Γιάννης Μανωλάς: Ονειρό μου να δημιουργήσω το «Cyclone of Rhodes Meteorology Center»

Η μετε­ω­ρο­λο­γία από πότε μπήκε στη ζωή σου; Ποιο ήταν το έναυσμα και σε ποια ηλικία για να ξεκι­νή­σεις να ασχο­λεί­σαι με τις προ­γνώ­σεις των και­ρι­κών φαι­νο­μέ­νων;

Ο καιρός με απα­σχο­λεί σχεδόν από τότε που γεν­νή­θηκα. Όταν ήμουν ακόμα 7 μηνών ενε­πλάκη σε ένα ατύχημα και έσπασα το πόδι μου. Όπως κατα­λα­βαί­νετε, μεγα­λώ­νο­ντας σε κάθε αλλαγή του καιρού πόναγα αφόρητα. Έπρεπε να μάθω τον λόγο που μου συνέ­βαινε αυτό. Πολλά χρόνια αργό­τερα το χιόνι στον Αττά­βυρο, αλλά και ένας υδρο­στρό­βι­λος που είδα, με έκαναν να ασχο­ληθώ μια και καλή με τη μετε­ω­ρο­λο­γία, ώστε να δώσω απα­ντή­σεις σε όλα τα ερω­τή­ματά μου.

Στη συνέ­χεια παρα­κο­λού­θη­σες κάποια σεμι­νά­ρια; Διά­βα­ζες για να εμπλου­τί­σεις τις γνώσεις σου πάνω στα προ­γνω­στικά δεδο­μένα;

Ξεκί­νησα να παρα­κο­λουθώ τον καιρό της Ρόδου από πολύ μικρός. Αρχικά να γράφω τις θερ­μο­κρα­σια­κές απο­κλί­σεις και τους ανέμους από διάφορα σημεία και υψό­με­τρα ολό­κλη­ρου του νησιού σε ένα τετρά­διο. Με βοη­θούσε ο γαμπρός μου που ήταν μεγα­λύ­τε­ρος και οδη­γούσε. Στα 16 μου το έκανα πλέον εντελώς μόνος και γυρ­νούσα κάθε πέτρα του νησιού. Είχα απο­κτή­σει στο μεταξύ ένα θερ­μό­με­τρο και ένα ανε­μού­ριο χειρός, ενώ στα­διακά άρχισα να κυνηγάω να βρω φαι­νό­μενα για να κάνω και κατα­γρα­φές.

Έχω παρα­κο­λου­θή­σει μαθή­ματα πάνω στην ανα­κλα­στι­κό­τητα των ντόπλερ ραντάρ το 2015 στη Λειψία, ενώ τα τελευ­ταία 2 χρόνια παρα­κο­λουθώ σεμι­νά­ρια και δια­λέ­ξεις από δια­κε­κρι­μέ­νους επι­στή­μο­νες στον τομέα Φυσικής περι­βάλ­λο­ντος. Η μάθηση δεν στα­μα­τάει ποτέ στην μετε­ω­ρο­λο­γία. Συνεχώς πρέπει να εμπλου­τί­ζεις τις γνώσεις σου και το κάνω σε κάθε ευκαι­ρία που μου δίνεται.

Μέσα από την ομάδα «Κυκλώ­νας Ρόδου» στο fb έχεις κατα­φέ­ρει να έχεις χιλιά­δες ακό­λου­θους, που περι­μέ­νουν ενα­γω­νίως την πρό­γνωση που θα δώσεις ειδικά σε περι­πτώ­σεις ακραίων και­ρι­κών φαι­νο­μέ­νων. Το ίδιο βεβαίως και μέσα από το δελτίο καιρού στον Ρ/Σ Real Voice 99.5.

