Απορρίφθηκε η προσφυγή της ΕΜΔΥΔΑΣ Δωδεκανήσου κατά της απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου για τον Οργανισμό του Λιμενικού Ταμείου

Χωρίς να φτά­σει στην εξέ­τα­ση της ου­σί­ας έκλει­σε, του­λά­χι­στον σε αυτό το στά­διο, ένα ακόμη κε­φά­λαιο της μα­κρο­χρό­νιας αντι­πα­ρά­θε­σης ανά­με­σα στην Ένωση Μη­χα­νι­κών Δη­μο­σί­ων Υπαλ­λή­λων Δι­πλω­μα­τού­χων Ανω­τά­των Σχο­λών Δω­δε­κα­νή­σου (ΕΜ­ΔΥ­ΔΑΣ Δω­δε­κα­νή­σου) και τον Δήμο Ρόδου για τους Ορ­γα­νι­σμούς Εσω­τε­ρι­κής Υπη­ρε­σί­ας.

Με από­φα­σή της, που εκ­δό­θη­κε στη Ρόδο στις 6 Ιου­λί­ου 2026, η Γραμ­μα­τέ­ας της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Αι­γαί­ου απέρ­ρι­ψε ως απα­ρα­δέ­κτως ασκη­θεί­σα την ει­δι­κή διοι­κη­τι­κή προ­σφυ­γή που είχε κα­τα­θέ­σει η Ένωση κατά της υπ’ αριθ­μόν 108/29.04.2026 από­φα­σης του Δη­μο­τι­κού Συμ­βου­λί­ου του Δήμου Ρόδου, με την οποία εγκρί­θη­κε η τρο­πο­ποί­η­ση του Ορ­γα­νι­σμού Εσω­τε­ρι­κής Υπη­ρε­σί­ας του Δη­μο­τι­κού Λι­με­νι­κού Τα­μεί­ου Νό­τιας Δω­δε­κα­νή­σου.

Η απόρ­ρι­ψη δεν στη­ρί­χθη­κε σε ου­σια­στι­κή κρίση επί των αι­τιά­σε­ων της Ένω­σης. Η προ­σφυ­γή σκό­ντα­ψε στο τυ­πι­κό σκέ­λος του πα­ρα­δε­κτού, καθώς κρί­θη­κε ότι η προ­σβαλ­λό­με­νη από­φα­ση δεν συ­νι­στά εκτε­λε­στή διοι­κη­τι­κή πράξη και, ως εκ τού­του, δεν μπο­ρού­σε καν να προ­σβλη­θεί με τη συ­γκε­κρι­μέ­νη δια­δι­κα­σία.

Η πο­ρεία της προ­σφυ­γής

Η ΕΜ­ΔΥ­ΔΑΣ Δω­δε­κα­νή­σου άσκη­σε την ει­δι­κή διοι­κη­τι­κή προ­σφυ­γή στις 11 Μαΐου 2026, ζη­τώ­ντας την ακύ­ρω­ση της από­φα­σης του Δη­μο­τι­κού Συμ­βου­λί­ου.

