Προσωρινά κρατούμενη η 53χρονη για την απόπειρα ανθρωποκτονίας της οικιακής βοηθού

• Ομόφωνη η απόφαση του Α’ τακτι­κού Ανα­κριτή και της Εισαγ­γε­λέως Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, μετά την πολύωρη απο­λο­γία της κατη­γο­ρου­μέ­νης που επι­κα­λέ­στηκε καθε­στώς εκφο­βι­σμού, εξάρ­τη­σης από ναρ­κω­τι­κές ουσίες και επι­δεί­νωση ψυχια­τρι­κής δια­τα­ρα­χής

Στη φυλακή οδη­γεί­ται η αλλο­δαπή υπήκοος Αλβα­νίας, ηλικίας πενήντα τριών ετών, η οποία φέρεται ως δρά­στιδα της αιμα­τη­ρής επί­θε­σης που σημειώ­θηκε το πρωί της 2ας Μαΐου 2026 σε οικία της Παστί­δας στη Ρόδο, σε βάρος της σαράντα δύο ετών ημε­δα­πής οικια­κής βοηθού.

Ο Α’ τακτι­κός Ανα­κρι­τής και η Εισαγ­γε­λέας Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, αξιο­λο­γώ­ντας το σύνολο της δικο­γρα­φίας και την απο­λο­γία της κατη­γο­ρου­μέ­νης, έκριναν ομο­φώ­νως ότι συντρέ­χουν οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις για την επιβολή του αυστη­ρό­τε­ρου περιο­ρι­στι­κού μέτρου και διέ­τα­ξαν την προ­σω­ρινή της κράτηση.

Το βεβα­ρυμ­μένο κατη­γο­ρη­τή­ριο και η εικόνα της δικο­γρα­φίας

Η κατη­γο­ρου­μένη βρέθηκε αντι­μέ­τωπη με ένα ιδιαί­τερα βαρύ κατη­γο­ρη­τή­ριο, το οποίο περι­λαμ­βά­νει τις πράξεις της από­πει­ρας ανθρω­πο­κτο­νίας με πρόθεση, της ληστείας, της παρά­νο­μης κατα­κρά­τη­σης κατά συρροή, της παρά­νο­μης οπλο­φο­ρίας και οπλο­χρη­σίας, καθώς και της παρά­νο­μης παρα­μο­νής στη χώρα. Σύμφωνα με τα στοι­χεία που συγκέ­ντρω­σαν οι αξιω­μα­τι­κοί της Υπο­διεύ­θυν­σης Δίωξης και Εξι­χνί­α­σης Εγκλη­μά­των Ρόδου, η εικόνα που απο­τυ­πώ­νε­ται στη δικο­γρα­φία είναι ιδιαι­τέ­ρως βεβα­ρυμ­μένη, καθώς η επίθεση εκτυ­λί­χθηκε σε χώρο όπου διέ­με­ναν δύο υπε­ρή­λικα κατά­κοιτα άτομα.

Η παθούσα έφερε τέσσερα τραύ­ματα από αιχμηρό αντι­κεί­μενο σε διάφορα σημεία του σώματος, ενώ ένα από αυτά προ­κά­λεσε εκτε­τα­μένο πνευ­μο­θώ­ρακα που, σύμφωνα με το ιατρο­δι­κα­στικό πόρισμα, κρίθηκε απει­λη­τι­κός για τη ζωή της και κατέ­στησε ανα­γκαία την τοπο­θέ­τηση σωλήνα θωρα­κι­κής παρο­χέ­τευ­σης. Το συγκε­κρι­μένο εύρημα συνιστά καθο­ρι­στικό στοι­χείο για τη στοι­χειο­θέ­τηση της από­πει­ρας ανθρω­πο­κτο­νίας με πρόθεση, καθώς ανάγει την επίθεση πέρα από την απλή σωμα­τική βλάβη.

