Στη μάχη με τις φλόγες, αλλά με ελλείψεις: Ηχηρό μήνυμα των πυροσβεστών της Δωδεκανήσου πριν από το δύσκολο καλοκαίρι

Ο πρό­ε­δρος της Ένω­σης Υπαλ­λή­λων Πυ­ρο­σβε­στι­κού Σώ­μα­τος Δω­δε­κα­νή­σου κ. Ιω­άν­νης Χα­τζη­κυ­ριά­κος, προει­δο­ποιεί για υπο­στε­λέ­χω­ση, γη­ρα­σμέ­νο στόλο, ελ­λεί­ψεις στον εξο­πλι­σμό και τις ιδιαι­τε­ρό­τη­τες της νη­σιω­τι­κό­τη­τας που κα­θι­στούν κρί­σι­μη την αντι­πυ­ρι­κή προ­στα­σία της Ρόδου και γε­νι­κά των νη­σιών.

Η αντι­πυ­ρι­κή πε­ρί­ο­δος βρί­σκε­ται σε πλήρη εξέ­λι­ξη και η Ρόδος, μαζί με τα υπό­λοι­πα νησιά της Δω­δε­κα­νή­σου, κα­λεί­ται για ακόμη μία χρο­νιά να αντι­με­τω­πί­σει τις αυ­ξη­μέ­νες προ­κλή­σεις που συ­νο­δεύ­ουν τους θε­ρι­νούς μήνες. Οι μνή­μες από τις με­γά­λες πυρ­κα­γιές των προη­γού­με­νων ετών πα­ρα­μέ­νουν νωπές και οι πυ­ρο­σβέ­στες βρί­σκο­νται και πάλι στην πρώτη γραμ­μή, έχο­ντας ως βα­σι­κό τους όπλο την εμπει­ρία και την αυ­τα­πάρ­νη­ση.

Ωστό­σο, όπως επι­ση­μαί­νει ο πρό­ε­δρος της Ένω­σης Υπαλ­λή­λων Πυ­ρο­σβε­στι­κού Σώ­μα­τος Δω­δε­κα­νή­σου, Ιω­άν­νης Χα­τζη­κυ­ριά­κος, τα χρό­νια προ­βλή­μα­τα όχι μόνο δεν έχουν λυθεί, αλλά εξα­κο­λου­θούν να δυ­σχε­ραί­νουν ση­μα­ντι­κά το έργο των πυ­ρο­σβε­στι­κών δυ­νά­με­ων.

Μι­λώ­ντας για την επι­χει­ρη­σια­κή ετοι­μό­τη­τα της Πυ­ρο­σβε­στι­κής στα Δω­δε­κά­νη­σα, ο κ. Χα­τζη­κυ­ριά­κος πε­ρι­γρά­φει μια πραγ­μα­τι­κό­τη­τα που απέ­χει από την ει­κό­να της πλή­ρους θω­ρά­κι­σης που συχνά πα­ρου­σιά­ζε­ται.

Η υπο­στε­λέ­χω­ση πα­ρα­μέ­νει το με­γα­λύ­τε­ρο «αγκά­θι»

Ο πρό­ε­δρος της Ένω­σης δεν έκρυ­ψε την ανη­συ­χία του για την κα­τά­στα­ση που επι­κρα­τεί στο αν­θρώ­πι­νο δυ­να­μι­κό των υπη­ρε­σιών: «Δυ­στυ­χώς άλλη μια χρο­νιά θα πρέ­πει να πούμε τα ίδια πράγ­μα­τα. Δη­λα­δή η υπο­στε­λέ­χω­ση, κατά την άποψη τη δική μας, πα­ρα­μέ­νει. Από την πλευ­ρά του Αρ­χη­γεί­ου θε­ω­ρούν ότι εί­μα­στε εντά­ξει. Για να κα­τα­λά­βουν λίγο οι ακρο­α­τές σας, κάθε χρόνο ο εκά­στο­τε Αρ­χη­γός ορί­ζει τη δύ­να­μη που θα πρέ­πει να έχει κάθε υπη­ρε­σία. Αυτό όμως πρέ­πει να γί­νε­ται με κά­ποια κρι­τή­ρια. Κρι­τή­ρια νη­σιω­τι­κό­τη­τας, κρι­τή­ρια επι­κιν­δυ­νό­τη­τας. Δεν μπο­ρούν, στο πλαί­σιο της ισό­τη­τας και της ισο­νο­μί­ας, να λαμ­βά­νουν μία νη­σιω­τι­κή υπη­ρε­σία το ίδιο με μία πυ­ρο­σβε­στι­κή υπη­ρε­σία στην ηπει­ρω­τι­κή Ελ­λά­δα. Εκεί υπάρ­χουν όμο­ρες υπη­ρε­σί­ες και δυ­να­τό­τη­τα άμε­σης συν­δρο­μής. Εδώ στα νησιά αυτή τη δυ­να­τό­τη­τα δεν την έχου­με. Όταν γίνει ένα συμ­βάν, τις πρώ­τες ώρες οφεί­λου­με να το αντι­με­τω­πί­σου­με μόνοι μας με τις δυ­νά­μεις που ήδη υπάρ­χουν στο νησί».

