Μάριος Κλωνάρης: Σήμερα οι γιατροί της Ρόδου ψηφίζουν για το παρόν και κυρίως για το μέλλον της ιατρικής κοινότητας

Σήμερα Κυριακή 14 Ιουνίου, οι γιατροί της Ρόδου καλού­νται να ψηφί­σουν για το παρόν και κυρίως για το μέλλον της ιατρι­κής κοι­νό­τη­τας και της δημό­σιας υγείας στον τόπο μας.

Σε μια περίοδο όπου το σύστημα υγείας δοκι­μά­ζε­ται καθη­με­ρινά, όπου το Νοσο­κο­μείο Ρόδου λει­τουρ­γεί στα όριά του και οι γιατροί δίνουν έναν διαρκή αγώνα μέσα σε συν­θή­κες ελλεί­ψεων, υπε­ρερ­γα­σίας και αβε­βαιό­τη­τας, δεν υπάρχει περι­θώ­ριο για αδρά­νεια. Δεν υπάρχει χώρος για πει­ρα­μα­τι­σμούς. Υπάρχει μόνο ανάγκη για σοβα­ρό­τητα, συνέ­χεια και ισχυρή, τεκ­μη­ριω­μένη διεκ­δί­κηση.

Η Νέα Ιατρική Συμπα­ρά­ταξη (Ν.ΙΑ.ΣΥΣ) εκφρά­ζει αυτή την ανάγκη. Με παρα­κα­τα­θήκη το έργο που ξεκί­νη­σαν ο Χρήστος Μαντάς και ο Ηλίας Τσέρκης, αλλά και οι παλιό­τε­ροι Γιάννης Βασι­λά­κης, Γρη­γό­ρης Παπα­νι­κο­λάου και Νικό­λαος Φρόνας με ανα­νε­ω­μένη δυνα­μική, συνε­χί­ζει με ξεκά­θαρη στό­χευση έναν Ιατρικό Σύλλογο ισχυρό, σύγ­χρονο και ουσια­στικά παρεμ­βα­τικό – χρήσιμο τόσο για τον γιατρό όσο και για την κοι­νω­νία.

Η ενί­σχυση του δημό­σιου συστή­μα­τος υγείας είναι αδια­πραγ­μά­τευτη. Το Νοσο­κο­μείο Ρόδου δεν χρειά­ζε­ται άλλες δια­πι­στώ­σεις. Χρειά­ζε­ται άμεσα για­τρούς, μόνιμο προ­σω­πικό και πραγ­μα­τική στήριξη. Οι κρί­σι­μες ειδι­κό­τη­τες δεν μπορούν να παρα­μέ­νουν κενές. Τα ΤΕΠ και οι κλι­νι­κές δεν μπορούν να λει­τουρ­γούν οριακά. Απαι­τού­νται προ­σλή­ψεις τώρα, με ουσια­στικά και ελκυ­στικά κίνητρα.

Την ίδια στιγμή, οι γιατροί αξίζουν συν­θή­κες αντά­ξιες του έργου τους με αξιο­πρε­πείς αμοιβές, με ανθρώ­πι­νες εφη­με­ρίες, περιο­ρι­σμό της εξου­θε­νω­τι­κής υπε­ρερ­γα­σίας και πραγ­μα­τι­κές προ­ο­πτι­κές εξέ­λι­ξης. Αν δεν δημιουρ­γή­σουμε τις συν­θή­κες για να μείνουν οι νέοι επι­στή­μο­νες στον τόπο μας, η απώλεια θα είναι ορι­στική.

Ιδιαί­τερη έμφαση δίνουμε στους ελευ­θε­ρο­ε­παγ­γελ­μα­τίες ιατρούς, που απο­τε­λούν βασικό πυλώνα της πρω­το­βάθ­μιας φρο­ντί­δας υγείας και στη­ρί­ζουν καθη­με­ρινά την κοι­νω­νία της Ρόδου. Σήμερα βρί­σκο­νται αντι­μέ­τω­ποι με ένα ασφυ­κτικό πλαίσιο με άδικες και ανε­παρ­κείς συμ­βά­σεις, εξο­ντω­τι­κές υπο­χρε­ω­τι­κές επι­στρο­φές μέσω clawback και rebate, και συνεχή οικο­νο­μική πίεση που απειλεί τη βιω­σι­μό­τητα των ιατρείων και ιδιαί­τερα των μικρο­βιο­λο­γι­κών εργα­στη­ρίων.

