ΔΕΥΑΡ: Παραγεγραμμένες οι οφειλές των 23 ξενοδόχων που ευνοήθηκαν από διακανονισμούς οφειλών!!!

«Βόμβα» απο τον Δημήτρη Τσίκκη • Νέα διά­σταση προ­σλαμ­βά­νει η εισαγ­γε­λική έρευνα για την πολύ­κροτη υπόθεση

Μια νέα κατά­σταση πραγ­μά­των ανα­μέ­νε­ται να προ­κα­λέ­σει η αξιο­λό­γηση αρμο­δίως από την Εισαγ­γε­λία Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου υπε­ρα­σπι­στι­κού ισχυ­ρι­σμού, που εισφέ­ρει στο πλαίσιο της διε­νερ­γού­με­νης προ­κα­ταρ­κτι­κής εξέ­τα­σης για τους δια­κα­νο­νι­σμούς οφειλών 23 ξενο­δο­χείων στην ΔΕΥΑ Ρόδου, με 8 υπό­λο­γους, μέλη απελ­θού­σης διοί­κη­σης, ο πρώην πρό­ε­δρος κ. Δημή­τρης Τσίκκης.

Οπως έγραψε η «δημο­κρα­τική», πρό­κει­ται εξάλλου στην πορεία να κληθούν σε χωρίς όρκο εξη­γή­σεις ως ύποπτοι για την τέλεση των αδι­κη­μά­των της παρά­βα­σης καθή­κο­ντος και της απι­στίας στην υπη­ρε­σία, τελε­σθεί­σες κατ’ εξα­κο­λού­θηση οι εκπρό­σω­ποι των ξενο­δο­χεια­κών εται­ρειών που ανα­φέ­ρο­νται σε κάθε επι­μέ­ρους αναφορά που υπέβαλε ο δήμαρ­χος Ρόδου κ. Αλέ­ξαν­δρος Κολιά­δης.

Με την ποινική δικο­γρα­φία διε­ρευ­νά­ται η εκ μέρους των 8 μελών τέλεση του αδι­κή­μα­τος της απι­στίας κατά Νομικού Προ­σώ­που Δημο­σίου Δικαίου ή ΟΤΑ με προ­κλη­θείσα ζημία υπερ­βαί­νουσα το ποσό των 120.000 κατ’ εξα­κο­λού­θηση, πράξη.

Ο κ. Τσίκκης καθιστά σαφές ότι η επι­χεί­ρηση αντι­με­τώ­πιζε σοβαρό πρό­βλημα εισπρα­ξη­μό­τη­τας οφειλών ειδικά από μεγά­λους κατα­να­λω­τές. Ενώ οι οικια­κοί πελάτες και κατα­να­λω­τές, ήταν κατά κανόνα συνε­πείς στην απο­πλη­ρωμή των υπο­χρε­ώ­σεών τους, εντού­τοις αρκετές ξενο­δο­χεια­κές επι­χει­ρή­σεις, με οφειλές δεκάδων χιλιά­δων ευρώ εμφά­νι­ζαν σοβαρές αρνή­σεις κατα­βο­λής των λογα­ρια­σμών τους.

Ο λόγος αυτής της άρνησης, όπως εξηγεί, ανα­γό­ταν στην έκφραση σοβαρών αντιρ­ρή­σεων και αμφι­σβη­τή­σεων για το ύψος της κατα­γρα­φεί­σας κατα­νά­λω­σης του νερού, της χρέωσης και της αξίας αυτού.

Δυστυ­χώς οι αντιρ­ρή­σεις αυτές σε πολλές περι­πτώ­σεις ήταν βάσιμες, αφού η υπη­ρε­σία των υδρο­νο­μέων και των κατα­με­τρη­τών δεν λει­τουρ­γού­σαν σωστά και πολλές φορές κατέ­γρα­φαν τεκ­μαρ­τές και όχι κανο­νι­κές κατα­να­λώ­σεις.