Ο «Κυκλώ­νας Ρόδου» είναι το πέμπτο παιδί μου. Το όνομα το έχω εμπνευ­στεί από το πραγ­μα­τικό φυσικό φαι­νό­μενο που συμ­βαί­νει στα ανοιχτά της Ρόδου και ονο­μά­ζε­ται Κυκλώ­νας Ρόδου. Πρό­κει­ται για ένα υπαρκτό φυσικό φαι­νό­μενο που επη­ρε­ά­ζει ολό­κληρη την Μεσό­γειο.

Ο Real Voice 99.5 είναι η ευκαι­ρία ώστε να ακούνε τις προ­γνώ­σεις μου περισ­σό­τε­ροι άνθρω­ποι. Για μένα είναι πολλά περισ­σό­τερα καθώς και θεωρώ αγένεια να μην πω ένα μεγάλο ευχα­ρι­στώ για την εμπι­στο­σύνη όλων αυτών των εξαι­ρε­τι­κών δημο­σιο­γρά­φων και ανθρώ­πων πάνω απ’ όλα που με στη­ρί­ζουν με τον τρόπο τους και μου δίνουν τον χρόνο που χρειά­ζο­μαι ώστε να ετοι­μάζω τα δελτία των επό­με­νων ημερών. Τους ευχα­ρι­στώ για την εμπι­στο­σύνη. Το Α και το Ω για μένα είναι να ενη­με­ρώ­νε­ται όσο το δυνατόν περισ­σό­τε­ρος κόσμος. Για τους ακό­λου­θους του κυκλώνα είμαι ευγνώ­μων.

Η εμπι­στο­σύνη και η στήριξή τους είναι μονα­δική. Τους ευχα­ρι­στώ πολύ!

Φαντά­ζο­μαι ότι για σένα πέρασε ένα καλο­καίρι «αδιά­φορο» μετε­ω­ρο­λο­γικά, αφού είχαμε παρα­τε­τα­μένο καύσωνα και πολύ υψηλές θερ­μο­κρα­σίες… Νομίζω ότι όλοι έχουμε νιώσει πλέον τι σημαί­νει κλι­μα­τική κρίση. Είναι απί­στευτο φέτος το πόσο ζεστά είναι τα νερά στις θάλασ­σες μας, εγώ του­λά­χι­στον δε θυμάμαι ποτέ άλλοτε να μπαί­νεις σε θάλασσα για να δρο­σι­στείς και αντι­θέ­τως να «βράζει» το νερό.

Αρκετοί πιστεύ­ουν, πως οι μετε­ω­ρο­λό­γοι βρί­σκουν ενδια­φέ­ρον μόνο τον χειμώνα. Σας δια­βε­βαιώνω πως και το καλο­καίρι είναι εξίσου ενδια­φέ­ρον καθώς πρέπει να παρα­κο­λου­θούμε παρα­μέ­τρους οι οποίες επη­ρε­ά­ζουν τα ταξίδια, το ύψος κυμα­τι­σμού, τους ανέμους για ενδε­χό­με­νες πυρ­κα­γιές, την υγρασία για τον ίδιο λόγο, αλλά και για την δυσφο­ρία που δημιουρ­γεί στις υψηλές θερ­μο­κρα­σίες, την σκόνη, τις θερ­μο­κρα­σίες όχι μόνο του αέρα, αλλά και των θαλασ­σών και τέλος θα πρέπει να είμαστε εκεί πάντα ώστε να εντο­πί­σουμε κάποια ξαφνική απειλή, να ενη­με­ρώ­σουμε άμεσα τον κόσμο να βγει από τις θάλασ­σες. Υπάρ­χουν βεβαίως και παρά­με­τροι που αξιο­ποιού­νται για δική μας μελέτη. Αλλά ναι, σε γενικές γραμμές το καλο­καίρι είναι μια απα­ραί­τητη «βαρε­το­και­ρία» λίγων μηνών κατά την προ­σω­πική μου γνώμη.Όσον αφορά στην κλι­μα­τική κρίση, οι υψηλές θερ­μο­κρα­σίες των υδάτων, η εξά­τμιση των υδά­τι­νων πόρων, η παρα­τε­τα­μένη ανομ­βρία, το Ελ Νίνιο ή στον αντί­ποδα η Λα Νίνια και πολλά άλλα υπο­δη­λώ­νουν ξεκά­θαρα κάποιου είδους αλλαγή την οποία υφί­στα­ται ο πλα­νή­της μας. Να σημειώσω πως ο όρος κλι­μα­τική κρίση βρί­σκε­ται υπό αμφι­σβή­τηση από πολλούς ανά τον πλανήτη, όχι μόνο στη χώρα μας, καθώς χρη­σι­μο­ποιούν τη λέξη άνθρω­ποι οι οποίοι δεν έχουν καμία σχέση με τη μετε­ω­ρο­λο­γία και δεν γνω­ρί­ζουν τι συμ­βαί­νει με τις φυσικές διερ­γα­σίες του περι­βάλ­λο­ντος.

