Oι μικροί και μεγάλοι ήρωες της καθημερινότητας που μοιράστηκαν τις προσωπικές τους ιστορίες με την “δ”

Συνε­ντεύ­ξεις στη Μαίρη Φώτη

Ανθρω­ποι της διπλα­νής πόρτας, μικροί και μεγάλοι ήρωες της καθη­με­ρι­νό­τη­τας, μοι­ρά­στη­καν τις προ­σω­πι­κές τους ιστο­ρίες με τους ανα­γνώ­στες της «δημο­κρα­τι­κής».

Αλλοι με δάκρυα στα μάτια κι άλλοι με πλατιά χαμό­γελα, μίλησαν για τις περι­πέ­τειές τους, τους αγώνες τους, τις απο­φά­σεις που καθό­ρι­σαν τη ζωή τους, εξο­μο­λο­γή­θη­καν «μυστικά», προ­σω­πι­κές και οικο­γε­νεια­κές στιγμές, δεί­χνο­ντας ότι οι πιο μεγάλοι αγώνες δίνο­νται αθόρυβα και οι πιο σπου­δαίες επι­τυ­χίες απαι­τούν κόπο.

Σήμερα στη «δημο­κρα­τική», κάνο­ντας ανα­δρομή στα πρόσωπα 2018 που συγκί­νη­σαν, εντυ­πω­σί­α­σαν, ενθου­σί­α­σαν, παρου­σιά­ζουμε τις ιστο­ρίες που έκαναν τον γύρο της Ελλάδας, και όχι μόνο, με την προσ­δο­κία το 2019 να έχουμε μόνο ευχά­ρι­στες ιστο­ρίες να μοι­ρα­στούμε με τους ανα­γνώ­στες μας.

Ο Μιχάλης που είπε «γεια χαρά νταν» στον καρκίνο

Ο Μιχάλης Λαγός, στα 28 του χρόνια έχει κατα­φέ­ρει να ξεγε­λά­σει τον καρκίνο, παλεύει μαζί του αδια­λεί­πτως επί 3,5 χρόνια, κι ενώ οι γιατροί τού έδιναν μόλις μερικές ώρες ζωής (!), σήμερα απο­τε­λεί πρότυπο δύναμης και θέλησης, για πολλούς ασθε­νείς. Η περί­πτωση του Μιχάλη, απο­τε­λεί σημείο ανα­φο­ράς για τους για­τρούς αλλά και για τους καρ­κι­νο­πα­θείς που τον βλέπουν να τρι­γυρνά στους δια­δρό­μους του ογκο­λο­γι­κού νοσο­κο­μείου «Αγιος Σάββας» για να εμψυ­χώ­σει άλλους ασθε­νείς αλλά και για να δείξει στους για­τρούς ότι η επι­στήμη σε συν­δυα­σμό με την πίστη και τη θέληση για ζωή, μπορούν να κάνουν θαύματα. Η συνέ­ντευξη του Μιχάλη, έκανε τον γύρο της Ελλάδας και όχι μόνο… Ανάμεσα στους χιλιά­δες ανα­γνώ­στες της συνέ­ντευ­ξης ήταν και η Μαρία Κων­στα­ντί­νου από την Κύπρο η οποία είναι επίσης μαχή­τρια αφού στα 9 της χρόνια, έδωσε την πρώτη της μάχη με την λευ­χαι­μία. Η Μαρία απο­φά­σισε να στείλει μήνυμα στον Μιχάλη και να του συστη­θεί, για να του δώσει δύναμη να συνε­χί­σει τον αγώνα του. Κάπως έτσι ξεκί­νησε το κοινό τους ταξίδι στη ζωή. Απο­φά­σι­σαν να ενώσουν τις δυνά­μεις τους και τα όνειρά τους. Και επειδή όλα τα παρα­μύ­θια έχουν δράκους, αλλά πάντα στο τέλος το καλό… νικάει, ο Μιχάλης και η Μαρία σχε­διά­ζουν να παντρευ­τούν στην Κύπρο το 2020.

