Η Τουρκία αυξάνει κι άλλο την ένταση

Από εντο­νό­τα­τη τουρ­κι­κή ναυ­τι­κή πα­ρου­σία στην Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο αλλά και στο Αι­γαίο έχουν ση­μα­δευ­τεί οι τε­λευ­ταί­ες εβδο­μά­δες. Με αφορ­μή την ανά­δει­ξη των τουρ­κι­κών βλέ­ψε­ων σε όλη την πε­ριο­χή από το Κα­στελ­λό­ρι­ζο μέχρι και πέντε μίλια έξω από την Πάφο, δια­φαί­νε­ται μια -πολ­λές φορές πρό­χει­ρη- πα­γί­ω­ση της πα­ρου­σί­ας του Πο­λε­μι­κού Ναυ­τι­κού της γεί­το­νος. Η πα­ρου­σία αυτή θα εντα­θεί με­τα­ξύ 13 και 26 Μαΐου, όταν είναι προ­γραμ­μα­τι­σμέ­νη να πραγ­μα­το­ποι­η­θεί η ναυ­τι­κή άσκη­ση «Denizkurdu ’17» σε Αι­γαίο και Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο.

Τις προη­γού­με­νες ημέ­ρες η τουρ­κι­κή φρε­γά­τα «Γκα­ζί­α­ντεπ» είχε δια­κρι­τι­κή πα­ρου­σία σε από­στα­ση ασφα­λεί­ας, αλλά πάντα κοντά στα ερευ­νη­τι­κά πλοία που έχουν ανα­λά­βει να πραγ­μα­το­ποι­ή­σουν έρευ­νες στην κυ­πρια­κή ΑΟΖ για λο­γα­ρια­σμό της Λευ­κω­σί­ας, ενώ την ίδια στιγ­μή, τον κόλπο της Αμ­μο­χώ­στου πε­ρι­πλέ­ει το «Μπαρ­μπα­ρός». Οι Τούρ­κοι, παρά τις δυ­σκο­λί­ες που εξα­κο­λου­θούν να αντι­με­τω­πί­ζουν οι ένο­πλες δυ­νά­μεις τους λόγω των εκ­κα­θα­ρί­σε­ων, βρί­σκο­νται σε εγρή­γορ­ση, κάτι που φά­νη­κε και το βράδυ της Πέμ­πτης. Με τη NAVTEX 457/17, οι Τούρ­κοι προ­χώ­ρη­σαν στην αναγ­γε­λία πα­ρέ­λα­σης αν­θυ­πο­βρυ­χια­κών κρο­τά­λων στην πε­ριο­χή του Κα­στελ­λό­ρι­ζου, η οποία πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε την Πα­ρα­σκευή. Επρό­κει­το για έμ­με­ση, πλην σαφή απά­ντη­ση προς την Αθήνα, καθώς λίγες ημέ­ρες νω­ρί­τε­ρα στο Κα­στελ­λό­ρι­ζο είχε κα­τα­πλεύ­σει το υπο­βρύ­χιο «Αμ­φι­τρί­τη», σε μία από τις συ­χνές απο­στο­λές του Πο­λε­μι­κού Ναυ­τι­κού στο νη­σιω­τι­κό σύ­μπλεγ­μα της Με­γί­στης.

Οι λόγοι

Κατ’ αρχάς, διότι δεν επι­θυ­μεί να βοη­θή­σει την Τουρ­κία να δη­μιουρ­γή­σει μια νέα θε­ω­ρία «γκρί­ζων ζωνών», αυτή τη φορά στην ΑΟΖ της Κυ­πρια­κής Δη­μο­κρα­τί­ας με όχημα τη διεκ­δί­κη­ση της κυ­ριαρ­χί­ας επί του οι­κο­πέ­δου 6. Η Λευ­κω­σία δεν επι­θυ­μεί, επι­πλέ­ον, να υπο­θη­κεύ­σει την του­ρι­στι­κή πε­ρί­ο­δο η οποία προ­μη­νύ­ε­ται εξαι­ρε­τι­κά απο­δο­τι­κή και απο­τε­λεί ση­μα­ντι­κό­τα­το πυ­λώ­να της κυ­πρια­κής οι­κο­νο­μί­ας. Γι’ αυτό και κάθε φορά που ανοί­γει μια τέ­τοια δη­μό­σια συ­ζή­τη­ση στην Αθήνα, στη Λευ­κω­σία εκ­δη­λώ­νε­ται εκνευ­ρι­σμός, ο οποί­ος δεν δη­μο­σιο­ποιεί­ται μεν, υφί­στα­ται ξε­κά­θα­ρα δε. Στο ερώ­τη­μα περί του ση­μεί­ου στο οποίο θα μπο­ρού­σαν να φθά­σουν οι Τούρ­κοι εντός της κυ­πρια­κής ΑΟΖ, οι απα­ντή­σεις είναι αρ­κε­τές. Ως το χει­ρό­τε­ρο σε­νά­ριο θε­ω­ρεί­ται η πραγ­μα­το­ποί­η­ση γε­ω­τρή­σε­ων από τουρ­κι­κά σκάφη εντός της κυ­πρια­κής ΑΟΖ, ωστό­σο πε­ρι­γρά­φε­ται ως μάλ­λον ακραίο. Ωστό­σο, ως πι­θα­νό­τε­ρη θε­ω­ρεί­ται η πα­ρε­νό­χλη­ση πλοί­ων με ση­μαία Κύ­πρου και όχι γαλ­λι­κών ή ιτα­λι­κών, τα οποία εμπλέ­κο­νται στις έρευ­νες.

