Χριστοφής Κορωναίος: Η 28η Οκτωβρίου στη Νίσυρο είναι της δικής μας συλλογικής μνήμης

Στο μήνυμα του για την επέτειο της 28ης Οκτω­βρίου 1940 ο δήμαρ­χος Νισύρου κ. Χρι­στο­φής Κορω­ναίος ανα­φέ­ρει τα εξής:

Η 28η Οκτω­βρίου 1940 είναι μία από τις κορυ­φαίες στιγμές της νεό­τε­ρης ελλη­νι­κής ιστο­ρίας. Είναι η ημέρα που ένας ολό­κλη­ρος λαός είπε «ΟΧΙ» στον φασισμό, στην υποταγή και στην κατάρ­γηση της ελευ­θε­ρίας του.

Το «ΟΧΙ» δεν ήταν απλώς μια ιστο­ρική απά­ντηση. Ήταν επιλογή αξιο­πρέ­πειας, ελευ­θε­ρίας και εθνικής ανε­ξαρ­τη­σίας. Ήταν η απόφαση ενός λαού να υπε­ρα­σπι­στεί την πατρίδα του, γνω­ρί­ζο­ντας ότι ο δρόμος θα ήταν δύσκο­λος και το τίμημα βαρύ.

Σήμερα, 86 χρόνια μετά, έχουμε χρέος να θυμό­μα­στε όλους που αγω­νί­στη­καν και θυσιά­στη­καν για να μπο­ρούμε εμείς να ζούμε ελεύ­θε­ροι.

Από αυτή την ιστο­ρική μνήμη δεν μπορεί να απου­σιά­ζει η Νίσυρος.

Η Νίσυρος, μικρό νησί του Αιγαίου, βρί­σκε­ται εδώ και αιώνες στην πρώτη γραμμή της ελλη­νι­κής ιστο­ρίας. Η ιστορία της Νισύρου είναι συν­δε­δε­μένη με την ιστορία των Δωδε­κα­νή­σων και με τον διαρκή αγώνα των ανθρώ­πων τους για ελευ­θε­ρία και εθνική απο­κα­τά­σταση. Οι Νισύ­ριοι δεν έμειναν θεατές στα μεγάλα γεγο­νότα της εποχής. Άνθρω­ποι του νησιού μας συμ­με­τεί­χαν στους αγώνες της πατρί­δας, στε­ρή­θη­καν, αγω­νί­στη­καν και συνέ­βα­λαν με τις δικές τους δυνά­μεις στην υπόθεση της ελευ­θε­ρίας.

Γι’ αυτό η 28η Οκτω­βρίου στη Νίσυρο δεν είναι μια επέ­τειος που κοι­τά­ζουμε από μακριά. Είναι μέρος της δικής μας συλ­λο­γι­κής μνήμης.

Είναι η μνήμη των ανθρώ­πων που έφυγαν από το νησί για να πολε­μή­σουν. Είναι η μνήμη μιας ολό­κλη­ρης γενιάς που έζησε τον πόλεμο, την κατοχή και τις στε­ρή­σεις, αλλά δεν εγκα­τέ­λειψε την ελπίδα για ελευ­θε­ρία.

Σήμερα, από τη Νίσυρο, τιμούμε όλους εκεί­νους που έβαλαν την πατρίδα πάνω από τον εαυτό τους.

Για εμάς στη Νίσυρο, η ιστο­ρική μνήμη έχει και μια ακόμη διά­σταση.

Η Νίσυρος είναι σήμερα ακρι­τικό νησί, όπως ήταν και τότε.

Οι κάτοι­κοί της συνε­χί­ζουν να κρατούν ζωντανό τον τόπο τους. Με την καθη­με­ρινή τους παρου­σία, με την εργασία τους, με την οικο­γέ­νεια, την κοι­νω­νική και οικο­νο­μική τους δρα­στη­ριό­τητα, υπη­ρε­τούν έναν διαρκή εθνικό και κοι­νω­νικό ρόλο.

Γιατί η παρου­σία των ανθρώ­πων στα μικρά και ακρι­τικά νησιά δεν είναι απλώς μια δημο­γρα­φική πραγ­μα­τι­κό­τητα. Είναι μέρος της ζωντα­νής παρου­σίας της Ελλάδας στο Αιγαίο.

Η 28η Οκτω­βρίου μάς υπεν­θυ­μί­ζει ότι η πατρίδα δεν υπε­ρα­σπί­ζε­ται μόνο στα πεδία των μαχών. Υπε­ρα­σπί­ζε­ται και στην καθη­με­ρι­νό­τητα. Υπε­ρα­σπί­ζε­ται όταν κρατάμε τα νησιά μας ζωντανά. Όταν εξα­σφα­λί­ζουμε στα παιδιά μας πρό­σβαση στην εκπαί­δευση. Όταν διεκ­δι­κούμε υγεία, συγκοι­νω­νίες και υπο­δο­μές. Όταν δημιουρ­γούμε προ­ϋ­πο­θέ­σεις για να μπορούν οι νέοι άνθρω­ποι να παρα­μεί­νουν και να δημιουρ­γή­σουν στον τόπο τους.

Το πραγ­μα­τικό χρέος μας απέ­να­ντι στη γενιά του ’40 είναι να παρα­δώ­σουμε στις επό­με­νες γενιές μια Ελλάδα κυρί­αρχη, δημο­κρα­τική, κοι­νω­νικά δίκαιη και ευη­με­ρούσα. Μια Ελλάδα που σέβεται τους ανθρώ­πους της και δεν αφήνει κανένα νησί και κανέναν πολίτη στο περι­θώ­ριο.

Από τη Νίσυρο, λοιπόν, το μήνυμα της 28ης Οκτω­βρίου παρα­μέ­νει ζωντανό.

Ζήτω η 28η Οκτω­βρίου 1940.

Ζήτω η Ελευ­θε­ρία.

Ζήτω η Ελλάδα.

Χρι­στο­φής Κορω­ναίος

Δήμαρ­χος Νισύρου