Οι μικροί και μεγάλοι ήρωες της καθη­με­ρι­νό­τη­τας ζουν δίπλα μας και δίνουν τον αγώνα τους αθόρυβα

Ο Μιχάλης είναι ένα 7χρονο, γλυκό, πανέ­ξυ­πνο, χαρού­μενο αγόρι που σε κερ­δί­ζει με την πρώτη ματιά! Κάπως έτσι «κέρδισε» και τον πρόεδρο της ΝΔ κ. Κυριάκο Μητσο­τάκη κατά την επί­σκεψή του στη Ρόδο, στον οποίο ο μικρός Μιχάλης έχει μεγάλη αδυ­να­μία! Ο πατέρας του μικρού ήρωα, Γιώργος Καντής, μίλησε στη «δημο­κρα­τική» για την… αδυ­να­μία του Μιχάλη, για το πώς η φωτο­γρα­φία του μικρού με τον πρόεδρο της ΝΔ, που έκανε τον γύρο της Ελλάδας, θα περι­λη­φθεί στην καμπά­νια του κ. Μητσο­τάκη, για την δύσκολη και απαι­τη­τική καθη­με­ρι­νό­τητα του παιδιού και της οικο­γέ­νειας, για το πόσο αφι­λό­ξενη πόλη είναι η Ρόδος για τα ΑΜΕΑ, αλλά και για το πόσο απο­στα­σιο­ποι­η­μένο και από­μα­κρο είναι το κράτος από τον αγώνα των παιδιών ΑΜΕΑ.

Η Σοφία είναι νέα, ωραία, μορ­φω­μένη, μητέρα και… ντα­λι­κιέ­ρισσα!

Η Σοφία Κου­τσού­κου είναι νέα, ωραία, αφο­σιω­μένη σύζυγος, μητέρα δύο κορι­τσιών και… ντα­λι­κιέ­ρισσα! Είναι πτυ­χιού­χος, μιλάει τρεις ξένες γλώσσες, και στη συνέ­ντευξή της στη «δημο­κρα­τική», μίλησε για την απόφασή της να γίνει τελικά επαγ­γελ­μα­τίας οδηγός ντα­λί­κας, κατέ­χο­ντας όλα τα επαγ­γελ­μα­τικά διπλώ­ματα. Η Σοφία έγινε viral στο δια­δί­κτυο μετά τη συνέ­ντευξη αλλά κι επειδή τα καλο­καί­ρια απο­τε­λεί… αξιο­θέ­ατο για τους του­ρί­στες που την φωτο­γρα­φί­ζουν μέσα στο φορτηγό, ενώ τονίζει ότι χωρίς τη στήριξη του συζύγου και των γονιών της δεν θα μπο­ρούσε να ασκήσει το επάγ­γελμα που αγαπά.

Tάσος Λέου: Oνειρευόταν από παιδί να γίνει πιλότος κι έφτασε να είναι κυβερ­νή­της στο μεγα­λύ­τερο αερο­πλάνο του κόσμου!

Ο Τάσος Λέου ήξερε ότι όταν μεγα­λώ­σει θα γίνει πιλότος, από τη στιγμή που στα οκτώ του χρόνια μπήκε για πρώτη φορά σε πιλο­τή­ριο. Τα εκα­το­ντά­δες πολύ­χρωμα κου­μπά­κια εντυ­πω­σί­α­σαν το μικρό αγόρι, που έβαλε σκοπό μια μέρα, να κατα­φέ­ρει να καθίσει στη θέση του κυβερ­νήτη… Όπως κι έγινε. Ο Τάσος Λέου από την Κάρπαθο, έκανε το όνειρό του πραγ­μα­τι­κό­τητα και σήμερα είναι κυβερ­νή­της στο μεγα­λύ­τερο επι­βα­τικό αερο­πλάνο του κόσμου, το Airbus A380 της Emirates.

H μαγει­ρική της M. Xατζηστεφανή από τον Aρχάγγελο, είναι ο καλύ­τε­ρος πρε­σβευ­τής της Pόδου στην Γερ­μα­νία!

