«Βράζει» η κοινωνία, στα ύψη η βενζίνη στα Δωδεκάνησα!

• Στη «δ» μιλούν: Παναγιώτης Εγγλέζος, Τάκης Πατούνας, Παναγιώτης Σκλαβούρης, Μαρία Αγγέλου, Νίκος Τριπολίτης, Μανώλης Μοράρης, Λάζαρος Ιωαννίδης, Σοφία Μαντικού, Δημήτρης Δελιδημητρίου και Κλεοπάτρα Μισαηλίδου

Με τη βενζίνη να φτάνει ακόμη και τα 2,63 ευρώ το λίτρο σε πρατήρια της Ρόδου, η μετακίνηση εξελίσσεται σε καθημερινό «πονοκέφαλο» για νοικοκυριά, εργαζόμενους και επαγγελματίες. Η Δωδεκάνησος βρίσκεται στις περιοχές της χώρας με τις υψηλότερες μέσες τιμές καυσίμων, ενώ το αυξημένο κόστος δεν σταματά στην αντλία: περνά στις μεταφορές, στα προϊόντα και στις υπηρεσίες, επιβαρύνοντας συνολικά την καθημερινότητα των νησιωτών.

«Μέχρι πότε θα πληρώνει ο καταναλωτής;» είναι το ερώτημα που κυριαρχεί στις τοποθετήσεις των ανθρώπων που μιλούν στη «δ». Άλλοι περιγράφουν περιορισμό των μετακινήσεων, άλλοι μιλούν για εργαζόμενους που μοιράζονται ακόμη και το ίδιο αυτοκίνητο για να μειώσουν το κόστος μετάβασης στην εργασία τους, ενώ επαγγελματίες επισημαίνουν τις επιπτώσεις στις επιχειρήσεις και στην αγορά. Η «δ» καταγράφει τις απόψεις ανθρώπων της τοπικής κοινωνίας, οι οποίοι περιγράφουν το αποτύπωμα της ακρίβειας των καυσίμων στην καθημερινότητά τους και καταθέτουν τις προτάσεις τους για την αντιμετώπιση της αυξημένης επιβάρυνσης.
Η Δωδεκάνησος άλλωστε έρχεται 2η πανελλαδικά με τις υψηλότερες μέσες τιμές και πρώτο νομό τις Κυκλάδες.

Οι πολίτες κλήθηκαν να απαντήσουν στο ερώτημα: «Βενζίνη σε τιμές-ρεκόρ στα Δωδεκάνησα. Η Ρόδος βρίσκεται μεταξύ των περιοχών με τις υψηλότερες τιμές καυσίμων στην Ελλάδα. Πόσο σας επιβαρύνει η σημερινή τιμή της βενζίνης στην καθημερινότητά σας; Έχετε περιορίσει τις μετακινήσεις σας ή άλλες δαπάνες εξαιτίας του κόστους των καυσίμων; Και τι μέτρο θα προτείνατε στην κυβέρνηση για να μειωθεί η επιβάρυνση των πολιτών;»

Στη «δ» μιλούν: Παναγιώτης Εγγλέζος, Τάκης Πατούνας, Παναγιώτης Σκλαβούρης, Μαρία Αγγέλου, Νίκος Τριπολίτης, Μανώλης Μοράρης, Λάζαρος Ιωαννίδης, Σοφία Μαντικού, Δημήτρης Δελιδημητρίου και Κλεοπάτρα Μισαηλίδου.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΕΓΓΛΕΖΟΣ
Ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Ρόδου, Παναγιώτης Εγγλέζος, τονίζει μεταξύ άλλων ότι «στη Ρόδο φτάσαμε στο σημείο εργαζόμενοι να συνεννοούνται μεταξύ τους, να μοιράζονται αυτοκίνητα και να μοιράζονται το κόστος της βενζίνης, μόνο και μόνο για να μπορέσουν να πάνε στη δουλειά τους. Να πηγαίνουν τέσσερις άνθρωποι με ένα αυτοκίνητο, όχι από επιλογή, αλλά επειδή το κόστος της καθημερινής μετακίνησης έχει γίνει δυσβάσταχτο.

