Η οικονομική ταυτότητα του Γερμανού τουρίστα που φέτος θα κατακλύσει κάθε γωνιά της Ρόδου

Γρά­φει

ο Νε­κτά­ριος Κα­λο­γή­ρου

Όλα τα στοι­χεία των κρα­τή­σε­ων για τη φε­τι­νή σαι­ζόν δεί­χνουν ότι στην αγορά της Ρόδου θα κυ­ριαρ­χή­σει ο Γερ­μα­νός του­ρί­στας. Θα είναι πραγ­μα­τι­κά εκα­το­ντά­δες χι­λιά­δες οι επι­σκέ­πτες από τη γερ­μα­νι­κή ομο­σπον­δία και στα σί­γου­ρα η αγο­ρα­στι­κή τους συ­μπε­ρι­φο­ρά θα κα­θο­ρί­σει ου­σια­στι­κά την πο­ρεία της το­πι­κής οι­κο­νο­μί­ας και όλων των επι­τη­δευ­μα­τιών ξε­χω­ρι­στά.

Συ­νε­πώς είναι ση­μα­ντι­κό να κα­τα­νοη­θεί η οι­κο­νο­μι­κή θέση στην οποία βρί­σκο­νται σή­με­ρα οι Γερ­μα­νοί πο­λί­τες. Η γνώση αυτή ίσως μπο­ρέ­σει να δώσει από νωρίς μια κά­ποια ει­κό­να των όσων προ­οιω­νί­ζο­νται για τους επό­με­νους έξι μήνες.

Για το λόγο αυτό η «δη­μο­κρα­τι­κή» απευ­θύν­θη­κε στον Δρ. Από­στο­λο Κυ­ρια­τσού­λη, ομο­γε­νή επι­στή­μο­να και επί 46 χρό­νια κά­τοι­κο της Γερ­μα­νί­ας. Ο ίδιος, αντα­πο­κρι­νό­με­νος στο κά­λε­σμα της εφη­με­ρί­δας, ετοί­μα­σε μια σειρά στοι­χεί­ων και τα συ­νό­δευ­σε με δική του ανά­λυ­ση, προ­κει­μέ­νου να γίνει κα­τα­νοη­τή η σύγ­χρο­νη οι­κο­νο­μι­κή πραγ­μα­τι­κό­τη­τα των πο­λι­τών στην ισχυ­ρή χώρα της κε­ντρι­κής Ευ­ρώ­πης.

Ανα­λυ­τι­κά, ο Δρ. Από­στο­λος Κυ­ρια­τσού­λης πε­ρι­γρά­φει:

Πριν λίγες ημέ­ρες δη­μο­σιεύ­θη­κε επί­ση­μα στην Γερ­μα­νία το πο­σο­στό φτώ­χειας αυτής της χώρας. Νο­μί­ζω έχει με­γά­λη αξία να μοι­ρα­στού­με αυτή τη γνώση και στην Ελ­λά­δα, μέσω της έγκρι­της εφη­με­ρί­δας «δη­μο­κρα­τι­κή».

Αρ­χι­κά πρέ­πει να δώ­σου­με κά­ποια εν­δει­κτι­κά στοι­χεία – με­γέ­θη που αφο­ρούν τη σύγ­χρο­νη Γερ­μα­νία:

1) Το πλε­ό­να­σμα ισο­ζυ­γί­ου ει­σα­γω­γών – εξα­γω­γών της Γερ­μα­νί­ας το 2009 (αρχή της κρί­σης στην Ελ­λά­δα και νότια Ευ­ρώ­πη) ήταν 139 δις. Το 2016 ανήλ­θε στα 253 δις. Αύ­ξη­ση 182% !!Ο καλός οι­κο­νο­μο­λό­γος ξέρει, ότι τα με­γά­λα πλε­ο­νά­σμα­τα είναι εξί­σου προ­βλη­μα­τι­κά, όπως και τα με­γά­λα ελ­λείμ­μα­τα! Το 60% των γερ­μα­νι­κών εξα­γω­γών γί­νο­νται στην ΕΕ (Ευ­ρω­παϊ­κή ένωση).