Για τον λόγο αυτό από 15ετίας εξάλλου εγί­νο­ντο απο­δε­κτά αιτή­ματα δια­γρα­φών και ρύθ­μι­σης οφειλών.

Σε ό,τι αφορά στην απόφαση 520/2023 του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου για τον δια­κα­νο­νι­σμό οφειλών ο κ. Τσίκκης δια­τεί­νε­ται ότι επρό­κειτο κατ’ ουσία για εξα­κο­λού­θηση παρά­ταση, προη­γού­με­νων απο­φά­σεων της επι­χεί­ρη­σης, που προ­έ­βλε­παν ρυθ­μί­σεις των οφειλών.

Ο πρώην πρό­ε­δρος καθιστά ωστόσο σαφές ότι οι απο­φά­σεις ρύθ­μι­σης των οφειλών, φαι­νο­με­νικά και μόνο εμφα­νί­ζο­νταν να εξυ­πη­ρε­τούν τους ιδιώτες και από ορθή εξέταση του όλου ζητή­μα­τος προ­κύ­πτει αδιαμ­φι­σβή­τητο όφελος της ΔΕΥΑΡ καθόσον το μεγα­λύ­τερο μέρος των επί­δι­κων οφειλών, κατά τον χρόνο λήψης των απο­φά­σεων είχε ήδη υπο­πέ­σει σε παρα­γραφή!!!

Ο κ. Τσίκκης έτσι κατέ­στησε σαφές ότι στον φαι­νο­με­νικά «ζημιο­γόνο» για την επι­χεί­ρηση δια­κα­νο­νι­σμό, η επι­χεί­ρηση εξα­σφά­λιζε έγγραφη ρητή και ανε­πι­φύ­λα­κτη ανα­γνώ­ριση του συνόλου της αξίωσής της, από τον κατα­να­λωτή παρότι υπήρχε παρα­γραφή των αξιώ­σεών της ενώ αντι­με­τώ­πιζε και το αντι­κει­με­νικό πρό­βλημα της αμφι­σβή­τη­σης της χρέωσης!!!

Ο κ. Τσίκκης δίνει μια νέα και εξαι­ρε­τικά ενδια­φέ­ρουσα διά­σταση στην όλη υπόθεση καθώς η ΔΕΥΑΡ, φαί­νε­ται πλέον όχι μόνο να βγήκε ζημιω­μένη αλλά να εξα­σφά­λισε έσοδα τα οποία με σίγουρη νομική βεβαιό­τητα θα είχε απω­λέ­σει.

Ο νομικός συμπα­ρα­στά­της του κ. Τσίκκη, γνωστός δικη­γό­ρος κ. Δήμος Μου­τά­φης, εισφέ­ρει στην όλη έρευνα και το σημα­ντικό στοι­χείο ότι με την 4/2018 γνω­μο­δό­τηση του Νομικού Συμ­βου­λίου του Κράτους, έχει κριθεί πως οι απαι­τή­σεις έναντι της ΔΕΥΑΡ, υπά­γο­νται στην συνήθη πεντα­ετή παρα­γραφή των άρθρων 250, 251, 253 ΑΚ.

Κατά τις εν λόγω δια­τά­ξεις η παρα­γραφή της αξίωσης της ΔΕΥΑΡ, είναι πεντα­ε­τής και ξεκι­νάει την τελευ­ταία ημέρα του έτους μέσα στο οποίο γεν­νή­θηκε η αξίωση.

