Νείλος Χοσάδας: «Δυσδιάκριτη η διαφορά ανάμεσα στον κατευνασμό και τον ενδοτισμό στις σχέσεις με την Τουρκία»

Στρα­τηγέ, να ξεκι­νή­σουμε με την επι­και­ρό­τητα, προ ημερών ο υπουρ­γός ΥΕΘΑ Νίκος Δένδιας, ανα­κοί­νωσε αλλαγές στο στρά­τευμα. Αντι­λαμ­βά­νο­μαι ότι πέραν από την ενί­σχυση του στρα­τιω­τι­κού εξο­πλι­σμού (Rafale, Belhara κλπ) αυτό που έχει πολύ μεγάλη σημασία είναι να υπάρχει το εξει­δι­κευ­μένο στε­λε­χιακό δυνα­μικό για να μπορεί να το υπο­στη­ρί­ξει. Θα ήθελα την άποψή σας.

Ο ΥΕΘΑ πριν από λίγες ημέρες ανα­κοί­νωσε κυρία Παμπρή, ότι στους επό­με­νους 24 μήνες αλλάζει η στρα­τιω­τική θητεία. Θα απο­τε­λεί μια ολο­κλη­ρω­μένη δια­δι­κα­σία από­κτη­σης εκτε­τα­μέ­νων βασικών επι­χει­ρη­σια­κών γνώσεων αλλά και ανά­πτυ­ξης ειδικών δεξιο­τή­των, απα­ραί­τη­των για την επι­βί­ωση στο πλαίσιο των σύγ­χρο­νων επι­χει­ρή­σεων αλλά και ειδι­κο­τή­των πιστο­ποι­η­μέ­νων. Επίσης ανέφερε ότι θα γίνουν αλλαγές και στην εφε­δρεία και θα υλο­ποι­η­θεί πρό­γραμμα εθε­λο­ντι­κής στρά­τευ­σης γυναι­κών καθώς και αλλαγή εξο­πλι­σμού των οπλιτών. Κατά την άποψή μου θετικά στοι­χεία είναι η εθε­λο­ντική στρά­τευση των γυναι­κών και ο εκσυγ­χρο­νι­σμός της στολής των μαχητών. Έχουμε περάσει στην εποχή της τεχνι­κής νοη­μο­σύ­νης. Σε λίγο καιρό θα φτά­σουμε στο σημείο ο μαχητής να μην χει­ρί­ζε­ται ένα όπλο, αλλά ένα κομπιού­τερ. Θα πρέπει να τους εφο­διά­ζουμε με ένα πτυχίο που θα χρη­σι­μο­ποιούν στην πολι­τική τους ζωή. Προ­βλη­μα­τί­ζο­μαι ότι είναι δύσκολο να γίνει αυτό, γιατί υπάρχει χαμηλή στε­λέ­χωση του στρατού και η θητεία είναι από εννέα έως δώδεκα μήνες. Επίσης πρέπει να δοθεί μεγάλη βαρύ­τητα στην εκπαί­δευση της εφε­δρείας. Θα πρέπει οι έφεδροι να εκπαι­δεύ­ο­νται τακτικά. Είδατε το Ισραήλ μέσα σε πόσο χρόνο συγκέ­ντρωσε 300.000 εφέ­δρους! Όσον αφορά την ερώτησή σας αν θα πρέπει να υπάρχει εξει­δι­κευ­μένο στε­λε­χιακό δυνα­μικό για να μπορεί να υπο­στη­ρί­ζει τα σύγ­χρονα οπλικά συστή­ματα (Rafale, Belhara κα.) που πήραμε ή θα πάρουμε είναι επι­βε­βλη­μένο. Καταρ­χάς κάθε σύμβαση που υπο­γρά­φουμε προ­βλέ­πει σαν βασικό όρο την εκπαί­δευση του προ­σω­πι­κού. Το θέμα είναι να υπάρχει συνέ­χεια, δηλαδή αυτοί που θα εκπαι­δευ­τούν να μετα­δώ­σουν τις γνώσεις τους και σε άλλα στελέχη. Το κακό είναι ότι όπως προ­α­νέ­φερα, οι ΕΔ έχουν χαμηλή στε­λέ­χωση, λόγω απο­στρα­τειών, παραι­τή­σεων, χαμηλού αριθμού εισα­γω­γής στις παρα­γω­γι­κές σχολές. Αυτό είναι μεγάλο πρό­βλημα και χρήζει άμεσης αντι­με­τώ­πι­σης διότι σε λίγο καιρό δεν θα υπάρ­χουν στελέχη στις ΕΔ. Οι νέοι γυρί­ζουν τη πλάτη στις ΕΔ διότι όταν ένας ανθυ­πο­λο­χα­γός παίρνει 890€ βασικό μισθό, ποιος θα πάει στις στρα­τιω­τι­κές σχολές!

