Στον Αρειο Πάγο η ύστατη προσπάθεια 75χρονου να ανατρέψει την καταδίκη του στα 12 χρόνια κάθειρξης σε υπόθεση εξακολουθητικής ασέλγειας σε ανηλίκους

• Θα εκδικαστεί στο Ε΄ Ποινικό Τμήμα στις 2 Οκτωβρίου 2026, με την υπεράσπιση να επιχειρεί να τινάξει στον αέρα μια ετυμηγορία που έχει αντέξει ήδη σε δύο βαθμούς δικαιοδοσίας

Η υπόθεση που είχε συγκλονίσει τον στενό οικογενειακό κύκλο ενός 75χρονου ημεδαπού και είχε καταλήξει σε βαριά καταδικαστική απόφαση εισέρχεται πλέον στην τελευταία και κρισιμότερη φάση της. Έπειτα από δύο διαδοχικές καταδίκες, σε πρώτο και σε δεύτερο βαθμό, η υπεράσπιση του ηλικιωμένου δεν εγκαταλείπει την προσπάθεια ανατροπής και μεταφέρει τη διαμάχη στο ανώτατο ακυρωτικό δικαστήριο της χώρας.
Σύμφωνα με πληροφορίες της «δημοκρατικής», η αίτηση αναίρεσης που έχει κατατεθεί κατά της απόφασης προσδιορίστηκε να συζητηθεί στο Ε΄ Ποινικό Τμήμα στις 2 Οκτωβρίου 2026, ημερομηνία που αναμένεται να σφραγίσει την έκβαση μιας δικαστικής διαδρομής με βαρύ φορτίο.
Η απόφαση που τίθεται υπό κρίση
Η ετυμηγορία που βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο είχε επιβάλει στον 75χρονο ποινή κάθειρξης 12 ετών. Το Μικτό Ορκωτό Εφετείο τον είχε κρίνει ένοχο, επικυρώνοντας ουσιαστικά την πρωτόδικη κρίση, για αποπλάνηση παιδιών κατά συρροή και κατ’ εξακολούθηση, ένα κατηγορητήριο που αντανακλά το εύρος και τη διάρκεια των πράξεων που του αποδόθηκαν.
Το δικαστήριο εκείνο δεν περιορίστηκε στην κατάφαση της ενοχής. Απέρριψε τα αιτήματα των συνηγόρων υπεράσπισης για αναγνώριση και άλλων ελαφρυντικών στο πρόσωπό του, διατηρώντας έτσι το ύψος της ποινής σε υψηλά επίπεδα. Κατά πλειοψηφία απορρίφθηκε επιπλέον το αίτημα για κατ’ οίκον έκτιση της ποινής, το οποίο στηριζόταν σε διάταξη που προβλέπει τέτοια δυνατότητα για καταδικασθέντες άνω των 70 ετών με προβλήματα υγείας. Η απόρριψη αυτή είχε ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς άφηνε τον ηλικιωμένο αντιμέτωπο με την πραγματική έκτιση της ποινής, στοιχείο που φαίνεται να βάρυνε στην απόφαση της υπεράσπισης να εξαντλήσει κάθε δικαστικό περιθώριο.
Η αφετηρία της υπόθεσης
Η δικαστική περιπέτεια του 75χρονου είχε ξεκινήσει από μέσα, από τον ίδιο τον οικογενειακό του περίγυρο. Καθοριστικό ρόλο στο άνοιγμα της έρευνας έπαιξε η 32χρονη ανιψιά του, η οποία απευθύνθηκε στις αρχές καταθέτοντας ότι τόσο η ίδια όσο και η μητέρα της είχαν εντοπίσει ενδείξεις πως ο καταγγελλόμενος θώπευε δύο ανήλικα κορίτσια, ηλικίας 11 και 7 ετών. Όπως υποστήριξε, οι υποψίες αυτές ήταν τόσο έντονες ώστε είχαν φτάσει στο σημείο να απαγορεύσουν στα παιδιά να συναναστρέφονται με τον ηλικιωμένο.
Σύμφωνα με όσα φέρεται να κατέθεσαν τα ίδια τα παιδιά, η αποκάλυψη ήρθε σε ανύποπτο χρόνο. Τα κορίτσια φέρονται να ανέφεραν σε συγγενικά τους πρόσωπα ότι ο 75χρονος τα χάιδευε. Η μητέρα τους, διαζευγμένη, φέρεται να επέλεξε αρχικά να μην προχωρήσει σε καταγγελία, με το σκεπτικό ότι ήθελε να προστατεύσει τα παιδιά από δυσμενή σχόλια και να μην τα στιγματίσει, κρατώντας όμως από εκείνο το σημείο και έπειτα σαφείς αποστάσεις.
Στη μήνυση που υποβλήθηκε αργότερα διατυπώθηκε ο ισχυρισμός ότι ο ηλικιωμένος αξιοποιούσε τις επισκέψεις σε οικία συγγενικού προσώπου, ώστε να βρίσκει την ευκαιρία να προβεί στις πράξεις που του αποδίδονται.