Ως εκ τούτου, κατά τον χρόνο σύντα­ξης των επί­δι­κων δια­κα­νο­νι­σμών με τους οποίους δια­γρά­φη­καν και δήθεν «χαρί­στη­καν» οφειλές, στην πραγ­μα­τι­κό­τητα δια­γρά­φηκε το εν πολλοίς παρα­γε­γραμ­μένο από χρόνια μέρος της οφειλής που ανα­γό­ταν σε χρόνο προ­γε­νέ­στερο της 31-12-2017 και η επι­χεί­ρηση εξα­σφά­λισε την ανα­γνώ­ριση και την πληρωμή του υπο­λοί­που με επι­τα­γές, ενώ σε κάθε περί­πτωση μη τήρησης της ρύθ­μι­σης θα ανα­βί­ωνε το σύνολο του χρέους και του παρα­γε­γραμ­μέ­νου το οποίο οι κατα­να­λω­τές πλέον είχαν ρητά ανα­γνω­ρί­σει!!!

Οι ρυθ­μί­σεις έτσι ήταν άκρως ευνοϊ­κές και συμ­φέ­ρου­σες για την ΔΕΥΑΡ, της εξα­σφά­λι­σαν σημα­ντικά έσοδα τα οποία σε καμία περί­πτωση δεν θα ελάμ­βανε και τα οποία εάν κινού­νταν δικα­στικά για να τα διεκ­δι­κή­σει ως προς το μεγα­λύ­τερο μέρος της αγωγής θα έχανε τον δικα­στικό αγώνα αφού θα προ­σέ­κρουε στις αντι­κει­με­νι­κές δια­τά­ξεις της παρα­γρα­φής, ενώ κατά το λοιπό ενεργό μέρος της αξίωσης θα δει­νο­πα­θούσε μέχρι να απο­δεί­ξει την απαί­τησή της!!!

Εξαι­ρε­τικό ενδια­φέ­ρον έχει εξάλλου και το γεγονός ότι όλες οι καρ­τέ­λες πελάτη που προ­σκό­μισε ο δήμαρ­χος Ρόδου κ. Αλέ­ξαν­δρος Κολιά­δης μηνυτής στην υπόθεση, ξεκι­νούν από την 1-1-2015 και όλες εμφα­νί­ζουν ήδη από την ημε­ρο­μη­νία αυτή υπό­λοιπα δεκάδων χιλιά­δων ευρώ.

Στη συνέ­χεια όλες οι χρε­ώ­σεις οι οποίες απο­τυ­πώ­νο­νται από την 1-1-2015 έως και τις 31-12-2017, κατά τον χρόνο κατάρ­τι­σης της εκά­στοτε ρύθ­μι­σης, το έτος 2023, είχαν ήδη υπο­πέ­σει σε παρα­γραφή!

Εντού­τοις κι ενώ οι οφειλές αυτές ήταν ήδη παρα­γε­γραμ­μέ­νες, η υπό τον κ. Δημήτρη Τσίκκη διοί­κηση τις είχε υπο­λο­γί­σει στο ακέραιο στο συνο­λικό οφει­λό­μενο ποσό επί του οποίου στη συνέ­χεια έγινε η ρύθμιση και η δια­γραφή.

Ως εκ τούτου, με τον δήθεν «δυσμενή» για την ΔΕΥΑΡ δια­κα­νο­νι­σμό της οφειλής, δια­γρά­φηκε μέρος μόνο του ήδη παρα­γε­γραμ­μέ­νου ποσού οφειλής της εται­ρίας, ανα­γνω­ρί­στηκε ως έγκυρο και οφει­λό­μενο το σύνολο της οφειλής, δόθηκαν αξιό­γραφα και ρητές ημε­ρο­μη­νίες για την πληρωμή του, ενώ σε περί­πτωση μη τήρησης της ρύθ­μι­σης η ΔΕΥΑΡ θα μπο­ρούσε πλέον να αξιώσει το σύνολο της απαί­τη­σής της, ακόμα και την παρα­γραμ­μένη!