Λίγο πριν τις 09:00 της 2ας Μαΐου 2026, η κατη­γο­ρου­μένη φέρεται να εισήλθε στην οικία και, αφού ζήτησε από την παθούσα το κινητό της τηλέ­φωνο, στρά­φηκε ενα­ντίον της όταν εκείνη αρνή­θηκε. Η αιμα­τηρή σκηνή εκτυ­λί­χθηκε στον χώρο του σαλο­νιού, όπου, σύμφωνα με όσα κατήγ­γειλε η οικιακή βοηθός, δέχθηκε επα­νει­λημ­μένα κτυ­πή­ματα με μαχαίρι. Στη συνέ­χεια, η φερό­μενη ως δρά­στιδα αφαί­ρεσε το κινητό τηλέ­φωνο και τα κλειδιά της οικίας, κλεί­δωσε την παθούσα μαζί με τους δύο κατά­κοι­τους ηλι­κιω­μέ­νους και διέφυγε πεζή.

Η παθούσα, παρά τα σοβαρά τραύ­ματα και την κατά­σταση σοκ στην οποία βρι­σκό­ταν, κατά­φερε να ειδο­ποι­ή­σει συγ­γε­νικά πρόσωπα της οικο­γέ­νειας μέσω του στα­θε­ρού τηλε­φώ­νου της οικίας, με απο­τέ­λε­σμα να κινη­το­ποι­η­θεί άμεσα η Αστυ­νο­μία και το ΕΚΑΒ. Η ίδια δια­κο­μί­στηκε στο Γενικό Νοσο­κο­μείο Ρόδου, όπου υπο­βλή­θηκε σε χει­ρουρ­γική επέμ­βαση.

Τα πει­στή­ρια και η αυτοψία στον τόπο της επί­θε­σης

Η αυτοψία που διε­νερ­γή­θηκε στον χώρο απέδωσε σημα­ντικά στοι­χεία. Δεν εντο­πί­στη­καν ίχνη παρα­βί­α­σης σε θύρα ή παρά­θυρα, εύρημα που ενι­σχύει την εκδοχή ότι η παθούσα άνοιξε η ίδια στην κατη­γο­ρου­μένη, την οποία γνώριζε. Στο σαλόνι εντο­πί­στηκε τμήμα κομ­μέ­νου καλω­δίου, άδειο πλα­στικό μπου­κάλι γάλα­κτος γύρω από το οποίο υπήρχαν ίχνη αίματος, ενώ στο δωμάτιο των ηλι­κιω­μέ­νων εντο­πί­στη­καν ίχνη αίματος σε μαξι­λα­ρο­θήκη, σεντόνι και στο δάπεδο, καθώς και ασύρ­ματη κάμερα ασφα­λείας που είχε απο­συν­δε­θεί.

Καθο­ρι­στικό ρόλο έπαιξε το βιντε­ο­λη­πτικό υλικό από κλειστό κύκλωμα παρα­κο­λού­θη­σης συνερ­γείου, σε από­σταση περίπου δια­κο­σίων πενήντα μέτρων από την οικία, στο οποίο απο­τυ­πώ­νε­ται η κατη­γο­ρου­μένη να κινεί­ται πεζή και να εκτελεί κίνηση που ομοιά­ζει με απόρ­ριψη αντι­κει­μέ­νου σε ρείθρο απορ­ροής υδάτων. Λίγες ώρες μετά το συμβάν, η ίδια προ­σήλθε αυτο­βού­λως στο Αστυ­νο­μικό Τμήμα Ιαλυσού και υπέ­δειξε τα σημεία όπου είχε απορ­ρί­ψει το μαχαίρι και τα κλειδιά, τα οποία και ανευ­ρέ­θη­σαν.