Η βενζίνη δεν είναι πολυτέλεια. Είναι προϋπόθεση για να μπορέσει ένας εργαζόμενος να δουλέψει. Και όταν η τιμή της ανεβαίνει συνεχώς, δεν ακριβαίνει μόνο η διαδρομή προς τη δουλειά. Ακριβαίνουν οι μεταφορές, τα προϊόντα, οι υπηρεσίες και τελικά ολόκληρη η ζωή. Δεν είναι κοινωνική πολιτική να ψάχνει ο εργαζόμενος με ποιον συνάδελφο θα πάει στη δουλειά για να γλιτώσει λίγα ευρώ.

Η πραγματική παρέμβαση πρέπει να φανεί στην αντλία. Γι’ αυτό επιμένουμε στη μείωση του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στα καύσιμα. Γιατί ο εργαζόμενος δεν ζητά πολυτέλειες. Ζητά να μπορεί να πηγαίνει στη δουλειά του, να πληρώνει το σπίτι του, να γεμίζει το ψυγείο του και να ζει με αξιοπρέπεια από τον μισθό του. Αυτό δεν είναι κανονικότητα. Είναι αδιέξοδο», όπως επισημαίνει.

ΤΑΚΗΣ ΠΑΤΟΥΝΑΣ
Ο Τάκης Πατούνας, πρόεδρος της Κοινότητας Λαέρμων, και τοπογράφος μηχανικός, σημειώνει από την πλευρά του ότι: Ως πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας Λαέρμων, ενός ορεινού χωριού της Ρόδου, ζω καθημερινά μαζί με τους συγχωριανούς μου τις πραγματικές συνέπειες της ακρίβειας στα καύσιμα.

Για εμάς το αυτοκίνητο δεν είναι πολυτέλεια. Είναι ανάγκη. Οι κάτοικοι του χωριου μας αναγκάζονται να διανύουν καθημερινά μεγάλες αποστάσεις για να πάνε στην εργασία τους, στον γιατρό, στις δημόσιες υπηρεσίες, για τα ψώνια τους ή για να μεταφέρουν τα παιδιά τους. Δεν έχουμε τις ίδιες εναλλακτικές μετακίνησης και ευκολίες όπως με το να μένει κάποιος στο κέντρο η σε μεγάλους οικισμούς που υπάρχουν όλες οι παροχές .
Όταν λοιπόν η τιμή της βενζίνης στα Δωδεκάνησα βρίσκεται σταθερά μεταξύ των υψηλότερων της χώρας, η επιβάρυνση για μια αυτόν που ζει στο χωριό είναι πολύ μεγάλη. Αναπόφευκτα περιορίζονται μετακινήσεις και άλλες καθημερινές δαπάνες, προκειμένου να καλυφθεί το κόστος των καυσίμων.

Το κράτος οφείλει να δει το ζήτημα και μέσα από τη διάσταση της νησιωτικότητας. Θα πρότεινα ένα ειδικό, μόνιμο μέτρο μείωσης του κόστους καυσίμων για τους μόνιμους κατοίκους των νησιωτικών και απομακρυσμένων περιοχών, είτε μέσω μειωμένης φορολογικής επιβάρυνσης είτε μέσω στοχευμένης επιδότησης.
Η ζωή σε ένα χωριό όπως τα Λάερμα δεν πρέπει να αποτελεί οικονομικό μειονέκτημα. Οι κάτοικοι του δικαιούνται ίσες δυνατότητες μετακίνησης και αξιοπρεπούς καθημερινότητας.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΣΚΛΑΒΟΥΡΗΣ
Ο Παναγιώτης Σκλαβούρης, πρόεδρος της Κοινότητας Καλαβαρδών, επισημαίνει για το θέμα: «Οι τιμές των καυσίμων αποτελούν πονοκέφαλο για όλους μας, καθώς καθημερινά πάνε όλο και πιο ψηλά και θυμίζουν πλέον καλοκαίρι του 2022 λίγο μετά την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία. Όπως τότε, έτσι και τώρα με τα γεγονότα στον Περσικό οι χρηματιστηριακές τιμές του πετρελαίου έχουν πάρει την ανηφόρα για τα καλά. Η τιμή της βενζίνης κυμαίνεται πάνω από τα 2,30 ευρώ το λίτρο, ξεπερνώντας ακόμη και τα 2,40 ενώ το πετρέλαιο κίνησης να ακολουθεί από κόντα.

