Απολογείται σήμερα ο 35χρονος για τα 543 εικονικά τιμολόγια και τη φοροδιαφυγή των 2,6 εκατομμυρίων

• Ο κατη­γο­ρού­με­νος αρνεί­ται στο σύνολό τους τα αδι­κή­ματα που του απο­δί­δο­νται και υπο­στη­ρί­ζει ότι υπήρξε δια­χει­ρι­στής μόνο κατ’ όνομα, χωρίς ουσια­στική σχέση με τη λει­τουρ­γία της εται­ρείας για λογα­ρια­σμό της οποίας φέρεται να τελέ­στη­καν οι πράξεις

Ενώπιον του Α’ τακτι­κού Ανα­κριτή απο­λο­γεί­ται σήμερα ένας 35χρονος υπήκοος Κύπρου, ο οποίος εξεδόθη από τη χώρα κατα­γω­γής του προς την Ελλάδα για να αντι­με­τω­πί­σει βαρύ­τα­τες κατη­γο­ρίες για φορο­δια­φυγή και έκδοση εικο­νι­κών φορο­λο­γι­κών στοι­χείων. Προ­σέρ­χε­ται συνο­δευό­με­νος από τους συνη­γό­ρους του, κ.κ. Στέλιο Αλε­ξαν­δρή και Αχιλλέα Δασκα­λάκη, και αρνεί­ται κάθε εμπλοκή, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι ουδέ­ποτε άσκησε ουσια­στικά καθή­κο­ντα δια­χεί­ρι­σης.

Η υπόθεση εδρά­ζε­ται σε ευρύ φορο­λο­γικό έλεγχο και αφορά στις δια­χει­ρι­στι­κές περιό­δους των ετών 2017 και 2018, με τα εμπλε­κό­μενα ποσά να ξεπερ­νούν συνο­λικά τα 2,6 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ. Το κατη­γο­ρη­τή­ριο δια­κρί­νει τρεις μορφές αξιό­ποι­νων πράξεων, καθεμία εκ των οποίων, σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες της «δημο­κρα­τι­κής», τιμω­ρεί­ται σε βαθμό κακουρ­γή­μα­τος με ποινή κάθειρ­ξης που μπορεί να φτάσει έως και τα 20 έτη.

Οι κατη­γο­ρίες που καλεί­ται να αντι­κρού­σει

Η πρώτη ομάδα κατη­γο­ριών αφορά φορο­δια­φυγή μέσω ανα­κρι­βών δηλώ­σεων φορο­λο­γίας εισο­δή­μα­τος. Για το 2017 ο 35χρονος φέρεται να απέ­κρυψε, ως δια­χει­ρι­στής κατα­σκευα­στι­κής εται­ρείας περιο­ρι­σμέ­νης ευθύνης, φορο­λο­γη­τέα εισο­δή­ματα 1.121.050,92 ευρώ, με τον κύριο φόρο που δεν απο­δό­θηκε να ανέρ­χε­ται στα 345.992,34 ευρώ. Για το 2018 η αντί­στοιχη από­κρυψη υπο­λο­γί­ζε­ται σε 935.197,24 ευρώ, με τον φόρο που φέρεται να απε­φεύ­χθη να φτάνει τα 290.261,53 ευρώ. Και στις δύο περι­πτώ­σεις τα ποσά υπερ­βαί­νουν το όριο των 150.000 ευρώ ανά περίοδο, στοι­χείο που προσ­δί­δει στις πράξεις κακουρ­γη­μα­τικό χαρα­κτήρα.

Η δεύτερη κατη­γο­ρία σχε­τί­ζε­ται με τη μη απόδοση ΦΠΑ. Κατά τα ανα­φε­ρό­μενα, για το 2017 δεν απο­δό­θηκε στο Ελλη­νικό Δημόσιο ΦΠΑ ύψους 280.692,66 ευρώ, ενώ για το 2018 το αντί­στοιχο ποσό ανέρ­χε­ται σε 224.228,48 ευρώ, υπερ­βαί­νο­ντας και πάλι το όριο των 100.000 ευρώ ετησίως.

Η τρίτη και βαρύ­τερη πτυχή αφορά στην έκδοση εικο­νι­κών φορο­λο­γι­κών στοι­χείων. Σύμφωνα με την κατη­γο­ρία, η εται­ρεία εξέδωσε συνο­λικά 543 εικο­νικά στοι­χεία για ανύ­παρ­κτες συναλ­λα­γές, εκ των οποίων 416 μέσα στο 2017 προς 33 δια­φο­ρε­τι­κές επι­χει­ρή­σεις και 127 μέσα στο 2018 προς 20 ακόμη. Η συνο­λική καθαρή τους αξία υπο­λο­γί­ζε­ται σε 2.152.478,40 ευρώ, πλέον ΦΠΑ ύψους 513.108,31 ευρώ.