Το σκε­πτι­κό της απορ­ρι­πτι­κής κρί­σης συ­μπυ­κνώ­νε­ται στα εξής. Σε ει­δι­κή διοι­κη­τι­κή προ­σφυ­γή του άρ­θρου 227 του ν. 3852/2010 υπό­κει­νται απο­κλει­στι­κά οι εκτε­λε­στές διοι­κη­τι­κές πρά­ξεις των ορ­γά­νων των ΟΤΑ, εκεί­νες δη­λα­δή που θε­σπί­ζουν κα­νό­να δι­καί­ου και πα­ρά­γουν αυ­το­τε­λώς έν­νο­μα απο­τε­λέ­σμα­τα από την έκ­δο­σή τους. Η προ­σβαλ­λό­με­νη από­φα­ση δεν ανή­κει στην κα­τη­γο­ρία αυτή, καθώς με αυτήν εκ­φρά­στη­κε απλώς η σύμ­φω­νη γνώμη του Δη­μο­τι­κού Συμ­βου­λί­ου επί της τρο­πο­ποί­η­σης του Ορ­γα­νι­σμού του Λι­με­νι­κού Τα­μεί­ου, γνώμη που απο­τε­λεί προ­πα­ρα­σκευα­στι­κή πράξη, κρίκο στην αλυ­σί­δα της δια­δι­κα­σί­ας που κα­τα­λή­γει στην εγκρι­τι­κή πράξη της γραμ­μα­τέ­ως της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης. Κατά τη νο­μο­λο­γία του Συμ­βου­λί­ου της Επι­κρα­τεί­ας που μνη­μο­νεύ­ε­ται στην από­φα­ση, εκτε­λε­στό χα­ρα­κτή­ρα φέρει μόνο η πράξη του Γραμ­μα­τέα με την οποία εγκρί­νε­ται η κα­τάρ­τι­ση ή η τρο­πο­ποί­η­ση Ορ­γα­νι­σμού Εσω­τε­ρι­κής Υπη­ρε­σί­ας νο­μι­κού προ­σώ­που δη­μο­σί­ου δι­καί­ου, ενώ η προη­γη­θεί­σα σύμ­φω­νη γνώμη του δη­μο­τι­κού συμ­βου­λί­ου στε­ρεί­ται εκτε­λε­στό­τη­τας και δεν προ­σβάλ­λε­ται πα­ρα­δε­κτά. Εφό­σον, λοι­πόν, έλει­πε η πρώτη από τις 3 προ­ϋ­πο­θέ­σεις του πα­ρα­δε­κτού, δη­λα­δή η φύση της προ­σβαλ­λό­με­νης πρά­ξης ως εκτε­λε­στής, κάθε πε­ραι­τέ­ρω εξέ­τα­ση της προ­θε­σμί­ας, του εν­νό­μου συμ­φέ­ρο­ντος και του βα­σί­μου των αι­τιά­σε­ων κρί­θη­κε αλυ­σι­τε­λής. Η ου­σια­στι­κή κρίση με­τα­τί­θε­ται έτσι στο στά­διο της τε­λι­κής έγκρι­σης του Ορ­γα­νι­σμού από τη γραμ­μα­τέα, η οποία ασκεί εκεί πλήρη ου­σια­στι­κό έλεγ­χο.

Το πραγ­μα­τι­κό δια­κύ­βευ­μα

Πίσω από τη νο­μι­κή διελ­κυ­στίν­δα περί εκτε­λε­στό­τη­τας κρύ­βε­ται μια ου­σια­στι­κή δια­φω­νία με ιστο­ρία 15 ετών. Όπως προ­κύ­πτει από επι­στο­λή που απέ­στει­λε η ΕΜ­ΔΥ­ΔΑΣ Δω­δε­κα­νή­σου στις 20 Μαΐου 2026 προς τη γραμ­μα­τέα της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Αι­γαί­ου, σε συ­νέ­χεια συ­νά­ντη­σης που είχε πραγ­μα­το­ποι­η­θεί στα γρα­φεία της υπη­ρε­σί­ας στις 27 Απρι­λί­ου 2026, η Ένωση υπο­στη­ρί­ζει ότι ο Ορ­γα­νι­σμός του Δη­μο­τι­κού Λι­με­νι­κού Τα­μεί­ου Νό­τιας Δω­δε­κα­νή­σου, όπως εγκρί­θη­κε με τις απο­φά­σεις 201/2025 και 108/2026 του Δη­μο­τι­κού Συμ­βου­λί­ου Ρόδου, αγνο­εί άνευ επαρ­κούς αι­τιο­λό­γη­σης το προ­βά­δι­σμα της κα­τη­γο­ρί­ας ΠΕ ένα­ντι της κα­τη­γο­ρί­ας ΤΕ κατά την επι­λο­γή προϊ­στα­μέ­νων στις Τε­χνι­κές Υπη­ρε­σί­ες του. Κατά της κα­θε­μί­ας από τις 2 αυτές απο­φά­σεις η Ένωση έχει κα­τα­θέ­σει προ­σφυ­γή.

Στην ίδια επι­στο­λή η ΕΜ­ΔΥ­ΔΑΣ δια­μαρ­τύ­ρε­ται έντο­να για το γε­γο­νός ότι ο Δήμος Ρόδου εξα­κο­λου­θεί επί 15 έτη, από το 2011 έως σή­με­ρα, να αρ­νεί­ται να συμ­μορ­φω­θεί με από­φα­ση της Ει­δι­κής Επι­τρο­πής του άρ­θρου 152 και με την κεί­με­νη νο­μο­θε­σία, κά­νο­ντας λόγο για πα­ρά­νο­μη λει­τουρ­γία ως προς το συ­γκε­κρι­μέ­νο ζή­τη­μα, και ζητά από την επο­πτεύ­ου­σα αρχή την άμεση ενερ­γο­ποί­η­ση των προ­βλε­πό­με­νων δια­δι­κα­σιών ελέγ­χου και συμ­μόρ­φω­σης, καθώς και την επί­ση­μη ενη­μέ­ρω­σή της για την εξέ­λι­ξη του θέ­μα­τος.