Aποτέλεσμα των παραπάνω, το γέμισμα του ρεζερβουάρ να φαντάζει όνειρο θερινής νυκτός. Οι μετακινήσεις με αυτοκίνητο έχουν μειωθεί στις αναγκαίες καθώς θέλουμε τα διπλά χρήματα για να βάλουμε την ίδια ποσότητα καυσίμου σε σχέση με 9 μήνες πριν και για να συμψηφιστεί το κόστος των καυσίμων με τις υπόλοιπες ανάγκες και έξοδα της καθημερινότητας έχει μπει μαχαίρι για τα καλά στον οικογενειακό προϋπολογισμό. Δυστυχώς οι προβλέψεις για πτώση των διεθνών τιμών δεν είναι καλές και σε συνδυασμό με τον υψηλό Φ.Π.Α. που συνεχίζει να έχει η Ρόδος, τον ειδικό φόρο κατανάλωσης και τα μεταφορικά που προστίθενται στην τιμή για την μεταφορά των καυσίμων από την ηπειρωτική Ελλάδα προς τα νησιά αποτελούν προοίμιο ότι ο χειμώνας θα είναι δύσκολος για πολλούς.

Για την ανακούφιση των νοικοκυριών το κράτος πρέπει να επέμβει άμεσα με οριζόντια μέτρα όπως η μείωση του Ειδικού φόρου κατανάλωσης, το Φ.Π.Α. να πάει στο κατώτατο δυνατό καθώς να μπει και επιβολή πλαφόν στις τιμές καθώς οι επιτήδειοι καραδοκούν».

ΜΑΡΙΑ ΑΓΓΕΛΟΥ
Η Μαρία Αγγέλου, επιχειρηματίας που δραστηριοποείται στη Μεσαιωνική Πόλη, (και στο δ.σ. του ΣΕΕΜΠ) δηλώνει ότι: Η χώρα μας δεν παύει ποτέ να μας εκπλήσσει αυτή τη φορά με την τιμή της βενζίνης. Έχουμε καταφέρει να είμαστε η 3η πιο ακριβή χώρα στην ευρωζώνη με κύρια αιτία την υπερφορολόγησή της, καθώς το ποσοστό των φόρων στην τελική τιμή, αγγίζει σχεδόν το 50% των χρημάτων. Ειδικότερα στη νησιωτική Ελλάδα, η ακριβή βενζίνη δεν είναι απλώς ακριβή μετακίνηση· είναι ακριβότερη καθημερινότητα.

Όπως βλέπουμε στο νησί μας η τιμή κινείται μεταξύ από 2,21€ έως 2,44€ / λίτρο. Τόσα χρόνια όσες κυβερνήσεις πέρασαν ευαγγελίζονταν την νησιωτικότητα και την ανάγκη προώθησης και προάσπισης της. Ιδού λοιπόν η Ρόδος ιδού και το πήδημα.

Η αύξηση της τιμής της βενζίνης αυξάνει άμεσα ή έμμεσα το κόστος ζωής μας δημιουργώντας τριγμούς στους προϋπολογισμούς νοικοκυριών και επιχειρήσεων καθώς δεν αφορά μόνο το κόστος που πληρώνει ο οδηγός στο πρατήριο.