Πώς διευρύνθηκε ο κύκλος των καταγγελιών
Η υπόθεση δεν παρέμεινε στα όρια των δύο μικρών κοριτσιών. Η κατάσταση φέρεται να εκτροχιάστηκε όταν στον στενό οικογενειακό κύκλο έγινε γνωστό ότι ανάλογη συμπεριφορά είχε εκδηλωθεί και απέναντι σε άλλα ανήλικα μέλη. Σε αυτό το πλαίσιο εμφανίστηκε και η καταγγελία μιας 18χρονης, η οποία περιέγραψε μια εικόνα εξακολουθητικής ασέλγειας που, κατά τους ισχυρισμούς της, ξεκινούσε από την πολύ τρυφερή ηλικία των 4 με 5 ετών.
Στην κατάθεσή της, η νεαρή φέρεται να ανέφερε περιστατικά που κλιμακώνονταν με τα χρόνια. Σε μια περίσταση, όταν ήταν μόλις 6 ετών, ο 75χρονος φέρεται να προέβη σε άσεμνη επίδειξη, ενώ από την ηλικία των 10 ετών οι πράξεις σε βάρος της φέρεται να συνεχίστηκαν. Το τελευταίο περιστατικό, σύμφωνα με τα όσα κατήγγειλε, τοποθετείται χρονικά τον Αύγουστο του 2013. Στη δικαστική διαδικασία βάρυνε και η κατάθεση της μητέρας της 18χρονης, η οποία ανέφερε ότι γνώριζε για όσα φέρονταν να διαδραματίζονται τα προηγούμενα 4 χρόνια και ότι είχε ενημερώσει συγγενικό της πρόσωπο, το οποίο όμως αρνήθηκε να αποδεχθεί ως αληθείς τις καταγγελίες.
Παράλληλα, στην υπόθεση προστέθηκε και η φωνή ενός ακόμη γονέα. Πατέρας ενός 12χρονου κοριτσιού που διαμένει στο εξωτερικό υποστήριξε ότι και το δικό του παιδί είχε πέσει θύμα του ηλικιωμένου, διευρύνοντας περαιτέρω το πλέγμα των καταγγελιών. Στα στοιχεία της υπόθεσης περιλαμβάνονται, εξάλλου, και αναφορές για ανάλογη συμπεριφορά απέναντι σε τρία ακόμη ανήλικα μέλη του ευρύτερου οικογενειακού περιβάλλοντος, γεγονός που είχε δώσει στην υπόθεση τον χαρακτήρα μιας υπόθεσης με πολλαπλά φερόμενα θύματα.
Η εικόνα που δεν είναι ενιαία στο εσωτερικό της οικογένειας
Ένα στοιχείο που διατρέχει την υπόθεση είναι ότι ο οικογενειακός κύκλος δεν εμφανίστηκε ενιαίος απέναντι στις καταγγελίες. Η 23χρονη κόρη του 75χρονου φέρεται να εξέφρασε τη δυσαρέσκειά της για τη στάση που τήρησαν τόσο η 18χρονη όσο και η 32χρονη ανιψιά του απέναντι στον πατέρα της. Αντιθέτως, οι καταγγέλλουσες πλευρές επέμειναν στους ισχυρισμούς τους, οδηγώντας τελικά την υπόθεση στα δικαστήρια. Οι εσωτερικές αυτές αντιπαραθέσεις, με συγγενικά πρόσωπα να τοποθετούνται σε αντίθετα στρατόπεδα, αποτυπώνουν το βάρος και την ένταση που συνόδευσε την υπόθεση από την πρώτη στιγμή.
Η γραμμή της υπεράσπισης
Ο 75χρονος αρνήθηκε με κατηγορηματικό τρόπο, σε όλη τη διάρκεια της δικαστικής διαδικασίας, τα όσα του αποδίδονται. Απολογούμενος, υποστήριξε ότι την περίοδο κατά την οποία φέρεται να ασελγούσε στα παιδιά, οι μητέρες τους του τα εμπιστεύονταν, στοιχείο που, κατά την κρίση του, καταρρίπτει τη βασιμότητα των κατηγοριών.
Παράλληλα, ο ηλικιωμένος επιχείρησε να αποδώσει τις καταγγελίες σε οικονομικά κίνητρα. Διατείνεται ότι πρώην σύζυγος ενός εκ των προσώπων που τον κατήγγειλαν του είχε εκμυστηρευθεί ότι ο πραγματικός στόχος ήταν ένα εφάπαξ ποσό που επρόκειτο να λάβει συγγενικό του πρόσωπο. Στην ίδια λογική, ισχυρίστηκε ότι είχε προηγηθεί έντονη οικογενειακή αντιπαράθεση σχετικά με τη διαχείριση των χρημάτων αυτών, με αφορμή, όπως ανέφερε, διαφωνία για το αν θα διατίθονταν για διακοπές. Με τους ισχυρισμούς αυτούς, η υπεράσπιση επιχείρησε να μετατοπίσει το βάρος από τις πράξεις προς τα φερόμενα κίνητρα των καταγγελλόντων.