Η Μαρία Χατζη­στε­φανή χρειά­στηκε να μετα­να­στεύ­σει δύο φορές στη Γερ­μα­νία και να στήσει τη ζωή της τρεις φορές από την αρχή. Όμως δεν το έβαλε κάτω ποτέ. Ξεκί­νησε από το μηδέν και έφτασε να στήνει μαγαζιά που το καθένα άφησε τη δική του σφρα­γίδα και στη Ρόδο και στη Γερ­μα­νία. Σήμερα, ζει στο Ντύ­σελ­ντορφ όπου διευ­θύ­νει το τελευ­ταίο της δημιούρ­γημα, το φημι­σμένο εστια­τό­ριο «Taverne Rhodos» -από τους καλύ­τε­ρους πρε­σβευ­τές του νησιού μας στην Γερμανία- για το οποίο τα τοπικά ΜΜΕ της ευρύ­τε­ρης περιο­χής έχουν γράψει διθυ­ράμ­βους και που απο­τε­λεί σημείο ανα­φο­ράς όχι μόνο για τους Ελληνες, αλλά για όσους ζουν ή επι­σκέ­πτο­νται τη γερ­μα­νική πόλη.

Tάσος Aναγνώστου: O μηχα­νο­συν­θέ­της αερο­σκα­φών από τη Pόδο που έμαθε τους Σκω­τσέ­ζους να τρώνε γύρο!

Ο κ. Τάσος Ανα­γνώ­στου έφυγε από τη Ρόδο για να εξα­σφα­λί­σει ένα καλύ­τερο μέλλον στα παιδιά του και σήμερα οι Σκω­τσέ­ζοι τρώνε γύρο… στο όνομά του! Αν και σπού­δασε μηχα­νο­συν­θέ­της αερο­σκα­φών, το μεγα­λύ­τερό του επί­τευγμά του είναι ότι έμαθε στους Σκω­τσέ­ζους και στους… Κινέ­ζους να τρώνε γύρο, ακόμα κι αν χρειά­ζε­ται να στηθούν στην ουρά και να περι­μέ­νουν υπο­μο­νε­τικά μέχρι και μία ώρα για να τους εξυ­πη­ρε­τή­σει! Η καντίνα «MacTassos» είναι πλέον το σήμα κατα­τε­θέν της Γλα­σκώ­βης και συγκε­ντρώ­νει καλο­φα­γά­δες από κάθε γωνιά της Σκωτίας!

Eλένη Tάνου: H «δασκάλα με τα χρυσά μαλλιά» της Tελένδου που πηγαί­νει κάθε πρωί στο σχολείο με… βάρκα!

Η Τέλεν­δος έχει τη δική της «δασκάλα με τα χρυσά μαλλιά» η συνέ­ντευξη της οποίας έπαιξε σε όλα σχεδόν τα ΜΜΕ της χώρας. Η 30χρονη Ελένη Τάνου, κάθε πρωί παίρνει την βαρ­κούλα από την Κάλυμνο για να περάσει απέ­να­ντι όπου την περι­μέ­νουν οι λιγο­στοί μαθητές του μονο­θέ­σιου δημο­τι­κού σχο­λείου. Η Ελένη, είναι ανα­πλη­ρώ­τρια δασκάλα και παρ΄ότι «στε­ριανή» στα τελευ­ταία χρόνια… έριξε άγκυρα στην Κάλυμνο, όπου βρήκε τον άντρα της ζωής της και απο­φά­σισε να μετα­κο­μί­σει στα Δωδε­κά­νησα. Στην συνέ­ντευξή της στη «δ», μίλησε για την απόφασή της να διδάξει στο σχολείο της Τελέν­δου, που χειμώνα έχει δύο μόνο μαθητές. Ευγνω­μο­νεί τον Θεό για όσα έχει ζήσει μέχρι σήμερα στις αίθου­σες της άγονης γραμμής και τονίζει ότι οι ανα­πλη­ρω­τές είναι εκείνοι που κρατούν όρθια τα σχολεία των απο­μα­κρυ­σμέ­νων περιο­χών της χώρας.

