Λόγια για τη Δημοκρατία με παραλήπτες που εννοούνται

Η ανάρτηση του Γιώργου Χατζημάρκου από το Προεδρικό Μέγαρο, στη δεξίωση για τα 52 χρόνια από την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας, διαβάζεται σε δύο επίπεδα. Στο πρώτο, είναι ένας στοχαστικός λόγος για την ευθραυστότητα του πολιτεύματος, με τη σωστή διαπίστωση ότι η Δημοκρατία στηρίζεται στην εμπιστοσύνη, στην αυτοσυγκράτηση και στην πεποίθηση ότι ο πολιτικός αντίπαλος δεν είναι εχθρός. Στο δεύτερο, η φράση ότι η Δημοκρατία «φθείρεται και όταν εκείνοι που την επικαλούνται ξεχνούν τις ευθύνες και τα όρια που η ίδια επιβάλλει» δύσκολα ακούγεται ως αφηρημένη θεωρία σε ένα νησί όπου η θεσμική αντιπαράθεση Δήμου και Περιφέρειας έχει γίνει καθημερινότητα, με συμφωνίες που ανατρέπονται και δεσμεύσεις που εξαερώνονται.

Ο Περιφερειάρχης επέλεξε τον έμμεσο δρόμο, τα ερωτήματα αντί για τα ονόματα, και αυτό δίνει στο κείμενό του βαρύτητα που μια ευθεία επίθεση δεν θα είχε. Το ερώτημα αν προστατεύσαμε το κύρος των θεσμών ή τους χρησιμοποιήσαμε για πρόσκαιρα οφέλη αφορά ωστόσο όλους όσους ασκούν εξουσία, και ο ίδιος γνωρίζει ότι η απάντηση δεν δίνεται στις δεξιώσεις αλλά στην πράξη.

Γιατί τη Δημοκρατία, όπως σωστά σημειώνει, την τιμάς καθημερινά ή δεν την τιμάς καθόλου.