Ροδιακή έπαυλη: 5 χαμένα χρόνια για ένα έργο-σύμβολο που περιμένει την ολοκλήρωσή του

Ενα από τα σημα­ντι­κό­τερα έργα πολι­τι­στι­κής απο­κα­τά­στα­σης στη Ρόδο, η ανα­καί­νιση της Ροδια­κής Έπαυλης, συνε­χί­ζει να σέρ­νε­ται εδώ και σχεδόν έξι χρόνια, με την εικόνα του ιστο­ρι­κού κτηρίου να προ­κα­λεί θλίψη σε κατοί­κους και επι­σκέ­πτες.

Παρά την αρχική ώριμη πορεία που ακο­λού­θησε επί θητείας του Φώτη Χατζη­διά­κου και την έγκριση χρη­μα­το­δό­τη­σης ύψους 3,5 εκατ. ευρώ (δυο υποέργα- απο­κα­τά­σταση κτηρίου 1,8 εκατ. ευρώ και ανά­πλαση 24 στρεμ­μά­των κήπου 1,7 εκα­τομ­μυ­ρίων ευρώ) το έργο ουσια­στικά «ναυά­γησε», καθώς σημειώ­θηκε αδρά­νεια σε κρί­σι­μες φάσεις.

Η δημο­τική αρχή Κολιάδη, έχοντας ήδη δια­νύ­σει 17 μήνες θητείας, καλεί­ται πλέον να επα­να­φέ­ρει δυνα­μικά το έργο σε τροχιά υλο­ποί­η­σης.

Η κατά­σταση στη Ροδιακή Έπαυλη αντι­κα­το­πτρί­ζει ένα γενι­κό­τερο φαι­νό­μενο εγκα­τά­λει­ψης.

Το κτήριο, που απο­τε­λούσε κάποτε σημείο πολι­τι­στι­κής ανα­φο­ράς, έχει γίνει στόχος βαν­δα­λι­σμών και παρα­μέ­νει σε αχρη­στία, παρά το γεγονός ότι φιλο­ξέ­νησε στο παρελ­θόν την ιστο­ρική Διά­σκεψη Κορυφής της ΕΕ το 1988.

Το έργο είχε δρο­μο­λο­γη­θεί μεθο­δικά κατά τη δημο­τική περίοδο Χατζη­διά­κου, όταν υπό την ευθύνη του τότε αντι­δη­μάρ­χου, επι­και­ρο­ποι­ή­θηκε η μελέτη κι επα­νε­ντά­χθηκε σε χρη­μα­το­δο­τικό πρό­γραμμα.

Το έργο δημο­πρα­τή­θηκε και ανα­δεί­χθηκε η ανά­δο­χος εται­ρεία. Η εργο­λα­βία προ­χώ­ρησε όμως ήδη από το 2021 εμφα­νί­στη­καν προ­βλή­ματα, κυρίως λόγω καθυ­στε­ρή­σεων στις πλη­ρω­μές με την ανάδοχο εται­ρεία να ζητά επα­νει­λημ­μένα διακοπή εργα­σιών.

Το 2023 υπέβαλε αίτημα λήξης της σύμ­βα­σης, με τον Δήμο να το απορ­ρί­πτει. Ωστόσο, ουσια­στικά από τότε το έργο έχει παγώσει.

Η σημε­ρινή δημο­τική αρχή έχει κατα­φέ­ρει να δια­σφα­λί­σει την παρά­ταση της χρη­μα­το­δό­τη­σης έως το 2026, όμως η απώλεια 17 πολύ­τι­μων μηνών από την έναρξη της θητείας της απο­τε­λεί ένα σημα­ντικό χαμένο χρονικό κεφά­λαιο.

Η ανάγκη επι­και­ρο­ποί­η­σης των προ­σφο­ρών λόγω νέων οικο­νο­μι­κών δεδο­μέ­νων είναι επι­τα­κτική, και σε περί­πτωση μη αντα­πό­κρι­σης των εργο­λά­βων, θα απαι­τη­θεί επα­να­δη­μο­πρά­τηση του έργου, κάτι που ήδη καθυ­στε­ρεί επι­κίν­δυνα.

Ο πρώην αντι­δή­μαρ­χος Βάιος Καλο­πή­τας πριν από ένα χρόνο είχε δηλώσει σχετικά: «Παρά τις ασφυ­κτι­κές προ­θε­σμίες λόγω της προη­γού­με­νης αδρά­νειας, κατα­φέ­ραμε να δια­σφα­λί­σουμε την ανα­νέ­ωση της χρη­μα­το­δό­τη­σης.

Η Διεύ­θυνση Μεσαιω­νι­κής Πόλης εργά­ζε­ται για την επι­και­ρο­ποί­ηση των προ­σφο­ρών και ελπί­ζουμε να έχουμε γρήγορα εξε­λί­ξεις».

Η έκπτωση του Β. Καλο­πήτα, ο ορισμός του αντι­κα­τα­στάτη του Γ. Παυλούς και στη συνέ­χεια η ανα­πλή­ρωσή του από τον «υπε­ρα­ντι­δή­μαρχο» Κώστα Χαλκιά, επέφερε νέα καθυ­στέ­ρηση.

Στον ένα χρόνο που μεσο­λά­βησε εκτός της αλλαγής τριών αντι­δη­μάρ­χων στη Διεύ­θυνση, η μονα­δική διαφορά σημειώ­νε­ται μόνο στην τοπο­θέ­τηση μεταλ­λι­κών κατα­σκευών για να απο­κλει­στεί η εισβολή περι­θω­ρια­κών στοι­χείων στο κτήριο.

Επι­πλέον, εντός του Μαΐου 2025 απο­φα­σί­σθηκε η τοπο­θέ­τηση υπη­ρε­σίας φύλαξης στα μνημεία αρμο­διό­τη­τας της Διεύ­θυν­σης Μεσαιω­νι­κής Πόλης, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης και της Ροδια­κής Έπαυλης.

Η πρω­το­βου­λία αυτή, αν και απα­ραί­τητη για την προ­στα­σία του χώρου, δεν αρκεί από μόνη της για να δώσει πνοή σε ένα έργο που κάποιοι μόχθη­σαν ώστε να περάσει στα χέρια του Δήμου το 2017 και που σήμερα εξα­κο­λου­θεί να μένει ημι­τε­λές.

Η δημο­τική αρχή του Αλ. Κολιάδη οφείλει πλέον να προ­χω­ρή­σει άμεσα στη λήψη απο­φά­σεων.

Να δρο­μο­λο­γή­σει νέα δημο­πρά­τηση, να εξα­σφα­λί­σει την ολο­κλή­ρωση του έργου και να τιμήσει την πολι­τική παρα­κα­τα­θήκη εκείνων που κατά­φε­ραν ύστερα από δεκα­ε­τίες διεκ­δι­κή­σεων να εξα­σφα­λί­σουν την παρα­χώ­ρηση προς τον Δήμο Ρόδου και τη χρη­μα­το­δό­τησή του. Γιατί η Ροδιακή Έπαυλη δεν ανήκει μόνο στην ιστορία του νησιού, αλλά και στο μέλλον του.