I. Mαυράκη, μια σπου­δαία Pοδίτισσα καλ­λι­τέ­χνις: «Το πιο δυνατό μου όπλο είναι η δύναμη της Μου­σι­κής και του Λόγου»

Η Ίριδα Μαυράκη, δεν χρειά­ζε­ται συστά­σεις. Εχει ταυ­τί­σει την καλ­λι­τε­χνική της δια­δρομή, που πέρασε τα σύνορα της χώρας, με τη δημιουρ­γία της ελλη­νο­τουρ­κι­κής πολι­τι­στι­κής γέφυρας. «Απλή, τραγικά ειλι­κρι­νής, ανε­λέ­ητα ανθρώ­πινη, χωρίς στο­λί­δια και περιττά φτια­σί­δια», όπως η ίδια αυτο­προσ­διο­ρί­ζε­ται, μίλησε στην “δημο­κρα­τική” για την απόφαση να μετα­να­στεύ­σει στην Αγγλία, για τις δύσκο­λες ώρες που πέρασε στη Ρόδο πριν πάρει την απόφαση να φύγει, αλλά και για την αδια­φο­ρία που εισέ­πραξε από εκεί­νους που λόγιζε για δικούς της ανθρώ­πους.

«Αργο­πε­θαί­νει» η άλλοτε φημι­σμένη νυχτε­ρινή ζωή της Pόδου – O γνωστός Pόδιος τρα­γου­δι­στής M. Kαστέλλος περι­γρά­φει την ζοφερή πραγ­μα­τι­κό­τητα

Ο Μηνάς Καστέλ­λος, ένας νέος ντόπιος τρα­γου­δι­στής, που ξεκί­νησε την πορεία του μεσού­σης της οικο­νο­μι­κής κρίσης, περιέ­γραψε στη «δ» την προ­σπά­θειά του να επι­βιώ­σει σε έναν ιδιαί­τερα αντα­γω­νι­στικό χώρο, όπως είναι ο καλ­λι­τε­χι­κός, και σε μια Ρόδο που η νυχτε­ρινή της ζωή «αργο­πε­θαί­νει». Απο­φα­σι­σμέ­νος να συνε­χί­σει το επάγ­γελμα που αγαπά, το πρωί δου­λεύει ως τεχνι­κός ηλε­κτρι­κών συσκευών για να καλύ­πτει τις ανάγκες της οικο­γέ­νειάς του και εν γνώσει του, επέλεξε να παρα­μεί­νει μακριά από τα κυκλώ­ματα της Αθήνας, προ­σπα­θώ­ντας με τη στήριξη της οικο­γέ­νειάς του, να κάνει τα δικά του μικρά αλλά σταθερά βήματα στον αχανή κόσμο της showbiz.

Η Δήμητρα… ξανα­γεν­νή­θηκε όταν από 155 κιλά έφτασε στα 55!

Η Δήμητρα Φώκου, απο­φά­σισε να δώσει μια δεύτερη ευκαι­ρία στον εαυτό της να ζήσει φυσιο­λο­γικά, παίρ­νο­ντας την απόφαση να χάσει κιλά. Πολλά κιλά. Μέσα σε διά­στημα λίγων μηνών, έπειτα από επέμ­βαση, έχασε 100 κιλά και παρά το γεγονός ότι λόγω της επι­βα­ρυ­μέ­νης υγείας της, ήρθε πολύ κοντά στον θάνατο καθώς πάλευε επί 8 ώρες να μείνει ζωντανή, εξο­μο­λο­γή­θηκε στη «δ» πως αν έπρεπε να γυρίσει τον χρόνο πίσω, θα έπαιρνε και πάλι την ίδια απόφαση.

