Η ΔΕΥΑΡ ωφελήθηκε και δεν ζημιώθηκε από τους διακανονισμούς οφειλών 23 ξενοδόχων, λένε οι ύποπτοι για κατηγορούμενοι!!!

• Κατέ­στη­σαν και χθες σαφές ότι οι οφειλές είχαν παρα­γρα­φεί!

Υπο­μνή­ματα έγγρα­φων εξη­γή­σεων ενε­χεί­ρι­σαν χθες στον Προ­α­να­κριτή Ρόδου και οι τελευ­ταίοι ύποπτοι για κατη­γο­ρού­με­νοι στο πλαίσιο της διε­νερ­γού­με­νης προ­κα­ταρ­κτι­κής εξέ­τα­σης για τους δια­κα­νο­νι­σμούς οφειλών 23 ξενο­δο­χείων στην ΔΕΥΑ Ρόδου.

Οπως έγραψε η «δημο­κρα­τική», πρό­κει­ται εξάλλου στην πορεία να κληθούν σε χωρίς όρκο εξη­γή­σεις ως ύποπτοι για την τέλεση των αδι­κη­μά­των της παρά­βα­σης καθή­κο­ντος και της απι­στίας στην υπη­ρε­σία, τελε­σθεί­σες κατ’ εξα­κο­λού­θηση οι εκπρό­σω­ποι των ξενο­δο­χεια­κών εται­ρειών που ανα­φέ­ρο­νται σε κάθε επι­μέ­ρους αναφορά που υπέβαλε ο δήμαρ­χος Ρόδου κ. Αλέ­ξαν­δρος Κολιά­δης.

Θυμί­ζουμε πως με την ποινική δικο­γρα­φία διε­ρευ­νά­ται η εκ μέρους των 8 μελών τέλεση του αδι­κή­μα­τος της απι­στίας κατά Νομικού Προ­σώ­που Δημο­σίου Δικαίου ή ΟΤΑ με προ­κλη­θείσα ζημία υπερ­βαί­νουσα το ποσό των 120.000 κατ’ εξα­κο­λού­θηση, πράξη.

Ανωμοτί κατα­θέ­σεις έχουν ζητηθεί από τους κ.κ. Δημ. Τσίκκη, Παντελή – Κων­στα­ντίνο Πρου­σά­λο­γλου, Τσα­μπίκα Κια­χα­γιά, Αθα­νά­σιο Στάμο, Παράσχο Κου­λου­μπρή, Δημή­τριο Ζανετ­τούλλη, Αγαπητό Πάλλα και Ελευ­θέ­ριο Καρα­νι­κόλα, μέλη απελ­θού­σης διοί­κη­σης της επι­χεί­ρη­σης.

Στο πλαίσιο της προ­κα­ταρ­κτι­κής εξέ­τα­σης ο δήμαρ­χος Ρόδου ενε­χεί­ρισε ειδι­κό­τερα 23 αυτο­τε­λείς ανα­φο­ρές για ισά­ριθ­μες ξενο­δο­χεια­κές μονάδες τονί­ζο­ντας, εξε­τα­ζό­με­νος, ότι όλα όσα καταγ­γέλ­θη­καν και ειδι­κό­τερα τι έγινε, πότε, από ποιον και πώς, απο­δει­κνύ­ο­νται από τον φάκελο με τα στοι­χεία που του παρέ­δωσε ο κ. Σωτήρης Βαγια­νός.

Το συνο­λικό όφελος των 23 επι­χει­ρή­σεων από τους “δια­κα­νο­νι­σμούς” σύμφωνα με τις ανα­φο­ρές ανήλθε στα 2.816.050 ευρώ περίπου.

Η ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΤΣΙΚΚΗ

Προς επι­βε­βαί­ωση της «δημο­κρα­τι­κής», ο κ. Δημή­τρης Τσίκκης κατέ­στησε και χθες εγγρά­φως σαφές ότι η επι­χεί­ρηση όχι μόνο δεν ζημιώ­θηκε, αλλά ωφε­λή­θηκε καθώς οι οφειλές των ξενο­δό­χων ήταν παρα­γε­γραμ­μέ­νες στο μεγα­λύ­τερο μέρος τους.

