25 χρόνια απόλ την 11η Σεπτεμβρίου 2001 – Στη μνήμη του Γιάννη Κατσιματίδη παιδιού της Νισύρου

Από το Δήμο Νι­σύ­ρου ανα­κιοι­νώ­θη­καν τα εξής: Στις 11 Σε­πτεμ­βρί­ου συ­μπλη­ρώ­νο­νται 25 χρό­νια από τη στυ­γε­ρή τρο­μο­κρα­τι­κή επί­θε­ση στους Δί­δυ­μους Πύρ­γους της Νέας Υόρ­κης. Εί­κο­σι πέντε χρό­νια από εκεί­νο το πρω­ι­νό που ο κό­σμος στα­μά­τη­σε να ανα­πνέ­ει. Εί­κο­σι πέντε χρό­νια που η αν­θρω­πό­τη­τα θρη­νεί, θυ­μά­ται και δι­δά­σκε­ται. Για τη Νί­συ­ρο, όμως, η ημέρα αυτή δεν είναι μόνο μια πα­γκό­σμια επέ­τειος μνή­μης. Είναι ημέρα βα­θύ­τα­του πόνου, γιατί ανά­με­σα στα χι­λιά­δες αθώα θύ­μα­τα ήταν και ένα δικό μας παιδί. Ένας Νι­σύ­ριος. Ο Γιάν­νης Αντω­νί­ου Κα­τσι­μα­τί­δης.

Ο Γιάν­νης υπήρ­ξε και είναι ένα κομ­μά­τι της Νι­σύ­ρου, μια ανά­μνη­ση που δεν σβή­νει, μια καρ­διά που χτύ­πη­σε κά­πο­τε στο νησί μας και συ­νε­χί­ζει να χτυπά στη μνήμη μας. Τον σκε­φτό­μα­στε. Τον θυ­μό­μα­στε. Τι­μού­με τη ζωή του, το ήθος του, την κα­τα­γω­γή του. Και νιώ­θου­με την απου­σία του να βα­ραί­νει την ψυχή μας.

Ήταν ένα παιδί της Νι­σύ­ρου. Ένα παιδί που γεν­νή­θη­κε στην Αμε­ρι­κή, αλλά δεν έπαψε ποτέ να είναι δικό μας. Η μνήμη του ανή­κει στο νησί μας, στην οι­κο­γέ­νειά του, σε όλους εμάς.

Εκ μέ­ρους του Δήμου Νι­σύ­ρου, και όλων των κα­τοί­κων, εκ­φρά­ζω τα πιο θερμά και ει­λι­κρι­νή μου συλ­λυ­πη­τή­ρια στην οι­κο­γέ­νειά του, στους οι­κεί­ους του, στους φί­λους του και σε κάθε άν­θρω­πο που τον αγά­πη­σε. Τα λόγια είναι φτωχά μπρο­στά σε έναν τέ­τοιο πόνο. Η σκέψη μας είναι μαζί σας. Η καρ­διά μας στέ­κε­ται στο πλευ­ρό σας. Η Νί­συ­ρος σας αγκα­λιά­ζει και δεν σας αφή­νει μό­νους. Ο Γιάν­νης ήταν δικός σας άν­θρω­πος, αλλά ήταν και δικός μας. Και δεν θα τον ξε­χά­σου­με ποτέ.

Ο Γιάν­νης Κα­τσι­μα­τί­δης θα είναι πάντα ένα φω­τει­νό αστέ­ρι στον ου­ρα­νό της Νι­σύ­ρου. Η μνήμη του ας είναι αιώ­νια. Ας ανα­παύ­ε­ται εν ει­ρή­νη.

Με βαθύ σε­βα­σμό και απέ­ρα­ντη θλίψη,

Ο Δή­μαρ­χος Νι­σύ­ρου

Χρι­στο­φής Κο­ρω­ναί­ος