Γεωργία Kαρά: Mια αφο­σιω­μένη νοση­λεύ­τρια, ανα­πο­λεί και εξο­μο­λο­γεί­ται…

Η Γεωργία Καρά, είναι μια γνώριμη φυσιο­γνω­μία για το Νοσο­κο­μείο της Ρόδου. Ασκησε την νοση­λευ­τική για 36 ολό­κληρα χρόνια μέχρι το 2014, οπότε και συντα­ξιο­δο­τή­θηκε, όμως μέχρι σήμερα κρατάει τις στολές της, όπως εξο­μο­λο­γή­θηκε στην «δ». Είναι εθε­λό­ντρια στον Σύλλογο Στή­ρι­ξης Καρ­κι­νο­πα­θών Δωδε­κα­νή­σου και προ­σφέ­ρει την βοήθειά της σε όποιον την χρειά­ζε­ται, γιατί όπως λέει «η νοση­λευ­τική δεν είναι επάγ­γελμα, είναι λει­τούρ­γημα». Πολλοί ασθε­νείς την θυμού­νται και την ανα­ζη­τούν μέχρι σήμερα αλλά κι εκείνη θυμάται εκεί­νους που τα κατά­φε­ραν κι έφυγαν όρθιοι αλλά και όσους «λύγισαν» στην μάχη με τον θάνατο. Εχει κρυμ­μένα στην καρδιά της «μυστικά» από εκείνα που μόνο στους θαλά­μους των νοσο­κο­μείων… ομο­λο­γού­νται.

Ο «πρω­θυ­πουρ­γός της Αστόρια» Νίκος Ανδριώ­της που μεγα­λουρ­γεί στην Αμερική…

Ο κ. Νίκος Ανδριώ­της κατά­γε­ται από το χωριό Νικιά Νισύρου και σε ηλικία 16 ετών, το 1956, μετα­νά­στευσε στις ΗΠΑ. Κατά­φερε από υπάλ­λη­λος σε ασανσέρ, να απο­τε­λεί σήμερα σημείο ανα­φο­ράς για τους ομο­γε­νείς στην Αμερική αλλά και λαμπρό παρά­δειγμα για τους συμπα­τριώ­τες του στην Ελλάδα. Τα μεγα­λύ­τερο επί­τευγμά του, από τα πολλά που έχει κατα­φέ­ρει, δου­λεύ­ο­ντας σκληρά όλα αυτά τα χρόνια, είναι το μονα­δικό ελλη­νο­α­με­ρι­κα­νικό λύκειο στις ΗΠΑ, το σχολείο της κοι­νό­τη­τας του Αγίου Δημη­τρίου στην Αστόρια που λει­τουρ­γεί από το 1979, το οποίο ξεκί­νησε και υλο­ποι­ή­θηκε υπό την προ­ε­δρία του. Ο «πρω­θυ­πουρ­γός της Αστόρια» όπως τον απο­κα­λούν, μίλησε στην «δ» για την πορεία του στην Αμερική, για τους μετα­νά­στες εκείνης της γενιάς, για το κύμα «νεο­με­τα­να­στών» από την Ελλάδα στα χρόνια της κρίσης, ανα­φέρ­θηκε στην ιδιαί­τερη πατρίδα του στην Νίσυρο, και σχο­λί­ασε με καυ­στικό τρόπο την κατά­σταση στην Ελλάδα, εκφρά­ζο­ντας την απο­γο­ή­τευσή του για τους Ελληνες πολι­τι­κούς.

Σάββας Xαρτερός: Oταν η θέληση είναι ισχυ­ρό­τερη από την άρνηση!

Ο Σάββας Χαρ­τε­ρός, στα 20 του χρόνια έπειτα από τροχαίο ατύχημα, καθη­λώ­θηκε σε ανα­πη­ρικό αμα­ξί­διο. Αυτό όμως για τον ίδιο δεν απο­τέ­λεσε εμπόδιο. Σήμερα, στα 29 του, παίζει μπάσκετ στον Γ.Σ. «Δωδε­κά­νη­σος», παίζει λύρα και τρα­γου­δάει επαγ­γελ­μα­τικά, είναι πολυά­σχο­λος, δεν έχει πάψει να ονει­ρεύ­ε­ται, και απο­τε­λεί παρά­δειγμα προς μίμηση. Στη συνέ­ντευξή του στην «δημο­κρα­τική», μίλησε για την δια­δρομή από τη στιγμή που συνει­δη­το­ποί­ησε πως δεν θα ξανα­περ­πα­τή­σει μέχρι που είπε «φτάνει, θέλω να ζήσω ως φυσιο­λο­γι­κός άνθρω­πος», ανα­φέρ­θηκε στις δυσκο­λίες που αντι­με­τω­πί­ζει ως ΑΜΕΑ στις μετα­κι­νή­σεις του και έστειλε μηνύ­ματα θάρρους και αισιο­δο­ξίας σε όσους απο­φά­σι­σαν να κλει­στούν στο σπίτι τους, λόγω ανα­πη­ρίας.