Μεταξύ άλλων ανέφερε πως οι απο­φά­σεις ρύθ­μι­σης των οφειλών, φαι­νο­με­νικά και μόνο εμφα­νί­ζο­νταν να εξυ­πη­ρε­τούν τους ιδιώτες.

Πλην όμως με μία πιο προ­σε­κτική εξέταση προ­έ­κυ­πτε το αδιαμ­φι­σβή­τητο όφελος της ΔΕΥΑΡ.

Αυτό καθόσον το μεγα­λύ­τερο μέρος των επί­δι­κων οφειλών, κατά τον χρόνο λήψης των εν λόγω απο­φά­σεων είχε ήδη υπο­πέ­σει σε παρα­γραφή!

Επι­πλέον για το σύνολο των επί­δι­κων οφειλών, είχαν υπο­βλη­θεί τεκ­μη­ριω­μέ­νες αντιρ­ρή­σεις τόσο ως προς τα κυβικά κατα­νά­λω­σης που κατα­γρά­φη­καν όσο και ως προς την αξία χρέωσης του νερού.

Έτσι με την υποβολή των εν λόγω ρυθ­μί­σεων στον φαι­νο­με­νικά «ζημιο­γόνο» για την επι­χεί­ρηση δια­κα­νο­νι­σμό, η τελευ­ταία εξα­σφά­λιζε έγγραφη ρητή και ανε­πι­φύ­λα­κτη ανα­γνώ­ριση του συνόλου της αξίωσής της από τον κατα­να­λωτή. Η ανα­γνώ­ριση αυτή στην ουσία αντι­με­τώ­πιζε το αντι­κει­με­νικό πρό­βλημα της παρα­γρα­φής της οφειλής όπως επίσης και το αντι­κει­με­νικό πρό­βλημα της αμφι­σβή­τη­σης της χρέωσης.

Υπό τα ανωτέρω δεδο­μένα είναι προ­φα­νές ότι η ΔΕΥΑΡ, όχι μόνο δεν βγήκε ζημιω­μένη από όλη αυτή τη δια­δι­κα­σία, αλλά έτι περισ­σό­τερο εξα­σφά­λισε έσοδα τα οποία με σίγουρη νομική βεβαιό­τητα θα είχε απω­λέ­σει.

Το γεγονός αυτό προ­κύ­πτει μαθη­μα­τικά από τις έγγρα­φες κατα­στά­σεις που προ­σκό­μισε η ίδια η ΔΕΥΑΡ. Ειδι­κό­τερα, σύμφωνα με την 4/2018 γνω­μο­δό­τηση του Νομικού Συμ­βου­λίου του Κράτους, οι απαι­τή­σεις έναντι της ΔΕΥΑΡ, υπά­γο­νται στην συνήθη πεντα­ετή παρα­γραφή των άρθρων 250, 251, 253 ΑΚ. Κατά τις εν λόγω δια­τά­ξεις η παρα­γραφή της αξίωσης της ΔΕΥΑΡ, είναι πεντα­ε­τής και ξεκι­νάει την τελευ­ταία ημέρα του έτους μέσα στο οποίο γεν­νή­θηκε η αξίωση.

Ως εκ τούτου, κατά τον χρόνο σύντα­ξης των επί­δι­κων δια­κα­νο­νι­σμών με τους οποίους διέ­γρα­ψαν και δήθεν «χάρισαν» οφειλές, στην πραγ­μα­τι­κό­τητα διέ­γρα­ψαν το εν πολλοίς παρα­γε­γραμ­μένο από χρόνια μέρος της οφειλής που ανα­γό­ταν σε χρόνο προ­γε­νέ­στερο της 31-12-2017, εξα­σφά­λι­σαν την ανα­γνώ­ριση και την πληρωμή του υπο­λοί­που με επι­τα­γές, ενώ σε κάθε περί­πτωση μη τήρησης της ρύθ­μι­σης θα ανα­βί­ωνε το σύνολο του χρέους και του παρα­γε­γραμ­μέ­νου το οποίο οι κατα­να­λω­τές πλέον είχαν ρητά ανα­γνω­ρί­σει!

