Οι μόνοι που πνίγονται στη Ρόδο είναι οι διαγωνισμοί

Στο νησί με τις 14 πολυσύχναστες παραλίες και τα εκατομμύρια τουριστών, το μόνο πράγμα που βουλιάζει με μαθηματική ακρίβεια κάθε χρόνο είναι η διαδικασία για τους ναυαγοσώστες. Πέρυσι το Ελεγκτικό Συνέδριο άφησε τις παραλίες ξεφύλαχτες από τις 8 Σεπτεμβρίου, φέτος το Ζ΄ Κλιμάκιο βρήκε ότι ο Δήμος Ρόδου έκοψε την προθεσμία από 35 σε 15 μέρες, μπέρδεψε τα κόστη 40 εργαζομένων και κοστολόγησε τον εξοπλισμό 26 βάθρων ως ολοκαίνουργιο και τις 3 χρονιές, λες και τα σωσίβια είναι αναλώσιμα σαν τις υποσχέσεις ότι «του χρόνου θα ξεκινήσουμε νωρίτερα». Η μελέτη για την κολυμβητική περίοδο εγκρίθηκε βεβαίως στα μέσα Μαΐου, δηλαδή περίπου όταν οι πρώτοι Σκανδιναβοί έκαναν ήδη βουτιές στο Φαληράκι.

Και τώρα, με σύμβαση 3.862.360 ευρώ στον πάγο και θάλασσα γεμάτη κόσμο, η Δημοτική Επιτροπή συνεδριάζει εκτάκτως για απευθείας διαπραγμάτευση, τη διαδικασία εκείνη που ενεργοποιείται όταν όλα τα άλλα έχουν ναυαγήσει. Είναι η δεύτερη συνεχόμενη χρονιά που φτάνουμε στο ίδιο σημείο, με τον ίδιο πανικό και τις ίδιες λύσεις της τελευταίας στιγμής, οπότε πλέον δεν μιλάμε για ατυχία αλλά για παράδοση.

Ευτυχώς που τουλάχιστον οι λουόμενοι δεν διαβάζουν τις πράξεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου, γιατί θα έμπαιναν στο νερό με το ένα μάτι στο βάθρο και το άλλο στο ΦΕΚ.