Θ. Για­λα­μάς: Γύρισε από την Aμερική για να «ριζώσει» στην Eλλάδα αλλά ανα­γκά­στηκε να μετα­να­στεύ­σει ξανά, στην Aυστραλία

Ο Θεό­φι­λος Για­λα­μάς πήρε την απόφαση να μετα­κο­μί­σει το 2012 από τη Ρόδο στην Αυστρα­λία με τη σύζυγο και τα τέσσερα παιδιά τους, όταν κατά­λαβε ότι στην Ελλάδα “δεν πάει άλλο”… Παιδί μετα­να­στών της Αμε­ρι­κής ο ίδιος, ήθελε πάντα να ριζώσει στην πατρίδα και να “χτίσει” την οικο­γέ­νειά του στην Ελλάδα αλλά… όταν ήρθε η στιγμή που δεν είχε χρήματα ούτε για το γάλα των παιδιών του, πήραν με τη σύζυγό του την μεγάλη απόφαση. Τα άφησαν όλα πίσω και έφυγαν για το Ντάρ­γουιν ανα­ζη­τώ­ντας καλύ­τερη τύχη. Όπως είπε στη συνέ­ντευξή του στη “δ”, δεν περνά μέρα που να μην σκεφτεί την επι­στροφή του αλλά «κάθε φορά που έρχεται στην πατρίδα η κατά­σταση είναι όλο και χει­ρό­τερη». Εξο­μο­λο­γεί­ται πως αν δεν είχε οικο­γέ­νεια θα έμενε εδώ, κι ας έτρωγε μόνο ψωμί κι ελιά.

Πήγε στις ΗΠΑ με όνειρα και ελπίδες και σήμερα είναι στέ­λε­χος σε μια από τις μεγα­λύ­τε­ρες εται­ρείες παγκο­σμίως!

Ο Νίκος Καρ­τά­λης, τελειώ­νο­ντας το σχολείο, έφυγε από τη Ρόδο για την Αμερική γεμί­ζο­ντας τις βαλί­τσες του όνειρα κι ελπίδες για ένα καλύ­τερο αύριο, και σήμερα είναι διοι­κη­τικό στέ­λε­χος σε μια από τις μεγα­λύ­τε­ρες εται­ρείες παγκο­σμίως! Απο­τε­λεί το ζωντανό παρά­δειγμα του “brain drain”, που είναι μια ανοιχτή πληγή για την Ελλάδα, αλλά ο ίδιος πιστεύει πως η νέα γενιά, σε συνερ­γα­σία με τους ανοι­χτό­μυα­λους «βετε­ρά­νους», θα γυρί­σουν τελικά την σελίδα και θα ανοί­ξουν νέους ορί­ζο­ντες στην χώρα μας. Ο Νίκος, στα τελευ­ταία χρόνια, είναι ενεργό μέλος της ομο­γέ­νειας με τη συμ­με­τοχή του σε τρεις δρα­στή­ριους συλ­λό­γους που εδρεύ­ουν στην Αμερική. Αν και μπροστά του ανοί­γε­ται ένα λαμπρό μέλλον στις Ηνω­μέ­νες Πολι­τείες, δεν έχει απο­κλεί­σει το ενδε­χό­μενο της επι­στρο­φής στη Ρόδο αλλά… «όλα στην ώρα τους!».

H Kατερίνα είναι σύζυγος, μητέρα, εργα­ζό­μενη και πλέον και φοι­τή­τρια! Ξανα­κά­θισε στα θρανία μετά από 22 χρόνια

H Κατε­ρίνα Χατζη­ιω­άν­νου είναι σύζυγος, μητέρα δύο παιδιών 20 και 15 ετών, εργα­ζό­μενη και φοι­τή­τρια! Στα 46 της χρόνια, έπειτα από μόλις 10 χρόνια επι­στρο­φής στην Ελλάδα από τη Γερ­μα­νία, έδωσε πανελ­λή­νιες εξε­τά­σεις και πέρασε στην πρώτη της επιλογή και πρώτη σε σειρά επι­τυ­χίας από το Εσπε­ρινό Λύκειο στο Πανε­πι­στή­μιο Αιγαίου, δεί­χνο­ντας στην πράξη ότι δεν σε οδηγεί η ζωή αλλά εσύ οδηγείς τη ζωή σου…

Nεκτάριος Iσκάς, executive chef: Tο ταξίδι από τη Pόδο… στην υπη­ρε­σία των πιο απαι­τη­τι­κών πελατών του πλανήτη!