Πολλοί εξ όσων παρα­κο­λου­θούν τα εθνικά μας θέματα υπο­στη­ρί­ζουν ότι εν τοις πράγ­μασι με αφε­τη­ρία και τη δια­κή­ρυξη φιλίας, δεν ισχύει ότι υπάρ­χουν «ήρεμα νερά». Η Τουρκία δεν κάνει παρα­βιά­σεις στον εναέριο χώρο, αλλά έχει εντεί­νει τις παρα­βιά­σεις στα θαλάσ­σια σύνορά μας και σε κινή­σεις που αμφι­σβη­τούν τα κυριαρ­χικά μας δικαιώ­ματα στο Αιγαίο. Λένε δηλαδή ότι αρχίζει και γίνεται δυσ­διά­κριτη η διαφορά ανάμεσα στον κατευ­να­σμό και στον ενδο­τι­σμό…

Μπορεί να μην γίνο­νται παρα­βιά­σεις στον εναέριο χώρο, αλλά στα θαλάσ­σια σύνορά μας γίνο­νται κινή­σεις που αμφι­σβη­τούν τα κυριαρ­χικά μας δικαιώ­ματα στο Αιγαίο. Δεν ισχύει ότι υπάρ­χουν “ήρεμα νερά”. Έχουμε τα γεγο­νότα που έγιναν στην Κάσο με το Ιταλικό σκάφος, έχουμε καθη­με­ρινά γεγο­νότα με Τούρ­κους ψαράδες που ψαρεύ­ουν σε ελλη­νικά χωρικά ύδατα, έχουμε επει­σό­δια με ελλη­νι­κές και τουρ­κι­κές ακταιω­ρούς, με λαθρο­με­τα­νά­στες, που δεν βγαί­νουν στα ΜΜΕ για ευνό­η­τους λόγους. Πράγ­ματι θεωρώ ότι γίνεται δυσ­διά­κριτη η διαφορά ανάμεσα στον κατευ­να­σμό και τον ενδο­τι­σμό.

Θεω­ρείτε ότι έχουν γίνει ουσια­στικά βήματα μεταξύ των δύο πλευρών; Ρωτώ σε σχέση και με το περι­βό­ητο καλώδιο, την ηλε­κτρική δια­σύν­δεση Ελλάδας και Κύπρου. «Δεν πρό­κει­ται να βάλει στο ζύγι ζητή­ματα κυριαρ­χίας», υπο­στη­ρί­ζει η κυβέρ­νηση. «Επι­τρέ­ψαμε με Oruts Reis, Κάσο κ.α. να ξεθω­ριά­σουν οι κόκ­κι­νες γραμμές» λένε όσοι αμφι­σβη­τούν τις εξε­λί­ξεις. Τι πιστεύ­ετε;