Αυτό δεν μπορεί να συνε­χι­στεί.

Απαι­τεί­ται δίκαιο και σταθερό πλαίσιο συνερ­γα­σίας με τον ΕΟΠΥΥ, ρεα­λι­στι­κές απο­ζη­μιώ­σεις και άμεση ανα­κού­φιση από μηχα­νι­σμούς που τιμω­ρούν την εργασία και την επι­στη­μο­νική προ­σφορά. Χωρίς ισχυ­ρούς ελευ­θε­ρο­ε­παγ­γελ­μα­τίες για­τρούς, δεν μπορεί να υπάρξει ισορ­ρο­πη­μένο και λει­τουρ­γικό σύστημα υγείας.

Παράλ­ληλα, η νησιω­τι­κό­τητα δεν μπορεί να αντι­με­τω­πί­ζε­ται με ορι­ζό­ντια μέτρα. Απαιτεί ειδικές, στο­χευ­μέ­νες πολι­τι­κές: ουσια­στικά οικο­νο­μικά, στε­γα­στικά, φορο­λο­γικά και επι­στη­μο­νικά κίνητρα, ώστε οι θέσεις στα νησιά να γίνουν πραγ­μα­τικά ελκυ­στι­κές.

Η γρα­φειο­κρα­τία πρέπει να μειωθεί δρα­στικά. Ο γιατρός δεν είναι διοι­κη­τι­κός υπάλ­λη­λος. Είναι επι­στή­μο­νας που πρέπει να βρί­σκε­ται δίπλα στον ασθενή. Η ψηφιο­ποί­ηση και η απλο­ποί­ηση των δια­δι­κα­σιών δεν είναι επιλογή – είναι ανα­γκαιό­τητα.

Ταυ­τό­χρονα, απαι­τεί­ται ένα καθαρό και δίκαιο θεσμικό πλαίσιο που θα προ­στα­τεύει τον ευσυ­νεί­δητο γιατρό και θα απο­κα­θι­στά το αίσθημα ασφά­λειας στην άσκηση της ιατρι­κής.

Ο Ιατρι­κός Σύλ­λο­γος Ρόδου δεν μπορεί να είναι θεατής. Οφείλει να είναι ισχυρή φωνή ευθύνης, ενό­τη­τας και διεκ­δί­κη­σης. Να εκπρο­σω­πεί όλους τους για­τρούς – νοσο­κο­μεια­κούς και ιδιώτες – με σοβα­ρό­τητα και απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητα.

Η επιλογή της σημε­ρι­νής Κυρια­κής είναι ξεκά­θαρη. Ή προ­χω­ράμε μπροστά με σχέδιο, εμπει­ρία και δυνα­μική εκπρο­σώ­πηση, ή μένουμε στά­σι­μοι σε μια πραγ­μα­τι­κό­τητα που όλοι ανα­γνω­ρί­ζουμε ως προ­βλη­μα­τική.

Η συμ­με­τοχή δεν είναι τυπική δια­δι­κα­σία. Είναι πράξη ευθύνης.

Οι γιατροί της Ρόδου έχουν τη δύναμη να καθο­ρί­σουν το μέλλον τους.

Σήμερα  Κυριακή 14 Ιουνίου δίνουμε το παρών.

Ενώ­νουμε τη φωνή μας.

Επι­λέ­γουμε έναν Ιατρικό Σύλλογο που μπορεί να σταθεί στο ύψος των περι­στά­σεων.

Γιατί η υγεία του τόπου μας δεν αντέχει άλλες καθυ­στε­ρή­σεις.

Μάριος Κλω­νά­ρης