Οι εν λόγω ρυθ­μί­σεις, όπως επε­σή­μανε ο πρώην πρό­ε­δρος της επι­χεί­ρη­σης, ήταν άκρως ευνοϊ­κές και συμ­φέ­ρου­σες για την ΔΕΥΑΡ, της εξα­σφά­λι­σαν σημα­ντικά έσοδα τα οποία σε καμία περί­πτωση δεν θα ελάμ­βανε και τα οποία εάν κινού­νταν δικα­στικά για να τα διεκ­δι­κή­σει ως προς το μεγα­λύ­τερο μέρος της αγωγής θα έχανε τον δικα­στικό αγώνα αφού θα προ­σέ­κρουε στις αντι­κει­με­νι­κές δια­τά­ξεις της παρα­γρα­φής, ενώ κατά το λοιπό ενεργό μέρος της αξίωσης θα δει­νο­πα­θούσε μέχρι να απο­δεί­ξει την απαί­τησή της.

Σε ό,τι αφορά στις καρ­τέ­λες πελάτη που προ­σκό­μισε ο δήμαρ­χος Ρόδου εξήγησε πως ξεκι­νούν από την 1-1-2015 και όλες εμφα­νί­ζουν ήδη από την ημε­ρο­μη­νία αυτή υπό­λοιπα δεκάδων χιλιά­δων ευρώ.

Στη συνέ­χεια όλες οι χρε­ώ­σεις οι οποίες απο­τυ­πώ­νο­νται από την 1-1-2015 έως και τις 31-12-2017, κατά τον χρόνο κατάρ­τι­σης της εκά­στοτε ρύθ­μι­σης, το έτος 2023, είχαν ήδη υπο­πέ­σει σε παρα­γραφή!

Εντού­τοις και ενώ οι οφειλές αυτές ήταν ήδη παρα­γε­γραμ­μέ­νες, η διοί­κηση Τσίκκη τις είχε υπο­λο­γί­σει στο ακέραιο στο συνο­λικό οφει­λό­μενο ποσό επί του οποίου στη συνέ­χεια έγινε η ρύθμιση και η δια­γραφή.

Ο κάθε συμ­βαλ­λό­με­νος της ΔΕΥΑΡ, που πέτυχε τον φερό­μενο ως ευνοϊκό δικα­νο­νι­σμό:

1. ανα­γνώ­ρισε πλήρως και ανε­πι­φύ­λα­κτα το σύνολο του υπο­λοί­που της οφειλής του που ανα­γό­ταν σε χρόνο ακόμα και προ του έτους 2015, ήτοι θερά­πευσε την παρα­γραφή της αξίωσης της ΔΕΥΑΡ.

2. ανα­γνώ­ρισε πλήρως και ανε­πι­φύ­λα­κτα το σύνολο του υπο­λοί­που της οφειλής του, ακόμα και εάν είχε σαφείς αντιρ­ρή­σεις ως προς τις μετρή­σεις που οδή­γη­σαν σε αυτό.

3. παρέ­δωσε αξιό­γραφα, ήτοι τρα­πε­ζι­κές επι­τα­γές που εξα­σφά­λι­ζαν έτι περισ­σό­τερο την είσπραξη της απαί­τη­σης από την ΔΕΥΑΡ.

4. συνο­μο­λό­γησε κατ’ ουσία το βέβαιο, εκκα­θα­ρι­σμένο και ληξι­πρό­θε­σμο της αξίωσης της ΔΕΥΑΡ, ώστε να κατα­στεί ευχερής η εκ μέρους της έκδοση δια­τα­γής πλη­ρω­μής κατά αυτού σε περί­πτωση που δεν τηρηθεί ο δια­κα­νο­νι­σμός.

5. απο­δέ­χθηκε ότι σε περί­πτωση που δεν τηρηθεί έστω για 8 ημέρες ο δια­κα­νο­νι­σμός, θα οφείλει στο σύνολό της την οφειλή του, παρα­γε­γραμ­μένη ή μη, αμφι­σβη­τού­μενη ή μη. Η οφειλή αυτή θα μπο­ρούσε πλέον να εισπρα­χθεί τόσο με την έκδοση δια­τα­γής πλη­ρω­μής για τα αξιό­γραφα που ήδη παρέ­δωσε, όσο και με την έκδοση δια­τα­γής πλη­ρω­μής από το συμ­φω­νη­τικό του δια­κα­νο­νι­σμού που πλέον απο­τε­λούσε αιτιώδη ανα­γνώ­ριση χρέους.