Θυμί­ζουμε ότι σε εξη­γή­σεις κλή­θη­καν ειδι­κό­τερα μέχρις στιγμής οι κ.κ. Δημή­τριος Τσίκκης, Παντε­λής – Κων­στα­ντί­νος Πρου­σά­λο­γλου, Τσα­μπίκα Κια­χα­γιά, Αθα­νά­σιος Στάμος, Παρά­σχος Κου­λου­μπρής, Δημή­τριος Ζανετ­τούλ­λης, Αγα­πη­τός Πάλλας και Ελευ­θέ­ριος Καρα­νι­κό­λας μέλη απελ­θού­σης διοί­κη­σης της επι­χεί­ρη­σης.

Στο πλαίσιο της προ­κα­ταρ­κτι­κής εξέ­τα­σης ο δήμαρ­χος Ρόδου ενε­χεί­ρισε ειδι­κό­τερα 23 αυτο­τε­λείς ανα­φο­ρές για ισά­ριθ­μες ξενο­δο­χεια­κές μονάδες τονί­ζο­ντας, εξε­τα­ζό­με­νος, ότι όλα όσα καταγ­γέλ­θη­καν και ειδι­κό­τερα τι έγινε, πότε, από ποιον και πώς, απο­δει­κνύ­ο­νται από τον φάκελο με τα στοι­χεία που του παρέ­δωσε ο κ. Βαγια­νός.

Το συνο­λικό όφελος των 23 επι­χει­ρή­σεων από τους “δια­κα­νο­νι­σμούς” ανήλθε στα 2.816.050 ευρώ περίπου.

Ο τελευ­ταίος εξε­τα­ζό­με­νος την ίδια ημέρα υπο­στή­ριξε πως με την ανάληψη των καθη­κό­ντων του έκανε έλεγχο στους τρα­πε­ζι­κούς λογα­ρια­σμούς και στο ταμείο του οργα­νι­σμού και βρήκε τα ευρή­ματα τα οποία κατέ­θεσε από κοινού με τον δήμαρχο Ρόδου.

Επε­σή­μανε πως τα ευρή­ματα αφορούν σε δια­κα­νο­νι­σμούς που έγιναν κατά το παρελ­θόν χωρίς την τήρηση του πλαι­σίου του δια­κα­νο­νι­σμού και τα οποία δεν ήταν κατα­γε­γραμ­μένα στα λογι­στικά βιβλία του οργα­νι­σμού.

Ακόμη και το πλαίσιο του δια­κα­νο­νι­σμού αυτό καθε­αυτό με βάση τις γνω­μο­δο­τή­σεις του Νομικού Συμ­βου­λίου του Κράτους που ήρθαν σε γνώση τους, όπως είπε, είναι έωλα.

Η προϊ­στα­μένη στο τμήμα εσόδων και εξυ­πη­ρέ­τη­σης πολιτών της επι­χεί­ρη­σης έχει κατα­θέ­σει ότι η ΔΕΥΑΡ ελάμ­βανε τις επι­τα­γές αλλά δεν εξο­φλού­νταν λογα­ρια­σμοί, παρά μόνο όταν πλη­ρώ­νο­νταν οι επι­τα­γές, κατά την ημε­ρο­μη­νία που ανα­γρα­φό­ταν σε αυτές.

Ποτέ καμία διοί­κηση δεν παρου­σί­ασε επιταγή προς πληρωμή νωρί­τερα από την ημε­ρο­μη­νία πλη­ρω­μής που ανέ­γραφε η επιταγή και ανα­φο­ρικά με τις επι­τα­γές που ήταν παλαιό­τε­ρες, είπε, πως οι περισ­σό­τε­ρες αυτών, ήταν της περιό­δου του κορω­νοϊού και δεν εισπρά­χθη­καν ή σφρα­γί­στη­καν, λόγω ανα­στο­λής της είσπρα­ξής τους.

Η διοί­κηση, όπως είπε, δεν σφρά­γισε επι­τα­γές, αλλά εισέ­πραξε τα σχετικά ποσά με δια­κα­νο­νι­σμούς των οφειλών, σύμφωνα με τις απο­φά­σεις που κατά καιρούς ελάμ­βανε.