Θεωρώ ότι δεν έχουν γίνει ουσια­στικά βήματα μεταξύ των δύο πλευρών, υπάρ­χουν βασικές δια­φο­ρές. Πώς είναι δυνατόν να πάμε σε λύσεις όταν υπάρχει το casus belli από το 1955, το Τουρ­κο­λι­βυκό μνη­μό­νιο, η Γαλάζια πατρίδα; Η μόνη συζή­τηση που μπορεί να γίνει είναι η οριο­θέ­τηση υφα­λο­κρη­πί­δας και ΑΟΖ. Και πρέπει να είμαστε κάθετοι, 12 ν.μ! Δεν μπορείς να λες για διάλογο όταν ο Τούρκος αρνεί­ται να συμ­με­τά­σχει σε ΝΑΤΟΪΚΗ άσκηση (η Αερο­πο­ρία του) γιατί δεν ανα­γνω­ρί­ζει το FIR Αθηνών, όταν παρε­μπο­δί­ζει τις έρευνες με πολε­μικά πλοία, του ιτα­λι­κού πλοίου στα ελλη­νικά χωρικά ύδατα της Κάσου για τη δια­σύν­δεση του ηλε­κτρο­νι­κού καλω­δίου Ελλάδος-Κύπρου, όταν καθη­με­ρινά στο Αιγαίο σπρώ­χνει χιλιά­δες λαθρο­με­τα­νά­στες στα ελλη­νικά νησιά. Για ποιο διάλογο μιλάμε; Η Τουρκία επι­διώ­κει να κερ­δί­σει τα πάντα διά της ισχύος, επι­χει­ρεί να νοθεύει τη δια­δι­κα­σία, θέτο­ντας ζητή­ματα αμφι­σβή­τη­σης της ελλη­νι­κής κυριαρ­χίας. Με αυτούς δεν πρό­κει­ται να τα βρούμε ποτέ! Εκτός αν γίνουμε χώρα “μαριο­νέτα”.

Η Τουρκία βάζει διαρκώς νέα θέματα στην ατζέντα των διεκ­δι­κή­σεών της. Ζητά δύο κράτη στην Κύπρο, δεν ανα­γνω­ρί­ζει την κυπριακή ΑΟΖ, απαιτεί την παραί­τηση της Ελλάδας από τα κυριαρ­χικά της δικαιώ­ματα στο Αιγαίο, θέτει ζήτημα τουρ­κι­κής μειο­νό­τη­τας σε Θράκη και Κύπρο. Είναι ανά­γνωση του Διε­θνούς Δικαίου, αλά Τούρκα;

Η Τουρκία θα βάζει διαρκώς νέα θέματα στην ατζέντα των διεκ­δι­κή­σεων για να κερ­δί­σει ότι περισ­σό­τερο μπορεί. Όντως ζητά δύο κράτη στην Κύπρο, δεν ανα­γνω­ρί­ζει κυπριακή ΑΟΖ, θέτει θέμα τουρ­κι­κής μειο­νό­τη­τας σε Θράκη και ζητάει τη παραί­τηση της Ελλάδας από τα κυριαρ­χικά δικαιώ­ματα στο Αιγαίο. Εμείς τι θα κάνουμε είναι το ζητού­μενο! Όταν ακούς τον υπουργό Εξω­τε­ρι­κών κύριο Γερα­πε­τρίτη να υπο­στη­ρί­ζει σθεναρά την άποψη «Η ειρήνη πάνω από όλα, ακόμα και με κόστος» προ­βλη­μα­τί­ζε­σαι με το τι εννοεί. Είναι δική του άποψη ή γραμμή της κυβέρ­νη­σης; Δεν δια­πραγ­μα­τευό­μα­στε κυριαρ­χικά δικαιώ­ματα! Η Κύπρος είναι μία, με δική της ΑΟΖ. Τα κυριαρ­χικά μας δικαιώ­ματα στο Αιγαίο 12 νμ είναι αδια­πραγ­μά­τευτα, βάσει του διε­θνούς δικαίου και δεν υπάρχει τουρ­κική μειο­νό­τητα στη Θράκη, μόνο μου­σουλ­μα­νική βάση της συν­θή­κης της Λωζάνης. Όλα τα άλλα είναι ανά­γνωση του Διε­θνούς Δικαίου αλά Τούρκα, όπως λέτε.

Θα επι­μείνω στο Κυπριακό. Ο Κ. Μητσο­τά­κης και ο Ν. Χρι­στο­δου­λί­δης από το βήμα του Οργα­νι­σμού Ηνω­μέ­νων Εθνών απά­ντη­σαν στην πρόταση Ερντο­γάν, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι η θέση μας σε καμία περί­πτωση δεν περι­λαμ­βά­νει και ποτέ δεν πρό­κει­ται να περι­λά­βει τη λύση δύο κρατών. Ποτέ δεν πρό­κει­ται η Ελλάδα να συζη­τή­σει καν κάτι που να εμπε­ριέ­χει τον όρο για την ανα­γνώ­ριση του ψευ­δο­κρά­τους.