Σε ό,τι αφορά στη λήψη των επι­τα­γών επε­σή­μανε πως η εκ μέρους της διοί­κη­σης λήψη των επι­τα­γών δυνάμει των οποίων έγινε ο δια­κα­νο­νι­σμός είχε απο­κλει­στικά και μόνον εξα­σφα­λι­στικό χαρα­κτήρα και σε καμία περί­πτωση δεν σήμαινε εξό­φληση των λογα­ρια­σμών. Η εξό­φληση των λογα­ρια­σμών γινόταν μόνο μετά την απο­πλη­ρωμή των επι­τα­γών, ότε και εκδι­δό­ταν το αντί­στοιχο παρα­στα­τικό εξό­φλη­σης. Η λήψη επι­τα­γών, στο πλαίσιο των υπό διε­ρεύ­νηση δια­κα­νο­νι­σμών ήταν πάγια και συνήθης τακτική της ΔΕΥΑΡ, η οποία εξα­σφά­λιζε απλά την πληρωμή και σε καμία περί­πτωση δεν οδη­γούσε σε πρόωρη και κυρίως μη πραγ­μα­τική εξό­φληση της οφειλής.

ΤΙ ΚΑΤΕΘΕΣΑΝ ΟΙ ΛΟΙΠΟΙ «ΥΠΟΠΤΟΙ»

Στο ίδιο μήκος κύματος κινή­θη­καν οι κατα­θέ­σεις και των λοιπών που υπέ­βα­λαν έγγρα­φες εξη­γή­σεις χθες.

Κατέ­στη­σαν σαφές ότι η ΔΕΥΑΡ είναι Νομικό Πρόσωπο Ιδιω­τι­κού Δικαίου και όχι Δημο­σίου Δικαίου και πως ένα πρό­βλημα που προ­ϋ­πήρχε ήταν η δυσκο­λία είσπρα­ξης των εκδι­δό­με­νων λογα­ρια­σμών αλλά κυρίως των υπο­λοί­πων από συν­δρο­μη­τές που ανα­γό­ταν σε βάθος σχεδόν εικο­σα­ε­τίας.

Η ΔΕΥΑΡ όπως κατέ­θεσε και μάρ­τυ­ρας υπάλ­λη­λος πάντα ελάμ­βανε επι­τα­γές μετα­χρο­νο­λο­γη­μέ­νες για δια­σφά­λιση των υπο­λοί­πων, τις οποίες εμφά­νιζε κατά την ανα­γρα­φό­μενη ημε­ρο­μη­νία.

Μετά το 2018, υπήρξε και νομο­θε­τική ρύθμιση του χρόνου παρα­γρα­φής των οφειλών προς τις ΔΕΥΑ, ορί­ζο­ντας ότι ήταν η πεντα­ε­τία. Τα οφει­λό­μενα ποσά, ιδιαί­τερα από τις ξενο­δο­χεια­κές μονάδες ήταν μεγάλες και η εφαρ­μογή της πεντα­ε­τίας θα ζημίωνε ιδιαί­τερα την εταιρία. Ο πρό­ε­δρος του Δ.Σ, παρου­σία και της νομικού συμ­βού­λου της εται­ρίας, ειση­γή­θηκε τη παρά­ταση της δυνα­τό­τη­τας δια­κα­νο­νι­σμού σε 100 δόσεις και την δια­γραφή των τόκων σε περί­πτωση εφάπαξ κατα­βο­λής. Η εισή­γηση αυτή, όπως ενη­με­ρώ­θη­καν και εκείνοι, έδινε τη δυνα­τό­τητα στην εταιρία να εισπρά­ξει ληξι­πρό­θε­σμες οφειλές, πολλές εκ των οποίων ήταν παρα­γε­γραμ­μέ­νες, με την υπο­γραφή συμ­φω­νη­τι­κού δια­κα­νο­νι­σμού και το βασι­κό­τερο, ανα­γνώ­ρι­σης του χρέους.

Η ψήφιση αυτής της δυνα­τό­τη­τας ρύθ­μι­σης, ήταν προς όφελος της εται­ρίας και όχι προς ζημίαν αυτής.

Την υπόθεση χει­ρί­ζε­ται ο δικη­γό­ρος κ. Δήμος Μου­τά­φης.