Το καλο­καίρι θα συνε­χι­στεί στη Ρόδο, όπως συμ­βαί­νει κάθε χρόνο μέχρι και το τέλος Οκτω­βρίου; Γιατί νομίζω κάποιοι βιά­ζο­νται με τις πρώτες ψιχάλες να θεω­ρή­σουν ότι έχουμε και αλλαγή του και­ρι­κού σκη­νι­κού;

Από πλευράς και μόνο θερ­μο­κρα­σιών, ναι, θα συνε­χι­στεί. Κοι­τάξτε, η Ρόδος είναι ευλο­γη­μέ­νος τόπος όχι μόνο για τους λόγους που όλοι γνω­ρί­ζουν αλλά και για λόγους υγείας. Είναι ο ιδα­νι­κός τόπος ώστε κάποιος να ζει. Κάποιοι θεωρούν ότι η υγρασία δεν ωφελεί. Πράγ­ματι, έχει επι­στη­μο­νικά απο­δει­χθεί πως η υγρασία δημιουρ­γεί κυρίως πόνους στις αρθρώ­σεις. Ωστόσο στην Ρόδο η απουσία από­το­μων ατμο­σφαι­ρι­κών δια­κυ­μάν­σεων αντι­σταθ­μί­ζει τον παρά­γο­ντα υγρασία. Δεν έχει από­το­μες θερ­μο­κρα­σια­κές μετα­βο­λές, ενώ οι χει­μώ­νες της είναι εξαι­ρε­τικά ήπιοι. Ως εκ τούτου φτά­νουμε μέχρι και αρχές Δεκεμ­βρίου πολλές φορές να βλέ­πουμε θερ­μο­κρα­σίες πολύ πάνω από τους 22-23 βαθμούς ενώ έχει παρα­τη­ρη­θεί να ξεπερ­νούν σε ορι­σμέ­νες περι­πτώ­σεις ακόμα και τους 25° βαθμούς.

Συμπε­ρα­σμα­τικά για να έρθω και να απα­ντήσω τελικά στην ερώτησή σας το καλο­καίρι στην Ρόδο μοιάζει να μην τελειώ­νει ποτέ, εκείνο που καθο­ρί­ζει αν θα ονο­μά­σουμε την περίοδο που δια­νύ­ουμε φθι­νό­πωρο ή χειμώνα είναι τα φαι­νό­μενα. Πότε αυτά θα εκδη­λω­θούν και με τι ένταση.

