Προσέφυγε στο Δικαστικό Συμβούλιο ο υπάλληλος του Κτηματολογίου

Ενώ­πιον του Συμ­βου­λί­ου Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου προ­σέ­φυ­γε χθες, όπως είχε προ­α­ναγ­γεί­λει η «δη­μο­κρα­τι­κή», επι­τε­λής του Κτη­μα­το­λο­γί­ου Ρόδου για την ακύ­ρω­ση ή την με­ταρ­ρύθ­μι­ση της διά­τα­ξης του Ει­δι­κού Ανα­κρι­τή  Δια­φθο­ράς με την οποία του επι­βλή­θη­καν οι πε­ριο­ρι­στι­κοί όροι της απα­γό­ρευ­σης εξό­δου από τη χώρα και της εμ­φά­νι­σής του την 1η και 16η ημέρα κάθε μήνα στο αστυ­νο­μι­κό τμήμα του τόπου κα­τοι­κί­ας του.

Θυ­μί­ζου­με ότι στο πλαί­σιο των ερευ­νών για την πο­λύ­κρο­τη υπό­θε­ση του σκαν­δά­λου της εκ­ποί­η­σης δη­μο­σί­ων ακι­νή­των με την χρήση ανυ­πό­στα­των απο­φά­σε­ων νο­μαρ­χών, στο πλαί­σιο του Ν. 719/1977, είχαν ανα­ζη­τη­θεί αρ­μο­δί­ως στα πλαί­σια της δι­κα­στι­κής έρευ­νας στοι­χεία γύρω από υπό­θε­ση με κα­τη­γο­ρού­με­νο έναν ιδιώ­τη, που απηλ­λά­γη τε­λι­κώς από το Πε­ντα­με­λές Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου (σε πρώτο βαθμό του είχε επι­βλη­θεί ποινή κά­θειρ­ξης 8 ετών)..

Ενώ ζη­τή­θη­κε αρ­μο­δί­ως από τον τότε Ανα­κρι­τή, από τον ελεγ­χό­με­νο υπάλ­λη­λο του Κτη­μα­το­λο­γί­ου να προ­σκο­μι­στεί στα πλαί­σια της δι­κα­στι­κής έρευ­νας σχε­τι­κή πράξη κτη­μα­το­λο­γι­κού δι­κα­στή, που εφέ­ρε­το να έχει εκ­δο­θεί το έτος 1996, για την με­τα­γρα­φή της πλα­στής από­φα­σης εκ­ποί­η­σης, η απά­ντη­ση, που είχε δοθεί ήταν ότι δεν είχε βρε­θεί.

Τε­λι­κώς η συ­γκε­κρι­μέ­νη από­φα­ση φέ­ρε­ται να βρέ­θη­κε από τον Κτη­μα­το­λο­γι­κό Δι­κα­στή στο γρα­φείο του.

Ο δη­μό­σιος υπάλ­λη­λος, που κα­τη­γο­ρεί­ται για υπε­ξα­γω­γή εγ­γρά­φων τα οποία ήταν εμπι­στευ­μέ­να σε εκεί­νον με σκοπό να προ­σπο­ρί­σει σε άλ­λους αθέ­μι­το όφε­λος και απάτη σε βάρος του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου, επι­ση­μαί­νει στην προ­σφυ­γή του ότι δεν στοι­χειο­θε­τού­νται οι κα­τη­γο­ρί­ες σε βάρος του.

Το­νί­ζει συ­γκε­κρι­μέ­να ότι η ως άνω από­φα­ση βρέ­θη­κε στο γρα­φείο του κι εκεί ενα­πο­τί­θε­νται έγ­γρα­φα της υπη­ρε­σί­ας. Υπο­στη­ρί­ζει ότι το Δη­μό­σιο εάν υπέ­στη ζημία την υπέ­στη από την πλα­στο­γρα­φία της από­φα­σης και έχει ήδη προ­σφύ­γει στην δι­καιο­σύ­νη τόσο κατά το Ποι­νι­κό μέρος της από­φα­σης όσο και κατά το Αστι­κό. Επο­μέ­νως, όπως επι­ση­μαί­νει, αυτή καθ’εαυτή η ύπαρ­ξη της από­φα­σης δεν επι­φέ­ρει έν­νο­μες συ­νέ­πειες κα­θό­σον αυτές επήλ­θαν δια της πλα­στο­γρα­φή­σε­ως της, μαζί με τόσες άλλες και στην εντό­πι­ση των οποί­ων είχε συμ­βά­λει απο­φα­σι­στι­κά, εντο­πί­ζο­ντας τες.

Υπο­στη­ρί­ζει ακόμη ότι ούτε και η νο­μο­τυ­πι­κή υπό­στα­ση του αδι­κή­μα­τος της απά­της σε βάρος του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου συ­γκρο­τεί­ται, κα­θό­σον δε πα­ρέ­στη­σε κά­ποιο γε­γο­νός ψευ­δώς, εξαι­τί­ας του οποί­ου επήλ­θε πα­ρά­νο­μο πε­ριου­σια­κό όφε­λος σε τρίτο ή στον ίδιο.

Το­νί­ζει ακόμη ότι η ανεύ­ρε­ση της πλα­στής από­φα­σης στο γρα­φείο του, ανε­ξάρ­τη­τα από το γε­γο­νός αν είναι πραγ­μα­τι­κή ή σκό­πι­μη ενέρ­γεια, δεν έχει επι­φέ­ρει καμία έν­νο­μη συ­νέ­πεια στην πε­ριου­σία του Δη­μο­σί­ου, αφού κατά τα ανα­φερ­θέ­ντα η από­φα­ση αυτή είχε εντο­πι­στεί ως πλα­στή και το Δη­μό­σιο είχε ασκή­σει έγκαι­ρα  όλα τα προ­βλε­πό­με­να έν­δι­κα μέσα.

Χα­ρα­κτη­ρί­ζει πα­ρα­πέ­ρα τρα­γι­κό το γε­γο­νός να του απο­δί­δο­νται οι ως άνω κα­τη­γο­ρί­ες ενώ ήταν εκεί­νος που ερ­γά­στη­κε νυ­χθη­με­ρόν για τον εντο­πι­σμό των πλα­στών απο­φά­σε­ων και την δια­σφά­λι­ση των συμ­φε­ρό­ντων του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου.

Ισχυ­ρί­ζε­ται ακόμη ότι οι πε­ριο­ρι­στι­κοί όροι, που του επι­βλή­θη­καν, τέ­θη­καν παρά τις προ­βλέ­ψεις του νόμου.

Αι­τεί­ται ακόμη από το Δι­κα­στι­κό Συμ­βού­λιο, με την από­φα­ση του, να υπο­χρε­ώ­σει τον Ει­δι­κό Ανα­κρι­τή Δια­φθο­ράς να εξε­τά­σει τους μάρ­τυ­ρες υπε­ρά­σπι­σης που έχει προ­τεί­νει, διότι δεν το έχει πρά­ξει μέχρι σή­με­ρα.

Ως συ­νή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σης του πα­ρί­στα­ται ο πρό­ε­δρος του Δι­κη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου κ. Κ. Σαρής.