Ο Νεκτά­ριος Ισκάς, είναι ένας κατα­ξιω­μέ­νος σεφ που έχει εργα­στεί στα καλύ­τερα ξενο­δο­χεία ανά τον κόσμο παρέ­χο­ντας τις υπη­ρε­σίες του σε celebrities, εμί­ρη­δες, μεγι­στά­νες, από τον Αμπρά­μο­βιτς μέχρι τους Scorpions και από την Meryl Streep μέχρι την Jennifer Lopez και την Christina Aguilera. Στην συνέ­ντευξή του στην «δ», δήλωσε… ορί­τζι­ναλ Τρια­ντε­νός και ανα­φέρ­θηκε στην πορεία του, πώς έφτασε από τη Ρόδο να εργά­ζε­ται ως executive chef για τους πιο απαι­τη­τι­κούς πελάτες του πλανήτη.

Γεώρ­γιος Kαμίτσης: O Δωδ/νήσιος μυλο­μα­ρα­γκός που βρα­βεύ­τηκε από την Europa Nostra και αγω­νί­ζε­ται να κρα­τή­σει ζωντανή την τέχνη

Ο Γεώρ­γιος Καμί­τσης, είναι ένας από τους λιγο­στούς ενα­πο­μεί­να­ντες μυλο­μα­ρα­γκούς της Ελλάδας, που πασχί­ζει να κρα­τή­σει την τέχνη ζωντανή. Το 2012, βρα­βεύ­τηκε από την EUROPA NOSTRA για την καλύ­τερη ανα­καί­νιση ανε­μό­μυ­λων στην Ευρώπη και πιστεύει ότι στην εποχή της ταχύ­τη­τας και της τεχνο­λο­γίας, μπορεί να έχει θέση το επάγ­γελμα του μυλο­μα­ρα­γκού.

Ελλάδα: Η χώρα «Κρόνος» που τρώει τα παιδιά της! Iδού γιατί εγκα­τα­λεί­πουν την χώρα οι επι­στή­μο­νες

Ηταν πριν από περίπου 1,5 χρόνο όταν ο Ρόδιος ιατρός Πολύ­βιος Παυ­λί­δης, μαζί με την σύζυγό του Μαρία Καπε­τα­νάκη Παυλίδη, μετα­κό­μι­σαν στο Ντου­μπάι. Η πρόταση για εργασία στο Emirates Specialty Hospital, ήρθε σε μια συγκυ­ρία που ο Δρ Πολύ­βιος Παυ­λί­δης είχε πια αντι­λη­φθεί πως «όποιος σέβεται τον εαυτό του, φεύγει μακριά τόσο από την εργασία του όσο και από τη χώρα της αδικίας, της παρα­νο­μίας, τη χώρα που καθη­με­ρινά βρίσκει πατέ­ντες με ποιον τρόπο να σε βιάσει ψυχο­σω­μα­τικά». Αφή­νο­ντας πίσω τους τη χώρα της κρίσης και πηγαί­νο­ντας στη χώρα όπου ζουν Κροίσοι, στη συνέ­ντευξή τους στη «δημο­κρα­τική», ο Δρ Πολύ­βιος Παυ­λί­δης, ο μονα­δι­κός Ελληνας αγγειο­χει­ρουρ­γός σε όλα τα Εμιράτα, και η σύζυγός του Μαρία Καπε­τα­νάκη Παυλίδη, μίλησαν για την νέα τους ζωή στη χώρα της «υπερ­βο­λής».