Η απο­λο­γία της κατη­γο­ρου­μέ­νης  ενώπιον του Ανα­κριτή

Στην απο­λο­γία της, η κατη­γο­ρου­μένη επι­χεί­ρησε να σκια­γρα­φή­σει ένα ευρύ­τερο πλαίσιο εξα­να­γκα­σμού, ψυχο­λο­γι­κής πίεσης και εξάρ­τη­σης από ναρ­κω­τι­κές ουσίες, μέσα στο οποίο, όπως υπο­στή­ριξε, εκτυ­λί­χθη­καν τα γεγο­νότα. Όπως ανέφερε, η φερό­μενη ως παθούσα ήταν η ψυχο­λό­γος της και κατά το επίδικο χρονικό διά­στημα είχε ανα­πτύ­ξει απέ­να­ντί της σχέση εξάρ­τη­σης και εμπι­στο­σύ­νης. Η ίδια ισχυ­ρί­στηκε πως τα εμπλε­κό­μενα πρόσωπα, μεταξύ των οποίων ο σύντρο­φός της και ένα ακόμη άτομο, ήταν μπλεγ­μένα με ναρ­κω­τι­κές ουσίες και συνα­φείς δρα­στη­ριό­τη­τες, μέσα σε ένα περι­βάλ­λον έντονης πίεσης, φόβου και χει­ρα­γώ­γη­σης.

Δια­τεί­νε­ται ότι ελάμ­βανε χρήματα τόσο από την παθούσα όσο και από έτερο πρόσωπο, προ­κει­μέ­νου να μετα­φέ­ρει ή να προ­μη­θεύ­ε­ται ναρ­κω­τι­κές ουσίες για λογα­ρια­σμό τους. Σε περί­πτωση άρνησης, όπως ανέφερε, δεχόταν απειλές ότι «θα μου έκαναν ό,τι της είχαν κάνει και στα Χανιά», γεγονός που, κατά την ίδια, τη φόβιζε και την εξα­νά­γκαζε σε συμ­μόρ­φωση. Η συνο­λική τους συμπε­ρι­φορά, υπο­στή­ριξε, δημιουρ­γούσε ένα καθε­στώς διαρ­κούς εκφο­βι­σμού και εξα­να­γκα­σμού.

Σε επα­νει­λημ­μέ­νες περι­πτώ­σεις, σύμφωνα με όσα κατέ­θεσε, της αφαι­ρού­σαν το κινητό τηλέ­φωνο, την ταυ­τό­τητα και άλλα προ­σω­πικά της αντι­κεί­μενα, ενώ την κρα­τού­σαν υπό συνεχή έλεγχο, ακόμη και μέσω δια­δι­κτύου. Όπως ανέφερε, ως γυναίκα την κρα­τού­σαν κλει­δω­μένη σε χώρο χωρίς τη θέλησή της και χωρίς δυνα­τό­τητα ελεύ­θε­ρης απο­χώ­ρη­σης, γεγονός που συνι­στούσε για εκείνη κατά­σταση ομηρίας και πλήρους εξάρ­τη­σης.

Παράλ­ληλα, η κατη­γο­ρου­μένη ισχυ­ρί­στηκε πως δεν της παρεί­χαν τα απα­ραί­τητα φάρμακά της, τα οποία ήταν κρίσιμα για την υγεία της, ενώ σε κάποιες περι­πτώ­σεις της χορη­γού­νταν ουσίες χωρίς τη συναί­νεσή της. Όπως ανέφερε, βρι­σκό­ταν σε κατά­σταση έντονης ψυχικής επι­βά­ρυν­σης και σύγ­χυ­σης, ενώ πάσχει από διπο­λική δια­τα­ραχή και κατά το επίδικο διά­στημα η κατά­στασή της είχε επι­δει­νω­θεί σημα­ντικά. Από τον Ιανουά­ριο 2026 έως περίπου τον Μάιο 2026, σύμφωνα με τους ισχυ­ρι­σμούς της, τελούσε υπό ψυχια­τρική παρα­κο­λού­θηση, ενώ υπήρξε και ημέρα κατά την οποία παρέ­μεινε σε ψυχια­τρική κλινική.

Σε προη­γού­μενα περι­στα­τικά, όπως δια­τεί­νε­ται, που έλαβαν χώρα στα Χανιά, είχε υποστεί πιέσεις και κακο­με­τα­χεί­ριση χωρίς επαρκή ιατρική υπο­στή­ριξη, γεγονός που, κατά την ίδια, επι­βά­ρυνε περαι­τέρω την ήδη ευάλωτη ψυχική της κατά­σταση. Η συνο­λική εμπει­ρία αυτών των γεγο­νό­των, όπως υπο­στή­ριξε, είχε ως απο­τέ­λε­σμα να βρί­σκε­ται υπό καθε­στώς φόβου, σύγ­χυ­σης και εξα­να­γκα­σμού.