Πα­ράλ­λη­λα, υπο­γράμ­μι­σε ότι οι απαι­τή­σεις έχουν αυ­ξη­θεί ση­μα­ντι­κά τα τε­λευ­ταία χρό­νια, χωρίς να συ­νο­δεύ­ο­νται από αντί­στοι­χη ενί­σχυ­ση προ­σω­πι­κού.

«Έχουν αυ­ξη­θεί οι ανά­γκες, έχουν δη­μιουρ­γη­θεί νέες υπη­ρε­σί­ες, έγινε η ΕΜΟΔΕ, ήρθε πυ­ρο­σβε­στι­κό σκά­φος, όμως όλα επαν­δρώ­νο­νται από την ίδια δε­ξα­με­νή των ήδη υπαρ­χό­ντων πυ­ρο­σβε­στών. Έτσι δεν γί­νε­ται. Θέ­λου­με νέες υπη­ρε­σί­ες, θέ­λου­με εξέ­λι­ξη, αλλά πρέ­πει να ενι­σχύ­ο­νται και με προ­σω­πι­κό».

Λι­γό­τε­ρα οχή­μα­τα επι­τή­ρη­σης από ποτέ

Ο κ. Χα­τζη­κυ­ριά­κος υπεν­θύ­μι­σε ότι η ει­κό­να των πυ­ρο­σβε­στι­κών κλι­μα­κί­ων έχει αλ­λά­ξει αι­σθη­τά μέσα σε μία δε­κα­ε­τία. Όπως ανέ­φε­ρε, πα­λαιό­τε­ρα μόνο το Πυ­ρο­σβε­στι­κό Κλι­μά­κιο Απολ­λώ­νων διέ­θε­τε πέντε πε­ρι­πο­λι­κά πυ­ρο­σβε­στι­κά οχή­μα­τα δια­σκορ­πι­σμέ­να στην πε­ριο­χή ευ­θύ­νης του, ενώ σή­με­ρα οι δυ­να­τό­τη­τες έχουν πε­ριο­ρι­στεί σχε­δόν στο μισό: «Εί­μα­στε στα ίδια με πέ­ρυ­σι και πρό­περ­σι. Αν όμως πάμε μία δε­κα­ε­τία πίσω, υπο­λει­πό­μα­στε πάρα πολύ. Στα Δω­δε­κά­νη­σα τα πυ­ρο­σβε­στι­κά κλι­μά­κια έβγα­ζαν πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρα οχή­μα­τα για επι­τή­ρη­ση. Σή­με­ρα αυτό έχει μειω­θεί πε­ρί­που κατά 50%. Οι αριθ­μοί από μόνοι τους δεν λένε πάντα την αλή­θεια».

Ο εθε­λο­ντι­σμός δεν μπο­ρεί να  υπο­κα­θι­στά το κρά­τος

Ανα­φε­ρό­με­νος στις πρω­το­βου­λί­ες του Δήμου Ρόδου, όπως τα πυ­ρο­φυ­λά­κια, οι κά­με­ρες και τα drones, ο πρό­ε­δρος της Ένω­σης ανα­γνώ­ρι­σε τη ση­μα­σία τους, επι­ση­μαί­νο­ντας ωστό­σο ότι δεν μπο­ρούν να αντι­κα­τα­στή­σουν την κρα­τι­κή ευ­θύ­νη.