Η εικόνα της επί­μα­χης εται­ρείας

Κομβικό σημείο της κατη­γο­ρίας απο­τε­λεί ο χαρα­κτη­ρι­σμός της επι­χεί­ρη­σης ως συναλ­λα­κτικά ανύ­παρ­κτης. Από τον έλεγχο δια­πι­στώ­θηκε ότι κατά την κρίσιμη περίοδο δεν διέθετε επαγ­γελ­μα­τική εγκα­τά­σταση, δεν είχε απο­γρα­φεί ως εργο­δό­της και δεν διέθετε μετα­φο­ρικά μέσα, ενώ δήλωνε μόνο έσοδα χωρίς να εμφα­νί­ζει αγορές και δαπάνες. Το στοι­χείο αυτό, κατά την κατη­γο­ρία, ενι­σχύει την εκτί­μηση ότι λει­τουρ­γούσε ως όχημα έκδοσης πλαστών παρα­στα­τι­κών και όχι ως πραγ­μα­τική παρα­γω­γική μονάδα.

Η γραμμή υπε­ρά­σπι­σης

Ο 35χρονος αρνεί­ται κατη­γο­ρη­μα­τικά κάθε εμπλοκή και θεμε­λιώ­νει την υπε­ρά­σπισή του στον ισχυ­ρι­σμό ότι υπήρξε δια­χει­ρι­στής μόνο κατ’ όνομα. Όπως δια­τεί­νε­ται, στα μέσα του 2016 ζούσε και εργα­ζό­ταν στην Κύπρο ως οδηγός φορ­τη­γού, χωρίς καμία σχέση με την Ελλάδα, και ύστερα από σύσταση γνωστού του πατέρα του ήρθε σε επαφή με έναν επι­χει­ρη­μα­τία που του παρου­σιά­στηκε ως πρόσωπο το οποίο στη­ρί­ζει νέους χωρίς κεφά­λαια. Ισχυ­ρί­ζε­ται ότι ο ίδιος ήθελε να ασχο­λη­θεί με την εμπορία προ­ϊ­ό­ντων καθα­ρι­σμού, ωστόσο του προ­τά­θηκε να ανα­λά­βει πρώτα τη δια­χεί­ριση μιας κατα­σκευα­στι­κής εται­ρείας ώστε να απο­κτή­σει στέρεο επαγ­γελ­μα­τικό προφίλ, παρότι οι γνώσεις του περιο­ρί­ζο­νταν στο επίπεδο του Γυμνα­σίου.

Σύμφωνα με όσα προ­βάλ­λει, στην έδρα της εται­ρείας μετέ­βαινε μία ή δύο φορές τον μήνα, ελάμ­βανε μηνιαίως ποσό μεταξύ 300 και 500 ευρώ και ποτέ δεν προέβη σε πρό­σληψη προ­σω­πι­κού ή λογιστή. Η ουσια­στική δια­χεί­ριση, δια­τεί­νε­ται, ασκού­νταν από τρίτους, ενώ ο ρόλος του εξα­ντλού­νταν στην υπο­γραφή εγγρά­φων. Για τα εικο­νικά τιμο­λό­για ισχυ­ρί­ζε­ται ότι δεν γνώριζε τίποτα και ότι του δόθηκαν λευκά παρα­στα­τικά, στα οποία έθεσε μόνο την υπο­γραφή του.

Παράλ­ληλα, φέρεται να σύστησε και ατομική επι­χεί­ρηση εμπο­ρίας προ­ϊ­ό­ντων καθα­ρι­σμού, στην οποία υπο­στη­ρί­ζει ότι παρέ­μεινε ουσια­στικά μισθω­τός με απο­δο­χές 1.200 ευρώ τον μήνα. Στις αρχές του 2018 εξέ­φρασε δυσα­ρέ­σκεια και δήλωσε την πρόθεσή του να απο­χω­ρή­σει, ενώ περί τον Απρίλιο του ίδιου έτους εγκα­τα­στά­θηκε εκ νέου μόνιμα στη χώρα του. Όπως ανα­φέ­ρει, αγνο­ούσε τη φορο­λο­γική και ποινική εξέλιξη της υπό­θε­σης και έλαβε γνώση των διώξεων μόλις τη στιγμή της σύλ­λη­ψής του.