Ανα­φο­ρικά με το ίδιο το επίδικο περι­στα­τικό, η κατη­γο­ρου­μένη ισχυ­ρί­στηκε ότι κατά τον κρίσιμο χρόνο βρι­σκό­ταν υπό την επήρεια ναρ­κω­τι­κών ουσιών και δεν είχε πλήρη συνεί­δηση των πράξεών της. Όπως ανέφερε, σε αυτή την κατά­σταση προέβη σε τραυ­μα­τι­σμό της παθού­σας με αιχμηρό αντι­κεί­μενο, χωρίς να έχει επί­γνωση ή μνήμη του συμ­βά­ντος εκείνη τη στιγμή. Μετά τη λήψη της φαρ­μα­κευ­τι­κής της αγωγής και τη στα­διακή απο­κα­τά­σταση της κατά­στα­σής της, δια­τεί­νε­ται ότι άρχισε να ανακτά μερικώς τη μνήμη της ως προς τα γεγο­νότα. Μόλις συνει­δη­το­ποί­ησε τι είχε συμβεί, όπως υπο­στή­ριξε, προ­σήλθε αυτο­βού­λως στις αστυ­νο­μι­κές αρχές και ανέφερε τα περι­στα­τικά, επι­διώ­κο­ντας να συμ­βά­λει στη δια­λεύ­κανση της υπό­θε­σης.

Συνο­λικά, η ίδια υπο­στή­ριξε ότι τα γεγο­νότα έλαβαν χώρα μέσα σε ένα περι­βάλ­λον εξα­να­γκα­σμού, ψυχο­λο­γι­κής πίεσης, στέ­ρη­σης βασικών μέσων δια­βί­ω­σης και ιατρι­κής φρο­ντί­δας, το οποίο επη­ρέ­ασε καθο­ρι­στικά τη συμπε­ρι­φορά της και την ικα­νό­τητά της να αντι­λη­φθεί και να ελέγξει τις πράξεις της.

Στοι­χείο που έλαβαν υπόψη οι δικα­στι­κοί λει­τουρ­γοί κατά την αξιο­λό­γηση της υπό­θε­σης απο­τε­λεί και το ψυχια­τρικό ιστο­ρικό της κατη­γο­ρου­μέ­νης. Σύμφωνα με τη δικο­γρα­φία, στις 23 Ιανουα­ρίου 2026, η ίδια είχε εκδη­λώ­σει πρόθεση αυτο­χει­ρίας και, κατόπιν εισαγ­γε­λι­κής εντολής, είχε οδη­γη­θεί συνο­δεία αστυ­νο­μι­κών για ψυχια­τρική εξέταση στην Ψυχια­τρική Κλινική του Γενικού Νοσο­κο­μείου Ρόδου. Το συγκε­κρι­μένο στοι­χείο τεκ­μη­ριώ­νε­ται με σχετικό έγγραφο που έχει ενσω­μα­τω­θεί στη δικο­γρα­φία και ανα­μέ­νε­ται να αξιο­λο­γη­θεί στη συνέ­χεια της δικα­στι­κής δια­δι­κα­σίας.

Η υπόθεση εξα­κο­λου­θεί να προ­κα­λεί ιδιαί­τερη αίσθηση στην τοπική κοι­νω­νία της Ρόδου, τόσο λόγω της βιαιό­τη­τας της επί­θε­σης όσο και λόγω του πλαι­σίου εντός του οποίου εκτυ­λί­χθηκε, σε χώρο που προ­ο­ρι­ζό­ταν για τη φρο­ντίδα ευά­λω­των ατόμων. Η εξέλιξη της δικα­στι­κής δια­δι­κα­σίας ανα­μέ­νε­ται με ενδια­φέ­ρον, καθώς τα επόμενα στάδια θα κρίνουν τη συνο­λική πορεία της υπό­θε­σης.

Την υπε­ρά­σπιση της κατη­γο­ρου­μέ­νης ανέ­λα­βαν οι δικη­γό­ροι κ.κ. Αχιλ­λέας Δασκα­λά­κης και Άλκης Πέππας.