Αν και η Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειος πα­ρα­μέ­νει στο επί­κε­ντρο του εν­δια­φέ­ρο­ντος, του­λά­χι­στον μέ­χρις ότου πραγ­μα­το­ποι­η­θούν οι γε­ω­τρή­σεις που έχουν δρο­μο­λο­γη­θεί για τα μέσα Ιου­λί­ου, η Αθήνα είναι σε εγρή­γορ­ση και στο Αι­γαίο. Από την αρχή του χρό­νου οι εμπλο­κές ελ­λη­νι­κών με τουρ­κι­κά F-16 είναι σχε­δόν κα­θη­με­ρι­νό φαι­νό­με­νο, ενώ ορι­σμέ­νες φορές ση­μειώ­νε­ται πα­ρα­βα­τι­κό­τη­τα και στη θά­λασ­σα. Σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες που έχει στη διά­θε­σή της η «Κ», προ ολί­γων ημε­ρών τουρ­κι­κή πυ­ραυ­λά­κα­τος πραγ­μα­το­ποί­η­σε διέ­λευ­ση κοντά στην Κί­να­ρο, η οποία μαζί με άλλες δύο νη­σί­δες (Μαύρα και Λέ­βι­θα) βρί­σκο­νται στο μέσον της από­στα­σης με­τα­ξύ Αμορ­γού και Λέρου-Κα­λύ­μνου. Σε όλες αυτές τις πε­ρι­πτώ­σεις τα επι­τε­λεία και το ΓΕΕΘΑ πα­ρα­κο­λου­θούν από πολύ κοντά τις τουρ­κι­κές κι­νή­σεις, δια­τη­ρώ­ντας νη­φα­λιό­τη­τα αλλά και ετοι­μό­τη­τα. Ολα αυτά κα­τα­δει­κνύ­ουν για ποιο λόγο, ακόμη και οι τουρ­κι­κές, έντο­νες ρη­το­ρι­κές αντι­δρά­σεις για την από­φα­ση του Συμ­βου­λί­ου Εφε­τών να μην προ­χω­ρή­σει στην έκ­δο­ση των οκτώ φυ­γά­δων στρα­τιω­τι­κών στην Αγκυ­ρα, δεν είναι τυ­χαί­ες.

Πέρα από την αμι­γώς ελ­λη­νο­κε­ντρι­κή διά­στα­ση του ζη­τή­μα­τος, ανα­λυ­τές αλλά και δι­πλω­μά­τες συμ­φω­νούν ότι όσα συμ­βαί­νουν στην Κύπρο, είτε επί της νήσου είτε περί αυτής, είναι δυ­να­τόν να χρη­σι­μο­ποι­η­θούν από τον κ. Ερ­ντο­γάν, ο οποί­ος -ση­μειω­τέ­ον- ανα­λαμ­βά­νει στις 21 Μαΐου και επι­σή­μως πρό­ε­δρος του ΑΚΡ, ως μια επί­δει­ξη εθνι­κι­στι­κής δυ­νά­με­ως στο εσω­τε­ρι­κό της Τουρ­κί­ας. Το απο­τέ­λε­σμα του δη­μο­ψη­φί­σμα­τος δεν αφή­νει πε­ρι­θώ­ρια εφη­συ­χα­σμού για τον Ερ­ντο­γάν, ο οποί­ος αν επι­θυ­μεί να επι­κρα­τή­σει στις εκλο­γές του 2019, θα πρέ­πει να απευ­θυν­θεί σε όσο το δυ­να­τόν ευ­ρύ­τε­ρο εκλο­γι­κό ακρο­α­τή­ριο. Ως εκ τού­του, οι πρό­σφα­τες διαρ­ρο­ές, του­λά­χι­στον όπως αυτές πα­ρου­σιά­στη­καν στον τουρ­κο­κυ­πρια­κό Τύπο, περί μιας λύσης του Κυ­πρια­κού βάσει μιας «χα­λα­ρής ομο­σπον­δί­ας» προ­κει­μέ­νου να απο­φευ­χθεί ένα «βε­λού­δι­νο» δια­ζύ­γιο τύπου Τσε­χο­σλο­βα­κί­ας, δεν μπο­ρεί παρά να προ­κα­λούν ανη­συ­χία και να επα­να­φέ­ρουν στο προ­σκή­νιο σε­νά­ρια προ­σάρ­τη­σης των κα­τε­χο­μέ­νων από την Αγκυ­ρα.