­μίας.

Περαι­τέρω, όπως προ­έ­κυψε, ο πρώτος κατη­γο­ρού­με­νος σε μη επα­κρι­βώς προσ­διο­ρι­σθείσα ημε­ρο­μη­νία, σε κάθε περί­πτωση όμως κατά το χρονικό διά­στημα από 1-1-2017 μέχρι 26-5-2018, επι­χεί­ρησε ασελγή πράξη και σε βάρος του ανή­λι­κου υιού του.

Επι­πρό­σθετα, σε μη επα­κρι­βώς προσ­διο­ρι­σθεί­σες ημε­ρο­μη­νίες και πάντως εντός του χρο­νι­κού δια­στή­μα­τος από την 1.1.2015 έως την 26.5.2018, ο πρώτος κατη­γο­ρού­με­νος ενερ­γούσε ασελ­γείς πράξεις, με άγνωστο αριθμό επα­να­λή­ψεων, και εις βάρος του ενή­λι­κου υιού του, ο οποίος έπασχε από ψυχω­σική συν­δρομή και ήπια προς μέτρια νοητική υστέ­ρηση και ήταν για τον λόγο αυτό ανί­κα­νος να αντι­στα­θεί. Κατά το ίδιο δε χρονικό διά­στημα, σε μη επα­κρι­βώς προσ­διο­ρι­σθείσα ημε­ρο­μη­νία, η δεύτερη κατη­γο­ρού­μενη επι­χεί­ρησε και η ίδια, από κοινού με τον σύζυγό της, πρώτο κατη­γο­ρού­μενο, ασελ­γείς πράξεις εις βάρος του ψυχικά πάσχο­ντος υιού της.

Ο πρώτος κατη­γο­ρού­με­νος ομο­λό­γησε τις ανωτέρω πράξεις στην προ­α­να­κρι­τική απο­λο­γία του, ενώ με την απο­λο­γία του κατά την κύρια ανά­κριση ανε­κά­λεσε εν μέρει την προη­γού­μενη ομο­λο­γία του ως προς ορι­σμένα περι­στα­τικά και κυρίως ως προς τη συχνό­τητα τέλεσης των ως άνω πράξεων, ισχυ­ρι­ζό­με­νος ότι ομο­λό­γησε τα παρα­πάνω υπό καθε­στώς πίεσης από τους προ­α­να­κρι­τι­κούς υπαλ­λή­λους.

Σε ομο­λο­γία των πράξεων που απο­δί­δο­νται στην ίδια προέβη και η δεύτερη κατη­γο­ρού­μενη στην προ­α­να­κρι­τική απο­λο­γία της. Ωστόσο, στην απο­λο­γία της κατά την κύρια ανά­κριση δήλωσε ότι αρνεί­ται ορι­σμέ­νες εκ των ανωτέρω πράξεων, με τρόπο όμως αόριστο.