Σε αυτό το ερώτημα απά­ντηση δεν υπάρχει καθώς οι προ­γνώ­σεις δεν φτάνουν πέραν των τριών ημερών, ωστόσο μελε­τώ­ντας όλα αυτά τα χρόνια την περιοχή μας θα σας απα­ντήσω καθαρά εμπει­ρικά. Η φύση απο­δε­δειγ­μένα κάνει έναν μεγάλο κύκλο και επα­νέρ­χε­ται σε κατα­στά­σεις που προ­ϋ­πήρ­χαν. Βάσει αυτού του κύκλου βλέ­πο­ντας τα στοι­χεία του αρχείου μου, θεωρώ πως θα έχουμε αρκετά νερά φέτος και δυστυ­χώς δεν απο­κλείω να είναι και βίαια, απόρ­ροια βεβαίως της απο­στα­θε­ρο­ποί­η­σης του κλί­μα­τος.

Γενικά στα δελτία καιρού των αθη­ναϊ­κών μέσων ενη­μέ­ρω­σης ανέ­κα­θεν δεν δίνουν και ιδιαί­τερη βαρύ­τητα στα Δωδε­κά­νησα. Πού το απο­δί­δεις; Έχει ιδιαι­τε­ρό­τη­τες ο πολυ­νη­σιω­τι­κός νομός μας και είναι εύκολο να πέσεις εύκολα έξω στην πρό­γνωση;

Αυτή είναι μια ερώτηση για την οποία αισθά­νο­μαι περή­φα­νος για την ύπαρξη του «Κυκλώνα Ρόδου». Ο «Κυκλώ­νας» ήταν αυτός που ώθησε τους συνα­δέλ­φους μετε­ω­ρο­λό­γους ώστε να μελε­τή­σουν περισ­σό­τερο τη δική μας περιοχή κι έγιναν καλύ­τε­ροι. Ήταν η αφορμή να βγάλουν τον… ποπό τους πάνω από την περιοχή μας όταν έκαναν την παρου­σί­αση του καιρού στα κανάλια. Μελε­τούν περισ­σό­τερο τα τελευ­ταία χρόνια και προ­σπα­θούν πολύ ώστε να κατα­λά­βουν ποιος κου­μα­ντά­ρει τον καιρό στην δική μας περιοχή. Ένα βαρο­με­τρικό χαμηλό ή οι άνεμοι; Η ανα­τρο­φο­δό­τηση των θαλασ­σών μας ή τα γει­το­νικά πανύ­ψηλα βουνά που μοιά­ζουν απρο­σπέ­λα­στο φυσικό εμπόδιο ακόμα και για τα νέφη; Όλα αυτά πλέον τα μελε­τούν και η αιτία είμαι εγώ και ο «Κυκλώ­νας». Λει­τούρ­γησα αν θέλετε ως αντί­παλο δέος καθώς οι προ­γνω­στι­κές ευστο­χίες μου μαθεύ­τη­καν σε όλη την Ελλάδα και με πλη­σί­α­σαν ουκ ολίγοι μετε­ω­ρο­λό­γοι ώστε να ανταλ­λά­ξουμε απόψεις για το κλίμα και τον καιρό της περιο­χής μας.

Από τη Ρόδο πότε απο­φά­σι­σες να φύγεις και ποιο ήταν το κίνητρο για να μετα­να­στεύ­σεις στην Γερ­μα­νία;

Πηγαι­νο­ερ­χό­μουν από μικρός στην Αθήνα ώσπου στα 24 μου έφυγα μόνιμα με την προη­γού­μενη σύζυγό μου. Επέ­στρεφα τακτικά παρόλα αυτά και συνέ­χιζα να μελετώ το νησί. Λόγω κατα­γω­γής της μητέρας μου επι­σκε­πτό­μουν τακτικά και μελε­τούσα και την Κω. Το κίνητρο να φύγω από τη χώρα μας ήταν οικο­νο­μικό. Η κρίση με ανά­γκασε να ανα­ζη­τήσω εργασία στο εξω­τε­ρικό και αφού πρώτα εξά­ντλησα κάθε είδους πιθα­νό­τητα ώστε να μείνω στον τόπο μου. Δεν τα κατά­φερα και έτσι ξεκί­νησα την προ­σπά­θειά μου.