2) Το πο­σο­στό φτώ­χειας στη Γερ­μα­νία, που ανα­κοι­νώ­θη­κε πριν λίγες ημέ­ρες και αφορά το 2015, είναι 15,7%. Για το 2016 προ­βλέ­πε­ται να ανε­βεί στο 16%. Το 15,7% αντι­στοι­χεί σε πε­ρί­που 12,5 εκατ. αν­θρώ­πους. Από τότε που ανέ­λα­βε την Κα­γκε­λα­ρία η κα Μέρ­κελ το πο­σο­στό φτώ­χειας στη Γερ­μα­νία ανέ­βη­κε κατά 11,4% (από 14% στο πε­ρί­που 16%!), παρά το γε­γο­νός, ότι η ανερ­γία ελατ­τώ­θη­κε και παρά το ό,τι η Γερ­μα­νία συ­νο­λι­κά έγινε, στα 10 αυτά χρό­νια, πολύ πιο πλού­σια και εί­σπρα­ξε πάρα πολ­λούς φό­ρους! Αυτό οφεί­λε­ται στους πα­ρά­γο­ντες: χα­μη­λοί μι­σθοί, εύ­ρε­ση ερ­γα­σί­ας μέσω «τρί­των εται­ρειών» (Leiharbeiter) και πολύ χα­μη­λές συ­ντά­ξεις.

3) Σχέση πλου­σί­ων και φτω­χών την ίδια πε­ρί­ο­δο: την ανα­φέ­ρω στην ει­κό­να που συ­νο­δεύ­ει το κεί­με­νο. Είναι πραγ­μα­τι­κά πολύ εν­δια­φέ­ρου­σα να το δια­βά­σει κα­νείς!

4) Εξει­δι­κεύ­ο­ντας στα πο­σο­στά φτώ­χειας στη Γερ­μα­νία: Εκεί­νος που κερ­δί­ζει το 60% του μέσου όρου των μι­σθών των ερ­γα­ζο­μέ­νων είναι συ­νή­θως ένας ερ­γα­ζό­με­νος χωρίς οι­κο­γέ­νεια, που έχει το μήνα 942 € και λι­γό­τε­ρα, ή ένας γο­νιός με ένα παιδί κάτω των 14 χρό­νων, που έχει το μήνα 1.225 € ή και λι­γό­τε­ρα, ή ένα αν­δρό­γυ­νο με 2 παι­διά κάτω των 14 χρό­νων και έχει τα μήνα λι­γό­τε­ρα από 1.978 ευρώ. Ολοι οι πα­ρα­πά­νω ανή­κουν στην κα­τη­γο­ρία των φτω­χών. Εάν οι κα­τη­γο­ρί­ες αυτές έχουν το μήνα μι­κρό­τε­ρο ει­σό­δη­μα, τότε επεμ­βαί­νει το κοι­νω­νι­κό κρά­τος. Το κοι­νω­νι­κό κρά­τος της Γερ­μα­νί­ας δεν είναι πλέον, όπως ήταν επί Willy Brand (1969-1973), αλλά εξα­κο­λου­θεί να είναι ακόμη θε­τι­κό και δεν έχει καμία σχέση με το ελ­λη­νι­κό κοι­νω­νι­κό κρά­τος. Οι φτω­χοί στην Γερ­μα­νία δεν ση­μαί­νει ότι πει­νά­νε, δεν έχουν όμως πάντα τα απα­ραί­τη­τα, τις ίδιες δυ­να­τό­τη­τες με τους άλ­λους και έχουν πρό­βλη­μα να βρουν κα­τοι­κία. Τα νοί­κια είναι πάρα πολύ ψηλά! Τα τε­λευ­ταία 5-6 χρό­νια τα «κοι­νω­νι­κά πα­ντο­πω­λεία» (Tafel) στη Γερ­μα­νία ξε­φυ­τρώ­νουν σαν μα­νι­τά­ρια. Στο χωριό που μένω (Weilheim i. OB, 22.500 κά­τοι­κοι) ανή­κει στην πε­ριο­χή Oberbayern, είναι μια από τις πλου­σιό­τε­ρες πε­ριο­χές της Γερ­μα­νί­ας, αν όχι η πλου­σιό­τε­ρη απ’ όλες. Το «κοι­νω­νι­κό πα­ντο­πω­λείο» (Tafel) λει­τουρ­γεί κάθε Πέμ­πτη και το επι­σκέ­πτο­νται πε­ρισ­σό­τε­ρα από 400 άτομα, στη με­γά­λη πλειο­ψη­φία Γερ­μα­νοί. Δεν πλη­ρώ­νει κα­νείς τί­πο­τα, όλα τα αγαθά είναι από δω­ρε­ές. Το νοίκι στο χωριό για ένα δυάρι δια­μέ­ρι­σμα είναι πολύ με­γα­λύ­τε­ρο από 600 € το μήνα, για να αγο­ρά­σει κα­νείς σπίτι ή δια­μέ­ρι­σμα και­νούρ­γιο στο χωριό μας, κο­στί­ζει το τε­τρα­γω­νι­κό με­τα­ξύ 3.500 και 4.500 €. Ρε­τι­ρέ μέχρι 6000 € το τε­τρα­γω­νι­κό. Στο Μό­να­χο, πε­ρί­που 60 χι­λιό­με­τρα βό­ρεια από το χωριό, κο­στί­ζει το τε­τρα­γω­νι­κό με­τα­ξύ 6.000 και 10.000 €. Ένα τριά­ρι δια­μέ­ρι­σμα στο Μό­να­χο κο­στί­ζει το μήνα ενοί­κιο 2.000 έως 3.000 €.