Από την έδρα του ΟΗΕ ο Ερντο­γάν ζήτησε την ανα­γνώ­ριση του ψευ­δο­κρά­τους. Όταν ο Ερντο­γάν μιλάει για ανα­γνώ­ριση δύο κρατών δεν εννοεί ίδρυση δύο κρατών. Εννοεί ανα­γνώ­ριση ως κρατική οντό­τητα της κατε­χό­με­νης από τη Τουρκία Κύπρου, την αυτο­κα­τάρ­γηση της Κυπρια­κής Δημο­κρα­τίας και τη σύσταση συνο­μο­σπον­δίας από δύο συνι­στώ­ντα κράτη με κυριαρ­χική και πολι­τική ισότητα. Δεν συμ­φέ­ρει στην Τουρκία η λεγό­μενη λύση των δύο κρατών γιατί επι­ζη­τεί τον πλήρη έλεγχο της Μεγα­λο­νή­σου. Συνο­μο­σπον­δία επι­διώ­κει για να ασκεί τον πλήρη έλεγχο σε αυτό που θα ονο­μα­σθεί «Τουρ­κο­κυ­πριακό κράτος» και όμηρο και φιλαν­δο­ποι­η­μένο, το Ελλη­νο­κυ­πριακό, βάζο­ντας χέρι σε όλους τους ενερ­γεια­κούς πόρους της Κύπρου και θα απο­κτή­σει στρα­τη­γικό έλεγχο της Ανα­το­λι­κής Μεσο­γείου. Πολύ σωστά λοιπόν, ο κύριος Μητσο­τά­κης και ο κύριος Χρι­στο­δου­λί­δης απά­ντη­σαν στον Ερντο­γάν.

Αν υπήρχε ελλη­νική κυβέρ­νηση με μια ανε­ξάρ­τητη και πατριω­τική εξω­τε­ρική πολι­τική θα είχε χρη­σι­μο­ποι­ή­σει το βέτο στην τελω­νειακή ένωση, αλλά και στη χρη­μα­το­δό­τηση της Τουρ­κίας από την Ε.Ε. Αν είχαμε επι­κα­λε­στεί τη χρήση βέτο θα είχαν αντι­λη­φθεί Αλβανία, Τουρκία, αλλά και το κράτος των Σκοπίων ότι η σχέση τους με την Ευρώπη, περνάει από την Ελλάδα, ισχυ­ρί­ζο­νται φωνές στην αντι­πο­λί­τευση. Είναι το βέτο όπλο στα χέρια μας;

Φυσικά και είναι το βέτο σημα­ντικό όπλο στα χέρια της εκά­στοτε κυβέρ­νη­σης και θα έπρεπε να το είχαμε χρη­σι­μο­ποι­ή­σει στην τελω­νειακή ένωση και στη χρη­μα­το­δό­τηση της Τουρ­κίας από την Ε.Ε. Επίσης πρέπει να δώσουμε να κατα­λά­βουν (Σε Τουρκία, Αλβανία και Σκόπια) ότι η σχέση τους με την Ευρώπη περνάει από την Ελλάδα. Διότι το ίδιο θα έκαναν και αυτοί στη θέση μας, αυτό είναι το μόνο σίγουρο! Αλλά όπως κατα­λα­βαί­νετε παί­ζο­νται άλλα παι­χνί­δια που εμείς δεν γνω­ρί­ζουμε! Τέλος θα ήθελα να προ­σθέσω, ότι πρέπει να αφή­σουμε την ήπια πολι­τική αντί­δραση, να περά­σουμε σε δυνα­μι­κές κατα­στά­σεις, να θωρα­κί­σουμε τη χώρα μας, να μην κάνουμε υπο­χω­ρή­σεις, να δώσουμε μεγάλη βαρύ­τητα στο προ­σω­πικό των ΕΔ που τόσα χρόνια είναι παρα­με­λη­μένο από όλες τις κυβερ­νή­σεις! Μπορεί να έχεις σύγ­χρονα όπλα, αλλά το προ­σω­πικό είναι εκείνο που το χει­ρί­ζε­ται και θα είναι στη πρώτη γραμμή όταν θα χρεια­στεί! Όταν έχεις ισχυρές ΕΔ δεν φοβάσαι κανέναν!