Δύο χρόνια, δύο ναυάγια και μία διοίκηση που δεν διδάσκεται

Η Πράξη 347/2026 του Ζ΄ Κλι­μα­κίου δεν είναι απλώς μια ακόμη δυσμε­νής εξέλιξη για τον Δήμο Ρόδου. Είναι η κατα­γραφή μιας διοι­κη­τι­κής απο­τυ­χίας που επα­να­λαμ­βά­νε­ται με χρονική ακρί­βεια. Το 2025 οι παρα­λίες έμειναν χωρίς ναυα­γο­σώ­στες από τις 8 Σεπτεμ­βρίου γιατί η παρά­ταση της σύμ­βα­σης κρίθηκε παρά­νομη. Φέτος, παρά τις δημό­σιες δια­βε­βαιώ­σεις ότι όλα θα γίνο­νταν εγκαί­ρως, η μελέτη εγκρί­θηκε στις 13 Μαΐου, λίγα εικο­σι­τε­τρά­ωρα πριν ανοίξει η κολυμ­βη­τική περί­ο­δος, και η προ­θε­σμία του δια­γω­νι­σμού συρ­ρι­κνώ­θηκε παρά­νομα από 35 σε 15 ημέρες. Το απο­τέ­λε­σμα ήταν προ­βλέ­ψιμο: 1 μόνο προ­σφορά, ταυ­τι­σμένη στο ευρώ με τον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό, και ένα δημο­σιο­νο­μικό δικα­στή­ριο που εντό­πισε υπο­ε­κτι­μη­μένο εργα­τικό κόστος με λάθη ακόμη και σε απλές διαι­ρέ­σεις, καθώς και εξο­πλι­σμό αξίας 202.562,90 ευρώ που χρε­ώ­νε­ται ως ολο­καί­νουρ­γιος και τα 3 χρόνια, ενώ ούτε καν περιέρ­χε­ται στον Δήμο.

Το ζήτημα εδώ δεν είναι νομι­κί­στικο. Πίσω από τις πλημ­μέ­λειες κρύ­βε­ται μια υπη­ρε­σία που αφορά ευθέως στην ανθρώ­πινη ζωή σε 14 πολυ­σύ­χνα­στες ακτές του κορυ­φαίου του­ρι­στι­κού προ­ο­ρι­σμού της χώρας, εν μέσω Ιουλίου, με χιλιά­δες λουό­με­νους καθη­με­ρινά. Ο Δήμος έχει 15 ημέρες για προ­σφυγή ανά­κλη­σης, αλλά καμία προ­σφυγή δεν απαντά στο πραγ­μα­τικό ερώτημα: γιατί μια ανάγκη γνωστή από την 1η Ιανουα­ρίου κάθε έτους αντι­με­τω­πί­ζε­ται μονίμως ως αιφ­νι­δια­σμός της τελευ­ταίας στιγμής;

Όταν το ίδιο λάθος γίνεται 2 συνε­χό­με­νες χρονιές, παύει να λέγεται λάθος και αρχίζει να λέγεται επιλογή.