«Η συν­δρο­μή των εθε­λο­ντών είναι φα­ντα­στι­κή. Οι άν­θρω­ποι αφή­νουν τις δου­λειές τους για να έρ­θουν να βοη­θή­σουν σε μία φωτιά. Το κακό όμως είναι ότι αυτό έχει γίνει συ­νή­θεια και πάει ο εθε­λο­ντι­σμός να αντι­κα­τα­στή­σει τις ευ­θύ­νες του κρά­τους. Το κρά­τος ευ­θύ­νε­ται να έχει την ασφά­λεια όπως πρέ­πει. Από εκεί και πέρα οι εθε­λο­ντές συν­δρά­μουν εθε­λο­ντι­κά. Άλλο οι ευ­θύ­νες της Πο­λι­τεί­ας και άλλο οι εθε­λο­ντι­κές ομά­δες και οι αρχές, όπως ο Δήμος και η Πε­ρι­φέ­ρεια».

Πα­λαιός εξο­πλι­σμός και πυ­ρο­σβε­στι­κά  οχή­μα­τα 30 ετών

Ιδιαί­τε­ρη ανα­φο­ρά έκανε και στον ατο­μι­κό εξο­πλι­σμό των πυ­ρο­σβε­στών, πε­ρι­γρά­φο­ντας μια ει­κό­να που προ­κα­λεί προ­βλη­μα­τι­σμό: «Δυ­στυ­χώς υπάρ­χουν προ­βλή­μα­τα. Τα πυ­ρο­σβε­στι­κά κράνη είχαν διάρ­κεια ζωής μία δε­κα­ε­τία. Σή­με­ρα υπάρ­χουν πυ­ρο­σβέ­στες που χρη­σι­μο­ποιούν τα ίδια κράνη εδώ και 20, 25 ακόμη και 30 χρό­νια. Το ίδιο συμ­βαί­νει και με τις στο­λές. Υπάρ­χουν συ­νά­δελ­φοι που ζη­τούν αντι­κα­τά­στα­ση γιατί έχουν φθα­ρεί ή σκι­στεί και δεν μπο­ρούν να κα­λυ­φθούν οι ανά­γκες» δή­λω­σε χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά.

Πα­ρό­μοια είναι η κα­τά­στα­ση και στον στόλο των οχη­μά­των.

«Υπάρ­χει ένας ικα­νο­ποι­η­τι­κός αριθ­μός οχη­μά­των, όμως ο μέσος όρος ηλι­κί­ας τους ξε­περ­νά τα 25 με 30 χρό­νια. Αν στη Ρόδο υπάρ­χουν πε­ρί­που 50 με 60 πυ­ρο­σβε­στι­κά οχή­μα­τα, μόνο τα πέντε ή έξι είναι ηλι­κί­ας κάτω των δέκα ετών» -όπως είπε.

Ο κρί­σι­μος χρό­νος των πρώ­των λε­πτών μιας πυρ­κα­γιάς

Ο πρό­ε­δρος της Ένω­σης στά­θη­κε ιδιαί­τε­ρα στη ση­μα­σία της άμε­σης επέμ­βα­σης, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι ακόμη και η πα­ρου­σία των ενα­έ­ριων μέσων δεν λύνει το πρό­βλη­μα.

«Έχου­με τις τρεις Air Tractor και το ένα Bell. Όμως πρέ­πει να κα­τα­λά­βει ο κό­σμος ότι από τη στιγ­μή που θα δοθεί το σήμα δεν μπο­ρούν να επι­χει­ρή­σουν σε λι­γό­τε­ρο από 45 με 50 λεπτά. Για εμάς αυτός είναι ένας κρί­σι­μος χρό­νος. Αν δεν πια­στεί μία φωτιά στην αρχή, μετά τα πράγ­μα­τα δυ­σκο­λεύ­ουν πάρα πολύ».