Τώρα στο εξω­τε­ρικό με τι ασχο­λεί­σαι επαγ­γελ­μα­τικά;

Όταν ήρθε η παν­δη­μία αρκετά εστια­τό­ρια όπου και εργα­ζό­μουν έκλει­σαν. Ετσι το 2021 απο­φά­σισα να μην ξανα­δου­λέψω σε εστια­τό­ριο και να εργαστώ κάπου που άλλοι έφευγαν από φόβο για υγειο­νο­μι­κούς λόγους. Εγώ και η σύζυγός μου εργα­ζό­μα­στε στον τομέα της καθα­ριό­τη­τας τα τελευ­ταία 3 χρόνια.

Σου λείπει η Ρόδος; Σκέ­φτε­σαι κάποια στιγμή να επι­στρέ­ψεις και πάλι μόνιμα στη Ρόδο;

Είναι απόλυτα λογικό ο τόπος που γεν­νή­θηκα και μεγά­λωσα να μου λείπει από όλες τις απόψεις. Ωστόσο είμαι εξαι­ρε­τικά ρεα­λι­στής και προ­σγειω­μέ­νος και γνωρίζω πως το τζόκερ δεν θα το πιάσω. Έτσι θα χρεια­στούν αρκετά χρόνια εργα­σίας ακόμα εδώ στο εξω­τε­ρικό ώστε να συγκε­ντρώσω το ποσό που απαι­τεί­ται για να ολο­κλη­ρώσω το όνειρό μου δημιουρ­γώ­ντας το «Cyclone of Rhodes Meteorology Center» το οποίο θα απο­τε­λεί­ται από μου­σεια­κούς χώρους με αναρ­τη­μένα όλα τα φυσικά φαι­νό­μενα που επι­σκέ­φθη­καν τον τόπο μας, ιστο­ρι­κές σημα­ντι­κές στιγμές, βαρο­με­τρικά χαμηλά που άφησαν ιστορία αλλά το κυριό­τερο να δημιουρ­γη­θούν αίθου­σες διδα­σκα­λίας και ενη­μέ­ρω­σης ώστε να μοι­ρά­ζο­μαι με τα νέα παιδιά τα μυστικά της επι­στή­μης και να ανα­πτυ­χθούν οι γνώσεις για ολό­κληρο το φάσμα της μετε­ω­ρο­λο­γίας. Όραμά μου να συνε­χί­σουν να δια­κρί­νο­νται και να υπη­ρε­τούν με σεβασμό την ιερή επι­στήμη της μετε­ω­ρο­λο­γίας και άλλα παιδιά από τον τόπο μας. Οι Δωδε­κα­νή­σιοι, όχι μόνο οι Ροδίτες, έχουν εξαι­ρε­τική αντί­ληψη των πραγ­μά­των γύρω τους.

12 χρόνια είμαι κοντά τους και μέσα από τον «Κυκλώνα Ρόδου» γνω­ρί­ζουν ότι είμαι ειλι­κρι­νής μαζί τους γι’ αυτό εκτι­μούν το μεράκι μου για την επι­στήμη που υπηρετώ.

Το θεωρώ απόλυτα λογικό να μην αρέσω και σε αρκε­τούς, αλλά χαί­ρο­μαι που στο τέλος της ημέρας είναι καλά και μου αρκεί που δεν κιν­δύ­νε­ψαν από καιρικά φαι­νό­μενα.

Κλεί­νο­ντας κυρία Παμπρή θέλω να ευχα­ρι­στώ πολύ την έγκριτη εφη­με­ρίδα σας για την ευκαι­ρία που μου δώσατε και αφιε­ρώ­σατε χώρο στην πολυ­λο­γία μου (αστειεύ­ο­μαι φυσικά), να εκθέσω και τον Γιάννη Μανωλά τον άνθρωπο, όχι μόνο τον μετε­ω­ρο­λόγο.