Τι ση­μαί­νουν όλα αυτά για την Ελ­λά­δα:

Πώς είναι δυ­να­τόν μια κυ­βέρ­νη­ση (Μέρ­κελ, Σόϊ­μπλε, Ζέ­ε­χο­φερ, Γκά­πριελ, CDU, CSU, SPD), που δεν εν­δια­φέ­ρε­ται για του­λά­χι­στον το 16% του φτω­χού πλη­θυ­σμού της (παρά μόνο για τα συμ­φέ­ρο­ντα των πολύ πλού­σιων και των με­γά­λων εται­ρειών και των τρα­πε­ζών) να βοη­θή­σει τους φτω­χούς Ελ­λη­νες; Η γερ­μα­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση εν­δια­φέ­ρε­ται μόνο για τα δικά της συμ­φέ­ρο­ντα! Αυτό δεν ισχύ­ει πλειο­ψη­φι­κά για τους Γερ­μα­νούς πο­λί­τες. Ο γερ­μα­νι­κός λαός συ­νο­λι­κά, του­λά­χι­στον στην Ευ­ρώ­πη, κάνει τις πε­ρισ­σό­τε­ρες δω­ρε­ές, σε φι­λαν­θρω­πι­κές ορ­γα­νώ­σεις και για φι­λαν­θρω­πι­κούς σκο­πούς. Και για την Ελ­λά­δα υπάρ­χουν εκα­το­ντά­δες αν όχι χι­λιά­δες τέ­τοια πα­ρα­δείγ­μα­τα από Γερ­μα­νούς. Την κρι­τι­κή που κάνω στη συ­γκε­κρι­μέ­νη κυ­βέρ­νη­ση δεν πρέ­πει να θε­ω­ρη­θεί, ότι δεν ζω ευ­χά­ρι­στα στη Γερ­μα­νία, ή ότι δεν θέλω να ζω εδώ.

Όμως σαν Ελ­λη­νας έχω ισχυ­ρούς δε­σμούς με την πα­τρί­δα, το χωριό μου, με τους στε­νούς συγ­γε­νείς και φί­λους μου από την μια και από την άλλη, μετά από 46 και πλέον χρό­νια ζωής στη Γερ­μα­νία είμαι από­λυ­τα εν­σω­μα­τω­μέ­νος στη γερ­μα­νι­κή κοι­νω­νία και έχω κι εδώ δη­μιουρ­γή­σει ισχυ­ρές φι­λί­ες και δε­σμούς.

Προ­τά­σεις για το Αύριο

των Ελ­λή­νων

και της Ελ­λά­δας

Ο Δρ. Από­στο­λος Κυ­ρια­τσού­λης, ως συ­νέ­χεια της πα­ρα­πά­νω ανά­λυ­σης, ετοι­μά­ζει μια σειρά προ­τά­σε­ων που αφο­ρούν τη δια­χεί­ρι­ση της σύγ­χρο­νης ελ­λη­νι­κής πραγ­μα­τι­κό­τη­τας, τον τρόπο ερ­γα­σί­ας των Ελ­λή­νων και έναν ρε­α­λι­στι­κό δρόμο φυγής από την κρίση.

Οι προ­τά­σεις του όλες κα­τα­γρά­φο­νται επα­κρι­βώς και θα πα­ρου­σια­στούν σ’ ένα από τα προ­σε­χή φύλλα της «δη­μο­κρα­τι­κής».