Ακα­τάλ­λη­λο το ση­με­ρι­νό κτή­ριο της  Πυ­ρο­σβε­στι­κής Ρόδου

Ένα ακόμη σο­βα­ρό ζή­τη­μα απο­τε­λεί η κα­τά­στα­ση των εγκα­τα­στά­σε­ων της Πυ­ρο­σβε­στι­κής Υπη­ρε­σί­ας Ρόδου. Ο κ. Χα­τζη­κυ­ριά­κος απο­κά­λυ­ψε ότι βρί­σκο­νται σε εξέ­λι­ξη έλεγ­χοι στα­τι­κό­τη­τας, ενώ τό­νι­σε πως ακόμη κι αν δεν προ­κύ­ψει πρό­βλη­μα ασφά­λειας, το κτή­ριο δεν αντα­πο­κρί­νε­ται πλέον στις ανά­γκες μιας σύγ­χρο­νης υπη­ρε­σί­ας.

«Ακόμη και να μην εί­χα­με θέμα στα­τι­κό­τη­τας, το κτή­ριο δεν μπο­ρεί πλέον να στε­γά­σει μία σύγ­χρο­νη υπη­ρε­σία. Τα πυ­ρο­σβε­στι­κά οχή­μα­τα είναι παρ­κα­ρι­σμέ­να έξω, στα πε­ζο­δρό­μια και απέ­να­ντι, γιατί δεν υπάρ­χει χώρος. Επι­πλέ­ον υπάρ­χει και το επι­χει­ρη­σια­κό πρό­βλη­μα, καθώς λόγω της κυ­κλο­φο­ρί­ας και του του­ρι­σμού πολ­λές φορές κα­θυ­στε­ρεί η έξο­δος των οχη­μά­των. Πρέ­πει να βρε­θεί λύση. Δεν γί­νε­ται δια­φο­ρε­τι­κά. Είναι ένα θέμα που συ­ζη­τεί­ται εδώ και πάρα πολλά χρό­νια».

«Θα κά­νου­με το κα­λύ­τε­ρο δυ­να­τό με ό,τι δια­θέ­του­με»

Παρά τις δυ­σκο­λί­ες, το μή­νυ­μα που στέλ­νουν οι πυ­ρο­σβέ­στες πα­ρα­μέ­νει κα­θη­συ­χα­στι­κό, αλλά και ει­λι­κρι­νές. Ο κ. Χα­τζη­κυ­ριά­κος τό­νι­σε ακόμη, ότι οι άν­δρες και οι γυ­ναί­κες του Πυ­ρο­σβε­στι­κού Σώ­μα­τος θα συ­νε­χί­σουν να δί­νουν κα­θη­με­ρι­νά τον κα­λύ­τε­ρό τους εαυτό για την προ­στα­σία της αν­θρώ­πι­νης ζωής, των πε­ριου­σιών και του φυ­σι­κού πλού­του των νη­σιών.

«Εμείς αυτό που μπο­ρού­με να πούμε στους πο­λί­τες είναι ότι σαν πυ­ρο­σβέ­στες θα προ­σπα­θή­σου­με να κά­νου­με, με ό,τι έχου­με, το κα­λύ­τε­ρο δυ­να­τό. Αυτό μπο­ρού­με να το εγ­γυ­η­θού­με. Και ελ­πί­ζου­με να έχου­με ένα καλό και ήσυχο κα­λο­καί­ρι».

Το μή­νυ­μα που εκ­πέ­μπουν οι πυ­ρο­σβέ­στες της Δω­δε­κα­νή­σου είναι σαφές: η εμπει­ρία, ο επαγ­γελ­μα­τι­σμός και η αυ­τα­πάρ­νη­ση δεν λεί­πουν. Εκεί­νο που εξα­κο­λου­θεί να ζη­τεί­ται είναι η ου­σια­στι­κή ενί­σχυ­ση του Πυ­ρο­σβε­στι­κού Σώ­μα­τος, ώστε η πρώτη γραμ­μή της πο­λι­τι­κής προ­στα­σί­ας να δια­θέ­τει τα μέσα, το προ­σω­πι­κό και τις υπο­δο­μές που απαι­τούν οι ολο­έ­να αυ­ξα­νό­με­νες προ­κλή­σεις της αντι­πυ­ρι­κής πε­ριό­δου.