Έχει αλυσιδωτές επιπτώσεις, γιατί αυξάνει το κόστος μεταφοράς των προϊόντων και των πρώτων υλών. Σε ένα νησί όπως η Ρόδος, όπου ένα μεγάλο μέρος των προϊόντων μεταφέρεται από την ηπειρωτική Ελλάδα, η επιβάρυνση αυτή τελικά φτάνει στον καταναλωτή μέσα από τις τιμές των προϊόντων και των υπηρεσιών. Τρόφιμα κάθε είδους, ακτοπλοϊκές μεταφορές, αεροπορικά εισιτήρια, courier και delivery, τουριστικές υπηρεσίες, μεταφορικές υπηρεσίες.

Το να περιορίσουμε τις ανάγκες μας στις απολύτως απαραίτητες δεν είναι μακροπρόθεσμη λύση ούτε όμως και η περιστασιακή επιδοματική πολιτική. Χρειαζόμαστε η νησιωτικότητα να περάσει στην πράξη.
•Μείωση της φορολογίας επάνω στα καύσιμα, ώστε να μειωθεί η τελική τιμή στην αντλία,
•Ειδική αντιμετώπιση για τις νησιωτικές περιοχές, όπου το κόστος μετακίνησης και μεταφοράς έχει ιδιαίτερη βαρύτητα, με επικαιροποίηση του μεταφορικού ισοδυνάμου και επέκταση του και στα καύσιμα ώστε το κόστος να μην μετακαλείται στον καταναλωτή και φυσικά έγκαιρη απόδοση του στους νησιώτες.
•Θα μπορούσε επίσης να εξεταστεί ένα προσωρινό πλαφόν στα περιθώρια κέρδους βασικών ειδών διαβίωσης, ιδιαίτερα στις νησιωτικές περιοχές και να γίνεται συστηματικά αυξημένος έλεγχος της αγοράς για την ουσιαστική προστασία των νοικοκυριών.

Στην τελική δεν μπορεί ο κάτοικος της Ρόδου να αντιμετωπίζεται ακριβώς όπως ένας κάτοικος της ηπειρωτικής Ελλάδας, όταν το ίδιο το κόστος της νησιωτικότητας επιβαρύνει καύσιμα, μεταφορές και τελικά τις τιμές των προϊόντων».

ΝΙΚΟΣ ΤΡΙΠΟΛΙΤΗΣ
Ο Νίκος Τριπολίτης, επικεφαλής της Γραμματείας Στήριξης Ανέργων και Ευπαθών Ομάδων, αναφέρει από την πλευρά του: «Τα καύσιμα είναι η χαριστική βολή στους εργαζόμενους, συνταξιούχους, μικρομεσαίους επαγγελματίες, αγρότες κλπ. Εδώ στη Ρόδο μας υποφέρουν όσοι πηγαίνουν στην εργασία τους πού είναι κάπως μακριά.

Οι εργολάβοι ζητούν αναδιαρθρώσεις τιμών, οι οικοδόμοι ζητούν την κάλυψη καυσίμων τους για να πάνε στο γιαπί. Εγώ σαν γραμματεία στήριξης ανέργων και ευπαθών ομάδων Ρόδου δέχομαι τηλεφωνήματα ακόμη και για μικροποσά να βάλουν καύσιμα να πάρουν τα παιδιά στο σχολείο. Αυτή η κυβέρνηση -δυστυχώς- δεν αφουγκράζεται ότι ο κόσμος υποφέρει και με τα σεντς που πριμοδοτεί δεν λύνονται τα προβλήματα… Εύχομαι να το λύσουν γρήγορα γιατί ο χειμώνας στο νησί θα είναι πολύ δύσκολος για χιλιάδες πολίτες και με ανεργία οι περισσότεροι. Ο Θεός μαζί μας» λέει καταλήγοντας.

ΜΑΝΩΛΗΣ ΜΟΡΑΡΗΣ
Ο διαιτολόγος Μανώλης Μοράρης, φανερά οργισμένος για το θέμα της τρελής κούρσας των καυσίμων, υποστηρίζει τα εξής:

«Η βενζίνη πήρε την ανηφόρα. Ο πολίτης το λογαριασμό. Και η κυβέρνηση… παρακολουθεί. Μέχρι 2,63 ευρώ το λίτρο στη ναυαρχίδα! Κάποτε περιμέναμε να πέσει η βενζίνη. Τώρα περιμένουμε να μπορέσουμε να γεμίσουμε το ρεζερβουάρ.