N. Kωνσταντάκης: O ευαί­σθη­τος καλ­λι­τέ­χνης που κάνει δωρεάν μαθή­ματα για να μείνει ζωντανό το βιολί στη Ρόδο!

Ο Νεκτά­ριος Κων­στα­ντά­κης, ένα από τα λίγα καλά «βιολιά» της Ρόδου, όταν ένιωσε πως το «βιολί» σβήνει, ξεκί­νησε να παρα­δί­δει δωρεάν μαθή­ματα σε παιδιά και σήμερα δηλώνει υπε­ρή­φα­νος για την πορεία των μαθητών του. Στη συνέ­ντευξή του στη «δ» μίλησε για τις επιρ­ροές που έχει δεχθεί η παρά­δοση στην πάροδο των ετών, ανα­φέρ­θηκε στις… «αμε­ρι­κα­νιές» που υιο­θε­τού­νται σε ελλη­νι­κούς γάμους, υπο­στή­ριξε ότι η πιο αυθε­ντική δια­σκέ­δαση είναι αυτή των πανη­γυ­ριών, και μοι­ρά­στηκε μαζί μας ευτρά­πελα από γάμους που έμειναν ξακου­στοί!

Mητροπολίτης Nουβίας, Σάββας: Tο ταξίδι από τη Xάλκη μέχρι την Aφρική όπου επι­τε­λεί σημα­ντικό ιερα­πο­στο­λικό έργο

Ο συμπα­τριώ­της μας μητρο­πο­λί­της Νουβίας, υπέρ­τι­μος και έξαρχος παντός Σουδάν και Ερυ­θραίας κ. Σάββας, εδώ και 18 ολό­κληρα χρόνια, επι­τε­λεί ιερα­πο­στο­λικό έργο στην Αφρι­κα­νική Ηπειρο. Ανθρω­πος χαμηλών τόνων, προ­ση­νής και ταγ­μέ­νος στο δρόμο της εκκλη­σίας, που από μικρός ήθελε να ακο­λου­θή­σει, όταν ακόμα έπαιζε στα σοκάκια της Χάλκης, όπου γεν­νή­θηκε το 1971, μίλησε στη «δ» για την απόφασή του να μεταβεί στην Αφρική, για τις μεγάλες δυσκο­λίες που βίωσε και βιώνει σε μια ήπειρο που μαστί­ζε­ται από φτώχεια και αρρώ­στιες, για το ιερα­πο­στο­λικό έργο που επι­τε­λεί και μοι­ρά­στηκε μαζί μας, τις πιο ωραίες αλλά και τις πιο δύσκο­λες στιγμές που έχει βιώσει μέχρι σήμερα.

Μιχ. Κορ­δί­νας: «Λυτρω­τικό να μπορείς να περ­πα­τάς ξανά με ψηλά το κεφάλι»

Σε μια συνέντευξη-ποταμό, ο Μιχάλης Κορ­δί­νας μίλησε στη «δημο­κρα­τική» μετά από οκτώ ολό­κληρα χρόνια σιωπής, για την δικα­στική του περι­πέ­τεια, για το διά­στημα που πέρασε στη φυλακή και για το σύστημα που όταν δεν του ήταν πλέον χρή­σι­μος ως δήμαρ­χος, επι­χεί­ρησε να τον «γκρε­μο­τσα­κί­σει». Περισ­σό­τερο συνει­δη­το­ποι­η­μέ­νος και ώριμος από ποτέ ο Μιχάλης Κορ­δί­νας, κατέ­θεσε τις αλή­θειες του, απά­ντησε στους ψιθυ­ρι­στές των καφε­νείων, περιέ­γραψε την οικο­νο­μική του κατά­σταση, κατέρ­ριψε μύθους γύρω από το όνομά του, παρέ­δωσε μαθή­ματα ζωής, ανα­φέρ­θηκε στους ανθρώ­πους που στά­θη­καν δίπλα του σε όλη αυτή την περι­πέ­τεια, δήλωσε περή­φα­νος για την 12χρονη πορεία του ως δήμαρ­χος, ξεκα­θά­ρισε ότι δεν κρατά κακία σε κανέναν και εξο­μο­λο­γή­θηκε ότι νιώθει λυτρω­μέ­νος που μπορεί να περπατά ξανά με το κεφάλι ψηλά, έχοντας απο­τι­νά­ξει την ρετσι­νιά του «κλέφτη» μετά την αθω­ω­τική απόφαση του Δικα­στη­ρίου..