Απορρίφθηκε ως απαράδεκτη η προσφυγή της ΕΜΔΥΔΑΣ Δωδεκανήσου για την τροποποίηση του Οργανισμού του Δημοτικού Λιμενικού Ταμείου

Η γραμ­μα­τέας της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Αιγαίου απέρ­ριψε χθες ως απα­ρά­δε­κτη την ειδική διοι­κη­τική προ­σφυγή της Ένωσης Μηχα­νι­κών Δημο­σίων Υπαλ­λή­λων Διπλω­μα­τού­χων Ανω­τά­των Σχολών Δωδε­κα­νή­σου κατά από­φα­σης του Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου Ρόδου για την τρο­πο­ποί­ηση του Οργα­νι­σμού Εσω­τε­ρι­κής Υπη­ρε­σίας του Δημο­τι­κού Λιμε­νι­κού Ταμείου Νότιας Δωδε­κα­νή­σου, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι η συγκε­κρι­μένη δημο­τική απόφαση δεν είναι εκτε­λε­στή και άρα δεν υπό­κει­ται σε έλεγχο νομι­μό­τη­τας στο στάδιο αυτό.

Στο επί­κε­ντρο της υπό­θε­σης βρί­σκε­ται η υπ’ αριθμ. 201 της 31 Ιουλίου 2025 απόφαση του Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου Ρόδου με την οποία εκφρά­στηκε σύμφωνη γνώμη για τρο­πο­ποί­ηση του Οργα­νι­σμού Εσω­τε­ρι­κής Υπη­ρε­σίας του Δημο­τι­κού Λιμε­νι­κού Ταμείου Νότιας Δωδε­κα­νή­σου και η οποία δια­βι­βά­στηκε στην Απο­κε­ντρω­μένη Διοί­κηση στις 5 Αυγού­στου 2025 ακο­λου­θώ­ντας την προ­βλε­πό­μενη διοι­κη­τική οδό. Η ΕΜΔΥΔΑΣ Δωδε­κα­νή­σου κατέ­θεσε ειδική διοι­κη­τική προ­σφυγή την ίδια ημέρα ζητώ­ντας ακύρωση της από­φα­σης, ενώ ο Δήμος Ρόδου απά­ντησε στις 10 Σεπτεμ­βρίου 2025 παρου­σιά­ζο­ντας τις θέσεις του φακέλου.

Κεντρικό κρι­τή­ριο είναι ο εκτε­λε­στός χαρα­κτή­ρας της πράξης που προ­σβάλ­λε­ται διότι μόνο οι πράξεις που παρά­γουν έννομα απο­τε­λέ­σματα μπορούν να ελεγ­χθούν με το συγκε­κρι­μένο ένδικο βοήθημα.

Η κρίση της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης είναι σαφής. Στα ζητή­ματα σύντα­ξης ή τρο­πο­ποί­η­σης Οργα­νι­σμών Εσω­τε­ρι­κής Υπη­ρε­σίας των Νομικών Προ­σώ­πων Δημο­σίου Δικαίου προ­βλέ­πε­ται ειδική διοι­κη­τική δια­δι­κα­σία όπου η τελική απο­φα­σι­στική αρμο­διό­τητα ανήκει στον gραμματέα της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης μετά από πλήρη ουσια­στικό έλεγχο.

Η σύμφωνη γνώμη του Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου λει­τουρ­γεί ως στάδιο προ­πα­ρα­σκευής και δεν παράγει έννομα απο­τε­λέ­σματα. Κατά συνέ­πεια η προ­σφυγή της ΕΜΔΥΔΑΣ κατά της δημο­τι­κής από­φα­σης χαρα­κτη­ρί­στηκε απα­ρά­δε­κτη διότι στρέ­φε­ται κατά μη εκτε­λε­στής πράξης και δεν πληροί μία από τις τρεις προ­ϋ­πο­θέ­σεις παρα­δε­κτού που εξε­τά­ζο­νται: φύση πράξης, έννομο συμ­φέ­ρον, προ­θε­σμία. Η εξέταση των άλλων προ­ϋ­πο­θέ­σεων κρίθηκε αλυ­σι­τε­λής σύμφωνα με το σκε­πτικό.