Για τον εργαζόμενο, τον επαγγελματία, την οικογένεια, η ακρίβεια στα καύσιμα σημαίνει ένα πράγμα: Περισσότερα έξοδα, λιγότερη δυνατότητα. Και το ερώτημα είναι απλό: Πότε θα υπάρξει πραγματική παρέμβαση για τον πολίτη; Γιατί οι πολίτες δεν ζουν με δηλώσεις και υποσχέσεις. Βάζουν βενζίνη. Και πληρώνουν», σημειώνει μεταξύ άλλων.

ΛΑΖΑΡΟΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ
Και ο επιχειρηματίας-ιδιοκτήτης μεταφορικής εταιρίας, Λάζαρος Ιωαννίδης, στο ίδιο μήκος κύματος, τονίζει:

«Ελλάδα 2026… και η βενζίνη στη Ρόδο στα 2,62€ το λίτρο! Πάμε για βενζίνη και γυρνάμε σπίτι με… στεναχώρια και άδειο πορτοφόλι! Αλλά σοβαρά τώρα: μέχρι πότε όλα αυτά θα τα πληρώνει ο καταναλωτής;
Μέχρι πότε κάθε αύξηση, κάθε κόστος και κάθε επιβάρυνση θα καταλήγει στην τσέπη του πολίτη;

Σε λίγο θα πηγαίνουμε στο πρατήριο με τον λογιστή μας: «Βάλε 20€ βενζίνη και πες μου αν αντέχει ο προϋπολογισμός!». Κάπου πρέπει να μπει ένα όριο. Γιατί ο καταναλωτής δεν είναι ανεξάντλητο πορτοφόλι», όπως λέει.

ΣΟΦΙΑ ΜΑΝΤΙΚΟΥ
Η Σοφία Μαντικού, κομματικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής, τονίζει μιλώντας στη «δ» ότι: «Η υψηλή τιμή της βενζίνης επηρεάζει άμεσα την καθημερινότητά μου. Χρησιμοποιώ πολύ το αυτοκίνητο, καθώς το πρωί πηγαίνω στη δουλειά και στη συνέχεια έχω τις οικογενειακές μου υποχρεώσεις. Ο γιος μου είναι στη Β΄ Λυκείου και ήδη προετοιμάζεται για τις Πανελλαδικές εξετάσεις, με βασικό στόχο την Ιατρική.

Τα απογεύματα οι μετακινήσεις για φροντιστήρια και μαθήματα είναι πολλές, οπότε το κόστος των καυσίμων αποτελεί σημαντική επιβάρυνση για τον οικογενειακό μας προϋπολογισμό.

Πιστεύω ότι η κυβέρνηση πρέπει να προχωρήσει άμεσα σε στοχευμένη και προσωρινή μείωση του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στα καύσιμα, όπως έχει προτείνει το ΠΑΣΟΚ, ώστε η μείωση να φτάσει πραγματικά στον καταναλωτή. Παράλληλα, χρειάζονται αυστηροί έλεγχοι σε όλη την αλυσίδα των καυσίμων, ώστε να εντοπίζονται και να αποτρέπονται αδικαιολόγητες αυξήσεις.

Για μένα, όμως, η ακρίβεια δεν σταματά στο πρατήριο. Μια οικογένεια με παιδιά έχει να αντιμετωπίσει και το αυξημένο κόστος της εκπαίδευσης. Γι’ αυτό θεωρώ ότι η Πολιτεία πρέπει να δώσει μεγαλύτερη έμφαση και στη δημόσια παιδεία, ώστε η προετοιμασία για τις Πανελλαδικές να μην εξαρτάται τόσο πολύ από το πόσα μπορεί να διαθέσει κάθε οικογένεια για φροντιστήρια και ιδιαίτερα. Στόχος πρέπει να είναι η πραγματική ισότητα ευκαιριών για όλα τα παιδιά».

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΕΛΙΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
Ο Δημήτρης Δελιδημητρίου, επιχειρηματίας που δραστηριοποιείται με κατάστημα υγειονομικού ενδιαφέροντος στη Λίνδο, υποστηρίζει πως:

«οι οδηγοί και τα νοικοκυριά δυσκολεύονται να καλύψουν τα έξοδα μετακίνησης καθώς και τον οικογενειακό προϋπολογισμό που ακρωτηριάζεται από το κόστος των καυσίμων». Παράλληλα ο ίδιος βάζει και μία άλλη διάσταση, όπου οι τουρίστες που ενοικιάζουν οχήματα εκφράζουν έντονα την δυσαρέσκειά τους για την τρελή κούρσα της βενζίνης. «Χρειάζεται πλαφόν στο περιθώριο κέρδους (ΕΦΚ) και μείωση ειδικών φόρων κατανάλωσης!!!», όπως υπογραμμίζει.

Άλλωστε, όπως έγραψε η «δ» σε δημοσίευμα της Τετάρτης, έκπληκτοι δηλώνουν οι τουρίστες που επισκέπτονται τη Ρόδο, βλέποντας το κόστος των καυσίμων στα πρατήρια υγρών καυσίμων στο νησί, όπως περιέγραψε μιλώντας στη «δ» ο πρόεδρος της Κοινότητας Διμυλιάς-Ελεούσας, Αλέξης Γιορδαμνής, ο οποίος δραστηριοποιείται ως επαγγελματίας οδηγός ταξί. Μάλιστα, επισήμανε ότι αρκετοί Βρετανοί τουρίστες σχολιάζουν ότι τα καύσιμα στη Ρόδο είναι πολύ ακριβότερα σε σύγκριση με την Αγγλία!!!

ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ ΜΙΣΑΗΛΙΔΟΥ
Στο ίδιο μήκος κύματος και η Κλεοπάτρα Μισαηλίδου, δημοσιογράφος, κάτοικος Κω, που επισημαίνει από την πλευρά της ότι η εικόνα είναι ακριβώς η ίδια: «Η σημερινή τιμή της βενζίνης με επιβαρύνει σημαντικά και με κάνει να σκέφτομαι πολύ περισσότερο κάθε μετακίνηση, ακόμη και αυτές που παλαιότερα έκανα χωρίς δεύτερη σκέψη. Πλέον, όπου μπορώ, επιλέγω να πάω με τα πόδια ή με το ποδήλατο, ώστε να περιορίσω όσο γίνεται το κόστος των καυσίμων. Είναι μια καθημερινή αλλαγή που δείχνει πόσο άμεσα επηρεάζει η ακρίβεια στις μετακινήσεις την οικονομική μας ζωή.
Θεωρώ ότι χρειάζεται ουσιαστικός έλεγχος στην αγορά και σε ολόκληρη την αλυσίδα διαμόρφωσης της τιμής, ώστε να διαπιστωθεί αν υπάρχουν περιθώρια αποκλιμάκωσης. Δεν μπορεί κάθε φορά το αυξημένο μεταφορικό κόστος προς τα νησιά να αποτελεί τη μοναδική εξήγηση για τις υψηλές τιμές που πληρώνουν οι νησιώτες.
Παράλληλα, θα μπορούσε να υπάρξει επέκταση του Μεταφορικού Ισοδύναμου στα καύσιμα, ώστε να αντισταθμίζεται μέρος του πρόσθετου κόστους της νησιωτικότητας, καθώς και ειδική επιδότηση για τους μόνιμους κατοίκους των νησιών, με ένα συγκεκριμένο όριο κατανάλωσης. Θα έβλεπα θετικά έναν συνδυασμό μέτρων: φορολογική ελάφρυνση, στήριξη των μόνιμων κατοίκων και αυστηρούς ελέγχους στην αγορά. Γιατί το κόστος της νησιωτικότητας δεν μπορεί να μετακυλίεται διαρκώς στον πολίτη», σημειώνει καταλήγοντας.